|
Naar archief
De enige officiële autonomen leven, dat weet iedereen, in Duitsland en het zijn er minstens 2000. Want zoveel deelnemers waren er op het legendarische Autonomiecongres in Berlijn in april '95. Voor wie de bijeenkomst in de Berlijnse universiteit gemist heeft en toch wil weten wat de autonomen daar in ontelbare werkgroepen en plena bij elkaar gecongresseerd hebben, is er bijna anderhalf jaar later een leesbaar verslag van ruim 150 pagina's verschenen. Het boek Autonomie Kongress der undogmatischen linken Bewegungen is naar goed gebruik bijeen onbekende uitgeverij verschenen. Het bestaat voor een groot deel uit teksten die ter voorbereiding of op het congres zelf verspreid werden, verslagen van redevoeringen en reacties op het congres. Maar de schrijvers hebben ook eigen teksten en analyses gemaakt. De layout is weer prachtig en er wordt ook uitgebreid ruimte gegeven je bent ondogmatisch of je bent het niet aan kritiek op autonome praktijken. De conclusies voor de komende eeuw zijn best hoopvol: waar het heen gaat met 'de bewegingen' weet bijna niemand, maar dat er gestreden blijft worden staat als een paal boven water. Als je aan het bovenstaande niet genoeg hebt, nog meer over De Autonomen wilt weten en de winterdepressie lezend in bed te boven wilt komen, dan is er net nog een boek verschenen: Die Autonomen, Ursprünge, Entwicklung und Profil der Autonomen Bewegung. Geschreven door Thomas Schultze en Almut Gross, die van zichzelf bekennen lange tijd deel uitgemaakt te hebben van de door hen beschreven beweging. Ze beschrijven de beweging uitvoerig, te beginnen bij de voorlopers uit de jaren '60 en begin jaren '70 en nemen uitgebreid de ruimte om theoretische en ideologische grondbeginselen uit de doeken te doen. Waarbij het ze niet ontgaan is dat een flink deel van de autonomen daar juist een bloed hekel aan heeft. Al met al doorbreekt het boek vakkundig het clichébeeld dat de reguliere pers ervan gemaakt heeft (bivakmutsen en stenengooien). De Autonome Beweging is veel meer dan dat, en heeft zo langzamerhand een onmiskenbare plek binnen na-oorlogs links verworven. Veel te lachen valt er niet in het boek. Voor een flink subjectieve beschrijving van Duits actieland blijven de bij het Amsterdamse ID Archiv verschenen boeken van Geronimo een aanrader Feuer und Flamme en een tweede deel met reacties. Feuer und Flamme verscheen voor het eerst in 1990 en beleeft al z'n vijfde herdruk. Ook de linkse boekenuitgeverij gaat in Duitsland blijkbaar een stuk beter dan in Nederland. (KST) Autonomie Kongress der undogmatischen linken Bewegungen,
distributie Unrast Verlag, postfach 8020, 48043 Münster. In de
Nederlandse linkse boekhandel is het te koop voor 19 gulden. Naar Jaargang 1998 |