UIT: Ravage #203 van 9 februari 1996   

NIEUWS

Couturier ziet af van bontgebruik 

Amsterdam - Couturier Mart Visser, onlangs nog mikpunt van PeTA's anti-bont campagne, is overstag gegaan. Onverwacht kondigde hij aan dat hij zal stoppen met het gebruik van bont in zijn halfjaarlijkse couture-collecties. Door de toenemende maatschappelijke druk om geen bont meer te gebruiken en de steeds feller wordende anti-bont organisaties, acht hij het niet langer verantwoord om met dit materiaal te werken.  

Ter viering van dit heuglijke feit ontving Visser van PeTA (People for the Ethical Treitment of Animals) een grote bos bloemen. De internationale dierenrechtenorganisatie heeft afgelopen oktober nog actie gevoerd bij zijn modeshow, en had nog een heel scenario klaarliggen voor hun pogingen Visser af te laten zien van het gebruik van bont. "Dit is een extra stimulans voor PeTA om onze campagne die zich momenteel voornamelijk zal richten op Frans Molenaar en Maison de Bonneterie, te intensiveren", aldus Marianne Hulberts, campagne coördinator van PeTA Nederland.    

Indonesische vlag verbrand 

Den Haag - Op 22 januari hebben zo'n dertig Papua's, Molukkers, Oosttimorezen, Indonesiërs en Nederlanders bij de Indonesische ambassade in Den Haag geprotesteerd tegen het bezoek van de Indonesische minister van Buitenlandse Zaken, Ali Alatas.  

Tijdens de actie voor het hek van de Indonesische ambassade werden twee Nederlandse vlaggen getoond, terwijl door de megafoon werd verteld dat in 1945 Indonesië zich onafhankelijk verklaarde van Nederland. Op symbolische wijze werd in dat jaar de blauwe baan van de Nederlandse vlag gescheurd, waarmee de Indonesische vlag werd geboren. Om dit verhaal te visualiseren, werd ook van beide Nederlandse vlaggen de blauwe baan gescheurd, zodat ook nu de demonstranten uiteindelijk met twee Indonesische vlaggen in de hand stonden.  

Omdat Indonesië in plaats van te genieten van haar vrijheid overging tot de onderdrukking van hele volkeren, zoals West-Papua, Oost-Timor. Aceh, de Molukken en niet te vergeten het arme deel van de Indonesische bevolking zelf werden twee Indonesische vlaggen in brand gestoken (en dus niet de Nederlandse zoals in de vorige Ravage abusievelijk werd vermeld, gebaseerd op een bericht van het ANP). Tot slot werd verklaard dat Nederland mede verantwoordelijk is voor de ellende van bovengenoemde volkeren door geen concrete stappen hiertegen te ondernemen en bovendien wapens te blijven leveren aan het Indonesische leger.    

Protesten na laatste Franse kernproef 

Amsterdam - Een Boeing 737 van de luchtvaartmaatschappij Air France heeft maandagmiddag 28 januari enige uren vertraging opgelopen door een bommelding.  

Bij het ANP in Amsterdam kwam een telefonische melding binnen van een persoon die zij te spreken namens de actiegroep ANGST. De bom zou in het toestel zijn geplaatst uit protest tegen de zesde Franse kernproef in de Stille Oceaan. De 250 passagiers dienden allen uit te stappen, waarna het toestel werd onderzocht. Nadat er geen bom werd aangetroffen, kon het toestel richting Frankrijk vliegen.  

Het Franse consulaat aan de Amsterdamse Vijzelgracht was in de nacht van zondag 27 op maandag 28 januari voor de zoveelste maal doelwit van actievoerders. Met verfbommen en stenen werd de gevel van het gebouw onder handen genomen, onder toeziend oog van de politie in een waakpost. De politie arresteerde korte tijd later twee personen op een fiets, die overigens ontkenden iets met de actie te maken te hebben gehad.   

Kort geding gewonnen 

Amsterdam - De krakers van Daniël Stalpertstraat 30/32 in Amsterdam zijn door de rechtbank grotendeels in het gelijk gesteld. Hoewel vier van de acht gekraakte woningen verlaten dienen te worden, is het doel van de kraakactie bereikt.  

De acht woningen werden begin december gekraakt uit protest tegen de speculatiepraktijken van eigenaar Poolman. Deze was van zins de woningen te verhuren aan het Centraal Opvangorgaan Asielzoekers (COA). Op deze wijze zou hij nog meer aan de woningen kunnen verdienen dan hij al deed. De huisvesting van 16 asielzoekers in de acht kleine eenkamerwoningen zou hem een slordige 30.000 gulden per maand opleveren.  

