Naar archief

Uit: Ravage #253 van 20 februari 1998

Hypocriet Nederland

'The whole anarchist-, kraak- or autonomenmovement are the bourgeois children of the bourgeoisie. Although these folks claim to be anarchist & autonomen there is no questioning hierarchical authority. Nor is there any interest in fascism (police spying and files) in their midst. Present day anarchist and autonomen are as reactionary as the dutch fascists who mass murdered 100% of the dutch anarchists during world war two. To the travellers eye present day anarchism is reactionary fashion rather than substance.'

Steek dat maar in je zak. Mike en Grace Hogan nemen geen blad voor de mond. Sinds anderhalf jaar verschijnt op onregelmatige basis hun 'Amsterdam Chronicle', waarin het echtpaar de Nederlandse samenleving onder de loep neemt. In het laatste nummer, waarin veel aandacht voor artikel 140 en de Eurotop, veel goed gedocumenteerde engelstalige artikelen waarin de achterliggende boodschap van de samenstellers doorsijpelt: het liberale en democratische imago dat Nederland internationaal heeft, klopt van geen kant. Dat liberale beeld is ontstaan omdat de propaganda van de overheid en de media goed werkt. Bovendien, niemand neemt de moeite om die propaganda te ontkrachten. Nederland is ziek, om een oude slogan nog eens te gebruiken, of, zoals in het laatste nummer van de Amsterdam Chronicle wordt gesuggereerd, zelfs fascistisch.

Nu zal een groot deel van de Ravage-lezers bepaalde stukken van de Hogans, waarin het gebruik van artikel 140 wordt bekritiseerd of het racisme in de Nederland samenleving wordt beschreven, wel onderschrijven. Probleem is dat het blad niet te koop is in Nederland, en dat Mike en Grace Hogan dat zo langzamerhand ook niet erg meer vinden. De Hogans hebben na zeven jaar in dit land gewoond te hebben zo de buik vol van Nederlanders, dat ze het bijna hebben opgegeven nog met ze in discussie te gaan. En bovendien, hun mening staat al in hun blaadje.

Tsja, en wat als zelfs het Autonoom Centrum, Vrankrijk en Ravage al geen interesse in je blad tonen, en een anarchistische boekwinkel als het Fort van Sjakoo je blad ook al niet wil verkopen. Dan word je boos, en kom je tot de conclusie waarmee dit stukje is begonnen. Helaas blijven al die mooie stukken over Bolkestein, bishop Muskens, en coffeshop-culture dus buiten het bereik van de mogelijk geïnteresseerde lezer. Of je moet Mike ergens in Amsterdam op straat tegenkomen. Misschien, als je netjes vraagt, kun je dan een Amsterdam Chronicle kopen. Het worden collector items. (Rob)