UIT: Ravage #224/225 van 20 december 1996 [thema: politieke correctheid]

Ingezonden korte bijdragen

WIE HEEFT OVERAL SCHIJT AAN? 

'Politiek Correct' is Orwelliaanse Newspeak voor 'fatsoenlijk.' Het begrip fatsoen is in onverdraagzame kringen hoogst politiek incorrect geworden, want wie fatsoenlijk is, wordt verdacht van burgerlijkheid, papendom, zondagsrust of SGP. Foei. Het is dus oppassen geblazen. We beginnen opnieuw. 

Als je schijt hebt aan de waarden en normen van andere mensen, is dat prima. Het getuigt van karakter. Het is de kern van het begrip alternatief. Je organiseert bijvoorbeeld een politiek correct festival en nodigt een stelletje Engelse hooligans uit om met 'mens- en milieuvriendelijke trapperkracht' een hoeveelheid tyfusherrie te komen produceren waar alle omwonenden hartstikke gek van worden. Dat is prima, getuigt van karakter. En je bent nog milieubewust bezig ook want de muziek wordt niet versterkt door middel van met kernenergie opgewekte elektriciteit doch door puur mens- en milieuvriendelijke trapperkracht. Oké. So far so good. 

Hier doet een ander aspect van politieke correctheid zijn intrede: het groepsgevoel. Je hoort erbij of je hoort er niet bij: de linkse scene, de kraakscene, de miljeusien, homoscene, ELF, AJF en ga zo maar door. Mensen van het Dierenbevrijdingsfront lopen niet rond in bontjassen, dat zou opvallen. Lijkt me duidelijk. Als je ergens bij wil horen, hou je je aan de waarden en normen van die groep. Dat is niet meer dan normaal. Je bent politiek correct. Het is altijd wel oppassen geblazen, want als je leren zolen onder je schoenen blijkt te hebben, lig je er bij het AJF uit. 

Waarmee we op de kern van het begrip politiek correct komen: politiek. De hele wereld wordt onder de dictatuur van het linkse tuig gepolitiseerd. Alles is politiek geworden en de wereld wordt gemakshalve verdeeld in politiek correct en politiek incorrect. Je moet dus overal goed bij nadenken, wil je 'erbij horen.' Je kunt niet zomaar een winkel binnenstappen want als dat gezien wordt door een strijdmakker die toevallig weet dat de eigenaar van die tent getrouwd is geweest met een dochter van de broer van de echtgenote van de ex-directeur van BASF, word je gelyncht.  

Kennis = overleven. Je moet alles goed bijhouden - Ravage om mee te beginnen - want als je iets mist, lig je eruit. Geheel analoog aan de Culturele Revolutie van Mao. Is niks mis mee. Domme mensen moeten geïsoleerd worden, ze worden de nieuwe onaanraakbaren. Elk politiek bewust en natuurlijk baanloos iemensd leest de halve dag kranten, tijdschriften en staatsgevaarlijke blaadjes en ligt tenminste 6 uur per dag naar politiek correcte zenders te kijken zoals MTV, teneinde met een gerust gemoed 's avonds het kraakkaffee te kunnen betreden. Je moet er toch niet aan denken dat je een ander iemensd tegen het lijf loopt die dwars door je heen kijkt als het vraagt: 'Waanzin hè, dat ze Leon hebben opgesloten?' terwijl je bij God  - ook taboe - niet weet wie of wat Leon is? Het angstzweet breekt je uit, je hart bonst in je keel en je kan nog net uitbrengen: 'Ieeejaaa ... jij ook zin in een pilsje?' 

Sies van Raaij  

ALS DE GEDACHTE ER MAAR IS 

Waarom wordt er zo lullig over of verontschuldigend voor politiek-correct gedrag gedaan? Waarom het besmuikt gegrinnik als iemand aangeduid wordt als "zo'n politiek correct figuur", waarom begint men een verhaal over zijn vriend de vluchteling uit Registratia met "Het klinkt misschien heel politiek-correct wat ik nu ga zeggen, maar ik vind dat die mensen...", etc? Wees blij dat er nog mensen zijn die weten wat die twee woorden überhaupt nog betekenen. "Politiek? Huh? Correct? Moet ik jou op je bek slaan?" is tenslotte orde van de dag. 

Ik raakte vorige week weer eens helemaal ontroerd door mijn vriend dat hij geschokt was geweest door een straatruzie: een agressieve dertiger die de krukken van een invalide afpakte en wegwierp. Ga daar maar eens over lopen blaten in plaats van te gniffelen over mensen die nog eens de moeite nemen na te denken. Er is tenslotte nergens een commissie, vereniging of Partij te vinden die de regels opstelt over wat wel of geen politiek correct gedrag zou kunnen zijn. Dat moet nog altijd iedereen voor zichzelf uitmaken. 

Politiek Correct Denken wordt wel eens verward met allerlei Overheidsheteluchtkreten als Sociale Vernieuwing en Community Spirit Building. Het eerste is een filosofisch concept, de tweede zijn dekmantels voor staatsdefetisme en regeringsfalen. 

