Naar archief

UIT: Ravage #209 van 3 mei 1996††

De onbekende waarheid over de tweede wereldoorlog

Aantekeningen bij 51-jarig herdenken

De vijftigste bevrijdingsherdenking van de Tweede Wereldoorlog zou wel eens de laatste keer geweest kunnen zijn dat er op zo'n grote schaal herdacht werd. Over tien of twintig jaar zijn er veel minder mensen die de periode '40-'45 bewust hebben meegemaakt en het is dan ook niet onbegrijpelijk dat veel mensen er geen bezwaar tegen hebben als er verder wordt afgezien van een jaarlijkse herdenking. Wat dat betreft staat kroonprins Willem-Alexander met zijn uitlatingen niet alleen. Wel is het merkwaardig dat deze uitspraak uit de mond kwam van een lid van een familie die uitgerekend aan W.O.II zo'n dubieuze reputatie heeft overgehouden.

Men kan zich inderdaad afvragen of herdenkingen nog wel nut hebben. Niet omdat W.O.II definitief tot het verleden zou behoren en daarmee niet langer van invloed zou zijn op ons bestaan - niets is minder waar - maar omdat het twijfelachtig is of er na vijftig jaar herdenken nog wel een relatie bestaat tussen de gebeurtenissen die herdacht worden en de gebeurtenissen die zich werkelijk hebben voorgedaan.†

Vijftig jaar herdenken heeft er toe bijgedragen dat de voorstelling van de Tweede Wereldoorlog danig is gesimplificeerd. Hierin zijn de nazi's de 'Bad Guys', de geallieerden de 'Good Guys' en de joden de slachtoffers. Deze rationele indeling kan door velen begrepen worden. Het probleem is dat de werkelijke gebeurtenissen lang niet zo rationeel waren als tegenwoordig wordt weergegeven. Bovendien ligt de scheiding tussen de drie genoemde groepen veel minder duidelijk dan in dit vereenvoudigde beeld over W.O.II wordt gesuggereerd.†

De simplificatie van de geschiedschrijving over '40-'45 heeft aanleiding gegeven tot een consensus waarbinnen het denken over W.O.II zich dient af te spelen. Er bestaan slechts twee mogelijkheden: of je houdt je aan de consensus, of je bent fout. In de praktijk is mij echter gebleken dat er een enorm gebied naast goed en fout bestaat dat nauwelijks is verkend door instanties zoals het Rijks Instituut voor Oorlogsdocumentatie (R.I.O.D.) Mede hierdoor is W.O.II tegenwoordig iets anders geworden dan dat het in '40-'45 was.† †

Dat het afwijken van deze consensus een gevaarlijke bezigheid is, wordt mede veroorzaakt door neo-nazistische revisionisten, die stellen dat de holocaust op leugens berust. De, overigens terechte, reactie hierop heeft zijn doel echter voorbij geschoten, met als gevolg dat de officiŽle geschiedenis (zoals o.a. opgesteld door het R.I.O.D.) heilig is verklaard en iedere afwijking hierop genadeloos wordt neergesabeld. Iedere twijfel aan de officiŽle historici wordt al snel in de hoek van dat revisionisme geplaatst. Menig onafhankelijk onderzoeker is dan ook van antisemitisme beschuldigd, zelfs als zijn conclusies daar absoluut geen aanleiding toe geven. †

Het is tegenwoordig al verdacht om de holocaust zelfs maar ter sprake te brengen in een journalistieke of artistieke context, als men niet zelf tot de slachtoffergroep behoort. Het doet daarbij niet ter zake of men de oorlog ook zelf heeft meegemaakt. Zo kunnen na de oorlog geboren joden zich slachtoffers noemen en gezien de specifieke problemen van de tweede en derde generatie concentratiekampslachtoffers is daar inderdaad veel voor te zeggen. Hoe de wereld er tegenwoordig uitziet is echter voor een groot gedeelte bepaald door dezelfde W.O.II waar de joden het slachtoffer van waren. In die situatie zitten we nu allemaal. Heeft daarom niet een ieder recht van spreken? †

Naast het revisionisme is er nog een andere reden waarom de officiŽle geschiedschrijving bepaalde aspecten omtrent W.O.II liever onbesproken laat. De organisaties, families en ondernemingen die destijds verantwoordelijk waren voor het ontstaan van W.O.II en de holocaust, trekken tegenwoordig nog altijd aan de touwtjes, maar daarover later meer.†

Ik wil in het kort een aantal punten noemen die in de tegenwoordige (vereenvoudigde) beeldvorming omtrent W.O.II nauwelijks een rol spelen, maar wel veel verklaren van wat in de officiŽle geschiedschrijving totaal onduidelijk blijft.† †

