Naar archief

Uit: Ravage #254 van 6 maart 1998

WEEKBOEK

Joris Wijsmuller (32) is behalve fotograaf, timmerman en slotenmaker, lijsttrekker van de Haagse Stadspartij. De week voorafgaande aan de gemeenteraadsverkiezingen hield hij een dagboek bij.

Maandag 23 februari

Vandaag stond in het teken van Rutgers eerste uurtje op het kinderdagverblijf. Uiteindelijk zal hij twee dagen per week uithuizig zijn, een hele stap voor zo'n klein jochie, maar wellicht een nog grotere stap voor z'n ouders. Je eigen kind loslaten valt niet mee, maar een enkel uurtje om te wennen stelt eigenlijk weinig voor. Even boodschappen doen om vervolgens Rutger vredig in slaap weer op te halen.

Het is verkiezingstijd, maar dat maakt niks uit voor de dingen die werkelijk tellen. Hoewel, telefoontjes van partijgenoten en pers tussendoor leiden behoorlijk af. Werken aan de Nieuwe Krant van Den Haag zal er niet van komen in de week voor de verkiezingen.

Ik bel Karel van Rijckevorsel omdat ik hem wil spreken, zo vlak voor het minidebatje dat ik morgen met de wethouder van verkeer live op Radio West heb. Van Rijckevorsel is 83 jaar, was Tweede Kamerlid voor de KVP (in de jaren '50, de eerste kandidaat die met voorkeurstemmen in de Tweede Kamer is gekomen omdat hij vanwege zijn progressieve standpunt voor een onafhankelijk Indonesië op een onverkiesbare plaats was gezet), advocaat (voor ondermeer Reuter, de grootste oorlogsmisdadiger die op Nederlandse bodem heeft rondgelopen, voor de joodse zakenman Levi Lassen, die in Den Haag een overdekte markt heeft gesticht ter nagedachtenis aan de ooit zo levendige verdwenen joodse buurt, en voor de Molukse zaak in de jaren '70), lid van de Raad van State en niet te vergeten raadsman van het Haagse krakersbolwerk de Blauwe Aanslag. Deze oude, statige, zeer fragiel ogende maar standvastige man is met zijn rechtvaardigheidsgevoel en integriteit een geweldige inspiratiebron in de strijd tegen het gemeentebeleid.

Dinsdag 24

Rutger was vandaag twee uur bij het kinderdagverblijf. Ook dat viel mee en ik kon weer eens keihard muziek draaien. Daarvoor was ik met Rutger al bij Radio West geweest voor het minidebat. Wethouder Meijer van de VVD bleek zelf ook kinderen te hebben, dus je hebt vooraf even een praatje. Maar de sfeer sloeg om tijdens het debat. Meijer was veel aan het woord en tevreden dat ik door de interviewers in de hoek van de Blauwe Aanslag werd geplaatst.

Volgens de gevestigde en nerveus geworden politici is dat de beste methode om het oprukkende gevaar van de Stadspartij te isoleren. Maar zij onderschatten de gevoelens van onvrede onder de Haagse bevolking en de waardering die de Blauwe Aanslag oogst als symbool van politieke oppositie. Ik slaagde erin Meijer te bombarderen tot wethouder van het autoverkeer. Toch had ik last van zenuwen, en ik liet me ook teveel verleiden om zijn technocratische praatjes te weerleggen. Dat moet je dus eigenlijk niet doen, want voor je het weet kraam je dezelfde niet te volgen taal uit. Ik hield er een onbevredigend gevoel van gemiste kansen aan over. De interviewers waren wel tevreden met eindelijk een pittig debat. Het gebrek aan politiek debat is een groot probleem in Den Haag.

Verder heb ik vooral met Rutger gespeeld en wanneer hij lag te slapen, werkte ik wat ideeën over bestuurlijke vernieuwing uit de macht terug aan het volk bedoeld om meer inhoud aan de verkiezingscampagne te geven. Met dit schrijven ging ik 's avonds de kroeg in om het aan partijgenoten voor te leggen. Weer wat geleerd. Een zinnige bespreking in de kroeg is onmogelijk, wat me best een kater gaf, want ik dacht wel even een aantal stappen te kunnen zetten. Maar voor een partij van slechts drie maanden oud, bestaande uit een bont gezelschap mensen die elkaar nauwelijks kennen, wilde ik veel te hard gaan.

Een partij. Ik ben lijsttrekker van een partij, en moet rekening houden met wat de partij er van vind. Dat viel me nog het zwaarst daar in die kroeg vol discussie. Discussie over waar de partij de verkiezingsavond gaat doorbrengen, gevloek omdat één malloot een programma van de partij in de stadskrant heeft laten publiceren, terwijl we niet eens een programma hebben omdat we juist open willen staan voor de geluiden uit de stad en niet alles bij voorbaat willen invullen, een partijlid die boos wegloopt, een bevriend muzikant die pusht om een plaatje over de partij uit te brengen, en het nodige getrek aan mijn persoon. Waar ben ik aan begonnen?