Helaas is de bijsmaak van iets simpels en wenselijks als de politiek-correcte gedachte ('Sta stil bij de dingen die je doet en de mogelijkheden die je hebt om niet alleen jezelf van nut te zijn en handel daarnaar') al een zure geworden, politieke correctheid iets zeurderigs, dwingends en bedillerigs. Dat komt omdat alle politiek en de daaruitvoortkomende gedachten bijna chemisch reageren met de buitenlucht: ze oxyderen, eenmaal krachtig uitgesproken, in stromingen en tasten de menselijke hersenen aan.  

Die gaan dan waanideeën krijgen, zoals dat ze allemaal hetzelfde vinden, of nog erger, zijn, denken, dus ook moeten doen. Die gaan zo synchroon mogelijk aan elkaar lopen, bedenken symbolen die op het collectief gevoel werkt en trekken dezelfde kleren aan om maar de illustreren dat ze werkelijk dezelfde breinimpulsen hebben, van vroege ochtend tot late avond, en voor je het weet is er weer een leger ontstaan, of een politieke stroming, religie of afscheiding, een mierenhoop, een lemmingenburcht. Wel bekome het u. 

De werkelijk politiek correcte gedachte wordt derhalve niet geventileerd en wordt een ander niet opgelegd. De werkelijk politiek correcte gedachte is een puur persoonlijke, en er wordt naar geleefd. Als de gedachte er maar is. 

Wat niet wegneemt dat een wedstrijd luide politiek incorrectheid met iemand die u goed vertrouwt, in een omgeving waar u niet onmiddellijk wegens uw uitlatingen de deur gewezen kunt worden, een uitgesproken aanbeveling tot ontspanning is, bij voorkeur onder invloed. Laatst trof ondergetekende bij een feest van een muziektijdschrift een freelance medewerker van Ravage aan, zoals de laatste u al heeft menen te moeten melden in zijn column, evenals andere niet ter zake doende mededelingen over vis, katten en nadere huishoudelijke onwetenswaardigheden.  

Hoewel niet eerder gezien en in zeer publieke omgeving, bonden deze ciderdrinkende kruising tussen Alexei Sayle en de jongen van de fietsenstalling op het Amstelstation en ik de strijd aan. Ik dacht hem verslagen te hebben toen ik na vele onzegbaarheden kwam met "En mijn werk mag nooit verfilmd worden door een vrouw" (opscheppering, voorbarig en sexistisch, drie punten). Maar toen zei hij: "Dat siert je, dat siert je", en won. 

Zo, en nu ga ik de vegetarische groentenschijven opzetten voor mijn co-ouderschapskinderen in hun ecocotton pyamaatjes, anders ben ik te laat voor mijn inspraaksoverlegvergadering, moet ik weer achter een biologisch gekweekt collectief gekweekte palestijnse appelwijntje nakaarten over wat de uiteindelijke goed onderlegde argumenten geweest zijn, door weer en wind terug fietsen en komt de geslachtsonwillekeurige oppas te laat thuis, die helaas nog met een leeftijds-uitdaging kampt en vrees ik discussie met zijn beide ouders. 

Politieke correctie, in het belang van de eerlijkheid: mijn kinderen zitten met een bek vol snoep RTL4 te kijken, het meisje dat oppast komt omdat ik vanavond ergens een bak geld met mijn naam erop te halen heb en daarna heb ik met haar moeder afgesproken om ons per taxi te laten vervoeren van het ene morse hol naar het andere om ons vol te laten lopen met n'importe quoi. 

Natasha Gerson    

AAN DE SLACHTOFFERS VAN DE PC-TERREUR 

De links-radicale beweging heeft, door de tijden heen, altijd een  enorme 'krejativiteit' aan de dag gelegd waar het haar terminologie betrof. Van het klootjesvolk der provotariërs via 'Nikarakoewaa' tot het rijke scala der anti-imperialisten. Van discussies over anti-autoritair opvoeden, het patriarchaat, tot kritisch consumeren. Je hebt termen die zelfverzonnen of gekozen zijn en je hebt termen die als geuzennaam overgenomen zijn. En dan heb je nog van die termen die buiten een bepaalde beweging als kritiekpunt ontstaan zijn maar die zich op de een of andere manier toch een vaste plek in zo'n scene verwerven. Neem nou het begrip 'Politiek Correct'. 

Hoe vaker ik deze term hoor, hoe langer ik er naar kijk en hoe meer ik erover nadenk, hoe groter mijn afkeer. Boven de plee hangend ontdekte ik dat mijn enorme walging met twee dingen samenhangt.  

Allereerst de samenvoeging van de woorden 'politiek' en 'correct'. Nou ben ik al heel wat jaartjes politiek actief, maar nog steeds heeft 'Politiek' de onplezante bijsmaak van het parlementaire circus, van keihard werken, van onpersoonlijke achterafkamertjes, van nieuwe zakelijkheid en zo meer. Ook de revolutionaire strijd in de Lage Landen heeft daar nog geen associaties als feest, ontspanning en bevrediging voor in de plek kunnen zetten.  

Politiek blijft vooralsnog een noodzakelijk kwaad. Zoals strijdbaar idealisme de enige kracht tegen berusting en vertrutting vormt. En juist dat zou dan opeens 'Correct' moeten zijn. Correctheid riekt naar de spruitjes uit m'n jeugd, naar vastgeroestheid en dogmatiek. Correctheid is een knieval voor vrijwillige slavernij. Het is afschuiven van verantwoordelijkheid. Het is leven naar de normen van anderen.  

