Naar archief

UIT: NN #173 van 18 november 1994   

Vertrouwen in politiek verder aangetast  

"Bullshit", "dit is gewoon je reinste klassenstrijd", "kunnen we het nou eens over iets anders hebben dan alweer over die bezuinigingen op het onderwijs?". Als je al van venijn kon spreken tijdens de jongerenbijeenkomst 'De Confrontatie' jongstleden zaterdag in De Melkweg, dan zat het in de staart. Een open debat over politieke en culturele onderwerpen die jongeren van vandaag bezighouden.  

Er wordt vanuit buitenparlementaire kringen veelvuldig afgegeven op het doen en laten van politieke jongerenorganisaties als de Jonge Socialisten, maar één ding moet je ze in ieder geval nageven: manifestaties organiseren kunnen ze als geen ander. Daarvan zouden links-radicale autonome chaoten heel wat kunnen opsteken.  

De bijeenkomst 'De Confrontatie', georganiseerd door de Jonge Socialisten (JS), het LAKS, de CNV- en FNV-Jongeren, het LSOBA en de LSVb zat gestoken in een prima jasje. Goede promotie, een geschikte locatie en een prikkelend programma trok zaterdag 12 november een driehonderdtal jongeren, voor het grootste deel onder de twintig, naar Amsterdam.  

"We willen met vele jongeren, van scholier tot student, van bankwerker tot kunstenaar, de discussie en de confrontatie aangaan", meldt de organisatie in de paars-geel uitgevoerde informatiefolder. "Niet alleen jong en oud worden met elkaar geconfronteerd, maar ook verschillende religies, subculturen, seksen en (politieke) stromingen krijgen de kans elkaar te ondervragen. Een open debat over politieke en culturele onderwerpen die jongeren bezighouden."  

Zo bevatte het programma onderdelen als het huidige onderwijs, theatersport, criminaliteit ("is criminaliteit een kwestie van identiteit en nationaliteit of van sociale klasse?"), werk en werkomstandigheden, seks ("wat is de invloed van de media op het seksleven van jongeren?"), idealen, trends, multi-etnische samenleving, sport en discriminatie en tot slot een discussie met politici over actuele politieke onderwerpen.  

Voor al deze programma-onderdelen werd er een veelzijdig forum samengesteld. Niet geselecteerd op linkse, rechtse of weet-ik-veel-wat voor politieke kleur, maar op hetgeen met aan kennis in huis heeft. Buiten een tafeltje met gratis folders en brochures van de initiatiefnemers van de bijeenkomst, werd er geen promotie gemaakt voor de eigen clubs. Verfrissend.  

Het veelzijdige programma-aanbod kende ook nadelen, daar je een keuze diende te maken omdat er per uur drie onderdelen aan bod kwamen. De discussie met betrekking tot de werkgelegenheid van jongeren, werd toegespitst op het Jeugd Werk Garantieplan (JWG). Het kabinet besliste onlangs dat het bedrijfsleven haar markt open moet stellen voor JWG'ers. Het gesprek in de zaal spitste zich toe op twee kwalijke aspecten van het JWG-systeem: de instroom van JWG'ers zorgt er voor dat er minder banen beschikbaar zijn voor vaste krachten en op de tweede plaats krijgen JWG'ers werkplekken toebedeeld die nutteloos en geestdodend zijn.  

Er werd geopperd dat, indien een JWG'er een saai baantje krijgt voorgeschoteld, er voor deze jongere gedurende het werkervaringsjaar voldoende afwisseling moet zijn. Dus niet de hele dag post sorteren of kopiëren. Het was opvallend dat niemand in de zaal te kennen gaf tegen het JWG-systeem te zijn. Toch ook al niet geaccepteerd?  

Als intermezzo's kreeg het publiek de jonge musici Deborah en Dico enige tientallen minuten voorgeschoteld. Dico bespeelt afwisselend de akoestische en elektrische gitaar, terwijl Deborah zingt. Zelf omschrijven ze hun muziek als soft-punk. Hoe dan ook, hun optreden maakte op mij een overweldigende indruk. Deborah blijkt over een indrukwekkende stem te beschikken. Voor mij vormde dit optreden het hoogtepunt van de middag, en dat is niet cynisch bedoeld. 

Men probeerde de discussie over het ideale onderwijssysteem open te breken met een aantal prikkelende stellingen. De stelling "Niet iedere student is hetzelfde. Er moeten cursussen komen van twee, drie, vier en vijf jaar" liep als een rode draad door de discussie heen. Staatssecretaris Nuis van Onderwijs had op het laatste moment afgezegd, de lafbek. We moesten het nu doen met de kersverse voorzitster van het Landelijk Actie Komitee Scholieren, die duidelijk nog weinig kaas gegeten heeft van dit soort performances. Ze zat dan ook regelmatig met een mond vol tanden op de aan haar voorgelegde vragen.

