UIT: Ravage #224/225 van 20 december 1996  

Besteel de rijken 

De elf geboden van het proletariaat   

Ik ben Gerrit

en ik steel als de raven.

Dat mag van de kerk

nu gebruik ik mijn gaven.

Begon bij de bakker

bezocht toen een bank.

Zeg Muskens

hartelijk dank. 

     1. Proletarisch winkelen is zo oud als de weg naar Rome. Het gebeurt enerzijds op grond van economische motieven door mensen die materieel te kort komen. Veel mensen hebben een dermate laag of helemaal geen inkomen, dat ze wel genoodzaakt zijn door middel van winkeldiefstal in belangrijke, om niet te zeggen noodzakelijke behoeften te voorzien. Winkeldiefstal is voor hen een noodzakelijk kwaad, waartoe ze door omstandigheden gedwongen zijn. 

Een andere vorm van proletarisch winkelen is winkeldiefstal waarbij van ideologische motieven sprake is. Het gaat om winkeldiefstal door mensen die in onvrede met de maatschappij leven, omdat ze het principieel met de uitgangspunten van de maatschappij, en de manier waarop deze georganiseerd is, oneens zijn. In bepaalde gevallen wordt met name het grootwinkelbedrijf gebombardeerd tot vertegenwoordiger van het verwerpelijke maatschappelijke systeem en dus is het niet erg dergelijke bedrijven te benadelen. 

     2. Een stukje tekst afkomstig uit een 'Jat Bewust' folder uit reeds lang vervlogen tijden, maar nog immer actueel: "Iedere keer wanneer jij bij een kassa afrekent, betaal je veel te veel. Van jouw geld zetten de grote warenhuizen nieuwe zaken neer, maar daar is geen steen van jou bij. Van jouw geld kopen de rijke stinkluizen villa's, auto's, jachten, bontmantels, enz. Maar weer is dat niet van jou, hoewel je ze wel betaald hebt. Zo eenvoudig is het. Wat die schoften je ook vertellen, het is jouw geld dat ze van je afpikken. Laat je niet langer belazeren. Koop niets meer bij grote zaken. Neem mee wat je nodig hebt, het is van jou." 

     3. De decembermaand is bij uitstek dé maand om aan winkeldiefstal te doen. Dan is het meestal druk in de winkel en zullen de beveiligingsbeambten al hun zeilen moeten bijzetten om de zaak in de picture te kunnen houden. De zaterdag geniet bij de meeste winkeldieven de voorkeur, de vrijdagmiddag en koopavond scoren ook hoog.  

Beveiligingspersoneel let met name op opvallend gedrag van de klanten, zoals nervositeit. Als de klant angstvallend de positie van de beveiligingsbeambte in ogenschouw neemt, zal er wel iets aan schorten. Opereer dus vastberaden en het liefst gekleed in gewone of nette kledij. Voel je je onzeker, ga dan niet op winkeldievenpad. Wacht een goed moment af. Voor jatten moet je in de stemming zijn. 

Opereer bij voorkeur niet alleen, maar bijvoorbeeld met z'n vieren. Het ene duo kleedt zich haveloos en begeeft zich nerveus door de gangen van het grootwinkelbedrijf, hetgeen onmiddellijk de aandacht zal trekken van het beveiligingspersoneel. Onderwijl maakt het andere duo handig gebruik van deze afleidingsmanoeuvre door hun slag te slaan.  

     4. Het aantal manieren waarop winkeldiefstal wordt gepleegd is vrijwel onbeperkt. De methoden die worden toegepast, lopen dan ook sterk uiteen. Toch zijn ingewikkelde manieren om winkeldiefstal te plegen grote uitzondering.  

De meest gebruikte methode is om de gewenste artikelen op te pakken en er zomaar mee weg te lopen, dan wel ze ter plekke op te eten. Dat trekt nogal veel aandacht - grootwinkelbedrijven hebben vrijwel altijd bewakingsbeambten in functie, soms zelfs in burger - vandaar dat men meestal anders te werk gaat. Men steekt bijvoorbeeld artikelen in de zak, of verbergt ze onder de kleding. Het kan hierbij gaan om gewone, alledaagse kleding waar géén plastic beveiligingsclip op bevestigd zit (je weet wel, die dingen die bij het verlaten van de zaak zo'n lawaai veroorzaken wanneer ze de beveiligingspoortjes passeren). Onder jassen en rokken kan - vooral al ze wat ruim uitvallen - van alles verborgen worden. 