De nazi's worden tegenwoordig afgeschilderd als een groep gewetenloze misdadigers die er hun hand niet voor omdraaiden om miljoenen mensen om zeep te helpen. Dat laatste kan natuurlijk op geen enkele manier ontkend worden, maar tegelijkertijd wordt daarbij geen enkel licht geworpen op hoe de nazi's tot hun daden kwamen. De officiŽle geschiedschrijving geeft er de voorkeur aan gebeurtenissen zoals de jodenmoord te verklaren op een politieke en dus rationele manier. Maar hoe is het mogelijk de irrationele moord op zes miljoen joden op een rationele manier te begrijpen? †

In werkelijkheid hielden de nazi's zich ook met heel andere zaken bezig dan alleen politiek en militaire aangelegenheden. De nazi-elite was betrokken bij allerlei occulte groepen en hierin ligt mede een oorzaak voor de jodenmoord. De nazi-elite was opgenomen in genootschappen zoals Thule (waarbij in het logo het hakenkruis al voorkwam), Vril en Ahnenerbe. Top nazi's zagen zich bij voorkeur als opvolgers van de aloude ridderordes, waarbij zelfs zoektochten naar de graal, de lans van het lot en de arke des verbonds werden ondernomen. Men was in de veronderstelling een rol te spelen in Wagner's opera 'Parcifal'. Niet echt het beeld van twintigste eeuwse rationele politici. †

De holocaust was in de ogen van de nazi's ook veel meer een vorm van rituele offering, dan een gewetenloze doch rationele moord ingegeven door bevolkingsplanologische overwegingen en het zoeken naar een zondebok, zoals dat in de officiŽle geschiedschrijving wordt gesteld. De nazi's waren gek genoeg om te denken dat er aan de miljoenen moorden een energie kon worden ontleend die toegepast kon worden in hun magische rituelen. †

Zij gingen er zelfs van uit dat de overwinning in W.O.II alleen zeker kon worden gesteld, door het offeren van joden op te voeren. Dit verklaart waarom de EndlŲsung zijn hoogtepunt kende op het moment dat Duitslands positie in de oorlog kansloos was geworden. Men zou eerder, met de onvermijdelijke oorlogsprocessen in het verschiet, het tegenovergestelde verwachten. Het vernietigingsproject Auschwitz ging echter pas van start op een moment waarop de top nazi's rationeel begrepen moeten hebben dat de oorlog verloren was.†

Hitler en zijn trawanten wezen alle wetenschappelijke ontwikkelingen af die afkomstig waren van joodse wetenschappers. In plaats daarvan kwam een bizarre leer die goed liet zien hoe irrationeel de gedachtewereld van de nazi's was. Ze waren er bijvoorbeeld heilig van overtuigd dat de aarde hol was! Verder geloofde Hitler in de theorie van vuur en ijs, waarbij het ijs door het vuur overwonnen moest worden. Het spreekt vanzelf dat hij daarbij het vuur moest voorstellen. Dit idiote uitgangspunt leidde er onder andere toe dat Duitse soldaten met veel te weinig kleding op weg werden gestuurd naar het oostfront. Het vuur zou het ijs immers altijd overwinnen. Originele theorie, maar de Duitse soldaten vroren wel degelijk dood in de Russische vrieskou. †

Wat dit betreft was de irrationele belevingswereld van de nazi's eigenlijk een zegen voor de rest van de wereld. Want als Duitsland aan het oostfront had gewonnen, had W.O.II misschien wel vijf jaar langer geduurd.† †

Naast de irrationaliteit van de 'Bad Guys' vertoonde ook de grootste slachtoffergroep van W.O.II een merkwaardig gedrag. De filosofe Hannah Arendt besteedt in Eichman in Jerusalem - a report on the Banality of Evil uitgebreid aandacht aan de merkwaardige reactie van de joodse gemeenschap op het naderende onheil. Het boek is in 1963 geschreven als een verslag van het proces tegen Adolf Eichman. Het is opmerkelijk om te zien dat dit boek de omstandigheden rond de holocaust aanmerkelijk genuanceerder benadert dan tegenwoordig vaak gebeurt. Het boek is dan ook geschreven in een tijd waarin de simplificatie van de geschiedenis rondom W.O.II nog niet had toegeslagen, mede omdat de wonden nog aanmerkelijk verser waren.†

