DE VERZOENING

Ja, in mijn olijk stukje in de special De Oorlog tussen de Seksen staan wel degelijk belangrijke gedachten. De belangrijkste is, dat seks voor mannen kennelijk iets belangrijkers is dan voor vrouwen. Het betekent meer voor hun. In zekere zin lopen mannen inderdaad, grof gezegd, hun pik achterna. Dat maakt hen zielig, hormoon-gedreven, kinderachtig en voor zeker politiek incorrect. Vrouwen bezien het gedrag van mannen met een meewarige blik. We kennen allemaal de stekelige feministische grapjes over mannen, het verstevigt de onderlinge, feministische solidariteit. Samen lachen om mannen, heerlijk toch!?

Alleen al uit dit verschijnsel kun je zien dat seks kennelijk voor mannen iets belangrijks is. Zo belangrijk dat vrouwen zich een bult lachen: "Kijk die kerels met hun pikkies! Is het niet om te gillen!?"

Mijn voorstel is, dat we er serieus bij stil zouden kunnen staan. Want dat seks voor mannen kennelijk iets belangrijkers is dan voor vrouwen, wat zou daar mis mee zijn? Is het erg? Ja natuurlijk is het erg, als mannen-met-(boeken)planken-voor-hun-kop zo irritant dom en stom zijn om te denken dat vrouwen hun brutale avances 'ergens wel' leuk vinden. Ook ik vond de bijdrage van Bob Black niet bepaald een bijdrage aan wat dan ook. (Overigens vraag ik me af of Bob dit stukje zelf heeft laten plaatsen of dat de vertaler op eigen initiatief heeft gehandeld. Bob schreef me namelijk: "'Anarchy: A Fable' was my failed attempt to write pornography", en als ik Bob 'n beetje ken, stuurt hij geen stukjes op die hij, hoogst uitzonderlijk overigens, zelf als mislukt beschouwt.)

Echter, niet elke man is een verkrachter. Zelfs niet als hun, de mannelijke, geest voor 99 procent in beslag wordt genomen door 'hoe krijg ik die-en-die meid in mijn bed en uit de kleren?' Ik vroeg en vraag me hardop af, of het niet klopt dat vrouwen ook de zaligste, meest verrukkelijke seksuele relatie slechts beschouwen als 'gewoon lekker,' no big deal? En is het bovendien niet werkelijk vreemd - voor mannen onvoorstelbaar - dat vrouwen als bij toverslag hun seksuele geaardheid kunnen veranderen? Is het niet inderdaad zo dat sommige die-hard feministes zichzelf lesbisch verklaren louter op basis van ideologische motieven?

Ik trek daaruit de conclusie dat seks voor vrouwen kennelijk minder belangrijk is dan voor mannen, want voor mannen behoort de seksuele geaardheid tot de meest fundamentele levenszaken. Geen enkele man kan zichzelf omturnen: 'kom, laat ik maar eens homo worden.' Sterker nog, omgekeerd kan geen enkele homoseksuele man zijn homoseksualiteit ontkennen, hoezeer sommigen daar ook hun uiterste best voor doen. Daarom gaf ik het voorbeeld van het boek Giovanni's Room van James Baldwin, want die beschrijft dat gevecht van een man tegen zijn eigen (homo)seksuele geaardheid zeer mooi en indringend.

Als seks dus kennelijk iets anders betekent voor mannen dan voor vrouwen, hoe komt het dan dat mannen én vrouwen praten en schrijven over seks alsof ze 't over hetzelfde hebben? Zou het niet zinvol zijn, duidelijkheid te krijgen over wat seks nu eigenlijk voor wie betekent? En wie waarvoor bang is bijvoorbeeld?

