Naar archief

UIT: NN #115 van 23 juli 1992   

Trouwen met een illegale buitenlander 

Er zijn vele manieren om gevluchte mensen, die hier pogingen ondernemen vaste voet aan de grond te krijgen, te helpen. Diverse vluchtelingensteungroepen en kerkelijke organisaties helpen illegale vluchtelingen aan een onderdak. De grote meerderheid van de vluchtelingen die hier asiel aanvraagt, wordt afgewezen en terug gestuurd naar het land van herkomst. Een onzekere toekomst tegemoet. Velen durven hierdoor al niet meer asiel aan te vragen, duiken onder. Je kunt er wat aan doen, trouw een illegaal. Het aan ons toegezonden artikel 'Trouwen met een illegale buitenlander' legt je uit hoe je te werk moet gaan. Succes. 

Godverdomme, we leven in een racistisch land. Nederland voor de Nederlanders, dat is het motto van de Nederlandse wetgeving anno 1992. En het wordt nog erger. Europa, Schengen, 1992, Kosto, Bolkestein, Brinkman. Razzia's in koffiehuizen en de kassen in het Westland. Identificatie? Ja, alleen wanneer er om gevraagd wordt. En wie gaan er gevraagd worden? 

Wat kun je er tegen doen? Kosto bespugen? Zijn huis opblazen? Een handtekening tegen racisme zetten? Naast Bolkestein in een demo 'voor de buitenlanders' lopen? Dat kan allemaal, we zijn zo solidair. Maar helpt dat om die illegalen hier te houden? Is elke klodder spuug een verblijfsvergunning extra? 

Volgens een verklaring van het ministerie van justitie worden huwelijken in toenemende mate gebruikt om deze buitenlanders aan een verblijfsvergunning te helpen. Inderdaad, het is een van de laatste mazen in de wet om als illegaal die felbegeerde verblijfsvergunning te krijgen. Justitie is dan ook druk doende om die mogelijkheid steeds moeilijker te maken. Dat is een deel van wat ze zo mooi het ontmoedigingsbeleid noemen. Het zou wat. Ontmoedigingsbeleid is alleen maar een mooi woord voor apartheid, voor Nederland voor de Nederlanders, buitenlanders oprotten. 

Kosto en zijn vriendjes zijn burokraten die je in de geschiedenis altijd tegenkomt. Zij trekken een streep dwars door de Nederlandse samenleving heen. Een streep met aan de ene kant de legalen en aan de andere kant de illegalen. Zij die aan de goede kant staan hebben het voor elkaar. Ze bestaan. Ze hebben de papieren om hun bestaan te bewijzen. Ben je illegaal, dan heb je geen papieren en dan kan je het wel vergeten. Dag ziekenfonds, uitkering en al die duizend andere dingen waarvoor je je legale aanwezigheid hier moet aantonen. 

Geef ons argumenten waarom wij met illegale mensen moeten trouwen, wordt gevraagd. We vertellen het een illegale vriendin: "God, what do they want us to do! Do they want us to beg for it?" Het lijkt er op dat de streep al getrokken is. Als iemand van ons naar Spanje wil, moet hij zonder haar. Als illegaal kan ze hier geen visum voor Frankrijk aanvragen: Als ze haar nierstenen moet laten verwijderen, moeten ze een lening bij de bank aanvragen. En elke keer als ze een uniform zien, schrikken ze en hopen maar dat ze niet naar een paspoort gaan vragen. Niet zwart rijden in de tram, niet naar die demonstratie, niet dit en niet dat. 

Dominee Hans Visser van de Pauluskerk zei het laatst ergens in een interview. "Illegalen kun je pas helpen door ze legaal te maken." Een van de manieren waarop is dus die van het huwelijk. Wat we willen bereiken is dat je na lezing van deze pagina's bij jezelf gaat overleggen en er over gaat nadenken. En wanneer je dan van "waarom zou ik" naar "waarom niet" bent gegaan, dan zijn we tevreden en heeft dit artikel zin gehad. Trouw ze! 