Hannah Arendt probeert te begrijpen waarom er ten tijde van de jodenvervolgingen zo weinig verzet is geweest vanuit de joodse hoek zelf. Er zijn wel degelijk opstanden geweest, maar tegelijkertijd heeft altijd het beeld bestaan van de honderden joden die zich gedwee naar de gaskamers lieten voeren, terwijl daarbij maar een klein aantal soldaten aanwezig was. Een opstand had waarschijnlijk wel veel levens gekost, maar met de wachtende gaskamer viel er toch niet veel te verliezen. Bovendien bestond er op die manier in ieder geval voor sommigen een kans van slagen. †

Hannah Arendt brengt het argument naar voren dat de joden er vanuit gingen dat op deze manier nodeloos leed kon worden voorkomen en inderdaad is bekend dat joden die in opstand kwamen uiteindelijk een verschrikkelijke en langdurige marteldood stierven. De gaskamer was niet best, maar het ging tenminste relatief snel. Aan de andere kant was de angst voor een marteldood voor het niet-joodse verzet geen belemmering om de strijd tegen de nazi's voort te zetten, want deze groep werd na arrestatie toch ook niet bepaald verwend. Dat heeft het lot van de vele Nederlandse verzetslieden wel aangetoond. †

De nazi's zagen hoe de joden zich zonder noemenswaardige vorm van protest naar de concentratiekampen lieten voeren. Dat gedrag droeg voor hen zelfs bij aan het occulte aspect dat zij zelf in de holocaust meenden te herkennen. Men gedroeg zich aan beide zijden op een irrationele wijze die de indruk gaf dat een ieder er van overtuigd was dat er gebeurde wat er moest gebeuren.†

Het joodse fatalisme ten aanzien van de holocaust was ook zichtbaar bij sommige nazi's. Van Adolf Eichman is bijvoorbeeld bekend dat hij in het geheel geen haat koesterde jegens joden. Hij deed 'slechts' wat hem door zijn FŁhrer was bevolen en stelde verder voor zichzelf geen vragen. Eichman was juist op zijn positie terecht gekomen vanwege zijn uitstekende contacten met joodse organisaties.† †

Een conclusie die na het lezen van Arendt's boek getrokken kan worden, is dat de holocaust niet op deze schaal had kunnen plaatsvinden als er niet aan meegewerkt was geweest door joodse instanties zelf! Berucht is in dit verband de rol van de joodse raden, die de nazi's netjes lijsten met namen en adressen van joden gaven, zodat de razzia's met groter gemak konden geschieden. De joodse raden rekenden zelfs precies voor de nazi's uit hoeveel personen er in een treinwagon pasten. De oorzaak dat er zo weinig sprake is geweest van joods verzet tegen de holocaust ligt ook voor een groot gedeelte bij de joodse raden die hun burgerij adviseerde zich niet te verzetten. †

Hoever de medewerking door joodse organisaties aan de holocaust ging, blijkt wel uit het feit dat de Berlijnse joden uit hun huizen werden gehaald door joodse politieagenten. Officieel was dat om paniek te voorkomen en dat werkte goed want men liet zich zonder meer naar de kampen afvoeren. Terwijl het aan de hand van het nazi-partijprogramma toch al lang bekend was dat men niet veel goeds met het joodse bevolkingsdeel voor had.††

In de gesimplificeerde consensus die tegenwoordig omtrent de holocaust bestaat, komen de joden naar voren als een hechte groep. Over de klassenverschillen die er in werkelijkheid tussen joodse groepen bestonden wordt liever niet gesproken. Toch bestonden die wel degelijk. Zo vormden de Westeuropese joden een andere klasse dan de uit Oost-Europa afkomstige joden. †

Het grootste verschil had natuurlijk betrekking op de scheiding tussen arm en rijk. Een rijke jood liep in eerste instantie toch aanmerkelijk minder kans op een transportlijst terecht te komen dan de grote groep arme joden; zij gingen als eersten, zo lag dat. Daar zorgden de voornamelijk rijkere joden binnen de joodse raden wel voor. Bovendien bestond voor de joodse elite natuurlijk ook de mogelijkheid om te vluchten naar de Verenigde Staten. Rijke joden waren daar van harte welkom. †

Ook de nazi's maakten verschil tussen joden. Hoewel de huidige consensus ons wil doen geloven dat de nazi's op alle joden uit waren, werden er wel degelijk uitzonderingen gemaakt. Dat moest ook wel gezien het aantal hoge nazi's dat zelf op zijn minst half joods was, zoals S.D.-chef Reinhardt Heydrich, die een joodse vader had. Bij partijfilosoof Albert Rosenberg zegt zijn naam waarschijnlijk wel genoeg, maar toch was hij degene die de 'Protocollen van Sion' vanuit Rusland naar West-Europa bracht. Dit vervalste geschrift zou later voor de nazi's een basis worden voor de jodenvervolging. Tenslotte bestaan er over Adolf Hitler zelf veel (overtuigende) theorieŽn dat ook hij joods bloed door zijn aderen had stromen.†