De krakers is het gelukt deze plannen danig te frustreren. Ook de COA was al een tijdje niet meer geïnteresseerd in de locatie. De president van de rechtbank bepaalde na een bezoek aan het pand dat de woningen kunnen worden gezien als zelfstandige woonruimte. Van huisvredebreuk was dus geen sprake. Vier woningen moeten echter worden verlaten omdat deze volgens de eigenaar niet lang leegstonden. De krakers beraden zich nog over een hoger beroep.    

Krakers behouden zwembad

Amsterdam - De bezetters van het zeer luxueuze grachtenpand Prinsengracht 414-416, dat zelfs een zwembad bevat, mogen blijven. Dat heeft rechter De Castro onlangs bepaald in kort geding. Geen van de door eigenaar Van Loendersloot geopperde bezwaren vonden weerklank in het vonnis dat De Castro velde.  

In de Kinkerbuurt werd 21 januari een dichtgetimmerde koffieshop gekraakt in de Bellamystraat 5. De gekraakte panden Zeeburgerdijk 30 t/m 37, gekraakt uit protest tegen de aanleg van de Panamabruggen, hebben 1 februari van de rechter te horen gekregen dat hun verzoek tot een verbod op het bouwen van de bruggen is afgewezen. (Bron: Hoofdstedelijk Kraaknieuws)   

Krakers nemen Veste in gebruik 

Eindhoven - Woensdag 24 januari heeft "een goed georganiseerde machine", de voormalige Zeeuwse Autobandencentrale aan de Vestdijk 141 gekraakt. De krakers, die afkomstig zijn uit drie panden die binnenkort gesloopt worden, willen het grote pand geschikt maken voor woon-/werkruimte.  

Zij hopen met de gemeente Eindhoven, die het pand in bezit heeft, te kunnen onderhandelen. De gemeente echter beweert in onderhandeling te zijn met diverse garagebedrijven, een theater en een bioscoop. De krakers zijn onder meer afkomstig uit de woningen Tongelresestraat 17 t/m 21. Deze woningen dienen begin maart verlaten te zijn door de bewoners, nadat ze acht jaar werden gedoogd.    

PUBLEX VERSUS "GA TOCH FIETSEN!" 

EINDHOVEN - Steeds vaker worden autoreclames op de grote billboards van Publex beschilderd met de leus "Ga toch fietsen". Publex in Eindhoven was dit zat en spande een kort geding aan tegen Mariëtte die ze ervan verdenkt hun borden te bekladden.  

Het kort geding diende op maandag 29 januari. Publex eiste een dwangsom van f 5000,- per overtreding. Ze beweerde erg veel last hebben van deze actie omdat ze naar de adverteerder toe de plicht heeft om beschadigde reclameposters binnen één dag te vervangen. (Iets wat ze in Eindhoven zeer consequent naleven want als er 's nachts op de autoreclames wordt geschilderd, is Publex de volgende morgen om acht uur alweer paraat om deze reclame te vervangen).  

Bovendien kan deze actie hun klanten kosten en daarbij leek het hun dat Mariëtte zeer hardnekkig was, want er stond de ochtend van het kort geding in De Telegraaf dat ze de nieuwe brug bij Zaltbommel had beschilderd. Publex wist ook nog te vertellen dat Mariëtte geen beroep kon doen op vrijheid van meningsuiting, want die vrijheid houdt op bij de grenzen van het eigendomsrecht. 

Mariëtte was zelf bij het kort geding niet aanwezig. Haar advocaat wel en die betoogde dat de zaak feitelijk vrij duidelijk ligt. Publex heeft last van het geschilder op hun borden en Mariëtte heeft het zeker een aantal keer gedaan. Voor de rechter hoeft het dus niet moeilijk te zijn om tot een oordeel te komen. Maar, zo stelde hij hier tegenover, deze actie is voor Mariëtte (en anderen) een zeer efficiënte manier om uiting te geven aan de onvrede over autoreclames.  

En waarom zou de sterkere, in dit geval Publex, het altijd moeten winnen van de zwakkere, in dit geval Mariëtte, die bijvoorbeeld geen geld heeft om zo'n duur Publexbord te huren? Ook zwakte hij de last die Publex van deze actie zou hebben behoorlijk af. De actie gebeurt in meerdere plaatsen en is al meer dan tien jaar aan de gang. In andere plaatsen reageert Publex lang niet zo fanatiek als in Eindhoven. En autodealers vinden de actie ook niet zo erg als Publex wil doen geloven. Er is zelfs een autodealer geweest die zelf reclame ging maken met de tekst "Ga toch fietsen, of neem een Toyota". 