Hallo buitenlander 

Veel Nederlanders hebben een panische angst om te trouwen. Ze wringen zich in allerlei bochten om niet te hoeven trouwen. Geen nood, je kan ook met een buitenlander trouwen die al een verblijfsvergunning heeft. Trouw met een buitenlander die een vestigingsvergunning heeft. Trouw met een asielgerechtigde of erkend vluchteling. Trouw met de houder van een EEG-verblijfskaart. Of ga op papier met een van hen samenwonen. Er zijn mogelijkheden. De regels verschillen per situatie. Voor je iets onderneemt, ga naar een Buro voor Rechtshulp of een goede advocaat. 

Een huwelijk is niet altijd nodig of mogelijk. Samenwonen kan ook een grond voor een verblijfsvergunning zijn. Dit kun je doen wanneer een huwelijk onmogelijk is, of wanneer Je als homoseksueel paar gaat samenwonen. De volgende eisen voor toelating van de buitenlandse partner zijn dan van toepassing. 

Allereerst moet je kunnen aantonen dat je een vaste relatie hebt. Brieven, verklaringen van familieleden, foto's, neem zoveel mogelijk mee naar de vreemdelingenpolitie waaruit blijkt dat je samenwoont en een gemeenschappelijke huishouding voert. Je moet samen op een adres ingeschreven staan bij het bevolkingsregister. Je moet beiden ongehuwd zijn. 

BELANGRIJK. Een bijstandsuitkering of studiebeurs is niet voldoende. Dit is een discriminerende regel maar het is niet anders. Iemand die wel genoeg geld verdient moet zich garant stellen voor de buitenlandse partner. Verder heb je een ziektekostenverzekering, passende woonruimte en geldig paspoort nodig. De buitenlandse partner krijgt een verblijfsvergunning die hij/zij jaarlijks moet verlengen (ook discriminerend ten opzichte van huwelijk). Na drie jaar samenwonen heb je mogelijkheden als onder punt 9 bij huwelijk. Hou rekening met saaie en discriminerende opmerkingen van ambtenaren en vreemdelingenpolitie. 

Alles wat hierboven staat is zorgvuldig uitgezocht. Maar nogmaals, voordat je iets doet, neem altijd contact op met een goede advocaat of een Buro voor Rechtshulp. Onthoud: dit is geen grapje, iemand zijn verblijfsvergunning hangt er vanaf. Wees verantwoordelijk. 

De wet 

Het is nog steeds mogelijk om met illegale buitenlanders te trouwen. Maar het net sluit zich langzaam. Onlangs maakte een woordvoerster van het ministerie van justitie bekend dat men betrokkenheid bij het sluiten van een schijnhuwelijk strafbaar wil maken. Het ministerie bereidt een wetsvoorstel voor op grond waarvan behalve de partners ook de getuigen en bemiddelaars strafrechtelijk kunnen worden vervolgd. De strafmaat voor dit misdrijf is nog niet vastgesteld omdat het gaat om "een voornemen tot een wetsvoorstel". Het lijkt er op dat justitie hier vooral de commerciële schijnhuwelijken mee wil gaan aanpakken. 

Andere maatregelen liggen op het civielrechtelijke vlak. Bij de Tweede Kamer ligt een aanvulling op het Burgerlijk Wetboek (art. 58) op grond waarvan ambtenaren van de burgerlijke stand de bevoegdheid krijgen de motieven van de vreemdeling om in Nederland te trouwen "nader te onderzoeken". Op dit moment hebben ambtenaren van de burgerlijke stand geen enkele mogelijkheid medewerking te weigeren aan het sluiten van een huwelijk waarvan zij het vermoeden hebben dat het om een schijnhuwelijk gaat. Maar dit sluit niet uit dat dezelfde ambtenaar tijdens de lunchpauze met iemand van de vreemdelingenpolitie dineert en even over zijn werk praat. 

