Naar archief

Uit: Ravage #254 van 6 maart 1998

EXTREEM-RECHTS IN DE SMIEZEN

Alles wat je altijd had willen weten over CP'86

Voor het uit de anonimiteit halen van de CP'86-leden, die na een mogelijk verbod van de partij actief zullen worden voor andere extreem-rechtse organisaties, heeft de onderzoeksgroep Kafka nu een handig naslagwerkje samengesteld. Maar liefst vierhonderd CP-leden worden met naam en toenaam te kijk en te kakken gezet in het kastje van iedere rechtgeaarde antifas­cist. Opdat een extreem-rechtse activist zich wel twee keer zal bedenken alvorens hij een actie met een racistische inslag uitvoert.

Naam: NN (geen naam omdat de beschreven persoon inmiddels zijn leven heeft gebeterd) Geboren: 1975. Woonplaats: Amsterdam. Bijzonderheden: In de periode 1993-1994 is deze persoon een actieve nazi-skinhead in de regio Amsterdam en lid van CP'86. In september 1993 wordt hij opgepakt bij een folderac­tie voor CP'86. In oktober van dat jaar organiseren het naziskinblad Hou Kontakt en de CP'86 een 'nationalistisch jongerentreffen' in Arnhem. Ook NN is van de partij en wordt samen met drie anderen gearresteerd na het mishandelen van een zwarte man.

Enkele maanden later wordt hij hiervoor veroordeeld tot een maand voorwaardelijke celstraf en een boete van 750 gulden. In die tijd bekladt NN samen met zijn maatje Johan Gies­bergen het Ravensbruckmonument op het Museumplein in Amster­dam. Het Amsterdamse café 'Harry' fungeert in die tijd als decor voor de tv-serie 'Als de bom tikt', die handelt over rechts-extremisten. Omdat deze tv-serie een negatief beeld schept van extreem-rechts, slaat NN met wat vriendjes het café kort en klein. Voor dit akkefietje wordt hij, samen met onder andere Martin van de Grind en Johan Giesbergen gearresteerd.

Dit weerhoudt hem niet van verdere acties. In de nacht van 1 op 2 januari 1994 bekladt hij het FNV-hoofdkantoor in Amster­dam met hakenkruizen en leuzen, waarschijnlijk om zijn onvrede te uiten over de royementen van rechts-extremisten door de FNV. Hij doet mee aan de Amsterdamse gemeenteraadsverkiezin­gen, maar wordt niet gekozen. In Almere wordt hij gearresteerd wegens het uitdelen van racistische pamfletten. In de zomer van dat jaar slaat hij met zijn maatje Giesbergen de ruiten in van drukkerij de Raddraaier in Amsterdam, huisdrukker van Ravage. Ook gooit hij in die tijd de ruiten in van een moskee aan de Frederik Hendrikstraat. December 1994 verlaat hij CP'86 en beweert hij z'n racistische ideeën afgezworen te hebben. Exit NN.

Tot zover een willekeurige passage uit het boek CP'86. Met name ge­noemd, dat onlangs is verschenen. De samenstel­lers, de antifascistische onderzoeksgroep Kafka, troffen in het najaar van 1995 de ledenlijst van de CP'86 aan in hun brievenbus. Bij nadere bestudering bleken er niet alleen leden op te staan, maar ook ex-leden, abonnees van het partijblad, sympathisanten en buitenlandse contacten. Voor een antifa-onderzoeksclub een ongekende luxe.

De complete ledenlijst, bestaande uit zo'n tweeduizend namen, werd aan een nader onderzoek onderworpen. De belangrijkste resultaten die hierbij werden behaald, zijn weergegeven in het boek. Zowel de namen van de top als de voornaamste leden van CP'86, in totaal zo'n vierhonderd personen, komen aan bod. Kafka biedt van al deze personen een korte biografische sche­ts, terwijl sommige extreem-rechtse geluksvogels zelfs hun smoelwerk gepubliceerd zien. Ze zijn gerangschikt per regio waarin ze wonen, zodat de gebruiker van het boek kan nagaan hoeveel voet CP'86 aan de grond heeft gekregen. Om het moge­lijk te maken bepaalde personen op te zoeken zonder dat de woonplaats bekend is, biedt een namenregister oplossing.

Vreemde eenden

Ik hoef maar een willekeurige naam als 'Schoolmeester' te noemen, of hij begint al te ratelen. "Schoolmeester, Theo. Geboren in 1965, woonachtig te Goes. In april 1994 bekent hij racistische leuzen en hakenkruizen te hebben geklad. In novem­ber..." Aan het woord is Willem, een van de onderzoekers van Kafka. Hij kent het boekje uit z'n hoofd.

Maar bij m'n tweede vraag, hoe ze bijvoorbeeld te weten zijn gekomen dat die NN'er het FNV-kantoor zou hebben beklad en de ramen heeft ingegooid bij onze huisdrukker, hult hij zich in gepast stil­zwijgen. Maar hoe moet ik dan weten dat het klopt? Volgens Willem kan Kafka nu eenmaal niet volledig uit de doeken doen welke onderzoeksmethoden men hanteert en wat hun bronnen zijn. "Door dat prijs te geven, benadelen we ons eigen onderzoekswerk voor de toekomst. Ga er maar vanuit dat 99 procent van de infor­matie die we leveren op waarheid be­rust".

