UIT: Ravage #211 van 31 mei 1996  

Wat krijgen we nou? 

Ravage plaatst artikelen en illustraties die positieve en negatieve reacties kunnen uitlokken. De rubriek Wat krijgen we nou? biedt ruimte aan ingezonden brieven.   

Geachte Leuten (Duits-Nederlands voor koffietafel-liefhebbers!) 

Jullie extra noodeditie van 8 mei 1996 heb ik met grote belangstelling gelezen. Jullie mogen weten dat mijn haat tegen de staat door de politie-inval bij Ravage werd bevestigd. Toch stoort mij iets, namelijk het zeer ijdele gebruik van het woord Provo door het Groen Amsterdams ELFje. Daar moet je wel een beetje mee oppassen vind ik. De beweging van de Provo's heeft wel even wat teweeg gebracht.  

Als dan de vroegere Provo's goede banen en een comfortabel leven

wordt toegeschreven, dan vind ik dat als kenner van die beweging gewoon gelul. De beroemdste Provo aller tijden, Hans Tuynman, is een ellendige dood gestorven. Carlos Piescar eveneens. Ik zou voor de lezers van jullie blad nog zo tien mensen kunnen opnoemen die de Provotijd niet na kunnen vertellen. Nadat die beweging was opgehouden te bestaan bleven er heel veel mensen over die zelfs nu nog jullie blad lezen en steunen.  

Het is eigenlijk pijnlijk als je voor je activiteiten (voor meer vrijheid) zwaar hebt moeten inleveren, en je leest dan een zinnetje als "Zelfs het typische verschijnsel van de oud-Provo". Wat betreft de roerige jaren zestig, dat is geen uitvinding van jonge anarcho's uit die tijd, maar van de corrupte burgerlijke pers. Voor anarchisten zijn alle tijden hetzelfde. Zolang het ideaal van vrijheid, d.w.z. de staatloze samenleving niet is gerealiseerd zal het dagelijkse leven 'roerig' blijven. Zorg er vooral voor dat de 'hersenpolitie' (een heel gevaarlijk door de staat verspreid virus!) geen vat op jullie krijgt. 

Sterkte inmiddels,

met revolutionair anarchistische groeten,

Jan Bruens

Wat is communisme? (En wat is communisme niet?) 

In het artikel 'Succesvol Melkmeisje' (Ravage # 210) wordt op een sarcastische manier de vloer aangeveegd met 'het' communisme. Bladen als Manifest en de Rode Morgen worden belachelijk gemaakt. De liberale pers zou het ook zo kunnen doen. Er wordt namelijk geen enkele hint gegeven voor mogelijke alternatieven voor het liberalisme. 

Ik ben geen aanhanger van 'het' communisme zoals dat in het artikel wordt genoemd. Ik kies voor het anarchistisch communisme. In tegenstelling tot het marxistisch communisme streeft het anarchistisch communisme niet naar een overname van de (staats)macht. We hebben al vaak gezien dat dit niet een weg kan zijn in de richting van de afschaffing van het kapitalisme en de vestiging van een communistische maatschappij.  

Jawel, een communistische 'maatschappij' en niet een communistische 'staat'. Een communistische maatschappij, een vrije maatschappij, kan onmogelijk door middel van dwang van bovenaf worden opgelegd door een kleine minderheid van de bevolking. De arbeiders moeten dit van onderaf opbouwen. Iemand als Kropotkin begreep dit al in de negentiende eeuw. Helaas werd naar hem nauwelijks geluisterd.

Rob, Amsterdam

Succesvol Melkmeisje (2) 

Onder bovenstaande titel stond in Ravage #210 een artikel over de NCPN en Rode Morgen, geschreven door Tovarich Simonski. Het beste wat ik over het artikel kan opmerken, is dat ik het als een sollicitatiebrief voor de Groene Amsterdammer beschouw (en dat vind ik toch al een kloteblad). Als het nou nog inhoudelijke kritiek op het stalinisme zou zijn, dan zou ik zeggen: prima! Maar het hele artikel is niet meer dan een ranzig en goedkoop spot-/scheldschrift, in de traditie van het wakkerste ochtendblad van Nederland. De schrijver van het artikel lijkt zich meer zorgen te maken over stalinistische nostalgie, dan over vluchtelingen op een bootje voor de kust van Liberia, over de nazimars onder politiebescherming op 27 april in Rotterdam, etc. 

Ravage kan een algemeen blad zijn voor mensen die willen vechten voor meer rechtvaardigheid in de wereld, activisten op de hoogte stellen van andere strijd die plaatsvindt en op die manier helpen eer sterkere linkse beweging op te bouwen. Dat doe je niet door artikelen te plaatsen, waarin op slappe wijze de spot wordt gedreven met organisaties, die aan onze kant vechten in de strijd tegen uitzetting van vluchtelingen en tegen nazi's. 

Nog merkwaardiger is dat in dezelfde Ravage vaak wel lovende artikelen staan over stalinistische organisaties in de 'derde wereld' (Turkije, Filippijnen, El Salvador en Zuid-Afrika). Nederlands stalinisme moet kennelijk met vuur en vlam worden bestreden, en derde wereld-stalinisme wordt bijna kritiekloos bejubeld. Worden mensen in  de 'derde wereld' soms niet in staat geacht voor zichzelf te denken?!... (die domme zwartjes) 

Ik hoop dat ik duidelijk heb kunnen maken dat het soort benepen grachtengordel-intellectualisme van de ergste vorm niet in Ravage thuishoort. Als je een dergelijk artikel toch zo graag wilt plaatsen, plaats ie het maar als een ingezonden brief; nu lijkt de redactie de mening van de schrijver te delen. 

Direct na de inval bij Ravage heb ik reclame gemaakt voor het blad: 'ons actieblad' wordt aangepakt, nu is het zeker tijd voor een abonnement om Ravage te steunen. Dat heb ik ook geprobeerd bij mensen van de Rode Morgen, maar met dit soort artikelen zal dat niet erg succesvol zijn.

Marc, IS Rotterdam