Soms maakt men hierbij gebruik van speciaal geprepareerde kleding. Hierin kunnen extra zakken worden aangebracht om de gestolen artikelen in te verbergen. De ruimvallende jas blijft open om opvallende bobbelvorming te voorkomen. Ook voorwerpen waarin artikelen snel kunnen verdwijnen kunnen goede diensten bewijzen. Bij voorkeur gat het dan om voorwerpen die mensen normaal bij zich kunnen hebben en die weinig aandacht trekken. We noemen tassen, en wel met name grote tassen (hoewel daar veelal op gelet wordt). Verder ruime laarzen, paraplu's, kinderwagens, dozen en manden. Wel eerst goed oefenen thuis, daarmee groeit het zelfvertrouwen. 

     5. Sommige artikelen hebben een eigen manier waarop ze onbetaald de winkel verlaten. Boeken worden onder kranten verborgen, ringen steekt men aan de vinger of men slikt ze soms in (niet aan te bevelen, tenzij ze de moeite van het slikken waard zijn). Kledingstukken, waaronder hoeden, schoenen, sjaals en handschoenen doet men ook op of aan, nadat natuurlijk wel eerst het prijskaartje er vanaf is gescheurd.  

Een speciale plek voor de winkeldief is de paskamer. Hier wordt de plastic beveiligingsclip met een nijptang van het kledingstuk verwijderd, waarna het onding elders in de winkel wordt gedeponeerd tussen de verkoopsartikelen. Je kunt de clip ook verwijderen door een gat er omheen te knippen. Het te jatten kledingstuk wordt onder je dagelijkse kloffie aangetrokken of in een tas gestopt. 

     6. Een kassabon doet wonderen. Je koopt bijvoorbeeld een mooie lamp voor je bureau en betaalt keurig. Een volgende dag bezoek je de winkel opnieuw, pakt dezelfde lamp uit het rek en loopt naar de afdeling klantenservice. Wel erop letten dat niemand van het personeel of de beveiliging jouw handeling in de gaten krijgt. Je overhandigt de lamp met de kassabon aan de dienstdoende dame of heer, zegt dat de lamp je toch niet zo bevalt en vraagt je geld terug. Thuisgekomen is het genieten geblazen van je geld in het lichtschijnsel van je gratis verkregen nieuwe lamp.  

Je kunt met de kassabon waarmee je een mooie trui hebt gekocht, later op de dag weer terugkomen en een ander kledingstuk uitkiezen voor exact dezelfde prijs. Samen met de kassabon verlaat je het warenhuis. Houden ze je aan, dan toon je de kassabon. Eerlijk gekocht, niet waar? Desnoods kun je deze truc diverse malen herhalen, maar dan wel bij voorkeur uitgevoerd door verschillende mensen. Een dag later gaat de vlieger niet meer op, daar de kassabon dan gedateerd is. 

     7. Bij diverse supermarkten kun je zelf de groente afwegen op een schaal, waarna met een druk op de juiste knop het bonnetje verschijnt. Vervolgens is het super eenvoudig om een extra hoeveelheid van dezelfde groente of fruit in het zakje te doen. Maar niet teveel, het mag niet opvallen. 

     8. Je kunt zelf op vrij simpele wijze een tas dusdanig ombouwen, dat je er zelfs goederen in kunt doen waaraan de plastic beveiligingsclip nog bevestigd zit en er vervolgens ongemerkt de winkel mee uitlopen zonder dat het alarm van de beveiligingspoortjes aanslaat. Met zo'n tas hoef je dus het pashokje niet meer in. Neem bij voorkeur een boodschappentas gemaakt van canvas. Bekleed de zijkanten en de bodem aan de binnenzijde van de tas met horregaas (zeer fijn gaas dat bijvoorbeeld tegen muggen wordt gebruikt) en klaar is kees. Je kunt in plaats van horregaas ook een vierkant of rondachtig groot blik gebruiken, waarvan je de open zijde naar boven richt (maar doe er natuurlijk wel eerst een fatsoenlijke tas omheen). 

Het principe is eenvoudig. In de plastic beveiligingsclips (van die klemmen in de kleding) zit een metaalachtig plaatje verwerkt. Dit plaatje, bestaande uit een spiraalvormig opgerold stukje koperdraad, zorgt ervoor dat het alarm afgaat bij het passeren van de poortjes bij de uit-/ingangen van het warenhuis. Door het te omhullen met een metalen jasje, werkt het niet meer. Er wordt dan bij wijze van spreken storing veroorzaakt. Alle artikelen waar een beveiligingsclip aan zit gehecht, kunnen nu vrij eenvoudig de winkel uitgesmokkeld worden. De kunst is wel om ze ongemerkt in de tas te krijgen. 

