UIT: Ravage #213 van 28 juni 1996  

ELF opgericht door CIA? 

"De cruciale vraag is of je nog gelooft dat het mogelijk is hier en op dit moment een brede massabeweging op te zetten." Het ELF vindt van niet. Daarom voert het ELF sabotage-acties uit. Of het in de krant komt maakt niets uit. En of het sympathie opwekt nog minder. "Sabotage-acties zij bedoeld om te saboteren." Een pleidooi van een revolutionair. 

De reacties op de acties van het ELF zijn niet allemaal even positief. Dat hoeft ook niet want kritiek is altijd welkom. Maar dan wel opbouwende kritiek. Het lijkt erop dat veel mensen argumenten zoeken waarmee ze zich kunnen distantiëren. Daarbij nemen ze schaamteloos de onzin uit de media over: "er hadden slachtoffers kunnen vallen", "erg raadselachtig allemaal, zou er een Unabomber loslopen?", etc. Nog even en jullie zeggen dat BASF een milieuvriendelijk bedrijf is en dat kernwapens voor vrede en veiligheid zorgen. 

Het schijnt zelfs dat er mensen zijn die durven te beweren dat het allemaal geënsceneerd is door justitie of de BVD om 'radicaal-links' te criminaliseren en in kaart te kunnen brengen. Die mensen vergeten dat 'radicaal-links' op dit moment inhoudelijk niets meer voorstelt. Radicaal is het allang niet meer. Het enige wat de BVD hoeft te doen, is rustig afwachten tot 'radicaal-links' compleet gedesintegreerd is in het systeem en Ravage omgedoopt wordt tot Groene Amsterdammer. (Wat stond er ook alweer over in het BVD-rapport over 1995?) 

De drang om zich te distantiëren komt waarschijnlijk omdat plotseling beseft wordt dat "links" zijn ook wel eens consequenties kan hebben. Dat het niet langer consumeren is vanuit de luie stoel (beetje praten en lezen over andermans acties). Zonder risico's, zonder offers, gewoon leuk, gezellig. Het zijn ook deze mensen die als eerste zeggen dat dergelijke acties alleen maar repressie opleveren (dat jullie over een enkele simpele huiszoeking al zo'n ophef maken geeft al aan hoe triest het gesteld is). 

Repressie is onvermijdelijk. Natuurlijk tolereren ze meer als je je doodstil en rustig houdt of zolang het marginaal en onschadelijk blijft (wat tevens absoluut zinloos is, behalve voor jezelf. Want je kunt dan toch 'links' zijn zonder al teveel te moeten opofferen). Maar zelfs dan zal het systeem de ruimte langzaamaan terug veroveren. Dat zag je gebeuren met de laatste kraakpanden. Die kwamen voor de keus te staan: legaliseren en opgaan in het systeem of ontruimd worden.  

Daaraan kun je dus ook zien hoe 'imperialistisch' dit systeem is. Het is inderdaad als een monster dat z'n tentakels steeds verder uitspreidt. Ruimte zul je dus moeten veroveren. Met geweld of de dreiging met geweld. Zoals ook dit systeem ruimte verovert op ons met geweld of de dreiging met geweld. Of in sommige gevallen, door ons te integreren en onschadelijk te maken: een klein beetje ruimte geven zodat we ons rustig houden omdat we anders die ruimte kwijtraken. 

Dus de confrontatie komt toch, vroeg of laat. Maar naast al die mensen die zich zo snel mogelijk willen distantiëren zijn er gelukkig ook nog mensen die wel serieus over het ELF en revolutionaire politiek in het algemeen willen discussiëren. Bijvoorbeeld de schrijver van het artikel getiteld 'De zin van geweld' (Ravage #211).  

De schrijver komt tot de terughoudende conclusie dat geweld niet bij voorbaat uitgesloten moet worden maar dat het hooguit een soms onvermijdelijk, soms noodzakelijk kwaad is. En hoewel hij het aanbrengen van economische schade als legitiem en effectief bestempeld, ziet hij blijkbaar niets in de tactiek van het ELF om massale sabotage-acties uit te voeren. Dat komt door de voorwaarde die hij stelt aan het gebruik van geweld: geweld is alleen gerechtvaardigd 'indien er een brede verzetsbeweging rond desbetreffend onrecht actief is'. Want 'zonder ondersteuning aan de basis verliest een militante actie al snel haar effectiviteit en daarmee haar waarde.'  

Maar dat is onzin. Dat geldt alleen als je sabotage ziet als een (radicale) protestvorm. En dat is het dus niet. Tenminste niet voor het ELF: "sabotage-acties zijn bedoeld om te saboteren. Punt. Of het in de krant komt maakt niets uit. En of het sympathie opwekt nog minder." 

En deze laatste zin geeft aan waar de hele discussie in feite om draait. Want de cruciale vraag is of je nog gelooft dat het mogelijk is hier en op dit moment een brede massabeweging op te zetten. Het ELF gelooft daar dus niet in. En terecht denk ik. Want iedereen weet dat het slecht gaat met het milieu en toch staan iedere dag de wegen weer vol en ook het vliegverkeer en het energieverbruik blijven toenemen (even naar Engeland op en neer vliegen voor een wedstrijd van ons Oranje, leuk toch?) Met deze mensen is niets te beginnen. Ja, een handtekening willen ze nog wel zetten. En een tientje voor het milieu kunnen ze ook nog wel missen. Maar meer zit er echt niet in. Wat kun je ook anders verwachten van de profiteurs van het kapitalisme?

Maar dan blijft de vraag: wat moeten we dan? 

Die vraag wordt beantwoord in het inspirerende artikel: 'Twee, drie, vele Nederlanden, dat is het parool' (Ravage #211): we moeten het bolwerk van het imperialisme afbreken. Hier in het Westen. Zodat in eerste instantie de onderdrukten In de Derde Wereld de kans krijgen zich te bevrijden. Of zoals eerder door ene A.A. geschreven werd: we zitten hier in het hol van de leeuw, het zenuwcentrum van waaruit de uitbuiting georganiseerd wordt. En dus kunnen we hier direct een bijdrage leveren aan revolutionaire strijden elders (denk aan de acties van Rara). En hoe? Door revolutionaire cellen op te richten  en met sabotage de aanval in te zetten (ELF, concept stadsguerrilla) en hier "het kapitalisme te dwarsbomen, te ontwrichten en te destabiliseren."  

Daar heb je inderdaad geen draagvlak of massabeweging voor nodig. Maar er is wel degelijk een draagvlak voor dergelijke acties, namelijk bij de mensen die uitgebuit en onderdrukt worden door regimes die gesteund en in stand gehouden worden door het Westen omdat ze goedkope grondstoffen en arbeidskrachten garanderen. Of de mensen die hun leefomgeving vernietigt zien worden door westerse multinationals. De mensen die sterven voor onze welvaart. 

Deze mensen hebben al te lang de klappen en de kogels gevangen. Het wordt hoog tijd dat we de extra verantwoordelijkheid die we hebben waar gaan maken, en met deze mensen mee gaan strijden in de frontlinie. Dus richt een revolutionaire cel op en kom in actie!

Gegroet, een revolutionair