WEEKBOEK

Terug op de buis, en het lijkt of ze nooit zijn weg geweest. Sinds begin 1998 zendt Vrije Keyser TV iedere maandagavond met vol enthousiasme een uurtje uit op de Amsterdamse kabel. Eric van Duivenvoorden is een van de drijvende krachten achter dit alternatieve project, dat tegengas wil bieden aan het lokale tv-aanbod dat de kabelexploitant de kijker voorschotelt. Maar ook omdat het gewoon leuk is om tv met een boodschap te maken. Lees en leef mee met Eric die voor ons een dagboek bijhield.

Maandag 12 januari 1998

De week begint in alle rust, thuis met mijn zoon Sam. Hij is vijf maanden oud. Mijn vriendin Margreet is sinds kort weer aan het werk, en een crècheplaats is in geen velden of wegen te bekennen. Voorlopig doe ik twee dagen en Margreet drie. Tot vier uur is het mijn beurt, dan begint de wekelijkse redactievergadering van Vrije Keyser TV (VKTV). Daarvoor nog even een af spraak met Bureau Maatwerk om voor twee mensen een baan bij VKTV te creëren. Sam maar meegesleept. Gelukkig hield hij zich stil, zo'n banaantje doet wonderen.

De redactievergadering is in de archiefruimte van het Staatsarchief. Vandaag is het drukker dan ooit. Er komen nog steeds nieuwe mensen bij. We hebben twee uur en vliegen in sneltreinvaart langs alle punten. Om elke week een gevarieerd tv programma te maken zijn op alle punten glasheldere afspraken noodzakelijk. Desondanks is in het tweede programma meer dan de helft van de op de vorige vergadering afgesproken items uit of afgesteld. Er voor in de plaats zijn nieuwe items gekomen die we niet gezamenlijk konden bespreken. Er zijn ook beelden anders gemonteerd dan de makers voor ogen hadden. Sommigen voelen zich gepasseerd, en terecht! Je hebt immers ook een verantwoordelijkheid tegenover de mensen die in vertrouwen meewerken aan het programma. Enfin, kinderziektes die je mag verwachten bij een groep beginnende televisiemakers.

Na de vergadering Margreet en Sam ophalen. We zijn gevraagd op de verjaardag van de dochter van goede vrienden. Om acht uur wacht al weer de volgende vergadering: bestuur Wijkcentrum Staatslieden /Hugo de Grootbuurt. Gelukkig staat er vanavond weinig op de agenda dat om mijn actieve inbreng vraagt. Als ik terugkom op de verjaardag, vind ik de overgebleven gasten voor de buis gekluisterd, it's VKTV.

Dinsdag

Allereerst breng ik bij De Balie het manuscript van 'De Stad was van Ons'. Het boek bevat een bewerking van de complete interviews, gehouden voor de gelijknamige documentaire over de Amsterdamse kraakbeweging die ik samen met regisseur Joost Seelen in 1996 maakte. Het boek moet in het voorjaar uitkomen en wordt gekoppeld aan een vertoning en een forumdiscussie in De Balie. Het manuscript wordt aan alle 28 geïnterviewden voorgelegd, want er gaan geruchten dat enkele van hen enige lichtgeraaktheid voorwenden om een uitgave van het boek te voorkomen. Gelukkig heb ik bij De Balie een uitgeverij getroffen voor wie zulke doorzichtige vormen van politieke obstructie een aansporing zijn om het boek júist uit te willen geven. Op de trap naar beneden word ik spontaan gefeliciteerd met Vrije Keyser TV door een van de eersten met wie ik begin december mijn plannen voor de herstart besprak.