     9. We kunnen het ons zou voorstellen dat je helemaal niet van shoppen houdt. In dat geval laat je de gewenste artikelen toch gewoon thuis bezorgen. Grote postorderbedrijven, bekend van radio en tv, zijn nog altijd vrij eenvoudig om de tuin te leiden, met name als je in een drukke stadswijk woont. Eerst vraag je als senior de gewenste postordergids aan op een valse naam bij het postorderbedrijf naar keuze. Vervolgens maak je je keuze en bestelt iets wat niet teveel geld met een bestelbon. Het bedrijf zal in geval van een nieuwe klant vaak vragen om eerst een deel of soms het hele bedrag vooraf te betalen. Ze vertrouwen je namelijk niet. Dit doe je plichtsgetrouw door het totaalbedrag te storten op het postkantoor, natuurlijk met gebruik van je valse naam. 

Na ontvangst van het door jou gewenste artikel wacht je een aantal weken en doet een tweede grotere bestelling en geeft nu aan in termijnen te willen betalen. Je betaalt de eerste termijn, waarvoor je een acceptgirokaart ontvangt, weer keurig op het postkantoor. Als de goederen aan je deur zijn afgeleverd - natuurlijk heb je wel eerst je naambordje verwijderd of desnoods aangepast - wacht je een paar maanden.

Dan is het moment aangebroken dat je een grote vis wilt vangen. Je bestelt nu een grote hoeveelheid goederen en betaalt eventueel tussentijds de tweede termijn van je eerdere bestelling. Nadat al de door jou gewenste spullen binnen zijn, stuur je enige weken later een verhuisbericht naar het postorderbedrijf. Het adres dat je daarbij op geeft is bij voorkeur fictief, bijvoorbeeld een leegstaand kantoorpand waar kraakwachten zitten. Het postorderbedrijf heeft vervolgens juridisch geen poot om op te staan. Jij bent namelijk de nieuwe bewoner op het besteladres en weet van de prins geen kwaad. Ze mogen dan ook niet binnenkijken. 

Wil je het helemaal safe spelen, schakel dan een goede vriend of vriendin in en laat de goederen op hun adres bestellen onder valse naam. Vervolgens versleep je de goederen naar je eigen adres. Overigens is het wel belangrijk dat je thuis bent op de dag dat ze de bestelling komen afleveren, maar een snipperdag heb je daar al gauw voor over. 

     10. Als je even bij wilt komen van al dat jatgedoe, neem dan een tijdje rust in een ver en leuk land. Vergeet niet van tevoren een reisverzekering af te sluiten, met name eentje tegen diefstal. Je weet maar nooit... Betaal netjes de hiervoor verschuldigde premie. Ondertussen heb je de aankoopbonnen van een aantal nieuwe producten, zoals een dure camera en kledingstukken, keurig thuis opgeborgen. 

Op het einde van je vakantie besluit jij je reistas te laten jatten. Niet echt natuurlijk, want die staat veilig in een kluis op een station. In een drukke wijk bezoek je in verwarde toestand het plaatselijke politiebureau. Je vertelt aan de balie dat je reistas of rugzak, natuurlijk ook splinternieuw, is gestolen door (bijvoorbeeld) twee jongens onder bedreiging van een mes. Dit incident vond plaats op een plek waar geen getuigen aanwezig waren. De personen die jou hebben beroofd beschrijf je globaal aan de hand van een door jou van tevoren bepaald signalement. Je geeft tevens aan wat er zoal in je rugzak en reistas heeft gezeten; bijvoorbeeld een vrij nieuwe kostbare camera, nieuwe kledij, wat contant geld dat je expres gescheiden houdt van je portemonnee, etc.  

Na ontvangst van het proces-verbaal kun je een dag later opnieuw het politiebureau bezoeken met de vraag of ze je spullen gevonden hebben. Zal wel niet. Dan is het einde van je zonnige vakantie aangebroken en je reist met je spullen naar huis. Nu is het zaak om het verzekeringsbedrijf in te schakelen. Zij sturen je een formulier toe waarop je zo gedetailleerd mogelijk moet aangeven wat er gestolen is. Geef ook, voor zover mogelijk, data aan waarop de spullen zijn aangeschaft. Nogmaals, hoe nieuwer hoe beter. Gesteld dat je camera drie jaar oud is, krijg je slechts 30% van de aankoopsom terug. Stuur naast een kopie van het proces-verbaal ook kopieën van de aankoopbonnen mee om het een en ander te bewijzen. Het grootste deel van het 'gestolen' totaalbedrag krijg je gegarandeerd weer terug. Een prettige vakantie toegewenst! 

     11. Mocht je van mening zijn dat bovenstaande adviezen voor jou niet van toepassing zijn - je vindt ze bijvoorbeeld asociaal - bedenk dan dat je de verkregen goederen of winsten altijd kunt weggeven aan minder-bedeelden. Dan maak je iemand anders die het in deze donkere dagen toch al zo moeilijk heeft, ook eens blij.

Robin Hood