Dat de nazi's uitzonderingen maakten ten aanzien van sommige joden blijkt wel uit het ere-ariŽrschap dat door hen bij hoge uitzondering verleend werd. Deze groep joden hoefde niet langer te vrezen, want ze werden niet langer als jood gezien door de nazi's. Dat er alleen rijke elitaire joden voor het ere-ariŽrschap in aanmerking kwamen spreekt voor zich.†

Degene die kritiek heeft op de daden van de joodse elite wordt na vijftig jaar herdenken de mond gesnoerd, met antisemitisme als beproefd argument. Het is echter de vraag of de beschuldiging met antisemitisme niet van toepassing is op joodse elite zelf.†

Laat het duidelijk zijn dat de joodse burgerij, verreweg de grootste groep, onder aanvoering van haar eigen elite totaal onschuldig naar de gaskamers werd gevoerd. Wat dat betreft is en blijft de holocaust de grootste misdaad uit de wereldgeschiedenis, daar kan en mag geen enkele twijfel over bestaan. Maar dat wil niet zeggen dat de joodse elite niet een erg dubieuze rol heeft gespeeld. Het beste wat men over deze groep kan zeggen is dat er uit eigenbelang gehandeld werd, maar een ieder die het boek van Hannah Arendt leest zal met mij tot de conclusie komen dat het er veel schijn van had dat de joodse elite bewust meewerkte aan het vermoorden van haar eigen burgerij. Er wordt vaak op gewezen dat ook de elitaire joden, zoals die in de joodse raden waren vertegenwoordigd, uiteindelijk richting kampen vertrokken. Dat was echter niet naar het vernietigingskamp Auschwitz, maar naar relatief 'lichte' kampen, zoals TheresiŽnstadt.† † †

Een derde punt dat in de officiŽle geschiedschrijving gemakshalve wordt overgeslagen, is de rol van multinationale banken en industriŽle ondernemingen die vaak belangen hadden aan zowel Duitse als geallieerde zijde. Vooral het anglosaxische establishment kende grote belangen in nazi-Duitsland. Duitse bedrijven als I.G. Farben (bekend als de producent van Zyklon-B, het vernietigingsgas dat in Auschwitz werd gebruikt) en de Vereinigte Stahlwerke kenden afdelingen in zowel de V.S. als Duitsland.†

Zowel voor als tijdens W.O.II was er sprake van gezamenlijke projecten, zoals bijvoorbeeld die van I.G. Farben en de Standard-Oil (Esso) van de Amerikaanse Rockefeller familie. Deze 'joint venture' hield verband met de produktie van synthetische olie en benzine uit steenkool. Dit systeem was door beide ondernemingen ontwikkeld om Hitlers oorlogsmachine onafhankelijk van buitenlandse energiebronnen te kunnen laten functioneren. Eťn van de productielocaties in het kader van dit project was gelegen in de nabijheid van het concentratiekamp Auschwitz, waar een bijna eindeloze hoeveelheid dwangarbeiders voor handen was.†

Amerikaanse bankiers, zoals Rockefeller, Morgan en Harriman waren direct betrokken bij de financiering van de S.S., Hitler's elitetroepen. Duitse bankiers zoals Fritz Thyssen, Albert Voegler en Kurt von Schroeder waren hierbij de vanzelfsprekende bemiddelaars met Wallstreet, omdat zij tegelijkertijd hun eigen belangen vertegenwoordigden in de anglosaxische bankwereld. Sommige nazi's waren zo betrokken bij het anglosaxische establishment dat zij bij de Neurenberger processen in het Engels verhoord moesten worden, omdat zij de Duitse taal niet voldoende beheersten. Overigens hadden dit soort figuren bij deze processen weinig te vrezen, zij werden zonder uitzondering vrijgesproken.†

Rockefeller's Standard Oil was bij lange na niet de enige anglo-saxische onderneming die belangen had in Nazi Duitsland. Ook andere multinationals zoals I.T.T., General Motors en Ford waren er bij betrokken. Ford oprichter Henry Ford stond zelfs bekend als een notoir antisemiet. Hij was het die de eerder genoemde 'Protocollen van Sion" in de V.S. introduceerde, nadat deze in West Europa in omloop waren gebracht. Omgekeerd hadden Duitse bedrijven zoals A.E.G. en Siemens hun belangen in de anglo-saxische wereld.†

