UIT: Ravage %206 van 22 maart 1996

Onderhoudend avond-anarchisme

Bij het horen van een groepsnaam als 'Die Anarchistischer Abendunterhaltung' gaan de gedachten onwillekeurig terug naar begin jaren tachtig. Naar de zogeheten 'Neue Deutsche Welle'; Malaria, Sprung aus den Wolken, Didaktische Einheit en natuurlijk, still going strong, de Einsturzende Knackwursten van Blixa Bargeld. Deprimerende teksten over onrecht en verval in die Mauerstadt, en veel Deutschland, Deutschland, alles ist vorbei.

Ten aanzien van het door de musici gehanteerde instrumentarium goldt: hoe buitenissiger, hoe mooier. Lekker ruig met de slijptol tekeer gaan bij Die Krupps, pneumatische boren en (op drumsynthesizers aangesloten!) machine-onderdelen bij de Neubauten. "Kijk Mama, ik drum nu op winkelwagentje van de Aldimarkt. Heffttiig!!!"

Hoe anders is dit alles bij Die Anarchistischer Abendunterhaltung. Vier Belgische jongens, die op de traditionele instrumenten cello, viool, clarinet en accordion wonderschone muziek maken, die ik nu, na heel vele draaibeurten, maar niet in een hokje kan stoppen. En reken maar dat dit als compliment bedoeld is. Soms klinkt het als kamermuziek, dan weer hoor ik invloeden van klezmer (jiddische jazz). Ook invloeden van de 'minimal music' van Steve Reich en Terry Riley zijn onmiskenbaar aanwezig. Op andere momenten klinken ze als Hanns Eisler of Kurt Weill, maar dan zonder de strijdbare teksten. Die Anarchistischer Abendunterhaltung is een instrumentaal orkest, die hoogstens hier of daar een enthousiasmerende kreet laat horen. Het spelplezier van deze band staat buiten kijf.

Het enige waar ik ze qua muzikale inspiratie en virtuositeit een beetje mee durf te vergelijken is de Tjechische groep Jablkon. Al brengt deze groep haar klassiek aandoende, uiterst swingende folkjazz met behulp van twee gitaren, een beest van een drummer en een zigeuner-violist die Stephane Grappelli moeiteloos van zijn sokken speelt. Titels, daar doet men niet aan bij deze onderhoudende avond-anarchisten.

Er staan vijf 'Drieslagstelsels' op dit album, plus een 'Doorloop'. De 'Drieslagstelsels' onderscheiden zich slechts door verschillende Tibetaanse tekens, die respectievelijk 'Kennis & begrip', 'Continuïteit en bewustzijn', 'Kracht en kunde', 'Meester' en 'Onwetendheid' betekenen. De groep neemt Hermann Hesse bij de hoesteksten als inspiratiebron, wat sommigen op het idee zou kunnen brengen dat we hier te maken hebben met een vaag stelletje zelfgebreide new age leipo's.

Niets is minder waar. De hoestekst komt van Hesse's boek 'De Steppenwolf', en luidt: Magisch theater: intree niet voor iedereen weggelegd. Alleen voor gekken. Intree kost men het verstand. (vrij vertaald uit het Duits). Deze anarchistische bende heeft mij menig onderhoudend avonduurtje uitstekende muziek geboden. Daar lever ik mijn verstand graag voor in. Een ideale band voor al die gelegenheden, waarbij de muzikale ondersteuning wat ruimer opgevat wordt als de gebruikelijke strijdbare punk herrie.

Niet dat daar iets mis mee is. Maar deze cd zou weleens in de smaak kunnen vallen bij de lezer die van Gregoriaans gezang houdt. (Ravage #204) Zo niet, dan heeft 'ie een cd van The Hilliard Ensemble van mij tegoed. Een betoverende plaat!

Dj. M.C. Simonski