Naar archief

UIT: Ravage eXtra editie na inval, 8 mei 1996

'Het blad met de meeste invallen'

Amsterdam, Bevrijdingsdag. Het is een vreemd hoekje op het Rokin, waar stand nummer 23 gedeeld wordt door uitgeverij Ravijn en Ravage. Op de hoek staan de Gestaalde Kameraden van de Rode Morgen met de jongste editie van hun Partijorgaan. 'Vooruit naar een Nieuwe Arbeiderspartij en het echte Socialisme!' kopt het blad. Fight on, Lenin!

Het andere uiterste zijn onze linkerburen. Neerlands oudste opinieblad De Groene Amsterdammer houdt haar jaarlijkse uitje, waarbij de doorgaans zeer erudiete jongensbende van Wagner en sigarenliefhebber Martin van Amerongen de ambiance van de studeerkamer verruilt voor een optreden als standwerker. Weer of geen weer, het optreden van De Groene maakt Bevrijdingsdag in Amsterdam altijd weer tot een feest.

"Hang de laatste socialist op!", roept Groene-redacteur Herman Feddema, terwijl hij een omslag met de tronie van Socialistische Partij-kamerlid Jan Marijnissen omhoog houdt. Telkens als de blikken van de Rode Morgen-Kameraden op "deportatie naar Siberië!" staan, voegt Feddema er schalks "boven je bed" aan toe. Mokumse humor, en een goed blad voor slechts een piek erbij!

Tegen dit verbaal geweld steekt onze leuze: "Leest RAVAGE, het blad met de meeste invallen!" wat magertjes af. Toch zijn de meeste reacties vanuit het publiek verontwaardigd en krijgen de achter de stand aanwezige medewerkers veel morele steun van voorbijgangers. "Waar liggen jullie handtekeningenlijsten?", vraagt een dame op leeftijd. Hadden we nog niet, ook niet, aan gedacht.

Het was in de nacht van zaterdag op zondag sowieso een hectische toestand op onze redactieburelen. Met een geleende computer en een laptopje werden persberichten, en voor Bevrijdingsdag een stencil, gemaakt met uitleg over de inval en de nasleep. Deze stencils vinden gretig aftrek; vrijwel iedereen blijft even staan voor de inderhaast gemaakte panelen met krantenknipsels over de inval.

Zelfs het typische verschijnsel van de oud-Provo, die het allemaal grootser en meeslepender heeft meegemaakt in de Roerige Jaren Zestig, is er een beetje stil van. Als 'oud'-Provo' zijn ze nu weliswaar gesetteld als universitair medewerker dan wel 'coördinator minderhedenbeleid' in één of andere vage deelraad, maar de oude vlam lijkt in sommigen weer helemaal te gaan branden.

"Buiten proportie", "Wat werd er hard gemept, hè?" en "Eerst Opstand, nu jullie. Ze proberen de laatste restjes actiecultuur echt de nek om te draaien?". Zomaar een willekeurige greep uit de publieksreacties. Ook de replica van de ELF-verklaring wordt door veel mensen meegenomen. Het is dat de aanleiding weer zo bitter is en de redactie van dit blad - hoe je het ook wendt of keert - een hoop overlast heeft gehad van deze inval. Je werkplek doorzocht, je computers en toebehoren in beslag genomen. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten. Maar de bijval van het grootste gedeelte van het publiek op deze Bevrijdingsdag is eensgezind in haar afkeuring over de inval op onze redactie. De enige echt negatieve reactie komt van een oude chagrijn, die meende dat ze de 'shovel' op ons af hadden moeten sturen.

En zoals ten tijde van de inval bij onze illustere voorganger Bluf! na de publicatie van (delen uit) BVD-dossiers nu alweer tien jaar geleden, wordt ook dit keer het uit deze inval voortvloeiende ongemak enigszins goedgemaakt door een royale losse verkoop, en veel "Sterkte, ga zo door!" van mensen die dit blad uit solidariteit kochten. Als ze zo doorgaan, daar in Arnhem, staat binnenkort in het colofon te lezen: PR & Promotie: het Bastionteam.

Een Groen Amsterdams ELFje

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1996