UIT: Ravage #207 van 5 april 1996

Een ontmoeting met blonde redhead

Zondag 24 maart. De oude zaal in de Melkweg. Op het podium: Blonde Redhead, uit New York. Een Italiaanse tweelingbroer op gitaar/zang en drums, een Japanse zangeres/gitariste en bassiste. Broeierige gitaarnoise met een jazz vibe, zo zou je hun muziek kunnen omschrijven.

De associatie met Sonic Youth ligt voor de hand, maar dekt de geladenheid niet. Vooral wanneer de zangeres-gitariste, Kazu, haar hoge stem in de strijd gooit, weet de band een intensiteit op te roepen waar je rillingen van krijgt. Laat op de avond kopen we hun tweede CD: "La mia vita violenta". Nog veel later, nadat de andere band, 'Flaming Lips' met hun trash & roll heeft toegeslagen, maken we buiten op de stoep kennis.

De volgende dag spoelt Blonde Redhead vanuit de VPRO-studio aan het Rembrandtplein veertig minuten lang haar warme en bijtende klanken de Nederlandse ether in. Eerder die dag is Kazu in de tram beroofd van paspoort, papieren en geld. "Sorry, it doesn't say much for the Dutch," brengen wij beschaamd uit.

Woensdag 27 maart. De Vlerk in Rotterdam. Blonde Redhead levert strijd met een bedompt geluid (laag plafond), haperende kabels en krakende microfoons. De tourvermoeidheid is op de gezichten af te lezen, maar de zaal met ongeveer 150 aanwezigen wordt prima vermaakt. In de kleedkamer, terwijl brood, fruit en drank worden rondgedeeld, geeft Blonde Redhead ons een kijkje in de keuken van hun muziek.

,,Toen we net begonnen, waren de muzikale tegenstellingen groot'', zegt Kazu. ,,We went through a painful period of conflicts.''

Zanger-gitarist Amedeo: ,,Het heeft ons lange tijd gekost om een eigen geluid te creëren, een sound die ons echt aanstond.''

,,Maar iedere stap die je zet, hoe moeizaam ook, is noodzakelijk,'' vult drummer Simone aan. ,,Je leert ervan om door periodes heen te gaan waarin je nauwelijks weet wat je doet.''

Kazu: ,,We hebben er moeite mee om iets af te ronden. 'It flows from one point to the other'. Muziek die 'af' is, gaat me al gauw vervelen. We laten dingen graag open.''

Amedeo: ,,Toch is het noodzakelijk om nummers te schrijven. We gaan alleen niet over een nacht ijs. Soms duurt het een jaar, voor een nummer uit de verf komt.''

Kazu: ,,Je weet ook nooit zeker of het geweldig is wat je doet of niet, althans ik niet.''

Amedeo: ,,Eigenlijk moet het meteen de eerste keer dat je iets speelt raak zijn. Muziek die als van nature komt, 'whatever comes out most naturally', werkt het beste.''

Kazu: ,,Ik heb veel twijfels over wat ik doe. Het komt nooit 'van nature'. Meestal ben ik ontevreden over wat ik doe.''

Blonde Redhead tourde twee maal door de Verenigde Staten, ondermeer met Fugazi. Is het touren hier anders?

Simone: ,,Het verbaast me hoe hier de omgeving verandert binnen zulke korte afstanden. Verder wordt er hier anders met je omgegaan, beter. In de Verenigde Staten 'it's sleazier'. Je bent er veel meer op jezelf aangewezen.''

,,De clubs in de VS zijn minder; maar de kids zijn oké,'' zegt Kazu. ,,Ze reageren heel anders dan hier in Europa. Er is meer opwinding, geestdrift, ruwe energie als we optreden. Hier gaan mensen vaak voor je staan van: 'entertain me'!"

Op dit moment tourt Blonde Redhead door Engeland, daarna wordt Japan aangedaan. Hun CD's "Blonde Redhead" en "La mia vita violenta" zijn uitgebracht op het label 'Smells Like records' van Sonic Youth-drummer Steve Shelley.

Marc Hurkmans & Jan Kaspers