En wederom word ik in alle opzichten misselijk. Veel te vaak kom ik ze tegen, die halfslachtige mensen. Met hun uiterlijke bewogenheid en vrijblijvende opstandigheid. Slachtoffers van PC-terreur. Je kent ze wel, die types die zo klagen dat je geen vlees mag eten, geen auto mag rijden, niet naar McDonald's mag en geen bont mag dragen. En dat je aan acties moet meedoen, verantwoord moet consumeren en over je gevoelens moet praten. Al deze verboden en geboden zijn blijkbaar afkomstig van het Centraal Comité der Nederlandsche Links-Revolutionaire Beweging. 

Onduidelijk blijft of dat nu in Nijmegen, Sint-Michielsgestel of Amsterdam zetelt. Of worden al die voorschriften soms opgesteld door lokale bonzen? Wat zullen de mensen die dat als leidraad in hun leven nemen zwaar ongelukkig zijn. Wat nou mag niet? Wat nou moet zus en zo? Ik vind het onbegrijpelijk dat mensen met zo'n grote mond over vrijheid en zelfstandigheid zich na enige tijd, bijvoorbeeld als ze het wel gezien hebben met de Strijd, verschuilen achter de blijkbaar dominante meningen van anderen. Rot op, je hebt of je eigen idealen of je hebt helemaal geen idealen! 

Je hebt ook van die mensen die enerzijds te lijden hebben onder de, tweewekelijks in Ravage gepubliceerde, voorschriften hoe Politiek Correct te zijn, maar zich anderzijds nog prima thuis voelen in het behaaglijke linkse badje vol alternatieve vriendjes. O ja, en vriendinnetjes natuurlijk. Zulke lieden zijn te herkennen aan een zekere cynisme. Zij doen bewust dingen die niet PC zijn om te laten zien hoe waarlijk onafhankelijk en vrij ze wel niet zijn. Dat dat nu juist die dingen zijn die wel 'Society Correct' zijn is om het even. Ik vraag me vaak af waarom deze mensen, als ze toch lekker  'zelfstandig' bezig zijn, bijvoorbeeld niet toegeven eigenlijk tegen sexisme te zijn omdat dat zo hoort. Bekennen dat je stiekem porno kijkt is pas autonoom!  

Zulke heimelijke fans van de maatschappelijke middelmaat vinden we in vele soorten en maten. De sympathiekste is degene die zich na een niet-PC handeling (als het eten van een stukje vlees) gaat verontschuldigen. Niet tegen de dierbaren van het verorberde dier, maar tegen de eigen omgeving. Het minst sympathiekst is degene die er ook nog de humor van inziet. Die zelfervaren taboes met grappen en grollen poogt te slechten. Hetgeen wijst op een slecht geweten of een gebrek aan ruggengraat.   

Het is allemaal zo gigantisch relatief. Hoe je ook leeft, wat je ook doet, altijd is er sprake van beïnvloeding, van groepsgedrag. So what? Het is slechts zaak je eigen weg te vinden en pal te staan voor wat je uiteindelijk als het jouwe ervaart. Wat nou Politiek Correct? Van wie, voor welke scene? Je idealen maak je zelf! Niemand van ons is immers in een volmaakte wereld geboren.  

Ik hoef niet diep in mezelf te kijken om rottend racisme of stinkend sexisme tegen te komen. Om over m'n consumptie-mentaliteit nog maar te zwijgen. Elke  confrontatie daarmee is pijnlijk en de bestrijding daarvan zal de rest van m'n leven wel in beslag nemen. Maar m'n ideaal, en het alledaagse geluk wat daar uit voortkomt, wordt er alleen maar sterker door. Het maakt me kwaad als dan mensen hun eigen idealen te grabbel gooien en af doen als opgelegd. Als slaven van de heersende mening...

Leef zelf, denk zelf en twijfel zelf. Er is geen lichtend pad, geen perfecte mens of meester. Neem je eigen verantwoordelijkheid voor je idealen en daden. En verschuil je niet achter abstracte dogmatiek. Idealen zijn waardeloos zonder een zelfgekozen, oprechte praktijk. En dan blijft er echt nog genoeg te lachen.

Tups   

POLITIEK CORRECT: ERKENNING VAN SEKSUALITEIT 

De lezersoproep op de achterpagina van Ravage 221 lijkt me een mooie gelegenheid om een gedeelte van mijn eigen visie op sexualiteit naar buiten te brengen. Ik kies ervoor om in te gaan op de vragen: "Waarom is het in bepaalde feministische groeperingen nu hoogst 'bevrijdend' om met vrouwenporno en vibrators met afstandsbediening aan de slag te gaan?" En: "Mail en Femail, het erotisch post-orderbedrijf voor de moderne vrouw?" 

Ten eerste roept het bij mij de vraag op: is het aan de slag gaan met dit soort zaken werkelijk bevrijdend? Persoonlijk denk ik dat het een begin kan zijn op weg naar seksuele bevrijding. Ik begrijp dat het een feit is dat nog steeds te veel mensen het andere geslacht grof behandelen. Het heeft te maken met macht en het haten van alles wat macht heft. Mensen verachten hetgeen waardoor ze zich gedomineerd voelen. Zo zien sommige mannen de vrouw als 'een kut'. En zijn er vrouwen die hun sexualiteit manipulerend weten te gebruiken. 