Woensdag 25

Vandaag heb ik gevuld met louter geouwehoer terwijl Jacqueline voor Rutger zorgde. Veel discussies met partijgenoten met name over het partijlid dat gisteravond uit de kroeg wegliep. Omdat ze baalde van het gepubliceerde programma dacht ze erover om vlak voor de verkiezingen eruit te stappen. Ik heb daar niet zo'n moeite mee, maar anderen zijn bang voor negatieve publiciteit. Er doen al scenario's de ronde hoe er met "het probleem" moet worden omgegaan. Ja, ja, de Haagse Stadspartij zou wel even een nieuwe vorm van politiek introduceren.

Vandaag ontving ik een uitspraak van de Raad van State. Trompetgeschal. De gemeentelijke plannen om de Blauwe Aanslag te slopen zijn geschorst omdat er mogelijk sprake is van rechten die de Blauwe Aanslag bewoners aan het gevoerde gemeentebeleid kunnen ontlenen, dat er geen inhoudelijke beoordeling in het kader van de monumentenwet heeft plaatsgevonden, en dat de verkeerskundige noodzaak om sloop te rechtvaardigen allerminst vaststaat, aldus de Raad van State. Met andere woorden: in de strijd tegen de sloop van de Blauwe Aanslag is een belangrijke slag gewonnen. Gejuich stijgt op. Resteert nog het wachten op een definitieve uitspraak van de Raad van State, die de zaak nog verder gaat uitzoeken. Zucht. De procedures duren nu al zo lang (3 jaar!) dat je er helemaal murw van wordt. Maar de aanhouder wint.

Ik heb al aangegeven dat het me niet slim lijkt wanneer ik als lijsttrekker van de Stadspartij nog de pers te woord sta namens de Blauwe Aanslag. Tenminste, als de Blauwe Aanslag een onafhankelijk bolwerk is die in geen enkele hoek van welke politieke partij dan ook gedrukt wenst te worden, dus ook niet van de Stadspartij. Hoewel een aantal Aanslag bewoners niets moet hebben van een partij heb ik nog nauwelijks reacties gekregen. Kennelijk verandert er voorlopig niets. Sufgeluld zak ik 's avonds voor de buis waar natuurlijk weer de nodige aandacht wordt besteed aan lokale partijen. Ik vraag me ernstig af of wij nu zo anders bezig zijn.

Donderdag 26

Vandaag Rutger weggebracht voor maar liefst zes uur kinderopvang. In de tussentijd kreeg ik bezoek van de muzikant die een opnamedag voor het Stadspartijplaatje had geregeld en wat wilde afspreken over publiciteit, werd ik de nodige malen gebeld, ben ik gaan kijken of ons partijkrantje gevouwen moest worden, kwam ik in de Haagse Courant een artikeltje tegen waarin al melding werd gemaakt dat de Haagse band Moskito in mijn opdracht (?) een single voor de Haagse Stadspartij ging opnemen (m'n naam werd nog fout geschreven ook), en ben weer gaan koffiedrinken met partijgenoten. Genoeg afleiding dus, maar al die tijd voelde ik me toch gespannen. Loslaten valt niet mee. Rutger daarentegen lag zeldzaam ontspannen te slapen toen ik hem ophaalde.

s 'Avonds ga ik naar de drukkerij om het veel te laat gemaakte partijkrantje dan toch eindelijk te gaan vouwen. Dacht ik. Het drukwerk stond echter niet klaar, maar wel de mensen die ik had opgetrommeld. Een spontane ontmoeting was geboren die we benutten om elkaar beter te leren kennen. Erg leuk om te merken hoe bont het gezelschap eigenlijk is, dat we een hoop lol kunnen hebben, en hoeveel kennis we bijeen kunnen brengen. Ik schreef dat ik moeite heb met het fenomeen partij. Vanavond leek het meer op een platform van kritische mensen uit diverse hoeken en gaten van de stad. Wanneer we erin slagen dit op grotere schaal tot stand te brengen en daarmee de krachten kunnen bundelen, is één van mijn doelen met de Stadspartij verwezenlijkt.

Vrijdag 27

's Ochtends na Rutger te hebben weggebracht voor z'n eerste volle dag ging ik hoognodig aan het huishouden toen de telefoon ging: "Met Paul Patijn van de afdeling voorlichting van de gemeente Den Haag. Hoe zeg ik niet, maar we hebben begrepen dat jullie vandaag actie gaan voeren in de Hofvijver. Ik wil jullie waarschuwen voor het vervuilde water. Wanneer je een slok binnenkrijgt kun je meteen door naar het Westeindeziekenhuis". Dat de wereld nog zieker is dan ik denk shockeerde, maar hoe wist die beter weter dat er een actie gepland stond? Een lek uit de partij, of de machtige gemeentearm binnen de (door ons ingeseinde) journalistiek?