Een tweede aanvulling op het Burgerlijk Wetboek (art. 71 a) gaat binnenkort naar de Tweede Kamer en biedt het openbaar ministerie de mogelijkheid een huwelijk te ontbinden wanneer dit "in strijd is met de openbare rechtsorde". Volgens justitie is dat met een schijnhuwelijk het geval. 

Dat is natuurlijk grote onzin, maar het past in het streven van justitie naar het verscherpte binnenlandse vreemdelingentoezicht. Hoe vaak schijnhuwelijken worden gesloten is niet duidelijk. De Rotterdamse politie schat dat er in die stad minstens 400 gevallen per jaar zijn. Uit cijfers van het CBS blijkt dat in 1990 in totaal 5868 Nederlandse vrouwen en 4469 Nederlandse mannen trouwden met een buitenlandse partner. In totaal werden dat jaar 100.000 huwelijken gesloten. 

Wees desondanks altijd op je hoede. Onlangs werden in Enkhuizen elf mensen aangehouden op verdenking van het aangaan van schijnrelaties met illegale buitenlanders. De twee hoofdverdachten lieten illegalen 30 tot 50.000 gulden voor een schijnhuwelijk betalen. Een duidelijk geval van commerciële schijnhuwelijken. Een maand eerder speelde een zaak in Haarlem.  

Een buitenlander vroeg bij de vreemdelingenpolitie een verblijfsvergunning op grond van een huwelijk aan. De vreemdelingenpolitie vertrouwde de zaak op de een of andere manier niet en stelde een onderzoek in. Al snel bleek dat het drie dagen eerder getrouwde echtpaar in verschillende steden woonde. Wettelijk gezien was het huwelijk geldig, maar voldeed men niet aan de eis tot samenwoning, zodat de man alsnog een verblijfsvergunning werd geweigerd.  

Iemand van de Haarlemse vreemdelingenpolitie verklaarde naar aanleiding van dit geval dat zij de huwelijken tussen Nederlanders en buitenlanders met argusogen volgden; "In tien procent van de gevallen is het meteen duidelijk dat het om een schijnhuwelijk gaat. Bij nog eens twintig procent is het vermoeden van een papieren huwelijk erg sterk, maar lukt het pas na een zeer uitgebreid onderzoek om de boel door te prikken." De man schatte dat er in Haarlem "één papieren huwelijk" per week werd voltrokken. 

Uit deze twee berichten blijkt dat de vreemdelingenpolitie wel degelijk serieus genomen moet worden. In sommige steden kan men door personeelsgebrek dan alleen maar steekproefsgewijs controleren, er zijn ook steden waar de politie wel heftig is. Rotterdam is hier een voorbeeld van. Zij ondervroegen zelfs een negenjarig kind dat op school zat om te weten te komen of de ouders wel samenwoonden. 

Een goede raad lijkt om na te gaan hoe men in jouw stad te werk gaat. Een goede advocaat of Buro voor Rechtshulp weet dat meestal wel. Woon je in een dorp, dan lijkt een schijnhuwelijk zonder echt bij elkaar te wonen wel erg moeilijk. Als je op Vlieland woont, kan je moeilijk met een zwarte Ghanese die in Utrecht blijft wonen trouwen. Gebruik je gezond verstand.     

TIEN TROUW TIPS 

1 - Ga naar het bevolkingsregister en laat je beiden samen op een adres inschrijven. Een illegale buitenlander kan zich nog steeds laten inschrijven. Ambtenaren kunnen moeilijk doen en vragen naar geldige verblijfspapieren. DAAR HEBBEN ZE GEEN RECHT TOE. Laat je niet intimideren. 

2 - Na drie weken kunnen jullie bij het bevolkingsregister het uittreksel (bewijs van inschrijving) halen. Met dat uittreksel en een geldig paspoort ga je naar het stadhuis om in ondertrouw te gaan. 

3 - Voor jullie een trouwdatum kunnen afspreken hebben jullie je geboorte-akte en bewijs van ongehuwd zijn (eventueel weduwe/weduwnaarschap) nodig. De buitenlander moet ze dus uit zijn geboorteland laten opsturen. Sommige buitenlandse dokumenten moeten door een beëdigde tolk worden vertaald. 