Zo komt het voor dat mensen zich voelen als marionetten aan een touwtje en denken dat het andere geslacht is dat aan de touwtjes trekt. Is dat echt zo? Nee! Je bent nog altijd zelf degene die aan de touwtjes laat trekken. En wat erachter zit is mijns inziens de angst om volkomen overdonderd te worden van je eigen genot! In zijn diepste wezen hunkert iedereen naar verstolen genot, maar er rond voor uitkomen en het delen met een ander is voor velen beangstigend. 

Heel goed, vind ik, dat sommige feministen nu in staat zijn op deze manier hun sexualiteit te erkennen. Wanneer iemand in staat is om van zichzelf en zijn eigen lichaam te genieten, al dan niet met vibrator, opent iemand de weg om samen met een ander grenzeloos te genieten van zichzelf, het eigen lichaam, de ander en diens lichaam. De mogelijkheid om pure extase te ervaren is daar, da's pas echt bevrijdend. Zeker in een samenleving waarin velen van ons als kind al leerde dat 'spelen' met jezelf vies is, laat staan 'spelen' met een ander. Dit geldt overigens niet alleen voor de feminist. 

Dan over het 'Mail en Femail'-postorderbedrijf. Ik stoor me aan het feit dat het merendeel van de aankoop van erotische artikelen nog via een post-orderbedrijf gaat. Maar ja, deze bedrijven garanderen discretie. Een dat is toch wel heel fijn in een maatschappij die het naar buiten toe niet lijkt, maar stiekem toch wel anti-sex is. Wat is dat toch met sex? Het volgende, gedeeltelijk van William Ashoka Ross, kan mogelijk het antwoord zijn. 

De samenleving heeft behoefte aan mensen die in het gareel blijven. Daarom worden ons, als we opgroeien, steeds meer regels en voorschriften opgelegd. Het enige wat we terug kunnen doen is het mobiliseren van onze gevoelens. Alleen onze eigen emoties beschermen ons tegen de nivelleringsdruk van de maatschappij. In de kern van onze emoties bevindt zich de sexualiteit. Je sexuele wezen is puur en onvernietigbaar. Dat is ook de reden dat sex sinds jaar en dag onderdrukt en weggemoffeld wordt en beperkt tot de voortplanting. 

Hitler verzette zich fel tegen wat hij noemde 'sexuele decadentie'. Eenmaal aan de macht liet hij iedereen oppakken die op een of andere wijze met sex in verband kon worden gebracht. Alle dictatoriale regimes verzetten zich heftig tegen sexuele voorlichting en het plezier in sexualiteit. Erotiek is voor hen weerzinwekkend. Aan de wortel daarvan ligt het besef dat sex de vonk is die opstand kan voeden. Beter nog: sex is gelijk aan rebellie. 

Correctheid begint bij het erkennen van sexualiteit. Zowel

individueel als op maatschappelijk gebied. Wanneer je in staat bent sexualiteit zonder angst, schaamte en verwijten te erkennen en er intens van te genieten kun je pas echt mens zijn. En wat is er nog correcter dan het gewoon mens kunnen en mogen zijn? 

Jolanda    

CONSUMINDEREN 

De machthebbers van de moderne kapitalistische maatschappij zijn druk bezig om de burger - en haar rechten - af te schaffen. De ouderwetse burger zal vervangen worden door De Consument. De machthebber zet zijn geld immers niet meer in eerste instantie in op een perfect controlerende Staat, aan wiens regels u zich moet onderwerpen (in ruil voor wat schamele rechten). De bezitters van vandaag bouwen aan de perfecte Markt, waar alles te koop is voor de juiste prijs. 

De Staat duikt dan voornamelijk nog op daar waar de burger weigert om de haar opgelegde prijs te betalen, of kopje onder dreigt te gaan omdat zij de markt nog niet goed kan volgen. Omdat ons leven nog slechts zal (moeten) bestaan uit de eeuwige uitwisseling van kopen en verkopen, zijn we nog slechts consumenten. In ruil voor een goed gedrag binnen de kaders van de markt krijgen we dan ook moderne consumentenrechten. Zoals dat sommige van de in het voedsel verwerkte gifstoffen in minuscule codenummertjes op het etiket vermeld staan.  

De solidariteitsbeweging heeft deze ontwikkeling op de voet gevolgd en is mee-gemoderniseerd. De moderne manier van "actievoeren" is ingepast in de life-style van de consument en heet dan ook 'consumenten-actie' of (in haar meest radicale variant) de 'boycot'. 

De solidaire boycot is ooit ontstaan als een aanvullend middel op burger-acties als bezettingen, blokkades, tribunalen, picket-lines, het ingooien van ruiten of het schilderen van leuzen op gebouwen en viaducten. Dat wordt allemaal niet meer gedaan omdat het veel simpeler kan via het uitoefenen van uw consumentenrechten.  

Je hoeft er niet eens de supermarkt voor links te laten liggen. Actievoeren is een kwestie van zorgvuldig boodschappen doen: het ene potje wel, het andere niet en alleen koffie met een bepaald stempel. Gymschoenen - zoals vele goederen - alleen van bepaalde merken. Het is nog even wennen, en we moeten vooral goed in de gaten houden wie nu waarvoor weer een boycot uitroept (maar in het verleden moest je al die uitgevaardigde nieuwe wetten ook goed volgen) en over niet al te lange tijd zal elk rek in de winkel de mogelijkheid bieden om te kiezen voor een solidaire daad. De eigenaren van de winkels en de producenten van de goederen zijn hierbij behulpzaam. Zoals een goede gevangenis ontworpen is met een snufje vluchtweg, bieden de supermarkten de consumenten mogelijkheden om 'bewust' te consumeren. Want anders krijg je misschien weer zo'n vervelende blokkade of komt er iemand stickers plakken in je winkel. Dat verstoort het koopproces alleen maar. 

