Naar archief

UIT: NN #198 van 1 december 1995† † †

Blowen tegen de wind in

"Het is toch niet geloven dat Nederland haar drugsbeleid aanscherpt omdat de nucleaire junk van Europa dat wil," aldus een verontwaardigde GroenLinks-senator Tom Pitstra die Š†titre personnel sprak op de derde Internationale Cannabis Dag. Met de 'nucleaire junk' bedoelde hij uiteraard Frankrijk, waar de soft- en harddrugsgebruikers het onder Chirac steeds moeilijker krijgen.

De vierdaagse conferentie - met als thema 'Cannabispolitiek en drugsvrede' - werd gehouden in het pas geopende Drugsvrede Huis aan de Amsterdamse Spuistraat. Daar huist de door de gebroeders Frans en Adriaan Bronkhorst geleide hoofdkwartier van de Europese cannabis≠consumentenbeweging, die alleen in Nederland al zo'n 800 duizend gebruikers vertegenwoordigt. In de lounge op het eerste etage hing nog voor de opening van de conferentie een niet-onaangename walm van vakkundig met shag vermengde smeulende plantjes. †

Op de overal vandaan gesleepte drie- en vierzitsbanken genoot een internationaal gezelschap van de relaxte sfeer, waarin rustig werd geluisterd naar diverse speeches. Doel van de bijeen≠komst was het kweken van internationale solidariteit tussen liberale - met een kleine 'l' - politici, waaronder Groenen, radicale socialisten, ex-communisten etc. ťn cannabisconsumenten. Een blowende Brit heeft het nu eenmaal vele male zwaarder dan zijn Nederlandse collega. Zo kon een Schotse afgevaardigde niet komen omdat hij een gevangenisstraf van negen maanden uitzit wegens het hebben van een kleine wietplantage. †

De meeste aanwezigen kwamen uit Portugal, Frankrijk, Spanje, ItaliŽ, BelgiŽ en uiteraard Nederland, al was er volgens mij niemand aanwezig van de Utrechtse Graspartij, bij mijn weten de enige echte blowpartij in ons land. In de Zuideuropse landen bestaat al een Transnational Radical Party die verwoede pogingen doet om de negatieve naam van cannabis te zuiveren. Er zijn nog genoeg mensen - ook in Nederland trouwens - die denken dat je de ergste ziekten kan krijgen van blowen dat daarbij nog levensgevaarlijk voor anderen zou zijn. De organisatie wil proberen de 'drugsoorlogs-misdadigers' - veelal uit christelijke hoek - die deze leugens de wereld insturen persoonlijk op hun gedrag aan te spreken. "Niet meer vechten tegen een anonieme vijand", zo zei Olivier Depuis, secretaris van de partij. Daarbij wil de partij streven naar legalisatie, maar dat lijkt nog ver weg in andere landen dan Nederland. †

Pitstra, sprekend over de Nederlandse situatie, had weinig goede woorden over voor de drugsnota - "een nota van angst" - van minister van Justitie Winnie Sorgdrager, die zich een half jaar geleden nog inzette voor 'decriminalisering' van de softdrug-branche. Hoewel haar eigen ministerie vrolijk berekende dat legalisering zo'n 1.2 miljard gulden zou besparen, wordt bijvoorbeeld het legale hasj-bezit nu beperkt tot vijf gram, terwijl het aantal coffeeshops drastisch zal worden teruggebracht. In Amsterdam is burgemeester Schelto Patijn hier al druk mee bezig, tot grote vreugde van de christenfundamentalisten van het CDA, die op borrels dikke sigaren en jonge jenevers verslinden, maar tegelijkertijd de hele branche wil uitroeien omdat het schadelijk zou zijn voor het lichamelijke en geestelijke welzijn. Alsof al die godsdienstoorlogen dat wel zijn, maar dat terzijde.†

De combinatie tussen drugs en vrede ziet Pitstra niet direct. "Ik geloof niet dat de wereld vreedzamer wordt als iedereen blowt, maar ik denk wel dat een legalisatie van zowel soft- als harddrugs een goed middel is om mafia-achtige praktijken uit te bannen." Het beste bewijs daarvoor is wellicht het gegeven dat verschillende eigenaren van coffeeshops weinig gelukkig zijn met het initiatief van de Bronkhorsten, want zij zien hun prijzen dalen als de handel uit de criminele sfeer wordt gehaald.†

Patrick van IJzendoorn

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1995