De verbondenheid tussen Duitse en anglo-saxische ondernemingen wordt goed geÔllustreerd door de levenswandel van Prins Bernhard. Zijn werkgever was I.G. Farben en het maakte voor deze onderneming in het geheel niet uit of hij nu aan Duitse of geallieerde zijde stond. Hij kon de belangen van I.G. Farben aan beide kanten dienen. Vandaar dat hij zo'n merkwaardige overstap kon maken van S.S. lid naar opperbevelhebber van de Nederlandse strijdkrachten. Het bleef I.G.Farben allemaal volstrekt onverschillig, mede omdat Bernhard ondertussen werkzaam bleef voor de inlichtingendienst van I.G.Farben. †

Prins Bernhard is overigens ťťn van de voornaamste redenen waarom dit soort zaken omtrent W.O.II verhuld blijven. Terwijl er in de rest van de wereld al een stevige consensus heerst hoe over de oorlog gedacht mag worden, wordt deze in Nederland nog eens strenger nageleefd en dat allemaal vanwege de rol van de Oranje's in de periode '40-'45.†

Hoezeer er met de belangen van het de anglosaxische industriŽlen rekening werd gehouden door de geallieerde strijdkrachten, blijkt wel uit de massale bombardementen die Hitler tot overgave moesten dwingen. Terwijl veel burgerdoelen volledig platgegooid werden, bleven de vestigingen van genoemde ondernemingen zonder uitzondering gespaard.††

Het eerder genoemde bankiershuis van de Rockefellers heeft nog een andere relatie met Auschwitz, want deze familie was namelijk ťťn van de financiers van het Amerikaanse eugenetica project. In het kader hiervan werden in het begin van deze eeuw al een groot aantal Amerikaanse vrouwen gesteriliseerd die behoorden tot groepen als Indianen, werklozen, alcoholici, daklozen en alles wat verder ongewenst geacht werd. De achterliggende gedachte hierbij was het vormen van een superras. †

De eugenetische beweging kende ook een afdeling in Duitsland: de Kaiser Wilhelm instituut, welke door de Rockefeller foundation werd gefinancierd en bestuurd. Dit instituut werd geleid door Dr. Ernst RŁdin, zijn assistent was Dr. Josef Mengele...†

De nazi's werden dus niet alleen in financieel opzicht door Wallstreet bankiers ondersteund, ook hun rassenideologie en het streven naar een superras werd vanuit het anglosaxische establishment gestimuleerd. †

Naast bankiers uit de anglosaxische richting waren ook een aantal joodse bankiers betrokken bij de financiŽle ondersteuning van Nazi Duitsland. Beruchte namen in dit verband zijn Rothschild, Oppenheim, Schiff, Kuhn & Loeb en Warburg (welke familie de Amerikaanse tak van I.G.Farben bestuurde). †

Dat joodse bankiers betrokken waren bij de financiering van Hitler is natuurlijk volledig tegenstrijdig met diens eigen beweringen. Hitler beweerde immers dat Duitsland na de Eerste Wereldoorlog ten gronde was gericht door joodse bankiers. Dat zij er in feite aan toe bij hebbben gedragen dat hij in het zadel werd geholpen, verzweeg Hitler natuurlijk in alle toonaarden. †

Uiteindelijk zou Hitler wat betreft de vernietiging van Duitsland zelfs min of meer gelijk krijgen. Achteraf is gebleken dat de ondersteuning van de nazi's door het anglosaxische establishment en joodse bankiers er nooit op gericht is geweest definitief een duizend jarig rijk te vestigen, zoals Hitler voor ogen stond. De uiteindelijke bedoeling van de opkomst van Hitler en trawanten was de totale vernietiging van Duitsland en dat is uiteindelijk ook gebeurd. Duitsland staat dan ook niet voor niets met 20 miljoen doden boven aan de lijst van getroffen landen tijdens W.O.II.†

Natuurlijk treft de Duitse bevolking zelf ook blaam. Per slot van rekening had verreweg het grootste gedeelte daarvan zijn stem uitgebracht op Hitler. Het anglosaxische establishment had echter heel goed door dat de Duitsers eenvoudig zouden doen wat hun opgedragen werd. Dat blijkt wel uit het Eichman proces. Door de totale overgave aan Hitler was er voor de Duitsers op dat moment geen gewetensprobleem, dat zou later pas komen en hoe.† †

Bij de Neurenberger processen zijn lang niet alle verantwoordelijken aangeklaagd. Bovendien was er opvallend vaak sprake van vrijspraak. Degenen die de dans echt niet konden ontspringen en de doodstraf kregen, waren afkomstig uit de nazi-top. Daar was door overmatig druggebruik ieder spoor van rationaliteit verdwenen. Een goed voorbeeld is Rijksmaarschalk Goering die voordat hij terecht moest staan eerst moest afkicken van zijn drugsverslaving.† †

