Naar archief

UIT: Ravage #214 van 12 juli 1996  

Zorg dat je erbij komt...

Pacifiste wekt beroering tijdens Vlootdagen

Het is alweer dik twee maanden geleden dat in Amsterdam de Mini-Vlootdagen van de marine plaats vonden. Ik was daar ook, om te protesteren tegen de wapens die de marine voor handen heeft en het geweld dat ze daarmee kunnen en zullen uitlokken. Mijn doel was om de mensen bewust te maken van het feit dat ze niet alleen op een mooi, indrukwekkend schip rondlopen, maar dat dit schip tegelijkertijd ook een moordmachine is. Verder wilde ik de marine zelf ook nog een beetje dwars zitten.  

Wat ik deed was simpelweg stickers plakken op de looproutes van de schepen met daarop de leuzen: STOP GEWELD, ONTWAPEN en NAVY IS A DEAD AND. Deze actie was simpel en het had zeer veel effect. Uiteindelijk kwam het er wel op neer dat ik van het terrein werd verwijderd, maar dat was pas op het einde van de middag toen mijn boodschap allang was overgekomen. 

In het weekend van 28 t/m 30 juni jl. vonden de jaarlijkse Vlootdagen plaats in Den Helder. Na mijn positieve ervaringen in Amsterdam ging ik vol goede moed naar Den Helder met dezelfde ideeën en doelen. Ik had echter deze keer naast stickers ook nog stoepkrijt en een spandoekje bij me én er zou nog iemand met mij meegaan. Dat laatste ging helaas niet door, omdat 'ie 's-ochtends met een flinke kater was wakker geworden.  

In Den Helder aangekomen met de trein stond er voor het station een gratis pendelbus klaar die richting marinehaven ging. Er stonden ook een paar marinemensjes bij, die programmaboekjes uitdeelden over de Vlootdagen. Ik besloot om niet op het aanbod in te gaan en ben naar de marinehaven gelopen. 

Vanaf het moment dat ik het marinehaventerrein betrad werd ik echter al gevolgd door twee marechaussees. In het begin dacht ik nog dat het toeval was en vond ik dat ik me niet zo paranoïde moest gedragen, maar al snel werd duidelijk dat ze toch écht achter mij aanzaten. Dat viel vooral op toen ik een toilet bezocht en ik de indruk kreeg dat ze nog het liefst bij me in het hokje waren gekropen. Maar ja, ik ben een meisje en ga dus naar de vrouwen-wc en zij zijn jongetjes en mogen daar niet komen. Bovendien houd ik er wel van om een beetje privé mijn behoefte te doen.  

Ik kreeg ook sterk het idee dat ze me al in de gaten hielden nog vóór ik het terrein had betreden en bedacht me toen dat ik mogelijk toch beter die pendelbus had kunnen nemen. (dan viel ik waarschijnlijk minder op). Ik was op dat moment er namelijk redelijk van overtuigd dat ze mij niet vertrouwden vanwege mijn uiterlijk (punkachtig, red.) en dacht dat ik ze wel van me af kon schudden door heel ongeïnteresseerd over het terrein te gaan lopen.  

Maar helaas, naar mate de dag vorderde werd mij steeds duidelijker dat ik niet meer van deze marechaussees afkwam. Dus werd het knap lastig om nog stickers rond te plakken. Dit liet ik dan voorlopig maar achterwege. Gelukkig had ik wel mijn spandoekje meegenomen waar het vredesteken op staat met daaronder de tekst: ONTWAPEN. Het tonen van dit spandoek was voor mij op dat moment nog de enige mogelijkheid om mijn boodschap over te brengen aan het publiek. Ik had hem aan mijn rugzakje bevestigd en ben daarmee verder gaan rondslenteren over het terrein.  

Het aantal marechaussees die mij volgden nam op dat moment behoorlijk toe en uiteindelijk kwam één van hen mij vertellen dat ik niet met dat spandoek over dit terrein mocht lopen. Daar hadden ze natuurlijk weer een of ander vaag regeltje voor. Ik probeerde nog een discussie met ze aan te gaan over het recht van demonstreren en vrijheid van meningsuiting, maar dat wilde er niet bij hem in. Ik besloot vervolgens toch maar mijn spandoekje weer op te bergen in de hoop dat ik mogelijk nog een hele kleine kans zou krijgen om snel nog iets van een korte leus op de grond te kunnen krijten.  

Ook dit werd een vergeefse poging. Ik had nog maar amper de O van ONTWAPEN neergezet op het asfalt, waarna ik al in de houdgreep werd genomen. Kort daarna werd ik, omdat ik niet zelf van het terrein af wilde lopen, een busje in gesleurd en afgevoerd naar het bureau van de marechaussee. Ze hebben me niet aangehouden, maar mij werd wel de toegang tot het marinehaventerrein ontzegd. Ook voor volgend jaar en het jaar daarop. Als ze denken mij hiermee te kunnen tegenhouden hebben ze het mis, want er zijn nog vele mogelijkheden om een protest te laten horen!

Yvonne

p.s. Voor degene die zich geroepen voelen; Tijdens de Wereld Havendagen in Rotterdam van 6 t/m 8 september zijn er ook schepen van de marine te bezichtigen.

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1996