Naar archief

UIT: NN #115 van 23 juli 1992† †

BRIEVEN

Zwart over Wit

In de vorige NN stond een stuk van Frederique van de organisatie SAJONS. Deze groep (Samenwerking jongerenorganisaties Nederland en Suriname) heeft tot doel projekten van jongerenorganisaties in Suriname te steunen, een samenwerkingsverband tussen Surinaamse en Nederlandse jongeren hier tot stand te brengen en de (negatieve) beeldvorming van Suriname in Nederland te beÔnvloeden. Ondanks deze ideŽle instelling ontstonden er toch problemen binnen de groep waarover het vorige artikel ging. In het volgende stuk geeft Gillion, ook van SAJONS, zijn visie op deze problemen.†

Hoewel dat ene gemeenschappelijke doel, het bouwen van een school in Suriname de groep bij elkaar heeft gebracht, bleek het een zandkasteel in de branding te zijn. Want al bij de eerste golf van serieuze problemen keken een paar grijze ogen met blonde wimpers een paar donker bruine pupillen in, die niets dan onbegrip uitstraalden. Het onvermijdelijke gebeurde, een paar grijze ogen ging op zoek naar blauwe soortgenoten voor tekst en uitleg en een beetje begrip. Hetzelfde gebeurde bij de diep bruin oogige, waarmee de cirkel rond was. Hoe het zover kwam? Ik denk niet dat de oorzaak gezocht moet worden in een of andere mystieke scheiding tussen blank en bruin.†

Maar dat de oorzaak veel meer lag in de verschillende verwachtingspatronen die er wel degelijk waren maar pas laat, te laat onderkend werden. Als we de twee groepen van dichtbij bekijken, zien we dat de witte leden, met Hollands paspoort en al, een vrij homogene groep mensen vormen. Zij gingen dan ook, met het hart op de juiste snelheid kloppend en met open mind, van start. De suri's, oftewel de zwarte leden bleken bij nader inzien te bestaan uit Antillianen, jongelingen uit een gemengd ouderlijk paar, separatisten, sterk (Surinaamse) kultuur, bewuste en de zogenaamde verhollandste Surinamers. Ook deze groep ging met open vizier en goed kloppend hart van start. En men ging er bij de start doodsimpel vanuit dat welwillendheid goed genoeg was voor een vruchtbare samenwerking. †

Naar mijn mening is er dit gebeurd: Bruin, ongeveer 60% van de groep, zag de onderneming niet zozeer als een samenwerking tussen zwart en wit. Edoch meer ais een mogelijkheid om eindelijk eens met een groep intelligente, actieve (en misschien was het "vaderland" wel een metafoor voor de huidige situatie van Surinaamse jongeren in Nederland).†

En waar de witte leden en de resterende 40% meer op zoek waren naar de zwart/wit samenwerking en de spanning van een vreemd land, was de andere helft meer bezig met het verzamelen van info voor het verdiepen en verhelderen van het eigen inzicht. In tijden van crises bleken deze ideeŽn niet compatible. En als extra belemmerende faktor komt er nog bij dat wit een zeer beperkte ervaring heeft als het gaat over samenwerking met zwart. Waar zwart zich juist kan buigen over een zeer ruime en zeer uitgebreide ervaring met wit en deze veelal niet als zeer positief bestempelt. †

Al met al geen idyllisch uitgangspunt voor crisisberaad. En een voedingsbodem voor misverstanden en scheve ogen die smeekten om groepsberaad.†

Gillion

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1992