Volgens Willem is het zo goed als uitgesloten dat er verkeerde informatie in het boek terecht is gekomen. "We hebben alle feiten verschillende malen gecontroleerd. Ik verwacht geen problemen aan het juridische front." Van dat laatste is hij overigens niet volledig overtuigd. De fotograaf Cees Spruijt, ere-abonnee van het CP-partijblad, heeft inmiddels drie maal gedreigd met een proces. Spruijt is als freelance foto­graaf een vreemde eend in de bijt. Hij maakt foto's van acties en partijbijeenkomsten van CP'86 voor zowel het ANP als wel voor de bladen van extreem-rechts.

Vanaf 1995 wordt Spruijt door Martijn Freling op de hoogte gehouden van acties van de CP'86 en het verboden ANS. Volgens eigen zeggen maakt hij foto's van extreem-rechts om uiteinde­lijk te kunnen publiceren in een fotoboek, dat overi­gens nooit is verschenen. Als Ravage dat jaar een kopie van een foto van Spruijt afdrukt -een CP demonstratie in Zwolle- stuurt de fotograaf prompt een auteursrechtenbureau op het dak van het actieblad. Z'n goed reputatie binnen extreem-rechtse kringen dreigde als sneeuw voor de zon te verdwijnen indien wij hem niet snel een forse schadevergoeding zouden uitbeta­len. We kwamen er vanaf met een schikking.

Met name het vrijwillig afstaan van z'n foto's voor extreem-rechtse propagandabladen is tegen het zere been van Kafka en andere antifascistische clubs. Willem: "Hierdoor vervagen de grenzen, hij werkte wel degelijk met ze samen. Spruijt brengt de Hitlergroet op partijbijeen­komsten, dat is toch geen onaf­han­kelijke foto-journalistiek meer." Inmiddels lijkt Spruijt z'n handen teruggetrokken te hebben van extreem-rechts.

Roel de Boer, die eveneens in het boek wordt belicht, is een ander twijfelgeval. In 1994 zette hij z'n handtekening op een ondersteuningslijst van CP'86 voor de parlementsverkiezingen. In de zomer van dat jaar beschuldigt Kusters (CP'86) De Boer ervan een politie-infiltrant te zijn. Kusters zegt verder dat De Boer deel heeft genomen aan een racistische kladactie in Tiel. Eind 1994 verspreidt Eite Homan (ANS) een pamflet over de vermeende infiltrant. Omdat Roel de Boer deelnam aan de kladactie in Tiel, hoort ook hij thuis in het boek, meent Willem. BVD-infiltrant of niet.

Omdat Kafka zo vrij is geweest om de CP'ers met naam en toe­naam te vermelden, is het opvallend te noemen dat het woon­adres onvermeld blijft. Willem: "Dat zou te ver gaan, dat brengt risico's met zich mee waar wij de verantwoordelijkheid niet voor wensen te nemen. Stel je voor dat iemand op een door ons gepubliceerd adres een actie uitvoert, terwijl de bewuste CP'er er niet meer blijkt te wonen."

Vette luis

In het jaar dat Kafka de CP-ledenlijst in het handen kreeg, was er van alles aan de hand op het terrein van extreem-rechts maar ook van radicaal-links. In de aanloop van de gemeente­raadsverkiezingen van 1994 werden CP'86 en de CD fel op de huid gezeten door antifascistische groepen. Daar hebben ze dermate veel last van ondervonden, dat men na afloop besloot het vizier te richten op haar grootste vijand: radicaal-links. Er versche­nen diverse brochures, samengesteld door onderzoeks­groepjes als ODIN. Maar van een concreet offensief, bezijdens wat incidenten, is het nooit gekomen.

De onderzoekers van Kafka, toch een vette luis in de pels zou je zeggen, werden tot op heden nooit echt be­dreigd of belem­merd in hun werkzaamheden. Sterker nog, er worden gein­tjes uitge­haald. Willem: "In de tijd dat er vanuit Denemar­ken bompakket­jes werden verzonden naar linkse tegen­standers in Europa, kregen ook wij een dergelijk pakketje met Deense postzegels in de postbus. Dat bleek dan afkomstig te zijn van Eite Homan uit Groningen; een neppakket waar hij dan z'n nieuw­ste propa­ganda in verpakte. Lachen."

Ook Tim Mudde, voormalig partij-ideoloog van de CP'86, houdt van humor. Onlangs bracht Mudde een muziek-cd uit met neona­zis­tische bands uit de regio Sas­sen­heim. Op het bijbehorende hoesje wordt Kafka op voorhand bedankt voor de gratis publi­citeit. Willem vindt het schitterend om te zien hoe een orga­nisatie als CP'86 zich gek laat maken door een klein clubje als Kafka. "Ze zijn zo paranoïde als wat. Ze hebben de groot­ste moeite om een zaaltje af te huren. Bij openbare acties zijn ze kopschuw voor journalisten en fotografen. Bang dat ze zijn het later allemaal weer terug te lezen in onze nieuws­brieven."

