UIT: Ravage #206 van 22 maart 1996   

Wat krijgen we nou? 

Ravage plaatst artikelen en illustraties die positieve en negatieve reacties kunnen uitlokken. De rubriek Wat krijgen we nou? biedt ruimte aan ingezonden brieven.

Slap geleuter

Ik heb zelden zo'n opeenhoping van slap gelul gezien als in het artikel 'Wel feministisch, niet geëmancipeerd' in Ravage #205. De schrijfsters menen de vlam van het feminisme brandend te moeten houden met typische softe-sector kletskoek als "De Harde Kern wil dat het voor iedereen mogelijk wordt een veelzijdig leven te leiden, zowel in praktisch als psychisch opzicht."  

In de eerste plaats zullen ze niet echt iedereen bedoelen, maar alleen alle vrouwen. Maar ook dan ga ik compleet over m'n nek als ik denk aan alle bijstandsmoeders die zich maand na maand suf prakkizeren over hoe zij de kinderen fatsoenlijk te vreten kunnen geven, laat staan dat zij zelf een keer uit eten zouden kunnen. En 'in praktisch opzicht' zitten ze veeleer met het probleem dat je je vriend alleen in het weekend kan laten blijven slapen - omdat dan de kans dat je door de sociale dienst betrapt wordt op samen slapen (= samen leven = samen wonen = FRAUDE) - dan dat zij zich zorgen zouden maken, zoals De Harde Kern suggereert, over "zowel betaald werken als zorgen, zowel met een eventuele partner dingen doen als je eigen activiteiten hebben en vriendinnen en vrienden zien..." Bla bla bla. 

Het artikel ademt een nieuwe vrolijkheid uit die bijna zou doen vergeten dat de ellende die Alice Schwarzer twintig jaar geleden zo treffend beschreef in Het Kleine Verschil niet meer zou bestaan. Niets is minder waar. Vrouwenborsten dienen nog veel langer dan twintig jaar geleden de zwaartekracht te weerstaan. Dikke konten dienen resoluut weg-ge-aërobict te worden en als je geen zin hebt om vier keer per week je vriend te pijpen, ben je ziek. Ben ik effe blij dat ik een man ben. 

Maar één ding is zeker: als het slappe geleuter van De Harde Kern de harde kern van het feminisme moet voorstellen, is het feminisme zo dood als een pier. Kom op meiden, dat moet beter kunnen! 

Sies van Raaij, Helmond  

Verbod extreem-rechts (1) 

In Ravage #205 stelt Alex het vreemd te vinden dat AFA zich niet uitspreekt over een verbod van de NVP/CP'86 (maar wel acties voert tegen deze groepering) en dat hier nauwelijks intern over wordt gediscussieerd. Ik vind deze opmerking van Alex vreemd. De verbodsdiscussie gaat volgens mij pas echt (op-)spelen nadat de partij NVP/CP'86 door de rechter is veroordeeld voor het zijn van een criminele organisatie. Pas na zo'n gerechtelijke uitspraak kan een civiele procedure volgen welke - na jaren - kan leiden tot een uiteindelijk verbod. Tot op de dag van vandaag is dat niet gebeurd. Wel zijn individuele hoofdbestuursleden  van de NVP/CP'86 veroordeeld voor het tezamen vormen van een criminele organisatie (tegen deze veroordeling zijn zij in hoger beroep en vervolgens in cassatie gegaan). Een curieuze veroordeling en moeilijk uit te leggen voor 'buitenstaanders/leken'. 

Binnen AFA ligt inderdaad nog geen klip en klaar geformuleerd standpunt over het wel of niet verbieden van een groepering als de NVP/CP'86. Uiteraard zal tezijnertijd ook AFA een duidelijke mening gevormd hebben over dit onderwerp. Het feitelijk voeren van concrete acties tegen extreem-rechtse demonstraties en vergaderingen door AFA- en andere antifascismegroepen, kan en moet dan ook los gezien worden van het wel/niet verbieden van extreem-rechtse groeperingen.  

Te allen tijde dienen acties gevoerd te worden tegen extreem-rechtse groeperingen of deze groeperingen nu verboden (illegaal) zijn, of niet (legaal). De suggestie van Alex dat je als antifascistische groep een standpunt moet hebben over het wel of niet verbieden van de NVP/CP'86 op het moment dat je wel acties voert tegen die groepering, is dus een naïeve, kortzichtige en verkeerde suggestie. Het een sluit het ander niet uit. 