Asperges

Dat seks voor mannen belangrijker is dan voor vrouwen, zou te maken kunnen hebben met het feit dat het, hoe je 't ook wendt of keert, de mannen zijn die neuken en de vrouwen die geneukt worden. Op enkele tamelijk geforceerde standjes na, die heel wat meer vergen van de concentratie en het uithoudingsvermogen van de vrouw als andersom. In zijn algemeenheid kun je stellen dat het de mannen zijn die de seks doen, en de vrouwen die het, al dan niet tot tevredenheid, krijgen. Dat legt nogal wat druk op de schouders van mannen, want die moeten presteren, om dat gehate woord maar weer eens van stal te halen. En ze moeten vooral niet te vroeg klaarkomen want daar krijgt iedereen een afknapper van. Ze dienen net zo lang en lekker te zoenen, likken, kroelen, krabben en vrijen tot vrouwlief minstens één maar liefst meerdere orgasmes heeft gehad vooraleer de man zijn hoofd in de schoot mag werpen. En zijn pik dient natuurlijk een redelijk formaat te hebben. Het hoeft geen paardenlul te zijn, zoals die kerels in seksblaadjes en pornofilms, maar liefst wel iets forser dan een pink en wat harder dan een doorgekookte asperge. Nee, vrijen gaat niet vanzelf, voor mannen. Er komt nogal wat bij kijken. Lenigheid, kracht en conditie bijvoorbeeld, lees er de Kama Sutra maar eens op na.

'Ach, de stumpers,' hoor ik sommige vrouwen al denken. Prima. Maar vrouwen hoeven dan ook, als puntje bij paaltje komt, niets anders te doen dan de benen te spreiden of op de knieën te gaan. Voor de rest worden wij mannen geacht te zorgen. Een taak overigens die velen met plezier op zich nemen.

Ik wil geenszins een soort Taliban moslim-fundamentalisme prediken over hoe vrouwen gekleed zouden moeten gaan. Maar als je ziet hoe vrouwen er hier ooit bijlopen, dan vraag ik me in gemoede af wie er nou seksistisch is: de meid die in een nauwsluitende, vliesdunne legging paradeert (zonder slipje, dat geeft 'randjes'), met daarboven een flodderig mouwloos t-shirt met armsgaten tot de navel (zonder beha natuurlijk), zodat ook de inkijk vanaf de zijkant maximaal is, of de jongelui die zo'n meid nafluiten? Mag je eigenlijk van onze hedendaagse streng-fundamentalistische feministes überhaupt nog naar een vrouw kijken? Ja, maar je mag er niks bij denken. Reden waarom zij zo'n meid, die erbij loopt opdat NIETS aan de fantasie wordt overgelaten, de hand boven het hoofd houden. Waar of niet?

Als man mag je nauwelijks laten merken dat je een vrouw leuk vindt om naar te kijken als ze op je toekomt, en wat helemaal not done is, is jezelf omdraaien om ook de achterkant te monsteren als ze voorbij gelopen is. Want dan ben je een vuile seksist. Nee, na de tweede feministische golf (die mij achteraf doet denken aan een revival van de protestantse ethiek) mogen mannen alleen nog stiekem kijken, doen alsof hun neus bloedt.

Zolang vrouwen erbij lopen alsof ze inderdaad permanent solliciteren naar een grote beurt, dienen ze hun mond te houden over seksisme. Want als je zo grof en openlijk seksisme uitlokt, noem ik dat ook seksisme.

Turks fruit

We leven in een tijd met een door en door hypocriete politieke, maar ook seksuele moraal. Borsten bijvoorbeeld vormen, naast het kontje, hét attribuut van de vrouwelijke sex appeal. Elke vrouw is zich terdege bewust tot hoe ver ze haar bloesje kan openknopen en tot hoever ze voorover moet buigen om de blik van een man te vangen. Toch dien je het als man heel gewoon te vinden als diezelfde vrouw op het strand haar topje uittrekt. Dan heeft het plotseling helemaal niks meer met seks te maken. Want het gebeurt niet in huis, maar op het strand. Mocht een prachtig mooie meid schitterend gebeeldhouwde tieten hebben en een kontje om in te bijten, dan dien je daar als man niet bij te kwijlen noch naar te loeren en jezelf van pure aandoening aftrekken. En na 'n paar jaar - immers, alles is onderworpen aan de wet van de zwaartekracht - ben je minstens zo'n zelfde seksistische bruut als je alleen maar durft te denken: 'kind, trek in godsnaam een bovenstukje aan, ze hebben de beha niet voor niks uitgevonden.'