Op weg naar het Staatsarchief koop ik de banden die nodig zijn voor de volgende uitzending. De zak met geld die elke producent nauw lettend in de gaten moet houden, is eigenlijk al leeg. Pas half februari komt er duidelijkheid over de her en der ingediende subsidieverzoeken. Maar ik heb mijn nek uitgestoken; het is aan mij om te zorgen dat mijn kop er niet afgehakt wordt. Op het Staatsarchief praat mijn collega Niko mij bij. Een journalist van Het Parool heeft enige dossiers mogen inzien. Zaterdag verschijnt er een artikel over de nieuwe, maar binnen de kraakwereld reeds lang bekende, politiechef van de binnenstad, Ad Smit. Zelf is hij in de weer geweest met de uit de jaren zeventig daterende archieven van het Komitee Jongeren Huisvesting in Den Haag. Die blijken in het oudste kraakcafé van de wereld te liggen: het Brullende Breekijzer. Het wordt in de loop van maart ontruimd, vandaar dat we er als Staatsarchief bovenop zitten. We worden soms de aasgieren van de kraakbeweging genoemd. Maar met ons werk hopen we juist de geschiedenis van de kraakbeweging voor de toekomst veilig te stellen.

Het goede nieuws vandaag is dat de voormalige gekraakte school aan de Frederik Hendrikstraat speciaal voor Vrije Keyser TV ruimte wil creëren voor montage en studio opnames. We gaan direct kijken. Het is een ideale plek omdat we ook gebruik kunnen maken van de grote zaal voor de registratie van live optredens en wellicht talkshows. 's Avonds word ik getipt over het aanstaande publikatie in de NRC over het geheime Rijksrechercherapport m.b.t. het ME optreden tijdens de Eurotop. Samen met enkele redactieleden maak ik meteen een plan om hier in de volgende uitzending op in te kunnen springen.

Woensdag

De verzorging van Sam is het beste excuus om me helemaal van de buitenwereld af te sluiten. Beetje badderen, beetje spelen, boodschappen doen. De ochtend met Sam vliegt om en om 14.00 uur word ik afgelost. Op het archief bel ik met fondsorganisatie XminY om eens te peilen hoe er gedacht wordt over een ondersteuning van VKTV. In ons programma zouden we prachtige items kunnen maken over projecten die door XminY ondersteund worden; op hun beurt zouden zij ons kunnen ondersteunen bij de aanschaf van eigen montage en opnamefaciliteiten. Het officiële voorstel gaat 's middags meteen de deur uit.

In het begin van de avond nog even langs mijn huis; sinds twee weken is dat met gehuurde spullen omgebouwd tot een montage studio. Op welk tijdstip je er ook binnenkomt, er is altijd activiteit. Aan de ene kant van de kamer zitten twee redactieleden te oefenen op de montage. Tegelijkertijd wordt aan de andere kant één van onze cameramensen geïnterviewd door Nieuwe Revu. En dan de redactie van VPRO's Waskracht, die blijft maar pogingen ondernemen om in ons kielzog de 'Beasixties' te filmen. Ze zijn niet de enige, de media lijken compleet relgeil, als vliegen om de stront.

Donderdag

Om 11.00 uur rijden we met de VKTV reportageploeg naar Delft. Voor onze special op 26 januari rondom de 'Beasixties' brengen we een bezoek aan de Nieuwe Kerk. We krijgen een leerzame rondleiding langs de graven van de leden van het koninklijk huis. Het blijkt een schot in de roos. We proberen zo discreet mogelijk de openhartige uitweidingen van de gids met de camera vast te leggen. Door naar Breda; enkele plaatselijke autonomen lichten ons in over de aanstaande "Autonomen Onspannings Week", die van 24 januari tot 4 februari in deze voormalige oranjestad wordt georganiseerd. Op de terugweg rijden we langs Scheveningen waar onze cameraman nog een fotosessie voor de Nieuwe Revu te wachten staat.

Als we om 19.00 uur terug zijn in Amsterdam, wordt het opgenomen materiaal meteen overgezet op de montagebanden. We hebben net genoeg tijd om even wat te eten, want om 21.30 uur worden we verwacht in Hoorn. We doen een interview met Jaap Quakernaat. Naar aanleiding van zijn klachten worden in het rapport van de Rijksrecherche drie ME ers van bureau Warmoesstraat verdacht van openlijke geweldpleging. Maar het zou voor het eerst zijn als deze ME ers ook daadwerkelijk vervolgd worden. Het is al na twaalven als we terug in Amsterdam zijn. Op het moment dat we even achterover zitten, krijgen we het bericht door dat er al een paar uur later, om half zes, een actie losbarst in Groenoord.

