Homepage

Uit: Ravage #251 van 23 januari 1998

HALF JAAR GROENOORD GEVIERD MET PRIKACTIES

Op 16 januari kwamen rond de vijftig demonstranten in actie tegen de aanleg van de Afrikahaven in het natuurgebied rond Ruigoord. Een bezettingsactie werd na enige uren door de politie beëindigd. Nog dezelfde dag kwamen de achttien arrestanten vrij. Een verslag.

Ruigoord, donderdagavond 15 januari. Vijftig activisten van Groenoord komen bij elkaar om een actie voor te bereiden ter ere van een half jaar Groenoord. Door de slechte weersomstandigheden zijn er weinig kampbewoners die nog permanent op Groenoord wonen maar het verzet gaat door. De politie heeft (niet echt onverwacht) lucht gekregen van de actie en is die avond al druk bezig met het opvallend-onopvallend aanwezig zijn. Desondanks besluiten we de plannen die we hebben gewoon door te zetten.

Er wordt die avond over het voortzetten van het verzet tegen de Afrikahaven c.q. gifdump gediscussieerd en de algemene conclusie is dat we het niet redden om nu opnieuw een actiekamp neer te zetten. Dit stellen we uit tot de lente. Tot die tijd gaan we door met prikacties zoals het af en toe bezetten van graafmachines en bulldozers.

NATO-prikkeldraad

Vrijdagochtend. Heel erg vroeg lopen twee groepen in de richting van een boerderij aan de Machineweg ten westen van Amsterdam. Daar staan graafmachines en kiepwagens geparkeerd. Het erf van de boerderij is omgeven door een slotgracht. Rond de oprit naar de weg en de oprit naar het natuurgebied/bouwterrein zijn hekken geplaatst, waar bovenlangs NATO-prikkeldraad is gespannen. Een groep loopt zeer opvallend over de openbare weg naar dit terrein toe, terwijl een tweede groep dwars door het modderige natuurgebied naar de achterkant van het terrein sluipt. Daar wordt een stuk tentdoek over het prikkeldraad gegooid waarna de activisten een voor een over het hek springen. Een geschrokken bewaker met hond roept nog: "Ga terug, van het terrein af", maar niemand die zich daar wat van aantrekt.

Het tentdoek wordt meegenomen naar voren zodat ook de groep mensen aan de voorkant over het hek kan. Snel wordt er aan beide kanten van het hek een levend hangslot op de hekken gezet. Een levend hangslot bestaat uit twee mensen en twee actiebuizen. De buizen worden door het hek gestoken en aan beide kanten steekt een persoon zijn handen erin. Door dat precies op de goeie plek te doen, zit het hek dicht.

Binnen de kortste keren staat er een rij arrestantenbusjes voor de deur. De politie is zichtbaar geïrriteerd dat het ons toch gelukt is en besluit onmiddellijk te gaan ontruimen. Het hek wordt uit de scharnieren getild zodat ze niet eerst met de actiebuizen bezig hoeven. De politie kan het terrein op.

Bedrijfsongevalletje

Een gedeelte van de mensen besluit op dat moment het terrein aan de achterkant te verlaten om later op de dag nog een actie te kunnen doen. De anderen verschansen zich in de nok van een dragline en bovenop de kiepwagens. Zij worden een voor een verwijderd. Een meisje wordt daarbij van een dragline gegooid, zij scheert rakelings met haar hoofd langs de rupsbanden. De activisten die aan het hek vastzitten worden daar vanaf gehaald door de actiebuizen doormidden te zagen met een cirkelzaag. Als een van de activisten protesteert omdat het gevaar van afgezaagde vingers erg groot is op deze manier, merkt een agent doodleuk op dat een "bedrijfsongevalletje wel goed te praten is".

Achttien actievoerders worden gearresteerd en in verzekerde bewaring gesteld. De politie doet hard haar best om van iedereen de identiteit te achterhalen. Iets wat in een aantal gevallen ook lukt. Dankzij de inzet van een steengoeie advocaat, Michiel Pestman, komen de arrestanten dezelfde dag nog vrij.

Later die dag proberen enkele overgebleven activisten 'bulldozertje te vangen'. Sluipend door het natuurgebied zijn zij op zoek naar graafmachines of ander tuig dat dicht genoeg bij bossages staat om verrast te worden. De chauffeur van een wals vertikt het om te stoppen. Ook als je er vlak voor gaat staan en er drie mensen bovenop zitten.

Een ding is zeker. Van deze actie viel een hoop te leren. Bepaalde dingen hadden beter gekund. Vooral het doorzagen van de actiebuizen zit ons dwars en we zijn dan ook naarstig op zoek naar een oplossing hiervoor. Binnenkort gaan we weer een grote bezettingsactie houden. In de tussentijd verschuilen zich nog steeds die-hard Groenoorders in het gebied, die met de regelmaat van de klok hit-en-run acties uitvoeren op graafmachines. Het blijkt dat je aan vijf mensen al genoeg hebt om een graafmachine stil te zetten. Wie dat eens wil uitproberen, moet zeker eens langskomen.

Peter (Groen Front)

 

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1998