Bovenstaande zou de indruk kunnen wekken dat ik naar vrouwen kijk in termen van Jan Wolkers' Turks Fruit Radetsky-mars: tieten-kont, tieten-kont, tieten-kont-kont-kont, maar dat valt wel mee. Ik vind een leuk bekkie net zo belangrijk. Echter, ook als mannen een vrouw wel uitsluitend beoordelen op haar maten, is dat natuurlijk veeleer een blamage voor de mannen zelf dan een vernedering voor die vrouw. Als mannen zo stupide zijn, zie ik niet in waarom vrouwen daar kwaad om zouden worden. Dat soort mannen zijn zielepieten. Te dom om je druk over te maken.

Iets geheel anders wordt het als mannen zich in woord of daad vrijheden menen te kunnen permitteren, hun handjes niet thuis kunnen houden, met een geile bek insinuerende opmerkingen fluisterend. Dat soort volk mag wat mij betreft per omgaande gecastreerd worden, want dat gedrag lijkt me zeer vervelend en vernederend voor een vrouw.

Misschien lijkt dat op waarom ik het zeer vervelend en vernederend vind om, wandelend in de schemering, aangesproken, nagekeken en achtervolgd te worden door geile flikkers, die mijn aanwezigheid in het park op dat uur van de dag kennelijk beschouwen als een uitnodiging om mijn broek van m'n kont te laten sjorren. Daar baal ik stierlijk van. En niet omdat ik iets tegen homo's zou hebben, want ik denk dat ik hetzelfde nare gevoel zou hebben als ik op die manier werd benaderd door op seks beluste vrouwen. Ik wil gewoon kunnen wandelen waar en wanneer ik wil zonder bedacht te hoeven zijn op likkebaardende, graaiende, hitsig hijgende flikkers. (Ja, soms wenste ik dat ik oud en lelijk was.) En het zou mij een lief ding waard zijn als ook vrouwen niet steeds bedacht hoefden te zijn op mogelijke aanranders en verkrachters. Als ook vrouwen, net als ik, urenlang langs velden en wegen konden dwalen op de meest onmogelijke uren, alleen met hun fiets en hun hondjes. Dat dat niet kan, vind ik een van de dingen die het meest mis zijn met onze samenleving, een grof schandaal.

Verzoening

En tenslotte, seks is natuurlijk veel meer dan alleen neuken. Seks is vrijen, en vrijen is voor alles een spel. Een machtsspel. Bijna net zoiets als Monopoly of liever nog, Stratego. Daar is niks mis mee (je mag ook pim-pam-petten of strippoker spelen). Je hoeft als man echt niet in therapie om die erectie onder de duim te krijgen, je moet alleen (weer) leren spelen.

Meer dan tweehonderd jaar geleden schreef ene Pierre-Ambroise-François Choderlos de Laclos zijn Liaisons Dangereuses, een meesterwerk. Laclos laat de vrouwelijke hoofdpersoon tegen haar mannelijke tegenspeler zeggen: "Gij zijt nooit de vriend, noch de minnaar van een vrouw, doch slechts haar tiran of haar slaaf." En zo is 't maar net. Helaas. Willen we daar iets aan veranderen zonder seksloze, lusteloze, hersenloze gnomen te worden, dan kan het misschien geen kwaad onszelf bewust te worden van de spanning die er altijd kan ontstaan wanneer mannen en vrouwen vrijelijk en op voet van kameraadschappelijkheid met elkaar omgaan. Wat is daar mis mee? Niks. Hypocrisie, het ontkennen van fundamentele driften en het kritiekloos omarmen van alles wat naar feminisme riekt, zullen ons echter geen steek vooruit helpen. Eerlijkheid wel.

Bij het darten begint een wedstrijd met de woorden Let's play darts! Ik moge afsluiten met de woorden Let's play friendship!

Sies van Raaij, Helmond