Dus de volgende keer dat we wat tegen Shell hebben, hoeven we niet meer met ijzerzaag, protestbord of aansteker op weg. U hoeft zelfs niet - gesteld dat u over zo'n onhandig ding beschikt - met de auto die pomp voorbij te rijden. Het bedrijf

zal waarschijnlijk binnen een dag twee soorten pompen neerzetten (met en zonder bloed of zo) en zichzelf daarna met paginagrote advertenties op de borst kloppen. Iedereen tevreden. 

De boycot is het perfecte actiemiddel voor deze tijd. Je hoeft namelijk helemaal niks te doen! Sterker nog: je moet niks doen. Kost geen moeite en geen geld. De bewuste consumptie is iets ingewikkelder (kost wel wat moeite en ietsje meer geld) maar laat ons nog steeds in ere als consument. Toch kunnen we nu al voorzien dat deze ogenschijnlijk vlekkeloze oplossing voor alle wereldproblemen binnen aanzienlijke tijd op onoverkomelijke grenzen zal stuiten.  

Dat gebeurt als van alle verkrijgbare goederen een reden ontdekt zal zijn om deze te boycotten. Of als de bewuste consument zoveel voorschriften moet naleven dat zij het niet meer kan behappen en daarom in toenemende mate in woede of wanhoop de schappen begint leeg te vegen. Dan zijn we weer terug bij af, en moeten we weer gewoon plunderen en brandstichten als we ergens boos over zijn. Maar tot die tijd is het dus goed opletten geblazen achter de boodschappenkar.

Keest

POLITIEK CORRECT IS NIET NIX 

Ravage is wat laat met PC. De Groene heeft het afgeschreven en dus gaat NN er mee aan de haal. Toch bestaat er zoiets als politiek correct in Nederland. Los van de correctheid volgens Gerry van der List (Volkskrantgeweten en VVD-er) hebben we nog een soort politieke correctheid. Politieke correctheid is in Nederland namelijk een onderdeel van de typisch Nederlandse manier om ongewenste uitingen buiten de discussie te houden. Dat doen we door middel van de Dubbele Ontkenning en de Retorische Vraag. De Dubbele Ontkenning wordt vooral gebruikt door de gefrustreerde carrière-aktivo's (óók LSVB) van NietNix. Wie dit soort acrobatiek (wel ergens tegen zijn maar er vooral niets tegen doen) in het echt wil lezen kopiëre (niet kopen!, F 19,90 is teveel) hun pamflet. 

De echte wereld legt zijn grenzen anders vast. Het Gezond Verstand stelt Retorische Vragen waar maar één antwoord op mogelijk is (als je het andere antwoord geeft zou je wel eens politiek correct kunnen zijn). Daarom zijn we 'natuurlijk niet' politiek correct, 'natuurlijk niet' maakbaar en 'natuurlijk niet' geschokt door het omverkegelen van heilige huisjes (leuk signaalwoord) over laten we zeggen positieve discriminatie.  

Als je de media (inclusief dit blaadje) een tijdje volgt kan je door dit soort vragen en de bijbehorende woordjes op te zoeken vanzelf nagaan wat wel kan en wat niet kan. Al snel zie je dan een heleboel tegenstrijdige politiek correctheidjes naast elkaar bestaan. Er zijn zelfs activisten die ze doodleuk door elkaar halen, zoals de PeTA. In hun glossy-full-colour blaadje vol met geredde knuffelbeesten staan regelmatig oproepen van het type 'Als U langs de snelweg rijdt, neem dan verbandspullen mee om gewonde dieren te redden!' (Wat doe jij dan op de snelweg? Van autorijden gaat wel meer stuk dan een paar beesten). 

Op zich is dit alles niet erg. Als er zoveel tegenstrijdige moraaltjes naast elkaar bestaan is de kans in ieder geval iets kleiner dat we weer met zijn allen de moraal van Mao, Marx of Theo en Jack gaan navolgen. Bovendien moet je dan op z'n minst even voor jezelf nadenken (eng hè?) om er een keuze tussen te maken. 

Het naast elkaar bestaan van al die politieke correctheidjes heeft helaas nog een klein nadeel. Je zou het bijna niet denken, maar er is wat meer aan de hand dan de vraag of de acties van Milieudefensie en de activiteiten van de slagerjagers uit Noord-Holland de juiste moralistische lading hebben. Correctheidsdiscussies op de vierkante millimeter hebben jou eenmaal de (alweer traditioneel Nederlandse) functie om de aandacht af te leiden van echte beslissingen.  

Ik zit nog te wachten op de eerste aanslag op de Optiebeurs, 'Schengen', het onderlinge overleg van Europese Infrastructuur ministers of Europol. Als je kijkt naar wat er allemaal in stelling is gebracht tegen één enkele brandstichter in het Jammerdal (kreeg bijna tbs) kan je zelfs ongeveer aangeven op welke manier we een keer wakker gaan worden uit die discussie. Over tien jaar wordt iedereen die nog politiek correct wil zijn NietNix maar gewoon gestoord verklaard.