Aan de rol van multinationals werd bij de processen van Neurenberg totaal voorbijgegaan en het zijn juist deze groepen die tegenwoordig nog altijd de macht in handen lijken te hebben. Zo werd in '57 een naar de hotelketen 'Bilderberg' genoemde multinationale denktank opgericht. Dit is een zeer geheim instituut waar beslissingen genomen worden die eigenlijk thuishoren in de afzonderlijke parlementen van de betrokken (NAVO) landen. Onder de oprichters bevonden zich bekende namen als Prins Bernhard, Gianni Agnelli, Edmond de Rothschild en David Rockefeller.†

Direct na de oorlog haalde het anglosaxische establishment veel nazi's uit Duitsland weg die voor hen bruikbaar waren. Daarbij werd totaal niet gekeken naar de door hen begane oorlogsmisdaden. Zo werd het gehele op het oostblok gerichte spionagenetwerk van de nazi's door de Amerikanen overgenomen. Reinhardt Gehlen, de leider van deze nazi organisatie, werd onmiddellijk na W.O.II nauw betrokken bij de O.S.S., de voorloper van de huidige C.I.A. Gehlen was ook betrokken bij de vlucht van andere prominente nazi's naar het Amerikaanse continent. Daarbij boden katholieke organisaties, zoals de Ridders van Malta, de helpende hand. Namen die in dit verband naar voren komen zijn Barbie, Mengele en Borman. De uitvinder van de Duitse V-I en V-II raketten, Werner von Braun, kon na aankomst in de V.S. onmiddellijk aan de slag bij de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA. †

Verder werden er organisaties opgezet zoals Odessa en Nazi international, waarbinnen ex-nazi's probeerden ondergronds hun verwerpelijke plannen verder uit te werken. Het is dan ook niet voor niets dat er nazi's ter sprake komen bij de meest uiteenlopende naoorlogse gebeurtenissen. Zo zouden er ook nazi's betrokken zijn geweest bij de moord op de Amerikaanse President Kennedy. Ook de bloedige aanslag in het Italiaanse Bologna in '80 wordt in verband gebracht met een privť-leger dat door Klaus Barbie in Paraquay werd georganiseerd.†

Zelfs ten aanzien van de 'ziekte' Aids bestaan er theorieŽn die een verband leggen met het onderzoek van nazi-geleerden als Josef Mengele. Hij had de mogelijkheid om te experimenteren met een vrijwel ongelimiteerde hoeveelheid menselijk proefmateriaal. Het behoeft geen betoog dat deze mogelijkheid voor zijn niet nazi-collega's uitgesloten was. Daardoor hebben Mengele en andere nazi-wetenschappers mogelijk een voorsprong gekregen op de algemene stand van de wetenschap. Dat onderzoek kan iets opgeleverd hebben op het gebied van genetica, waardoor de mogelijkheid ontstond tot de ontwikkeling van nieuwe ziekteverwekkers. Een verschijnsel van oorlog is dat wetenschappelijke ontwikkelingen er een grote sprong voorwaarts door maken. Aids zou daar het resultaat van kunnen zijn geweest.††

De geschiedenis herhaalt zich altijd en zo zien we ons na het wegvallen van het communisme geconfronteerd met het neonazisme. Wederom wordt deze beweging ondersteund wordt vanuit anglosaxische hoek. Het is dan ook niet voor niets dat het verschijnsel 'skinhead' oorspronkelijk uit de anglosaxische wereld afkomstig is. In 1995 zijn er in de Tweede Kamer vragen gesteld omtrent de Amerikaanse neonazi Gary Lauck, die in die dagen ook in Nederland actief was. †

In Duitsland was hij al langer bekend als bron van allerlei uit de V.S. afkomstig neonazistisch propaganda materiaal. Ook bij politie-invallen bij neonazistische groepen in Duitsland is veel uit de V.S. afkomstig propaganda materiaal aangetroffen. Vaak is dit afkomstig uit de richting van de Klu Klux Klan, ooit opgericht door Albert Pike, een vooraanstaande 19e eeuwse vrijmetselaar die de zogenaamde 'Schhotse rite' beoefende. †