4 - Maak een afspraak voor het huwelijk op een dag dat het zo goedkoop mogelijk (maandag vaak) of gratis is. Neem minimaal twee getuigen mee. Hoewel de drang groot is om alles een beetje ludiek te doen, hou je in. Maak er een beetje een serieus iets van, nodig vrienden en vriendinnen uit om te komen en zo. Doe het een beetje netjes. BELANGRIJK. OP DIT MOMENT HEBBEN AMBTENAREN VAN DE BURGERLIJKE STAND GEEN ENKELE MOGELIJKHEID MEDEWERKING TE WEIGEREN AAN HET SLUITEN VAN EEN HUWELIJK WAARVAN ZIJ HET VERMOEDEN HEBBEN DAT HET OM EEN SCHIJNHUWELIJK GAAT. 

5 - Jullie zijn getrouwd. Gefeliciteerd. Maar nu komt het er op aan: De Vreemdelingenpolitie. Ga naar hen toe om voor de buitenlander een vergunning tot verblijf op grond van jullie huwelijk aan te vragen. In grote steden kan je een paar uur in de wachtkamer zitten. Hou er rekening mee dat jullie eerst alleen een voorlopige stempel krijgen. Over één of twee maanden moeten jullie terug komen voor een afspraak. Dan gaan ze jullie zaak uitgebreider bekijken. 

6 - Dit is de grote dag. De Vreemdelingenpolitie gaat jullie ondervragen. Zorg dat jullie een goed verhaal hebben. Hoe jullie elkaar hebben leren kennen, waar en wanneer. Weet elkaars persoonlijke gegevens, familie, achtergronden. Jullie wonen (op papier) samen. Deze eis wordt speciaal vermeld. Hou daar dus rekening mee, met die samenwoningseis. Spreek dus details over je huis af. De kleur van je gordijnen en zo. Zorg ook dat in huis papieren en spullen van beiden liggen. Dit in geval van controle van de vreemdelingenpolitie. Ze hebben personeelsgebrek en in sommige steden wordt alleen steekproefsgewijs gecontroleerd of alleen bij sterke vermoedens van schijnhuwelijk. 

De Nederlandse partner moet, als hij/zij werkloos is, flink solliciteren om aan te tonen dat dit buiten zijn/haar schuld is. Begin een paar maanden van tevoren al met solliciteren. Werkgevers kunnen door de vreemdelingenpolitie gebeld worden, het zijn geen Bromsnorren, hou daar rekening mee. Neem je uitkeringsspecificatie mee. Neem een al of niet verzonnen huurcontract mee. Salarisstrookjes bij een baan. Belangrijk; beiden moeten een ziektekostenverzekering hebben. Bij ziekenfonds kan je bij elkaar worden ingeschreven zodra je in ondertrouw bent. Neem als buitenlander altijd twee pasfoto's mee. De vreemdelingenpolitie is er dol op. Hebben jullie nog andere papieren waaruit blijkt dat jullie oppassende burgers zijn, neem ze dan mee. De buitenlander krijgt een verblijfsvergunning voor één jaar. 

7 - Als jullie goed bevonden zijn kunnen jullie na een jaar huwelijk weer kennismaken met de wachtkamer van de vreemdelingenpolitie. Het wachten wordt dan beloond met de BLAUWE KAART, de verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd. Reden voor een feestje. 

8 - Geld. Heeft de Nederlander een uitkering dan moeten jullie na de aanvraag tot vergunning tot verblijf (zie 5) naar de Sociale Dienst om een gehuwdenuitkering aan te vragen. Het maandbedrag is fl. 1730,81. De buitenlandse partner moet zich daarvoor nog wel even bij het arbeidsburo laten inschrijven. Neem weer alle papieren mee die je hebt. Meestal doet de Sociale Dienst niet moeilijk. Heeft de Nederlander een betaalde baan, dan zijn er niet zoveel financiële gevolgen. Gaat de partner werken, dan worden jullie tweeverdiener (hij/zij heeft werkvergunning nodig). 

