Naar archief

UIT: Ravage #202 van 26 januari 1996  

Colofon - Fuckers  

Ravage is een onafhankelijk politiek actieblad dat tweewekelijks verschijnt. Het blad richt zich op progressieve mensen en groepen, met name niet partijgebonden actie- en pressiegroepen. Informatie die relevant is voor deze groepen, komt weinig aan bod in de reguliere media. Het gaat hierbij om informatie en discussie op het gebied van velerlei maatschappelijke thema's. Verder in Ravage een gevarieerde agenda, culturele activiteiten, de nuance, jouw mening...

...er hangt een loodzware gitzwarte wolk boven Nederland. Althans, dat gevoel bekruipt je als je de afgelopen dagen het nieuws hebt gevolgd. Nederland verliest haar nationale trots en, wat kennelijk nog dramatischer wordt gevonden, er komen duizenden mensen op straat te staan. Fokker crasht. Beelden van treurige gezinnen, moeder de vrouw die haar lijkbleke man bemoedigend over de armen aait, een hakkelende portier in Amsterdam Zuid-Oost, gefok over Duitsers. Moeten wij ons nu ook maar treurig voelen en sympathie opbrengen voor deze 'slachtoffers' van een geļndustrialiseerde maatschappij?  

Nee dus, sterker nog, we vinden het een hard gelach en snappen absoluut niet waar al die koude drukte voor nodig is. Want laten we wel wezen, Fokker was niet alleen fout in de oorlog, ze heeft tevens honderden militaire vliegtuigen geproduceerd waarmee vele mensen werden en nog steeds worden vermoord. Dat is pas erg. Het zijn fuckers daar bij Fokker. Het milieuvernietigende bedrijf - waar bleven trouwens al die milieugroepen, die zo fel gekant zijn tegen het overmatige vliegverkeer, nou met hun adhesiebetuigingen aan Daimler? - heeft de afgelopen jaren miljarden aan subsidie gekregen van de overheid (lees burgers), die vervolgens werden gestopt in een bodemloze put. Had men in plaats van die zinloze geldverspilling, de centen netjes verdeeld en rechtstreeks in handen gegeven van het personeel, dan hadden die voor hun leven lang geen cent meer te lijen gehad en zouden er nog eens vele tienduizenden mensen extra zonder betaalde baan verder door het leven kunnen gaan. 

Kijk, dat is nou vooruit denken, met recht wat je noemt een voortvarend beleid. Een betaalde baan hebben is immers alweer lange tijd een gepasseerd station. Arbeid is bijzaak. Een totale werkloosheid, dat is wat wij nastreven. Enkel vrijheid maakt vrij, daar kan geen fucker-vliegtuig tegenop.

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1996