Naar archief

UIT: Ravage #202 van 26 januari 1996  

Heel spannend en sexy 

Terwijl de grunge-bands de verveelde MTV-kijkende jongeren van een zinloos doel voorzagen, bliezen Riot Grrrls en Queers de punkrock nieuw leven in. Een greep uit de talloze bands en fanzines die kiezen voor een 'persoonlijke' benadering. 

Of ik wat recensies wil schrijven voor NN, wordt het een Ravage... het anonieme heeft plaats gemaakt voor de persoonlijke verwoesting... uit de chaos zouden we dus het nieuwe kunnen bouwen... anarchisme als dogma en vol cynisme strijden voor tegendraadse cultuur, tegen de witte-mannen-doctrine, voor de directe aanval van binnenuit. "Punkrock is a queer scene, punkrock is queercore a call to the multi trajectorised sex, punkrock spits venom into the bland vision (huh) of the straight world" (Huggy Bear 1993). Dit stukje tekst is te lezen op de split-lp van Bikini Kill en Huggy Bear. Twee bands die actief waren/zijn in de ontwikkeling van Riot Grrrl en Queercore... stromingen die op directe en onstuimige wijze punkrock weer spannend en sexy maakten.  

Het was ook niet toevallig dat het in tijd samenviel met de samensmelting van proto-punk en demente hardrock. Deze grunge was immers niet veel meer dan geconstipeerde recht-toe-recht-aan spierballenrock gespeeld door rijkeluiszoontjes die krampachtig hun eerste vlashaartjes tot schaamdriehoek omvormden om de vadsige onderkinnen te verbergen. Pathetische klaagzangen over het eigen onvermogen... tekstueel inspiratieloos en sociaal uitzichtloos. Meer van hetzelfde in de phallische commerciële punkrock-traditie, van de Ramones tot Green Day, het blijft vlak en ongevaarlijk. Zijn punk en queer niet beide denigrerende etiketten voor sociaal- en seksueel onaangepasten die afgepikt en omgebogen werden tot strijdbare, positieve geuzennamen?! 

Helaas hoor je hier in Nederland weinig over dit alles, de doe-maar-normaal-dan-doe-je-gek-genoeg mentaliteit leeft nog immer. Dat terwijl er zoveel mooie plaatjes gemaakt worden. Eén van de actiefste labels is het amerikaanse Kill Rock Stars. Ooit begonnen met het doel om alleen singeltjes uit te brengen met gesproken stukken van voornamelijk radicale vrouwelijke kunstenaars, bracht zij de afgelopen paar jaar ook veel geweldige muziek uit. Van Bikini KIll bracht zij dit jaar twee singels uit. Third Sex debuteerde met een singel over beklemmende relaties, frustraties uitgewerkt via opgefokte punkrock. Delta 72 (ex-Junction, Cupid Car Club) spelen met een overstuurd orgel en schreeuwerige garage-punk die Lydia Lunch doet vermoeden op the Birthday Party van Devo (maar dan sympathiek en anno '95).  

Heel anders klinkt de CD "Dream Cum Go Down" waar tientallen lesbische vrouwen vragen beantwoorden over hun favoriete sex-fantasieën en praktijken. Deze CD werd samengesteld door Juliana Luecking die ook gesproken woord platen maakt. Pussycat Trash bracht hun laatste singel ook uit op K.R.*'S. Deze Engelse herrieschoppers hebben intussen een nieuwe band: Matter of Ecaxt en zijn verder betrokken bij heel veel Do It Yourself-projecten. Ze maken fanzines, organiseren concerten, hebben hun eigen platenlabel (Slampt!) en leven hun teksten uit "Abrupt to the point of rudeness". Pete & Rachel vormen samen eveneens Avocado Baby en speelden in december nog in Nederland. Het was inspirerend om tegendraadse muziek en teksten te horen en zien in de veganistische Volkskeuken en infokafé August in Amsterdam. Géen metershoge podia en directe sociale en politieke connecties, heel sexy en intiem bovendien.  

De meest indrukwekkende plaat van het afgelopen jaar was in mijn ogen Free to Fight! (an interactive self defense project). Een dubbel LP/CD met muziek, gesproken stukken en een boek over zelfverdediging. De winst gemaakt met de verkoop van de plaat gaat naar zelfverdedigings-les-projecten voor mensen die dat normaal niet kunnen betalen. De bands en schrijfsters komen ook vanuit verschillende achtergronden bij elkaar, Riot-Grrrl-punk afgewisseld met mellow Hip Hop, Hetero- en Homoseksuele ervaringen die naast elkaar staan en elkaar aanvullen. De plaat werd gepresenteerd door middel van een toernee met betrokken muzikanten en live zelfverdedigings-demonstraties.  