De teloorgang van extreem-rechts, waar CP'86 een exemplarisch voorbeeld van is, kent volgens Willem diverse oorzaken. "De belangrijkste reden is dat ze de laatste jaren te maken hebben gehad met een ontzettende re­pressie vanuit de overheid, maar ook vanuit antifa-organisa­ties. Halverwege de jaren negentig was het voor hen nauwe­lijks mogelijk om normaal de straat op te gaan. Een tweede reden is de concur­rentieposi­tie die par­tijen als VVD, PvdA en CDA hebben ingeno­men."

De jacht van radicaal-links, gekoppeld aan het stringente vervolgingsbeleid dat de overheid hanteerde, leidde binnen een organisatie als CP'86 tot veel interne spanningen die ontaard­de in ordinaire ruzies. Dat proces is nog steeds gaande. Zo wilden aanhangers van extreem-rechts in Rotterdam het afgelo­pen weekeinde voor de woning van Martijn Freling gaan demon­streren, omdat hij verslaafd zou zijn aan cocaïne. Tijdens de door de burge­mees­ter ver­boden demonstratie werden vijftien Volksnationalisten opgepakt. Op een recente lande­lijke partij­bijeen­komst van CP'86 kwamen slechts zestien leden af.

Parallel aan de afbrokkeling van extreem-rechts kalfde ook het antifascistische protest van AFA af. Deels was dit te wijten aan een richtingenstrijd -wel of geen geweld toepassen-, maar ook het jagen op iedere scheet die extreem-rechts liet werkte op den duur niet bijster inspirerend. Desondanks worden er op lokaal niveau nog voldoende activiteiten ontplooid, zoals rond de gemeenteraadsverkiezingen.

Succesnummer

Ondanks het feit dat CP'86 op sterven na dood is - een toekom­stig verbod van de partij, waar ook Kafka voorstander van is, lijkt slechts een formaliteit - speelt het boek CP'86. Met name genoemd ook nu wel degelijk een rol van betekenis. Im­mers, de partij mag dan wel doodbloeden, de voornaamste CP'ers zullen ongetwijfeld verder gaan binnen andere extreem-rechtse samen­werkingsverbanden. Met het boekje in de hand kun je hen, maar vooral hun aanhangers, op hun verleden wijzen.

Willem voorspelt, naast een sterke groei van de Volksnationa­listen Nederland (VNN) dat taxi-voormannen als Gerard de Wit en J. de Bruin in haar ledenbestand heeft zit­ten, dat Voor­post-Nederland een bloeiende toekomst tege­moet zal gaan. Het is niet voor niets dat prominente figuren als Tim Mudde en Marcel Rüter ("hartstikke intelli­gente jon­gens") aan de wieg van dit "poli­tieke idee" staan.

"Voorpost-Nederland is binnen extreem-rechtse kringen een ongekend suc­cesnummer. Leden van CP'86, CD, NVU en VNN gaan weer door dezelfde deur. Bij Voorpost zijn ze het erover eens dat par­tijpo­litiek niet meer werkt. Ze zien in dat extreem-rechtse organi­saties tot op heden altijd in de marge hebben geope­reerd. Wat ze nu willen bereiken is dat ze met hun ideeën uit de marge geraken, waarna men zich vervolgens alsnog kan gaan organise­ren", aldus Willem. In landen als Frankrijk, Duitsland en België wordt deze vorm van ex­treem-rechtse poli­tiek al jaren succes­vol bedreven.

Voorpost-Nederland, dat een Groot Nederland na­streeft, is van plan om zich braaf te gaan gedragen, mee te gaan doen met buurtdiscussies om op die manier hun standpunten uit te kunnen dragen. Voorpost is in Nederland nu een klein jaar bezig. Ze zijn mensen aan het werven voor het idee. Die krijgen vervol­gens onderwijs in de ideologie. Ook worden er contacten gelegd met rechtse intellectuelen en wetenschappers. Het kantoor van Voorpost is momenteel gevestigd in de woning van Marcel Rüter in Rosmalen.

Ze beschouwen zich als een denktank. Deze vorm van politiek voeren is eind jaren zestig, begin zeventig ontstaan in Frank­rijk. Daar kwam een gigantisch dis­cussienetwerk van de grond, dat vele ingangen creëerde binnen hiërarchische institu­ten. Willem: "Lang­zaam maar zeker heeft dat de weg gepla­veid voor de zege­tocht van Le Pen."

Alex van Veen

CP'86. Met name genoemd Samengesteld door Kafka. Uitgeverij Papieren Tijger. Winkelprijs fl. 22,50 of stort dit bedrag op giro 1140274 t.n.v. Papieren Tijger o.v.v. CP'86 + adres.


Naar boven
Naar overzicht dit nummer

Naar Jaargang 1998