Pieter

P.s.: Die PeTA-glossy heb ik natuurlijk gevonden op een festival, niet zelf gekocht.    

POLITIEK CORRECT?!?! 

Wat is Politiek Correct? 

In ieder geval niet rondscheuren in je BMW met je Greenpeace-sticker op je ruit. In ieder geval niet voor Vluchtelingenwerk werken en naar Turkije op vakantie gaan. In ieder geval niet roepen dat je autonoom bent en in een huis met hypotheek gaan wonen. 

Maar wat dan wel? 

Politiek Correct naar mijn mening is dat alles wat je doet of zegt in het dagelijks leven aansluit op jouw visie op het leven en de maatschappij. Als je zegt dat je Politiek Correct bent, dan betekent dat je wel een verdomd waterdichte visie of theorie hebt uitgewerkt. Dat betekent ook dat je verdomd arrogant moet zijn om te denken dat die visie de juiste is. Het betekent ook dat je over waanzinnig veel informatie moet beschikken. 

Ik zal proberen dit uit te leggen. 

Zonder waterdichte visie op mens en maatschappij zal je jouw standpunt in een discussie nooit duidelijk of zelfverzekerd over kunnen brengen. Want er zal altijd naar een waarom worden gevraagd (hoop ik dan maar). 

Ten tweede, die arrogantie. Arrogant ben je, als jij jouw visie op iedereen wilt overbrengen, omdat je denkt dat jij als enige gelijk hebt. Als je selectief gaat luisteren naar anderen en zoekt naar zwakke plekken in iemands verhaal om diegene daar later op aan te vallen. En dit alles doet om jezelf maar weer eens te overtuigen dat jou visie/theorie toch klopt (macht, daar houden we toch helemaal niet van??). 

Informatie. Ja, stel je voor: je bent tegen kinderarbeid. Weet jij van alles wat je aanschaft zeker dat het niet door kleine kinderhandjes gemaakt is. Weet je zeker dat elk bedrijf waar jij iets mee te maken hebt, bijvoorbeeld een bank, de fabrikant van je kleding, de fabrikant van je sigaretten of shag, niets doet waar jij het niet mee eens bent? Wist je bijvoorbeeld dat Guiness (die Ierse bierfabrikant) enkele weken geleden een heel eko-dorp aan de Thames in Londen heeft vernield? Zeldzame plantensoorten kwamen daar weer voor, sinds jaar en dag. Zeven jaar lang was de grond niet gebruikt, nu komt er weer een fabriek. Dat soort dingen moet je wel weten wil je kunnen zeggen dat je Politiek Correct bent. Want zo'n Guiness biertje kan je, uit solidariteit met de mensen die dat eko-dorp zo mooi voor elkaar hadden, eigenlijk niet meer drinken. 

Volgens mij is Politiek Correct zijn alleen mogelijk als je:

- Wel een duidelijke visie op mens en maatschappij hebt, en daar openlijk voor uit komt en daar naar probeert te leven.

- Onbevangen naar een ander kunt luisteren en kunt discussiëren zonder dat daarbij 'gelijk' gehaald moet worden, maar waarbij je wel selecteert wat voor jou van belang is en wat minder.

- Durft je visie af en toe bij te stellen zodra je inziet dat je verkeerd zat.

- Zoveel mogelijk informatie uitwisselt met anderen (je kan nou eenmaal niet alles weten) en elkaar zo op de hoogte houdt. 

Terwijl ik dit opschrijf, zie ik dat ik volgens mijn eigen visie ook niet Politiek Correct ben. Maar daar valt aan te werken...

Astrid van Willigen

HEEL HANDIG, EEN TERM ALS 'POLITIEK CORRECT' 

Politiek correct is een term met een verzwegen tegenhanger en die luidt ongeveer zo: "...maar sociaal (of anderszins) incorrect." Als je PC genoemd wordt, zo lijkt het, dan zit je fout. Want wie (vooral binnen links) wil er nou doorgaan voor schijnheilig of achterbaks? Want dat is natuurlijk wat er bedoeld wordt. Wie zich PC gedraagt wil goedkeuring van de politieke kring of achterban en doet dat niet vanuit haar of zijn hart. 

Politiek correct, zoals die term binnen radicaal links (en ook wel daarbuiten) gebruikt wordt, valt zo'n beetje samen met 'braaf' en 'volgzaam'. Alleen is het voordeel van deze nieuwe modieuze term dat je die vaker kunt gebruiken zónder dat je iets hoeft uit te leggen, zónder dat je verantwoording hoeft af te leggen over je oordeel. Heel handig dus. Allerlei ideeën en gedragingen die jou te ver gaan kan je van het etiket PC voorzien en je 'kritiek' wordt klakkeloos aangenomen, althans door volgzame mensen. 

Zo kan een vegetariër een veganist moeiteloos politiek correct noemen en daarbij rekenen op bijval van vele andere niet-veganisten. En zo kan iemand die naar Turkije op vakantie gaat zeggen dat deze keuze niet erg politiek correct is, en daarbij rekenen op ondersteunend mompelen of giechelen van de vele anderen die zich graag onradicaal en inconsequent gedragen. 