Vrijdag

Het is duidelijk dat we dat niet trekken. 9.00 uur vinden we vroeg genoeg om poolshoogte te gaan nemen. Niet geheel onverwacht blijkt de actie reeds voorbij. Behalve de 18 arrestanten zit iedereen in de kerk van Ruigoord aan het ontbijt. Als we op het punt staan om terug te gaan, wordt ons aangeraden om nog maar even te wachten. Er is een volgende actie in voorbereiding. Ik laat de ploeg achter, want om 11.00 uur zal ik op het stadsdeelkantoor Westerpark Sam "erkennen". Omdat we besloten hadden dat hij de achternaam van zijn moeder krijgt, heb ik met die erkenning gewacht tot na 1 januari. Naast het homohuwelijk is deze ontkoppeling tussen vader en achternaam een andere grote verandering in het familierecht.

De rest van de vrijdag blijft Sam bij mij. Dus rijdt hij ook mee om de reportageploeg op te halen in Ruigoord. Thuis probeer ik naast Sam even wat bij te slapen, maar die vreugde is van korte duur. Sam is al snel wakker en eist mijn volledige aandacht op. Alsof mijn dagen al niet vol genoeg zijn, doet een vriendin een beroep op me. Ze is ziek geworden, of ik in haar plaats met het kinderpartijtje kan meedoen: discozwemmmen in Breukelen. Dus zit ik om zes uur in een afgeladen auto met uitgelaten bakvissen. Ik zwem nog wel mee, maar gelukkig wordt het dansen me bespaard. Met die gabberhouse heb ik sowieso het gevoel dat ik het contact met de jeugd definitief ben kwijtgeraakt.

Als ik her en der in de stad de kids thuis heb afgeleverd, ruil ik de auto om voor de fiets. Op naar Vrankrijk voor de Vrije Keyser TV benefiet. Terwijl een groot deel van het publiek de video's van oude en nieuwe beelden bekijkt, klitten de redactieleden aan elkaar. Na de eerste afleveringen wordt de redactie steeds hechter en begint het programma zijn eigen smoel te krijgen. Er valt veel te bespreken, tot vroeg in de morgen drinken we onze eigen benefietopbrengst bij elkaar.

Zaterdag

Het is me niet gegeven om uit te slapen, zelfs vandaag nu Sam en Margreet voor familiebezoek de stad uit zijn. Veel te vroeg hangt de reparatietechnicus van Open Studio aan de lijn. Of ik zo snel mogelijk wat tapes langs kan brengen, zodat een van onze camera's gerepareerd kan worden. Lichtelijk verdoofd maak ik mijn ronde. In het voorbijgaan schaf ik Het Parool en de NRC aan. Beide kranten hebben woord gehouden. Lange artikelen over respectievelijk Smit en Quakernaat. In Het Parool zoals gebruikelijk een licht cynische ondertoon jegens krakers, maar verder is het stuk OK; de NRC is gedegen, maar een beetje houterig en weinig bevlogen.

's Middags schaatsen op tv. Schaatsen is een passie waar ik de afgelopen weken helaas niet meer aan toegekomen ben. Gelukkig ben ik dit jaar, in tegenstelling tot het vorige, uitgeloot voor deelname aan de Elfstedentocht. Tijdens de 5.000 meter voor dames val ik in slaap. In de loop van de avond is de redactie weer zover op de been dat we serieus de montage van de komende uitzending ter hand kunnen nemen. Gestaag werken we door.

Zondag 18

's Middags trek ik me terug op het Staatsarchief, eindelijk tijd om wat papierwerk af te handelen. Ik stel ook de notulen en agenda voor de redactievergadering van morgen samen. Omdat mijn eigen schoorsteen ook moet blijven roken, stort ik me tot slot nog even op de synopsis van het volgende documentaireproject dat ik met Joost Seelen voor de NPS ga maken. 's Avonds nog even snel een fotoreportage van de montagestudio in vol bedrijf.

Maandag 19 januari

Ik word uit mijn bed gebeld vanuit de montagestudio. Ze hebben met z'n vijven de hele nacht doorgewerkt. Maar er ligt wel een programma waar we mee voor de dag kunnen komen. Door weer en wind breng ik met Sam de uitzendband voor vanavond naar de studio van Salto.