De advocaat deed Publex namens Mariëtte een voorstel. Als Publex de tekst twee dagen zou laten staan, zou Mariëtte er vervolgens twaalf dagen niet op schilderen. (Omdat het leuker actievoeren is als de tekst er minimaal twee dagen op blijft staan dan elke nacht een paar uur). 

De rechter ging meedenken en zet te vermoeden dat een dwangsom zeer waarschijnlijk niet het effect zal hebben dat Mariëtte zal stoppen met haar activiteit(en). Hij vroeg zich af of het inderdaad niet mogelijk zou zijn om iets af te spreken zoals de advocaat voorstelde of een andere vorm. Maar Publex wilde nergens op ingaan, want dat kon zij niet maken naar de adverteerder toe. Publex belooft de adverteerder een ongeschonden reclame te tonen en kan dus geen afspraken maken met actievoerders.

De uitspraak is op dinsdag 13 februari.  

Schmitz verkoopt onzin over lot Zaïrees 

Amsterdam - Staatssecretaris Schmitz van Justitie heeft de Tweede Kamer onjuiste informatie verstrekt omtrent het lot van de in juli vorig jaar uitgezette Zaïrees Malula Mampassi. Dat zegt het Coördinatiepunt Kerkasiel naar aanleiding van eerder gestelde Kamervragen. 

In december vorig jaar vroegen de kamerleden Dittrich (D66) en Van Oven (PvdA) aan staatssecretaris Schmitz wat er was gebeurd met Malula Mampassi, wiens asielaanvraag in Nederland was afgewezen en die in juli '95 door middel van een groepsuitzetting gedwongen naar Zaïre werd teruggestuurd. Volgens de zus van Mampassi werd hij vrij spoedig naar aankomst in Kinshasa gevangen gezet door de militaire politie, waarna er niets meer van hem is vernomen.  

De staatssecretaris echter beweert nu dat "betrokkene op 11 juli is aangekomen in Kinshasa en momenteel in goede gezondheid woont in Brazzaville, Congo". Zij heeft zich laten informeren door de ZaIrese mensenrechtenorganisatie La Voix des Sans Voix. Volgens het Coördinatiepunt Kerkasiel is deze mensenrechtenorganisatie niet betrouwbaar. Dat blijkt onder meer uit het feit dat Mampassi op 18 juli '95 ons land is uitgezet en niet op 11 juli, zoals wordt beweerd.  Verder wordt de Zaïrees 'Malula Michel' genoemd door de mensenrechtenorganisatie, terwijl hij Malula Mampassi heet. 

Kerkasiel vinden om die reden de antwoorden van de staatssecretaris "geen enkele zeggingskracht hebben". "Ze zetten de geloofwaardigheid van de staatssecretaris op het spel", aldus Kerkasiel, een samenwerkingsverband van vluchtelingenorganisaties dat zich inzet voor het welzijn van uitgeprocedeerde Zaïrezen.    

Demonstraties ondanks verbod 

ROTTERDAM - De Rotterdamse politie heeft zaterdag 3 februari in totaal 75 demonstranten opgepakt uit extreem-rechtse en antifa hoek. De neonazi's wilden demonstreren tegen het verbod op het dragen van Nederlandse vlaggetjes op bomberjacks. De loco-burgemeester verbood hun demonstratie en die van de antifa's, die een tegendemonstratie hadden aangekondigd.  

Ondanks de waarschuwingen van loco-burgemeester Simons kwam rond het middaguur op het Stadhuisplein een vijftigtal antifascisten bijeen voor een demonstratie tegen extreem-rechts. Deze samenscholing werd door de in ruime mate aanwezige politie heel eventjes getolereerd, maar zodra iemand het woord nam voor een toespraak greep men in. De spreker werd gearresteerd, hetgeen ook de onderhandelaar namens de groep overkwam.  

De demontranten besloten daarop de binnenstad in te trekken, begeleid door de politie. Zodra er aanstalten werd gemaakt om antifa-pamfletten uit te delen aan het publiek, greep de smeris in door de groep uit elkaar te drijven. Demonstreren tegen neonazisme mocht die zaterdag even niet in Rotterdam. Op de Coolsingel kwam het tot een schermutseling tussen antifa's en een groepje nazi-skinheads. Hierbij werd één skinhead licht geraakt.  

De politie pakte na dit incident een paar antifascisten op. Rond half een werd er door de antifa's herverzameld op de Blaak. Zodra men weer een poging ondernam pamfletten uit te delen, vond de politie het welletjes. In totaal werden er veertig demonstranten gearresteerd en afgevoerd naar het Hoofdbureau. Vroeg in de avond zou iedereen vrij worden gelaten.  

