UIT: Ravage #210 van 17 mei 1996

Partijblad voor het gezellige communisme 

Communistische bladen en partijkranten, het is altijd weer een feest om ze te kunnen lezen. Manifest bijvoorbeeld, de partijkrant van de Nieuwe Communistische Partij (NCPN), is elke week even voorspelbaar als standvastig. Want dat moet je ze nageven, die communisten. Ook al is het communisme als ideologie even star en dogmatisch als pak 'm beet de gereformeerde kerk,  actiebereid zijn de kameraden wel. 

Manifest is er helaas het laatste jaar niet beter op geworden. Door een ideologische strijd is de wat onafhankelijk en kritischer ingestelde redactie afgetreden, en wordt dit partijblad nu gemaakt door kameraden die vooral 'zuiver in de leer' zijn. Dit leidt vooral tot veel slogans en pamflettisme in hun kolommen. 

Van de lessen van de oud-hoofdredacteur van de Waarheid, Gijs Schreuders, heb ik vooral één ding heel goed onthouden. En wel: "Arbeiders kunnen denken!" In plaats van die ronkende slogans als "Tegen massa-ontslagen, stop de sociale afbraak!" kun je beter naast het bericht over massa-ontslagen bij Fokker een kadertje afdrukken, waarin je melding maakt van het alweer gestegen dividend van de aandeelhouders. De modale pijpfitter of stratenmaker heeft de kretologie van Rik Min of Job Pruiser dan heus niet nodig om zijn conclusies te kunnen trekken. Helaas kiest de huidige Manifest-ploeg voor puur communistische folklore. 

"Strijdbare 1 mei-demonstratie Rotterdam", zo opent de voorpagina van donderdag 9 mei, met daarboven een spandoek met de koppen van Marx, Engels, Lenin, Stalin (jawel!) en Mao Ze Dong. Grote vrienden van de mensheid, zoals wij allen weten. Het verslag van de 1 mei-viering in buurtcentrum 'De Roef' in Enschede is communistische nostalgie om van te smullen. Op de voorpagina staat al een foto van Kameraad Lute Bruinenberg, actief met de verloting. Het foto-onderschrift verwijst ons verder naar pagina vijf, waar Marco Hanekam(p) ons verslag doet van deze gezellige 1 mei-viering. 

"Rene Overink zorgde voor de muzikale omlijsting (...). Een aantal kameraden waagde zich bij deze gezellige muziek op de dansvloer. Aan het einde van de bijeenkomst deelde Gerritje Leunge-Schuiling mee dat de partij heel veel steun had gekregen bij de organisatie van deze 1 mei-viering. (...) De prijzen voor de gezellige verloting van vanavond waren door verschillende kameraden geschonken aan de Partij." Uit Marco's boeiende sfeerreportage valt op te maken dat communisme tegenwoordig vooral 'gezellig' is. Zo hoort het ook. 

In de 'buurtcentra' van kameraad Stalin was dat ooit wel eens anders. En zo koud ook! Het begrip 'zelfkritiek' is nog latent aanwezig binnen de NCPN. Zo schrijven zij heel eerlijk dat het meegevoerde portret van 'Koba' Stalin sommige voorbijgangers 'in het verkeerde keelgat' schoot. "Het bleek een met graagte aangenomen mikpunt van kritiek. De meeste criticasters bleken echter over weinig kennis van zaken te beschikken." Toe maar. 

Deze voorbijgangers waren natuurlijk vergeten om het boek 'De waarheid over Stalin' te lezen. Dit schotschrift van de Belgische PvdA, ooit pakkend Alle Macht aan de Arbeiders (AMADA) geheten, legt ons haarfijn uit dat het allemaal wel meeviel met kameraad Koba's massadeportaties naar de Gulag. Allemaal 'smerige Kapitali$ti$che leugens en vuige CIA propaganda', begrijpt U wel?  