Net als in de dertiger jaren is er ook nu weer een joodse elite organisatie die verondersteld wordt een stimulerende invloed te hebben op het nazistische denken. Deze anti-defamation league of B'nai B'rith zou zelfs in nauw contact staan met de KKK. Het zal dan ook geen verrassing zijn dat B'nai B'rith in feite niets anders is dan een vorm van vrijmetselarij, net als de KKK. Officieel is het een organisatie die zich richt tegen anti-semitisme, maar in feite zou B'nai B'rith er aan bijdragen dat dit soort gedachten verspreid worden. Net als tijdens W.O.II is er dus nu weer een joodse elite die zich via neo-nazi's lijkt te richten tegen de belangen van de joodse burger. Het spreekt echter vanzelf dat het erg moeilijk is iets in te brengen tegen B'nai B'rith, iedere kritiek wordt immers afgeslagen als anti-semitisme. Een label dat men in deze politiek correcte tijden liever kwijt dan rijk is.†

B'nai B'rith is maar ťťn voorbeeld van een organisatie die het antisemitisme gebruikt als dekmantel voor criminele activiteiten. Iets dergelijks doet zich bijvoorbeeld ook voor op luchthaven Schiphol, waar de afdeling van de IsraŽlische luchtvaartmaatschappij El-Al totaal buiten de controle valt van de Nederlandse regering. El-Al regelt haar eigen beveiliging, waardoor een stukje IsraŽl in de Haarlemmermeer is ontstaan. Ook in dit geval zou de angst voor antisemitisme (in dit geval vooral de terroristische aanslagen van Palestijnen) een dekmantel zijn voor activiteiten die het daglicht niet kunnen verdragen. Het vermoeden bestaat dan ook dat de afdeling van El-Al op Schiphol gebruikt wordt voor smokkel in zowel wapens als drugs. †

Uitlatingen van een uitgetreden agent van de IsraŽlische geheime dienst Mossad suggereren zelfs dat er een verband bestaat tussen dit soort illegale operaties en de vliegramp die enige jaren geleden plaatsvond in de Amsterdamse Bijlmermeer. Al vaker is gesuggereerd dat er zich illegaal wapens aan boord van dit rampvliegtuig bevonden.†

Het stimuleren van het neonazisme door het anglosaxische establishment lijkt in de eerste plaats te zijn ingegeven doordat Duitsland na de ťťnwording eens te meer groot en machtig is geworden. De angstige reactie van Margaret Thatcher ten tijde van de val van de Berlijnse muur spreekt wat dit betreft boekdelen. De anglosaxisch geÔnspireerde neonazi beweging lijkt in eerste instantie bedoeld te zijn om Duitsland te destabiliseren en chaos te veroorzaken. Dit moet vooral gezien worden als een consequentie van het wegvallen van het communisme en de vereniging van Duitsland.† †

Terecht wordt het neonazisme momenteel als een groot gevaar gezien, helemaal als men daarbij rekening houdt met de invloed van bovengenoemde organisaties die heel slim inspelen op de gevoelens van ontevredenheid van (vooral Oost) Duitse jongeren. Het nazistische gedachtegoed is echter wijder verbreid. Ook in de moderne wetenschappelijke wereld zijn aspecten terug te vinden die verwijzen naar nazistische ideeŽn, al loopt men daar natuurlijk niet rond met symbolen als hakenkruizen e.d.

De nieuw verworven kennis op het gebied van genetica en DNA-technologie vormt bijvoorbeeld een nieuwe impuls voor de eerder genoemde eugenetica, zoals die voor W.O.II bijdroeg aan de rassenwaan van de nazi's. De gevaarlijke zijde van DNA-technologie is dat het aanleiding kan geven tot een totaal nieuwe vorm van racisme, waarbij onderscheid wordt gemaakt aan de hand van genetische afwijkingen en/of een specifiek risico voor een ziekte, zoals in het geval van Aids. †

Wat dit betreft is de situatie van HIV-positieven een voorbode van wat ons nog te wachten staat op dit gebied. Hier blijft het echter niet bij. Ook andere aspecten van de aloude eugenetica komen in een nieuwe hoedanigheid naar voren, waar het de nieuwe plannen tot de vorming van een superras betreft. Het is daarbij opvallend dat in de V.S. veel recent onderzoek op het gebied van DNA gefinancierd wordt door de eerder genoemde Rockefeller foundation, zoals dat ook al bij het vooroorlogse eugenetica project het geval was. †

In de jaren zestig werd de Nederlandse criminoloog Buykhuyzen verguisd vanwege zijn ideeŽn. Hij greep terug op de Italiaanse fascistische criminoloog Lombroso, die meende dat hij via de maat van de schedel en andere fysieke kenmerken (zoals doorlopende wenkbrauwen) kon aflezen of iemand aanleg had voor crimineel gedrag. Het is verontrustend dat Buykhuyzen de laatste jaren eerherstel heeft gekregen van zijn collega's. †

