Naar archief

UIT: NN #198 van 1 december 1995      

Impressies uit een haags jachtkamp 

In het kader van de internationale campagne voor de Innu en de Aarde vonden in de week van 13 tot en met 19 november in de gehele wereld protestacties plaats. Het zwaartepunt hiervan lag in het Canadese Toronto en Den Haag. De Innu zijn een inheems volk in Canada dat wordt bedreigd door laagvliegoefeningen van onder andere de Nederlandse luchtmacht. Straaljagers scheren op vijftien meter boven de boomtoppen over hen heen.  

Uit protest tegen deze oefeningen werd er van 16 tot en met 18 november een 'jachtkamp' ingericht voor de Canadese ambassade in Den Haag. Een vijfentwintigtal 'jagers en jaagsters', voor een belangrijk deel afkomstig uit milieu-, mensenrechten- en vredesorganisaties, hebben 48 uur lang in twee tipi's en een originele Innu-jachttent gebivakkeerd. Op zaterdag is een laken vol met handtekeningen in de brievenbus van de ambassade gestopt.  

Het accent van het protest lag op de Innu en het laagvliegen, maar er werd daarbij ook gewezen op het feit dat Canada niet zo best om gaat met andere inheemse volken. De Mohawk, Lil'wat, Totawatiml, Ojibway, Shus wap, Lubicon Lake Cree, James Bay Cree, Inuit (Eskimo's) en vele andere volken hebben het aan de stok met de Canadese federale en provinciale regeringen over onder andere houtkap, mijnbouw, wegenaanleg, gedwongen verhuizing, sociale destructie en gebrek aan erkenning van land rechten.  

De sfeer in het jachtkamp was heel goed. Iemand maakte Innu-donuts en een Haagse sympathisant sleepte iedere avond een nieuwe warme maaltijd aan. Het was pittig koud, en het vuur in de tipi rookte nogal, waar door het overnachten voor sommigen erg zwaar viel. Een fikse hagelbui gaf op vrijdagmiddag plotseling een indrukwekkende witte kleur aan het kamp. Het bivak werd vooral bezocht door fotojournalisten, waarvan enkele foto's in de regionale bladen werden afgedrukt. De landelijke media hebben het jachtkamp zo goed als genegeerd. Een blijvend probleem. Ook van de actie in Toronto was niets terug te vinden.  

Het D66 Tweede-Kamerlid Jan Hoekema bezocht het kamp en informeerde de aanwezigen over de uitkomst van de procedurevergadering van de Defensie commissie. De commissie onderzoekt nu of er onomkeerbare besluiten worden genomen. Is dat het geval dan vergadert de Kamer in december nog over het laagvliegen in Canada. Anders gebeurt dat in januari of februari.  

Toronto 

Canadese medestanders van de Innu hebben op donderdag 16 november de consulaten van Neder land en Engeland bezet. Bij de Nederlandse consul werd erop aangedrongen direct een fax te sturen naar de staats secretaris van Defensie Gmelich Meijling, hetgeen geschiede. De bezetting duurde tot sluitingstijd. Toen heeft de politie het pand ontruimd. Na het opmaken van proces-verbaal is iedereen vrijgelaten.  

Voor het eerst heeft de staatssecretaris van zich laten horen. Hij heeft een fax teruggestuurd die er op neer komt dat de verantwoordelijkheid met betrekking tot de gevolgen van het laagvliegen voor het Innu-volk en het milieu bij de Canadese regering ligt. Op 8 september 1993, tijdens het bezoek van de vorige minister van Defensie Ter Beek aan de Goose Bay, werd een aantal Nederlandse F-16's door de Innu bezet. Goose Bay is de luchtmachtbasis in Labrador waar vanuit de laagvliegoefeningen plaatsvinden. 

De rechter veroordeelde tien mensen, waaronder de president van de Innu Nation Peter Penashue, tot zo'n 375 gulden boete of 14 dagen gevangenisstraf. De Innu vinden zich zelf niet schuldig en weigerden de boete te betalen. Dit heeft tot gevolg dat zij vanaf 21 november 1995 in de gevangenis zitten. Elizabeth Penashue, een grootmoeder en een van de leiders van het Innu-verzet tegen de laagvliegoefeningen verklaarde: "Het is moeilijk voor ons om al die tijd in de gevangenis door te brengen, speciaal voor de vrouwen die kinderen en kleinkinderen hebben. De vrouwen zullen hun kinderen niet kunnen vergeten. Zij zullen zich ongerust over hen blijven maken. Er zullen vele tranen vloeien, maar we doen deze acties voor de onze toekomst en de toekomst van onze kinderen."  

Govert

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1995