UIT: Ravage #222 van 15 november 1996  

Wat krijgen we nou? 

Ravage plaatst artikelen en illustraties die positieve en negatieve reacties kunnen uitlokken. De rubriek Wat krijgen we nou? biedt ruimte aan ingezonden brieven.   

HAND IN HAND KAMERADEN 

De afgelopen zomer vond in de deelstaat Chiapas, Mexico, de 'intercontinentale ontmoeting voor de mensheid en tegen het liberalisme' plaats. Op uitnodiging van het EZLN, het bevrijdingsleger van de Zapatistas, confereerden 2500 deelnemers afkomstig uit 44 landen. Comandante Tortilla, medewerker van het Mexico Komitee Gent, spuide het nodige aan kritiek op dit gebeuren in Ravage #219. Barend de Voogd noemt in Ravage #220 Comandante Tortilla kortzichtig en zegt een geheel andere indruk overgehouden te hebben van het congres. Tortilla mag nog eenmaal terugslaan. 

Beste kameraad Barend,  

Vooreerst wil ik zeggen dat ik het verslag, gepubliceerd in Ravage #219, na mijn terugkomst in België heb geschreven. Nu ik het opnieuw lees, vind ik ook dat er wel wat meer positieve dingen hadden kunnen instaan. Het was allemaal een beetje impulsief, maar je gevoel laten meespreken is ook een belangrijk deel van militant-zijn. Het lijkt wel alsof ik er werkelijk niets aan gevonden heb. Ik wil echter duidelijk maken dat ik er geen woord van terugneem, en wel hierom.  

Dat jij en ik een andere indruk hebben van de Encuentro is nogal logisch: jij bent jij, en ik ben ik, en dat is maar goed ook. Mensen hebben nu eenmaal een verschillende kijk op de wereld, al weet ik natuurlijk ook dat er punten van overeenkomst en affiniteit zijn. We komen uit een andere ideologische achtergrond, dat lijkt me wel duidelijk. Maar het punt van het ganse Zapatista-idee is samenwerking en (opbouwende) discussie met respect voor elkaars verschillen. 

De spelregels van de Encuentro ken ik ook. Ik zat zelfs in de 'Nationale Commissie' van België. Niet van harte, maar ik heb in dit geval absoluut niet tegen de autoriteiten aangetrapt. Als je goed leest zie je dat ik het niet over het EZLN zelf heb. De Comision de Enlace maakt overigens géén deel uit van het EZLN. Wat is er suggestief aan als ik schrijf omdat het zo is? Mag men dat niet weten?  

Mijn punt is dat bijvoorbeeld een Daniëlle Mitterand geen accreditatie nodig had. Dat vind ik persoonlijk niet zo tof van het EZLN. Het EZLN heeft zelf trouwens gezegd dat ze het standpunt van de Franse delegatie - tegen Mitterand - begrepen. Bovendien was de Comision heel bureaucratisch als het ging om fouten van sommige elementen in de Nationale Commissies, waar de betrokken te accrediteren mensen niets aan konden doen. 

Welke garanties zijn er dat de Nationale Commissie niet al geïnfiltreerd is; welke garantie is er dat iedereen die al geaccrediteerd is ook wel degelijk gekend was? Ga je al die mensen schaduwen of zo? Hoeveel procent stillen liepen er op de Encuentro rond? Tien, vijftien, vijftig procent? Waarop reageer je niet op het weigeren van vijf anarchisten door de Nationale Commissie van de VS, beheerst door Trotskisten als Cecilia Rodriguez? En tenslotte, liepen er nu misschien geen toeristen rond? Zal ik een lijstje maken van mensen die liever sièsta hielden dan mee te doen met de werkgroepen?  

Wat betreft het fouilleren: ik heb daar geen kritiek op. In een 'verbeterde' versie van mijn artikel geef ik de Zapatistas zelfs een (niet-ironische) compliment hiervoor: ze doen het veel grondiger en symphatieker dan de Mexicaanse, Amerikaanse of Londense douane. Ik bewonder het ook dat de Zapatista-vrouwen de alcohol buiten het congres hebben gekregen. Maar ik snap nog altijd niet waarom het allemaal 'Policia' moest heten. 

Over het inhoudelijke: lees wat er staat, Barend. Jij hebt het over de mesa 'Sociale Aspecten'. Ik zat in de mesa 'Economie'. In de sub-mesa waarin ik zat werd er gewoon geen rekening gehouden met wat meer dan de helft van de mensen zei. Er stond NIETS over in de besluitende tekst. Is dat consensus, Barend? De andere besluitende teksten heb ik nog steeds niet in handen gekregen (behalve de openings- en sluitingsteksten). Niet iedereen heeft ongebreideld toegang tot Internet. 

Het boek over de Encuentro is inmiddels uitgekomen, maar ze zijn de lijst van de mensen die het betaald hebben kwijt. Ik ben best bereid om open en eerlijk te discussiëren over deze besluiten en over het netwerk van communicatie en strijd. Verwijt me niet dat ik aan de zijlijn blijf staan. Barend, op hoeveel vergaderingen van Solidariteitskomitees was jij al aanwezig? Waarom verzwijg je bijvoorbeeld ook de nieuwe sociale beweging van de bewust werklozen? Past die niet in het plaatje? 

Nog iets over het EZLN voor de kar spannen. Waarom, Barend, staat er in Grenzeloos en in Rood telkens een kaderstukje 'Het EZLN en de Vierde Internationale'. Waarom heeft Radicale Democratie zichzelf 'opgeheven', en besluit het in een verklarende tekst hierover met de woorden 'Leve de Vierde Internationale. Leve het EZLN'? (In die volgorde) Waarom durf jij te beweren dat mijn zogenaamde dogma's niet die van het EZLN zijn? Ik ga niet altijd akkoord met het EZLN, maar ik heb niet de pretentie om na de Vierde Verklaring van het Lacandona-woud (met de oproep tot oprichting van het EZLN) net als geheel dogmatisch klein-links te gaan roepen dat het utopisch en naïef is om de macht NIET na te streven. 

Als je dat vindt, waarom bereid je dan niet gewoon de volgende verkiezingen voor (die ongetwijfeld eindelijk de grote SAP-doorbraak zullen worden), in plaats van je tijd te verdoen met de nieuwe respectvolle discussie- en strijdcultuur op voorhand te belasten met dinosaurische ideeën. 

Om nog maar eens plat te doen: ik heb mijn naam niet mee, maar jij wel, Barend. Bevoogding is altijd al één van jullie sterke punten geweest, en het is een beetje goedkoop om al die kritiek ('mag best hoor') zonder discussie van tafel te vegen en de grote waarheid in de plaats te stellen.

Compañero Tortilla

(De basis is van mening dat ik het met mijn artikel verdorven heb, en heeft mij mijn mandaat van Comandante afgenomen. Bedankt, Barend)