Een extreem-rechtse groepering hoeft overigens ook niet verboden te zijn, om geen demonstraties e.d. meer te mogen houden. Op grond van artikel 9 van de Grondwet heeft men demonstratierecht, doch op grond van artikel 1 van de Grondwet (anti-discriminatie-artikel) zouden beperkingen kunnen worden opgelegd waardoor extreem-rechts tot op zekere hoogte de mond gesnoerd kan worden.  

In Zwolle - op 24 februari - lag er bijvoorbeeld een toezegging van de politie, dat zodra racistische/discriminerende leuzen te horen zouden zijn en/of nazi-symbolen te zien zouden zijn tijdens de CD - NVP/CP'86-demonstratie, men over zou gaan tot arrestatie en tot het ontbinden van de demonstratie. Helaas is de politie die toezegging niet nagekomen. De politie stelt achteraf arrestaties op grond van een mogelijke escalatie, niet aan te hebben gedurfd!

Paul, AFA-Zwolle

Verbod extreem-rechts (2) 

In Ravage #205 vraagt Alex zich af of VVD-burgemeester Franssen nu wel of niet gelijk had met het toestaan van een demonstratie van extreem-rechts. Maar schijnbaar krijgt de stap van Franssen het voordeel van de twijfel, want het zou een stapje zijn in de richting van een verbod van CP'86 en CD. Volgens mij is dat wat te gemakkelijk gedacht. Bovendien schept het illusies in de daadkracht van de kapitalistische staat.  

De Nederlandse overheid is zelf in hoge mate verantwoordelijk voor de opkomst en groei van extreem-rechts. Enerzijds door haar afbraakpolitiek die mensen tegen elkaar uitspeelt. Anderzijds door in plaats van stelling te nemen tegen de vreemdelingenhaat die zich nu vooral richt op de vluchtelingen, juist zelf het voortouw te nemen in een steeds strenger toelatingsbeleid, al dan niet in Europees verband. 

En als we nu al weinig daadkracht constateren bij het vervolgen van extreem-rechtse individuen of organisaties die zich schuldig maken aan wettelijk verboden racistische uitlatingen, dan begrijp ik niet waarom dat het bij een partijverbod veel anders zou zijn. 

Tenslotte zou ik willen wijzen op het gevaar van het uitbreiden van een verbod van extreem-rechtse partijen naar linkse partijen. Waarschijnlijk onder noemers als 'ongrondwettig', 'crimineel' (art. 140). Het zogenaamde NSB-wetje gebruikt bij het oppakken van antifascisten op 4 maart 1995, werd in het verleden ook gebruikt tegen de sociaaldemocratische AJC. Natuurlijk heb ik er geen bezwaar tegen als de burgerlijke staat hard optreedt tegen extreem-rechts. Probleem is echter dat je daarmee de voedingsbodem nog niet weghaalt. Ik vertrouw liever op zelforganisatie en -mobilisatie van alle linkse en migrantenorganisaties. Dat is niet gemakkelijk, maar wel consequent. 

Ron Blom, Amsterdam (lid van de SAP)

Geen Geweld

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: wij maken ons zorgen over al die oproepen tot geweld in Ravage. Steeds vaker staan er stukjes in van links-idealisten die proberen met holle frasen mensen te radicaliseren en aan te zetten tot sabotage. 

Het verheugt ons echter dat veel lezers die zorg met ons delen en zich ertegen te weer stellen  Met name de reactie van J. Wouters uit Nijmegen (#205) deed ons een genoegen. Wij zijn het met de heer Wouters eens dat radicale acties slechts averechts werken. Ze zijn ook vaak het werk van gefrustreerde individuen die alleen wat aandacht willen. Het moet daarom maar eens afgelopen zijn met die acties. Het enige effect is een hoop schade, en dat moeten we toch met z'n allen weer opbrengen. 

We sluiten ons dus aan bij de conclusie van de heer Wouters, dat het veel beter is om pamfletten uit te delen. De pen is immers machtiger dan het zwaard. Zo is het maar net.

Met vriendelijke groet, de BVD