UIT: Ravage #214 van 12 juli 1996  

Link links super flat reality screen 

Het is gebeurd met me! Ik ben geruïneerd! Die klote antroposofen ook, ik had er nooit in moeten stinken. Maar ja, solvabiliteit en liquiditeit dik in orde, winstcijfers prima en de lange termijn perspectieven waren volgens de op gerecycled papier gedrukte prospectus van een hogere kosmologische orde.  

Sinds vorige week vrijdag is dat echter compleet veranderd, een ware 'black friday' was het. Mijn aandelen Triodos -voor de wakkere beleggers onder ons, tweede emissie, eerste tranche- zijn dramatisch in waarde gedaald en ook mijn opties Akwarius zijn niets meer waard. Nou ja, niets... een dubbelpak ongebleekt crêpe toiletpapier, dat kan ik er nog van kopen. En ik stond echt achter die bank, met hart en ziel. Vooral de genetische manipulatie technieken die ze financierden vond ik geweldig.  

Zo vlak voor de koersval ging het gerucht dat het eindelijk gelukt was de genen van een milieuactivist in te brengen bij een scholekster. Het resultaat was verbluffend. De activistische wadvogel had de eerste veldproef met glans doorstaan. Al boerend en zure stront schijtend had het beestje voor enkele tienduizenden guldens schade aangericht bij een automobielbedrijf. 

Maar de daarop volgende high trading was van zeer korte duur. Enkele Ouderen van Zion uit het hoge Noorden (m/v) bestormden de beursvloer, luid 'I want my goddamn money back, and I want it now!' schreeuwend. Boven hun hoofden zwaaiden ze wild met een van natte drukinkt druipende Ravage.  

De gevolgen zijn inmiddels genoegzaam bekend. De heren van de redactie worden bedankt. Van mij mogen ze lekker gaan fietsen. Het liefst naar een droog en dor oord. Kunnen ze daar mooi een revolutionaire cel mee helpen oprichten om de weldoorvoede nek van het imperialisme voorgoed te breken want daar is in dergelijke plaatsen immers ruimte genoeg voor. Op hun pakkendrager kunnen een paar neo-situationisten en wellicht ook nog wat Mba-Kajerianen mee liften. Die zijn inmiddels ook al lang door het spektakel in kaart gebracht, gelabeld, geprijsd, in de etalage van hoofdstedelijke boekendealers gezet, afgeprijsd, opnieuw uitgebracht als easy tune uit de Duitsche Democratische Republiek en dus rijp voor de export.  

Op het stuur is vast wel plaats voor enkele sjamanen die de regen eindelijk de weg naar huis kunnen wijzen en op de stang passen nog wel enkele uit het Pieter Baan Centrum ontsnapte ratten. De kinderkarretjes -je weet wel, die handige felgekleurde aanhangertjes die je tegenwoordig zoveel achter ATB's ziet hangen- kunnen gevuld worden met allerlei veganische victualiën die toch nog over waren van de laatste actieweek in het Verenigd Koninkrijk. Om dit vrolijke cyclisten circus te completeren stel ik voor de hypermoderne met rijdende fax uitgeruste ME-bus als materiaal- en bezemwagen te gebruiken. En dan maar hopen op veel afhakers.

Terwijl iedereen zodoende blij en met dromen vervuld door Gods schitterende schepping tegen de wind in naar nergenshuizen pedaalt, blijf ik om de klap te boven te komen lekker thuis met een velletje of drie papertrips achter de kiezen. Mijn realiteitsscherm wordt alsmaar platter en breder, vederlichte vrouwtjes met zoemende vleugeltjes vragen me waar Bambi toch is gebleven en ik draag al dagen een gele onderbroek. Ja, link links zijn heeft zo zijn consequenties...

Marinus