UIT: Ravage #208 van 19 april 1996  

Oproepen aan de zintuigen 

'Don Caballero 2' uitgebracht door Touch & Go is de tweede plaat van Don Caballero uit Pittsburg, PA. Als je al van de instrumentale gitaarerupties van het Venlose Gore hield, zul je bij Don Caballero helemaal aan je trekken komen. Negen lange nummers bevat deze dubbel-elpee/CD, zo goed en spannend gespeeld dat je de zang niet mist. De virtuose techniek staat niet in de weg dat de muziek emotioneel diep reikt. Met als prijsnummer 'Cold Knees (in April)' - hoe toevallig trouwens voor de tijd van het jaar - waarin de gitaren als onheilspellende sirenes genadeloos voort blijven huilen, werkelijk ongehoord.  

Het Franse Bästard (de vroegere Deity Guns) liet eind februari de PH'31 op z'n grondvesten schudden. Hun tweede CD 'Blind Sink' (Waterland, Venlo) mist de rauwe live-energie, maar na een aantal keren luisteren krijgen deze werkstukken je toch in hun greep. Al was het maar door het doeltreffend gebruik van allerlei samples, waar je op het eerste gehoor overheen luistert. Bevat verder een aardige cover van het Pain Teens-nummer 'Veil of Light'. 

Steel Pole Bath Tub hakt er met 'Scars from falling down' (Slash records) stevig in. De band maakte ooit een misstap met Jello Biafra onder de wat onpasselijk makende naam Tumor Circus. Maar 'Scars...' is erg goed. Gierende gekte, die live helemaal tot z'n recht komt, zoals eind maart in de Arena te horen en te zien viel. De melige humor herinnert aan de Butthole Surfers. Hondsdolle muziek, dat is wat over de rand van deze stalen badkuip heen op de vloer schuimt. Net als bij Bästard vond ik geen adres op de CD-hoes terug.   

Ook op Nederlandse bodem verscheen van alles. Het CD-debuut van Facehugger heet 'Red-Hot & Steamy' (Massacre Records), en die titel is volkomen op z'n plaats. Dampende metalen rock, pittig doorkruid met een scheut hardcore. De veelal bijtend gezongen psycho-space teksten maken deze uitstekende CD helemaal af.  

Het Amsterdamse Beaver bracht 'B' uit, ook gespeld als '13' (Werk Records). Meeslepende nummers, grillig gestructureerd, bepaald geen boemtakkeboem heavy metal. De sound van Beaver is geënt op Black Sabbath en Kyuss. Echter, in de acht jaar dat de band aan de weg timmert hebben ze een authentiek, machtig geluid weten te ontwikkelen. Het instrumentale 'Dolphinity' (dolfijn-oneindigheid) mag van mij de schoonheidsprijs krijgen in de categorie mooiste songtitel ooit.  

'Hear! See! Feel! Taste!' (Cords Records), de derde CD van het Cords uit Deventer, zou je een oproep aan de zintuigen kunnen noemen, niet meer en niet minder. De CD bevat compacter en opener songs dan de voorgangers 'Gasping' en 'Taurus no bull'. Zangeres Simone paart de kracht van de Rollins Band aan de poëzie van Patti Smith. Gezien de goede ontvangst in allerlei media (hoewel dat natuurlijk niet zoveel hoeft te zeggen) lijken jaren van intensief toeren hun vruchten af te gaan werpen voor de Cords. Terecht.  

Het Amsterdams-Kroatisch drietal Gone Bald tenslotte, onlangs in OCC-InIt nog daadkrachtig op de planken, nam in Het Koeienverhuurbedrijf 'Little song of love' op. Op de CD tref je elf gestoorde nummers aan, donker donker en nog eens donker. Een eigenzinnig soort gitaarnoise, met de groeten aan The Jesus Lizard en Zeni Geva.

Marc Hurkmans