Verder veel hamers en sikkels in de lay-out, en een van Lenin's diepzinnige wandtegelspreuken: "Gespleten door de macht van de anarchistische concurrentie in de burgerlijke wereld, teneer gedrukt door de onvrije arbeid voor het kapitaal, voortdurend neergedrukt in de afgrond van verarming, verwildering en degradatie, kan en zal het proletariaat slechts een onover- winnelijke macht worden doordat zijn ideologische vereniging op grond van de beginselen van het marxisme, versterkt worden door de materiële eenheid van de organisatie." 

Hallo, bent u daar nog? Het staat er letterlijk, vet gedrukt, op pagina drie. Lenin hield wel van een ronkende volzin, dat blijkt maar weer. Mijn Russische kameraad Sergei Koerjochin vertelde mij ooit, dat Vladimir Illitsj een groot liefhebber van psychedelische paddestoelen was. Aanvankelijk dacht ik aan een 1 mei-grap, maar na lezing van bovenstaande citaat denk ik dat Sergei 'otsjen Pravda' heeft gesproken, de waarheid dus.  

Verder in de Manifest van 9 mei verslagen van de 'gezellige' 1 mei-vieringen in Groningen, Amsterdam, Brussels, Berlijn en Istanbul. Het blijft een gemiste kans dat het Disney-concern nagelaten heeft om Albanië op te kopen, er een groot hek omheen te zetten, en er 'Communistic Park' van te maken. Commie-dinosaurussen als Egon Krenz, Fre Meis en NCPN-apparatsjik Rik Min zouden er "in een sfeer van kameraadschap en enthousiame"' kunnen werken aan hun ideale arbeiders- en boerenstaat.  

Overigens zijn de medewerkers van Manifest nu eindelijk uit hun Siberische winterslaap wakker geworden. De  kameraden van de afdeling Twente hebben de brochure "Voor een socialistisch  Nederland" zowaar op Internet gezet. Aan het URL te zien maken ze gezellig misbruik van een universitair netwerk, maar een kniesoor die daarop let. Het is hoe dan ook verheugend dat deze 'verworpenen der aarde' eindelijk zijn ontwaakt. Wordt het toch nog 'gezellig' op de elektronische snelweg! 

Vanaf 1 mei weer aan de beterende hand

Minstens even dogmatisch als de Manifest is het van oorsprong Rotterdamse blad De Rode Morgen, ooit het orgaan vooraan in de strijd tegen de 'havenbaronnen' te Rotjeknor. Men zou het bijna vergeten, maar in het verleden was GroenLinks-voorman Paul Rosenmüller actief in deze kringen. Ook in de Rode Morgen is het qua communistische retoriek van dik hout zaagt men planken. "De straat op, tegen de sociale sloop, voor het echte socialisme!"

Dit partijorgaan (onder verantwoording van de centrale leiding van de Groep Marxistisch-Leninisten, GML) is volgens het redactioneel commentaar "door een aaneenschakeling van ziektes, onvoorziene gebeurtenissen en andere oorzaken" in februari niet verschenen. Een klap, die de arbeidersklasse nog steeds niet te boven is gekomen. Stuurloos, verloren, in een staat van opperste verwarring moesten de havenarbeiders en andere kameraden uit de stukgoedsector het stellen zonder hun 'centrale leiding'.

Het behoeft geen betoog waarom de B.V. Nederland naar de verdommenis gaat. De centrale leiding van de GML/Rode Morgen is een beetje ziekjes. Wij wensen onze kameraden heel veel beterschap toe. Dat ze er weer gauw aan kunnen werken om de communistische partij van de grond af opnieuw op te bouwen, om daarin alle voorhoedekrachten van de arbeidersklasse te verenigen. Vooruit naar een nieuwe arbeiderspartij en het echte socialisme. Het enige alternatief met toekomstperspectief. 

Als je de Rode Morgen, en vooral de Manifest moet geloven, wordt het met de communisten aan de macht een stuk gezelliger. De redactie van dit blad zit dan waarschijnlijk 'gezellig' in een heropvoedingskamp ergens op een aardappelveld in Oost-Groningen aan 'zelfkritiek' te doen onder de centrale leiding van een politiek commissaris van de GML. Maar toch: van harte beterschap. 

Tovarich Simonski