De plaat is uitgebracht op het Candy-ass label dat gerund wordt door Jody één van de leden van Teamdresch. Teamdresch profileren zichzelf fanatiek als "All-Dyke" en spelen ook bij voorkeur voor Queer of vrouwelijk publiek. Op dit moment zijn ze heel actief, hun debuutplaat "Personal Best" is al een tijdje geleden verschenen en is een explosieve rockplaat. Het vervolg "Captain, my captain" komt dit voorjaar uit op hun eigen Chainsaw-label.  

Een andere plaat op dat label is "Real Fiction" van The Fakes, een soort gelegenheids-gezelschap met leden van onder andere: Nation of Ulysses, Bikini Kill en Kicking Giant. Op de hoes verkondigen ze: "We made this record so that you will say: I can do that better and then you will" en het is kenmerkend voor de hele sfeer van riot-grrrl. Het maakt niet uit of je muzikaal geschoold ben, het gaat om wat je zeggen wil. Het gaat er om je te ontwikkelen door te doen. Bijna alles gebeurt ook heel bewust op een D.I.Y.-manier, geef je eigen creativiteit niet uit handen aan iemand die het alleen ziet als een potentieel winstgevend produkt. Op de Fakes plaat staan ook een paar gesproken stukken over incest die bijna te heftig zijn om te beluisteren... Real Fiction. De grenzen tussen muziek en teksten, fictie en realiteit lopen vaak vlak langs elkaar of vervagen helemaal.  

De muziek (en zeker de platen) zijn maar één van de manieren waarop deze scene zich uit. De expressie is voornamelijk gericht op directe communicatie zoals bijvoorbeeld bij optredens of via fanzines, persoonlijke benaderingen verkiezend boven communicatie via gevestigde media.  

Outpunk is een fanzine uit San Francisco (verbonden aan het gelijknamige platenlabel). De nadruk ligt op homosexuele punks en hun muziek, belevingswereld en strijd. Afgelopen jaar verscheen op Outpunk de debuut-singel van Behead the Prophet no Lord shall Live (voorheen Mukilteo Fairies). Alle remmen los in maatschappelijk, seksueel en muzikaal opzicht... een glorieuze lawine van alle componenten waarop het bestaan gefundeerd zou kunnen zijn, stort zich bij beluistering over je uit ... Uit chaos zal iets moois bloeien als de intentie en de gedrevenheid er zijn... en die zijn er zeker!  

Veel minder hectisch is de singel van Sta-Prest: Vespa sex. De geneugten van krakkemikkige muziek en leren door het doen, punk! Beide bands stonden ook op de "Outpunk Dance Party", een verzamel-plaat met alle bands die platen uitbrengen op het label zoals onder andere: Hyperdrive Kittens, C.W.A.(Cunts With Attitude), Tribe 8 en Pansy Division. Deze laatste band heeft ook al talloze singeltjes en twee lp's uitgebracht. Ze toerden recentelijk een paar keer in het voorprogramma van Green Day door de Verenigde Staten waar hun pop-punk met heel erg uitgesproken homoseksuele teksten regelmatig aanleiding was voor grote opgewondenheid.  

Ook uit San Francisco komt het blad Strange Fruit, een nieuw fanzine dat politiek, persoonlijke verhalen, foto's en muziek aan bod laat komen. Alles met een queer-uitgangspunt, maar wederom geïnspireerd en veelzijdig. Het Amsterdamse antwoord zou Freaky Power! kunnen zijn, een fanzine over queer identiteit, "just about anyone who is not only challenging their sexuality but also other areas in life such as racism, mysoginy, power structures etc... I similarly see "STRAIGHT" as the opposit to this" Het is een eenman(?)-s blad van Vaz, hij is bezig aan nummer twee.  

Over queer (niet) gesproken, in het interview met God is my Co-Pilot in het vorige nummer van Ravage. Hoe zit het eigenlijk met Craig en Sharon, de getrouwde spil van het gezelschap die op de laatste (split-)singel (met het engelse stuiterpop bandje Gag) Sharon met Björk laten stoeien? Op het schijfje is de muziek ook door hun gemaakt, gepiel met een computer dat geen memorabele nummers oplevert. De CD's "Puss 02" en "Mir schlufn nicht" zijn wat dat betreft een stuk interessanter. De laatste kwam uit op een Japans label (Avant) en bevat alleen eigenwijze uitvoeringen van Finse, Russische en Hebreeuwse liedjes. "Puss 02" bevat meer Engelstalige stukken (naast b.v. Javaanse) veel covers. 

Mijn favoriete nummer van de CD is Meanwhile, een gesproken woord-stuk van Fly die het al eerder uitgaf als fanzine. Fly maakt iedere maand een postkaart-zine en met enige regelmaat fanzine-achtige boekjes vol paranoïde speedproza over kraken in New York, lotgevallen tijdens verre reizen en haar geweldige tekeningen.  

Tot besluit. Bikini Kill en Teamdresch toeren samen door Europa in maart. Pansy Division komt in april. Met enig zoekwerk vind je nog wel ergens blaadjes of plaatjes... veel plezier!

Grrrt

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1996