Ook de neonazi's moesten het ontgelden. Zo schoolden voor hun verboden demonstratie samen voor het CS in Rotterdam. Een honderdtal lieden, waarvan sommigen op provocerende wijze een wel erg grote Nederlandse vlag op hun bomberjack hadden bevestigd, liep onder het mom van "een stadswandeling" de binnenstad in. Zodra ook zij pamfletten uit wilden delen, trad de politie op en maakte een aantal arrestanten. Even later besloot de politie de aanwezige kopstukken van extreem-rechts uit de groep te plukken, waaronder Glimmerveen, Freling, Jan Tijn en Martin Regt.  

De aanhouding van Eite Homan, Kusters en een 28-jarige man uit Kerkrade verliep minder eenvoudig. Zij boden dermate veel tegenstand, waardoor hen openbare geweldpleging kon worden aangerekend. In totaal werden er 35 lieden van extreem-rechts opgepakt en gedurende een aantal uren vastgezet op een ander politiebureau.  

Nadat de eerste groep antifa's aan het begin van de avond werd vrijgelaten en de poort van het hoofdbureau uitliep, werd men 'begroet' door een aanstormende groep van 20 neonazi's, bewapend met stukken hout. Een paar antifa's kregen klappen, een jongen raakte gewond aan z'n hoofd. De groep antifa's vluchtte het politiebureau weer binnen, waarna de aanvallers er vandoor gingen. Onder begeleiding van de politie vertrokken vervolgens de antifa's naar het CS.    

Schrijfster boek over Aborigines biedt excuses aan 

Marlo Morgan, de schrijfster van het omstreden boek Australië op blote voeten (zie NN #198) heeft haar excuses aangeboden aan Aboriginal Ouderen. In het boek beschrijft ze haar ervaringen met een groep onbekende Aborigines die haar hebben ingewijd in hun cultuur gedurende een vier maanden durende tocht door de woestijn. De Aborigines voelden zich door de schrijfster van het boek tot in het diepst van hun ziel gekrenkt.  

Volgens hen is het boek beledigend en racistisch. Morgan geeft nu toe dat ze alles zelf heeft verzonnen. Volgens Dr John Stanton, curator van het Bendt Museum voor Anthropologie van de Universiteit van West-Australië, bevat het boek misleidende en schadelijke informatie over Aborigines. Deze richt zich op de lichtgelovigheid van de Amerikanen die wanhopig op zoek zijn naar New Age ideeën.  

Zo beweert Morgan dat dolfijnen, koalaberen en vogelbekdieren heilig zijn voor Aborigines midden in de woestijn en geeft ze neerbuigende verklaringen over intieme en geheime details van kennis die aan een bepaald sekse toebehoort. Deze kennis brengen Aboriginal mannen of vrouwen nooit over aan buitenstaanders. 

Stanton wist niet zeker of de schade die het boek heeft berokkend aan het beeld dat de mensen in de Verenigde Staten hebben van de Aboriginal cultuur, ooit hersteld zal kunnen worden. Omdat het boek verfilmd dreigde te worden is er eind januari een delegatie van acht Aboriginal Ouderen naar Hollywood vertrokken om te proberen dit te voorkomen. In de Verenigde Staten is Hollywood-filmster Steven Seagal opgetreden als tussenpersoon om namens Marlo Morgan excuses aan te bieden aan de acht Aboriginal Ouderen. 

In een emotioneel telefoongesprek, dat een uur duurde, gaf Morgan voor de eerste keer toe dat haar werk fictie was. "Zij klonk overstuur, het speet haar echt" zei Mingli Wanjurri-Nungala, de afgevaardigde van het Westaustralische Nyungah volk. "Wij vertelden haar onze gevoelens en lieten weten dat we haar niet persoonlijk aanvielen. We willen af van dit verhaal en alle culturele ontheiliging die het veroorzaakt heeft."  

De groep wil geen geld of andere compensatie van Morgan, ze willen alleen dat verdere publicatie van het boek gestopt wordt. Morgan verdiende 1.8 miljoen dollar aan de eerste druk en waarschijnlijk nog eens 3 miljoen dollar aan de tweede. Daarnaast verdiende zu ook nog eens 90 miljoen dollar aan lezingen en filmrechten. Het boek is in elf talen uitgegeven. Ze had in de tweede druk reeds verklaard dat haar boek fictie was, maar ze bleef volhouden dat het gebaseerd was op haar ervaringen in Australië.  

Met de verklaring dat het fictie was, wilde ze de identiteit van het onbekende volk beschermen, zo verklaarde ze destijds. Robert Eggington, van Perth's Dumbartung Aboriginal Corporation, die vijftien maanden bezig is geweest om bewijzen te verzamelen tegen het boek, meent dat Morgan's excuus een signaal is voor andere New Age schrijvers dat Aborigines niet stil zullen blijven als hun cultuur misbruikt wordt. (Carla van den Bos)