Radicaal-linkse mensen houden meestal niet van volgzaam, niet van braaf. Terecht. Gek genoeg kunnen velen zich schijnbaar niet voorstellen dat radicaliteit en het nastreven van consequentheid niets met braafheid, volgzaamheid of schijnheiligheid te maken hoeven hebben. 

Dat gebrek aan voorstellingsvermogen zou wel eens kunnen komen doordat ze zelf moeite hebben met het maken van keuzes die ingaan tegen de opvattingen van hun eigen kringetje. Heel handig dus als er een term is zoals politiek correct (met als bijpassende norm: 'politiek correct handelen is fout') die veelsoortig gedrag (inconsequent, liberaal, rechts zelfs) toejuicht. 

Het zal duidelijk zijn dat de term politiek correct van mij op de schroothoop mag. Wat ik daar nog liever op zag liggen is het onzelfstandig denken - maar het zal nog wel even duren voor het zover is! 

Rymke    

POLITIEK CORRECT? 

Helemaal zeker weet ik het niet, maar volgens mij is de term 'politiek correct' afkomstig uit de VS en bedacht door rechtse mensen om onderwerpen van de linkse media zoals antiracisme, antiseksisme, te bestempelen als belachelijk of overdreven. 

Vervolgens zijn sommige linkse mensen met deze term aan de haal gegaan om mensen die radicalere keuzes maken dan zij het stempel 'politiek correct' te geven. Politiek correct als synoniem voor 'te ver gaand'. Het heeft zelden of nooit een positieve klank.

Maar wat is er mis met radicale keuzes? Je kunt je afvragen of het wel politiek correct is om de term politiek correct te gebruiken. Ik vind het in ieder geval een rotterm! 

P'tje    

POLITIEK CORRECTE GEKTE 

'Wie vrij wil zijn van vlas en vlok

gaat niet tussen wiel en rok?' 

Sinds enkele minuten verschans ik me weer in m'n gribus. Het gekrakeel wordt me klaarblijkelijk te veel. In de bus luisterde ik noodgedwongen naar het gekletter van een stelletje mensen dat het onberispelijke leven dacht te leiden. Een onbeheersbare drang om mijn gal te spuien over wat ze 'politiek correct' noemden heeft zich van me meester gemaakt. 

De term 'politiek correct' interpreteer ik onder meer als het gebruik van geforceerde eufemismen. Deze stijlfiguur is zelden verhelderend. Mijn nietige ervaring leert me namelijk dat drommen tijdgenoten zich in allerlei rare bochten wringen en een hele zwik slagen om de arm houden om vooral niemand te kwetsen. Ze doen hun zegje nu zo cryptisch dat er verwarring ontstaat. Hun bonafide intenties werken averechts. 

Het mensengeslacht is begiftigd met het 'talent' haar toegeëigende omgeving aan te tasten. Met deze gave ontsproot waarschijnlijk 'onze' beschaving. Het toont tevens aan dat we ons niet langer hoeven te bezigen met ingeprente, blindelings overgenomen, banale taal. Distantieer je er dan ook van. Oraal je frustraties uiten met toepasselijkere, meer provocerende, eigen verzinsels stemt tot veel meer lol. 

Het simpelweg mijden van laatdunkende scheldnamen maakt de term in de bovenstaande betekenis nodeloos. Het heeft er de schijn van dat de 'wijsgeren' die met politieke correctheid op de proppen kwamen, zich vergenoegen met de donquichotterie van terminologie. Laat ze nou eens peinzen over echte kwaden zoals zotte patriotten, listige fascisten, inlijvende slavendrijvers, levende anti-feministen, slome homofoben, gewetenloze carnivoren, slachtende slagers en inschikkende soldaatjes (om maar eens een dwarsstraat te noemen). 

Het onderhavige thema is volgens mij ook onlosmakelijk verbonden aan een poging tot het inperken van het overvloedige organisch, materieel en pecuniair 'bezit' van eigenaars/aasgieren (puik anagram?). Het sneue is dat vrekken nogal stevig in hun gelikte en gelakte schoenen staan. Als uitgezogen proletariërtje kun je weinig tegen hen inbrengen. 

Het komt sporadisch voor dat boycots effectief zijn. Bij het uitsluiten van de ene kapitalist spint de andere garen. Ze zijn met één sop overgoten en ze nemen ons collectief in het ootje met misleidende sprookjes en spotjes. Een alternatief is dat je je alleen spullen laat aanmeten door de onafhankelijke 'kleintjes'. Echter, de connotaties daarvan zijn de teloorgang van de efficiëntie, tanende werkgelegenheid en rapper uitgeputte hulpbronnen. 

Vrijwel elke kudde bevat wel een schurftig beest. Ik wil hiermee te zeggen dat ook aan bijna elke radicale activistengroepering wel iemand geld opstrijkt dat hem of haar niet toekomt. Dit blijkt onder meer uit het onloochenbare feit dat nog geen kwart van alle ontwikkelingshulp op de juiste plek terecht komt. Jouw bijdrage aan deze instanties prevaleert uiteraard boven een lidmaatschap van de lokale visvangclub, maar nut is niet gegarandeerd. 

Ondanks de ongetwijfeld goede bedoelingen van linkse kliekjes blijf ik erbij dat de individuele, directe steun misschien wel net zo doeltreffend is als de omweg via de daarvoor opgerichte instellingen. 