De bijeenkomst over Sport en Discriminatie werd gelijktijdig gehouden en matig bezocht. Van discussie was hier dan ook nauwelijks sprake. Het was leuk om te horen uit de mond van voetbalscheidsrechter John Blankestein, dat Feyenoord-speler John de Wolf homo-hater is. De Wolf heeft Blankestein eens na afloop van een wedstrijd vermanend toegesproken dat hij met zijn vieze vingers van z'n lichaam af moest blijven. Saillant detail: De Wolf is een van de voetballers die een antiracisme-code voor de sport heeft ondertekend.  

Onderzoeker Gert Hekma vertelde dat met name in de voetballerij er geen of nauwelijks sprake is van homoseksuele mannen. "Daar is binnen deze sporttak helaas geen ruimte voor, de voetballerij is nog echt een macho-sport", aldus Hekma. Uit een enquette onder voetballers in de eredivisie, bleek onlangs dat geen enkele topvoetballer homoseksueel zegt te zijn.

Scheidsrechter Blankestein, die er ronduit voor uit komt, staat dus alleen. Hij kreeg hiervoor regelmatig een schouderklopje van Erika Terpstra, die zich als staatssecretaris van Sport sterk maakt voor de belangen van gekleurde en homoseksuele sporters. In andere sporttakken is er minder sprake van onderlinge discriminatie. Met name de individuele sportbeoefenaars als tennissers, wielrenners en atleten maken er geen probleem van voor hun seksuele geaardheid uit te komen.  

De discussie over 'Idealen' verliep rommelig, hetgeen mede veroorzaakt werd door de vreemde samenstelling van het forum. Zet schrijfster Hermine Landvreugd, politicus Lansink van het CDA en een lid van GroenLinks bij elkaar en ga het over idealen van toen en nu hebben. Landvreugd hield vrijwel gedurende het gehele uur haar kaken stijf op elkaar en straalde een grenzeloze apathie ten aanzien van politiek uit. "Mijn ideaal? Ehh, nu ja, ik heb wel iets met dierenbevrijding."  

Lansink gelooft niet in generatieconflicten. "Ik bespeur wel grote onderlinge tegenstrijdigheden in opvattingen binnen mijn eigen generatie, maar kloven tussen generaties vind ik onzin", zo begon Lansink.  

Al snel kwam de discussie terecht op een actueel thema: Borsele. Nu kwam de zaal pas echt los. Veelvuldig werden de huidige politieke partijen verweten, die voor het grootste deel uit veertigers bestaan, dat ze hun idealen van weleer hebben laten varen en nu nog alleen maar aan macht en economie denken. Vele sprekers kwamen er ronduit voor uit zich absoluut niet meer te kunnen vinden in de politiek. Alle partijen die nu in de regering zitten, hebben hun beloftes met betrekking tot hun verkiezingsprogramma alras bijgesteld. Lansink kon dit alleen maar bevestigen door te stellen dat slechts GroenLinks, de SGP en nog wat kleine partijtjes op dit vlak voet bij stuk houden.  

Voor het slotdebat stroomde de zaal vol, hetgeen het 'Reli-gebeuren' in de Fonteinzaal o.l.v. de EO-er Mark Dik geen goed gedaan zal hebben. Gespreksleidster Bernadette de Wit ondervroeg de politici Wallaga, Korthals en Wolffensperger over actuele politieke onderwerpen. De politici werden buiten de aanwezigen in de zaal, geconfronteerd met vertegenwoordigers van de JOVD (jongeren VVD), JS (jongeren PvdA) en JD (jongeren D66).  

Van deze drie jongerenorganisaties was eigenlijk de JS'er het meest uitgesproken kritisch, met name richting Wallage. Maar Wallage praat je niet zo een twee drie onder tafel, de fractievoorzitter is een krachtig debatter. Ondanks de inzet van de PvdA'er hadden de politici het niet eenvoudig. De kritiek vanuit alle hoeken van de zaal was luid en duidelijk. "Waarom schaffen jullie de bijstand voor jongeren af?" (Wallage: "Doen we niet!") "Waarom bezuinigen jullie 1.5 miljard als het hoger beroep jullie zo dierbaar is?" "Om een WAO-uitkering te krijgen moet je tegenwoordig zo'n beetje klinisch dood zijn!"  

VVD'er Korthals deed er nog eens een schepje bovenop door de aanwezige jongeren te verwijten "alleen maar hun eigen recht te willen halen" en te weinig oog te hebben voor de grote samenhang in de bezuinigingsvoorstellen van het kabinet. Een vrij rumoerig slot van een middag, waar uiteindelijk geen ordedienst aan te pas hoefde te komen.  

Alex van Veen

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1994