De actie ging gewoon door. Het was de bedoeling om met een bootje naar het eiland in de Hofvijver te varen en vandaaruit de stad te waarschuwen dat de gemeente alle bomen op het eilandje wil kappen. Maar bij het te water laten van de opblaasboot werd deze geënterd door de reeds aanwezige gemotoriseerde waterpolitie. Tegen dergelijk zwaar materieel konden we niet op: actie mislukt, maar het doel om aandacht op de dreigende kap te vestigen was gelukt. Ik kwam trouwens een half uur te laat omdat ik een afspraak had bij het GAK voor m'n WW. Ik ben namelijk ontslagen als slotenmaker omdat goedkope Melkert banen de slotenbranche kapot concurreren. Of ik nog gesolliciteerd had? Nee, of eigenlijk wel, zelfs de meest intensieve sollicitatie die er bestaat: de verkiezingscampagne. Ik verzekerde de ambtenaar dat ik na 4 maart een baan had als hij op me zou stemmen.

Bij aankomst bij de Hofvijver kreeg ik meteen een radio microfoon onder m'n neus geduwd. En daarna nog een, maar dan met een vraag die niet de actie betrof. Wat was mijn reactie op de volgende uitspraak van wethouder Meijer:

"Lokale partijen als de Stadspartij en de Politieke Partij Scheveningen vormen een gevaar voor de democratie omdat zij net als de CD en CP grotendeels afwezig zullen zijn tijdens de meeste gemeenteraadsvergaderingen. Dergelijke partijen vormen tevens een bedreiging voor het politieke debat, omdat de fatsoenlijke politieke partijen door hun aanwezigheid gedwongen worden om de besluitvorming in achterafkamertjes te regelen."

Ik had even moeite om deze logica te volgen. Daarna viel m'n mond open van verbazing. Vergeleek Meijer, dezelfde met wie ik eerder deze week over kinderen had gekeuveld, ons nou met extreem rechts? En hadden Meijer en ik de journalisten niet getrakteerd op eindelijk een pittig debat? Meijers uitval beviel me wel, omdat hij kennelijk angstig is en ons daarmee nieuwe wapens in handen geeft. De sukkel etaleert publiekelijk z'n minachting voor de democratie.

En terwijl Jacqueline Rutger ophaalde die erg moe was van een week wennen, bezocht ik de studio waar het Stadspartijlied werd opgenomen (toch leuk zo'n spontane actie). Ik besloot de dag met het daadwerkelijk vouwen van de veel te late maar erg mooie partijkrantjes.

Zaterdag 28

De laatste dagboekdag begon met een wereldbrunch: onder het genot van internationale hapjes debatteren met de meeste politieke partijen over mensenrechten, internationale solidariteit, duurzame ontwikkeling, integratie en vluchtelingenbeleid. Onderwerpen die goed zijn voor een vurig debat, maar de opzet verstomde iedere discussie. De partijen kregen de kans zich van hun beste kant te laten zien met een zeer zelfgenoegzame sfeer tot gevolg. Het duurde zo'n 3 uur; zonde van m'n tijd. Na afloop kreeg ik weer een microfoon onder m'n neus met het verzoek te reageren op de laatste peiling. De Stadspartij stond op één zetel. Ik was natuurlijk blij, want 3 maanden geleden hadden we voor een zetel getekend. Maar in die korte tijd van ons bestaan hebben we geleerd dat je geen peil kan trekken op peilingen. Afgelopen woensdag bijvoorbeeld stonden we bij een ander medium nog op zes zetels.

Vandaag was de Stadspartij goed vertegenwoordigd in de Haagse Courant. Een grote kleurenfoto van enterende politieagenten stond op de voorpagina. Ik heb al een paar telefoontjes ontvangen van partijgenoten en sympathisanten die de actie slecht voor de partij vonden. Er stonden ook twee weekdagboeken van twee concurrerende lijsttrekkers (origineel idee) in de krant. Vergeleken met mijn week lijken ze veel harder te werken en lopen ze de hele stad af te leuren. Maar ik ga me nu niet ineens aan iedereen opdringen omdat het toevallig verkiezingen zijn. De lijsttrekker van het CDA had bijna z'n hele dinsdag aan mijn debatje met wethouder Meijer besteed, bedoeld om de Haagse Stadspartij wederom in de Blauwe Aanslag hoek te drukken. Hij probeert maar, want als ik iets van de peilingen moet aannemen dan zit ik in ieder geval de komende vier jaar in de gemeenteraad.