Het is vandaag de dag dan ook geen enkel probleem om te beweren dat criminaliteit in verband staat met genetica. Er wordt daarbij totaal voorbijgegaan aan het feit dat het menselijke gedrag (en dus ook de criminele aspecten daarvan) maar voor een erg klein gedeelte genetisch bepaald wordt en dat sociale aspecten de grootste invloed hebben. Door echter vooral de nadruk te leggen op genetische aspecten probeert de moderne wetenschap ons te doen inzien dat sommige groepen per definitie crimineel of zelfs slecht zijn. Het systeem waarin wij leven blijft daarbij boven iedere twijfel verheven, terwijl we allemaal weten dat we in een totaal verziekte samenleving leven.

Sommige wetenschappers die zich bezig houden met genetica kunnen het zich zelfs veroorloven negers met apen te vergelijken. Op deze wijze proberen zij het gewelddadige gedrag te verklaren ten tijde van de rassenrellen enkele jaren geleden in Los Angeles naar aanleiding van de 'Rodney King' affaire. Ook in dit geval wordt er volledig aan voorbij gegaan dat de oorzaak van dit geweld ligt in een groot maatschappelijk onrecht ten opzichte van de zwarte bevolkingsgroep in het algemeen en Rodney King in het bijzonder. †

In een tijd dat iedere uitspraak getoetst wordt op politieke correctheid is het vreemd dat iemand dit soort racistische uitspraken zonder gevolgen† kan doen. Aangezien de consensus het nazistische gevaar echter uitsluitend zoekt in de uiterlijke verschijnselen van het antisemitisme en het neonazisme is dit geen enkel probleem en kunnen sommige wetenschappers zonder meer hun bijdrage blijven leveren aan een moderne rassenideologie.† †

In tegenstelling tot de officiŽle geschiedschrijving geeft de niet-officiŽle geschiedschrijving er de voorkeur aan W.O.II te zien als een onderdeel van een veel meer omvattend plan, dat vooral gezocht wordt in een aglosaksisch streven naar wereldhegemonie. Theoretici op dit gebied gaan er vaak van uit dat de veronderstelde geheime wereldregering veel van haar plannen baseert op de dialectische leer van Hegel. W.O.II en het fascisme worden hier gezien als de antithese die gesteld is tegenover het als these gestelde communisme (het moet in dit licht dan ook geen verrassing zijn dat bij de financiers van de Bolsjewieken ten tijde van de Russische revolutie bekende namen voorkomen zoals de bankiershuizen van Rockefeller en Morgan). De synthese bevindt zich in dit geval in de vorming van de Verenigde Naties en aanverwante (New Age) organisaties die uiteindelijk zullen leiden tot het tot stand komen van de Nieuwe Wereldorde. †

Voor degenen die in de Nieuwe Wereldorde terecht komen zal het overigens lijken dat zij zich in een communistisch systeem bevinden. Het verschil met het communisme is echter dat de macht zich niet bij het volk bevindt (voor zover dat bij het communisme ooit het geval is geweest), maar bij een aantal multinationale ondernemingen en organisaties. Precies zoals dat het geval was in Nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie. Dat we spreken van Nationaal Socialisme geeft dan ook de verbondenheid aan tussen beide systemen.†

Dat een gedeelte van de massamoord op de joden door de nazi's werd voltooid door Stalin lijkt deze stelling alleen maar te onderstrepen. Alle Russische joden die de Duitse kampen overleefden, kwamen na de bevrijding om het leven in sovjet concentratiekampen.†

Het antisemitisme kent momenteel weer een behoorlijke opleving en dat geldt niet in de laatste plaats voor de voormalige Sovjet-Unie. Wat dat betreft lijkt antisemitisme volledig los te staan van het politieke systeem dat in een land wordt gehanteerd. De 'protocollen van Zion' worden weer door velen gelezen en de antisemitische uitspraken van Wladimir Zjirinowski zijn de hele wereld rond gegaan. Het is opvallend dat deze onheilspellende figuur na veel omhaal te kennen gaf een joodse vader te hebben gehad, precies zoals dat het geval was bij de nazi Heydrich.

Peter Edel

Peter Edel (1959) woont en werkt in Amsterdam, als beeldend kunstenaar, fotograaf en schrijver. Momenteel legt hij de laatste hand aan De Bron van de Alphus - een inleiding tot het samenzweringswereldbeeld, waarin hij de wereldgeschiedenis heeft gereconstrueerd aan de hand van een complex van samenzweringstheorieŽn op verschillende gebieden. Bovenstaand artikel is op dit boek gebaseerd.

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1996