Schraag het kordate leven van onvervalste Robin Hoedjes die zich tot doel hebben gesteld ieders bezit te nivelleren. Als je iets kunt missen, laat je je moedwillig bestelen. Dat zou nog eens juist zijn. 

Elke sterveling krenkt de natuur. Niemand ontkomt daar aan. Zelfmoord zweet naar het enige (en stompzinnige) antwoord op de jammerlijke stand van zaken. Zolang dit aanhoudt wil ik over de immer hypocriete 'politieke correctheid' geen letter meer vernemen. 

Het streven naar zuivere politieke correctheid heeft een nare onhaalbare karaktertrek. De wereld is niet maakbaar. Politiek ruikt nooit fris. Apathie is de consequentie die ik onder ogen moet zien. Je kunt slechts trachten je gemoederen te sussen door je sluis open te zetten en de schade die jij berokkent te minimaliseren. 

Bart   

EEN POLITIEK CORRECTE SINTERKLAAS 

Hoera, hoera, hij is weer in het land, die goeie, goeie Sint. Sinterklaas en Zwarte Piet. Nou ja ehe ehe Zwarte Piet, dat kan tegenwoordig niet meer hoor. Zwarte Piet, dat riekt naar discriminatie. Vandaar speciaal in de feestaanbieding een Witte Piet, een Rode, een Gele, een Groene en een Pimpelpaarse Piet. 

Zo, iedereen zijn eigen kleur, iedereen wordt gediscrimineerd dus niemand wordt gediscrimineerd. Nou ja, niemand gediscrimineerd? Ook al is Piet dan naast zwart tegenwoordig ook rood, geel en pimpelpaars, het is en blijft een knecht die met de roe zwaait, dus iedereen die als knecht ergens werkt kan zich gediscrimineerd voelen door die sullige zogenaamd leuke strapatsen van al die witte, gele en zwarte pieterknechten.  

Weg dus met dat knechtengedoe. Sinterklaas en pieterknecht moeten gelijk worden of op zijn minst gelijkwaardig. Zo meester, zo knecht. Als de Sint mag zegenen, moet Piet dat ook kunnen doen en waarom moet Piet altijd die kinderen in de zak stoppen, laat Sinterklaas ook maar eens een handje helpen en laat Piet dan ondertussen cadeautjes ronddelen. Nu we toch bezig zijn met de strijd tegen discriminatie, die naam Piet bevalt me ook niet. Waarom alleen Piet, waarom geen Jan of Mohammed of Ali of Fernando. 

Tenslotte, die kleding van Sinterklaas, een bisschopsgewaad, een katholiek dus, net of dominees niet gul kunnen zijn of rabbi's en immans. En dan, helemaal tenslotte Sint, de goedheiligman. Wat man! Zijn er dan geen vrouwen die alles weggeven? Beter gezegd, zijn het niet juist de vrouwen die altijd maar geven en geven. 

Nee, er deugt helemaal niets van dat Sinterklaasgedoe; alles moet op de helling. Dit jaar is het al te laat, maar volgend jaar: een vrouwelijke, zwarte, gereformeerde Sinterklaas, die met de roe zwaait en engelblanke of karmijnroze liefelijke 'Spring in 't veldjes' die cadeautjes rondstrooien. En nadat we dat hele Sint en Pietgedoe op zijn kop hebben gezet, pakken we het jaar daarop de kerstman.

Hans Beerends

Uit de bundel 'Onze fascinerende wereld van hoop, strijd en glorie' van Hans Beerends, uitgegeven door Mundo Amsterdam, fl. 13,95.  

PC DOET ER TOE! 

'Wat is politiek correct zijn? Dat je je best doet om niet politiek incorrect te zijn. Maar ik heb het idee dat het een beetje een besmette term is geworden, het is een karikatuur van zichzelf waartegen iedereen zich nu weer afzet. Ik ben het ook helemaal niet eens met de oproep in Ravage dat alles weer zou moeten kunnen. We gooien de taboes de deur uit en al moet weer kunnen, ja, dan ben je ook niet links meer.  

Dat politiek correct-zijn tegenwoordig zo negatief beladen is komt volgens mij door het feit dat veel mensen die al zo'n tien jaar actief in de kraakbeweging zijn geweest nu doodziek zijn van al die normen waaraan ze zich moesten houden. Maar zeg dat dan, in plaats van je tegen het politiek correct-zijn af te zetten. Als jij weer vlees wil eten, dan moet jij dat weten.  

Maar je moet niet doen alsof het er niet meer toe doet. Mensen zeggen dan dat ze links zijn, maar willen wel vlees eten en weet ik het allemaal, dus dan gaan ze het hele begrip politieke correctheid maar eens uithollen, dan ben ik nog steeds links terwijl ik alles doe wat god verboden heeft. Maar zo werkt het niet, we zijn geen katholieken.'  

'O ja, nog even over die politiek correcte kleding. Wat je ook kan doen is een bio-scharrelschaap met eko-wol zelf scheren en daar garen van spinnen. Overigens moet dat allemaal wel onder goede arbeidsomstandigheden gebeuren want aan zelfuitbuiting doen we ook niet. Zo kom je ook tot een politiek correct eindresultaat. En of je daar nu zo populair mee wordt hangt dan natuurlijk van je breikunst af.' 

Rik