9 - Scheiden. Na drie jaar huwelijk kunnen jullie scheiden. De buitenlander heeft dan recht op een onafhankelijke verblijfsvergunning van een jaar. Aan het einde van dat jaar moet hij/zij een baan (inkomen op bijstandsnivo) en een woning hebben. Mensen die niet in staat zijn om te werken, men denkt dan bijvoorbeeld aan vrouwen met kinderen, hoeven niet aan die eerste eis te voldoen. Een andere mogelijkheid is om het Nederlanderschap aan te vragen. Dan is de buitenlander in de toekomst helemaal van dat gezeik met verblijfsvergunningen af. Het verzoek tot naturalisatie duurt lang, reken op minimaal anderhalf jaar. BLIJF GETROUWD TIJDENS DIE AANVRAAGPROCEDURE. Neem bij je scheiding beiden een advocaat. Speel het net zo serieus als jullie huwelijk. 

10 - Bovenstaand zijn de regels in algemene zin. Het vreemdelingenrecht zit echter ingewikkeld in elkaar. Zo zijn er verschillen tussen EG en niet-EG ingezetenen. Bij de vreemdelingenpolitie wordt een Turk anders behandeld als een Amerikaan. Blank en zwart idem dito. Mannen en vrouwen worden verschillend behandeld. Werken en niet werken kan verschil uitmaken. 

Zorg ervoor dat jullie voor aan bovenstaand avontuur te beginnen goed ingelicht zijn over jullie specifieke situatie. Doe dat bij een Buro voor Rechtshulp of een goede advocaat. Denk er niet te lichtvaardig over. Je moet minimaal drie jaar en eigenlijk nog langer vooruit denken. Hou daar rekening mee met huisvesting, reizen, financiën, etcetera. Nog belangrijker, wil je kinderen, met iemand anders dan je huwelijkspartner, zoek uit onder wiens naam die kinderen worden geregistreerd! Dat soort zaken moet je van tevoren heel goed regelen. 

Noot; jullie kunnen ook op huwelijkse voorwaarden trouwen, omdat je dan niet aansprakelijk kunt worden gesteld voor eventuele schulden.      

TIEN VEEL GEBRUIKTE SMOEZEN OM GÉÉN SCHIJNHUWELIJK AAN TE GAAN 

1 - Ik trouw alleen wanneer ik liefde voor iemand voel.

2 - Stel je voor dat mijn ouders of familie er achter komen.

3 - Misschien word ik over twee jaar wel verliefd op iemand anders en wil ik dan trouwen.

4 - Ik vind dat je dit politiek moet oplossen in groter verband.

5 - Ik wil zo weinig mogelijk met de politie of autoriteiten te maken hebben.

6 - Ik heb een uitkering, dat wordt te lastig.

7 - Ik woon in een kraakpand, dat wordt te lastig.

8 - Ik hou niet van trouwen, dat is burgerlijk.

9 - Maar je maakt zo'n buitenlander toch helemaal afhankelijk van je.

10- Ik heb geen tijd.     

ZIJ GINGEN JE VOOR MET TROUWEN 

We vroegen een aantal mensen naar hun huwelijkservaringen. Hier een bloemlezing uit de vele opmerkingen. 

"Bij ons is het super gemakkelijk gegaan. Nergens problemen, niet bij de Vreemdelingenpolitie, niet bij de Sociale Dienst. Hij kreeg meteen een stempel voor een jaar, geen probleem."  

"Als je trouwt, realiseer je dan dat je er voor kiest om in de malle molen van de burokratie terecht te komen. Het is natuurlijk niet een echte keuze, het is een geforceerde handeling: gebruik maken van die burokratie om er nog iets uit te slepen. Het betekent in ieder geval dat je je vooral niet al te veel moet gaan ergeren aan administratie en ambtenaren-opmerkingen als 'U bent nu getrouwd, nu kunt U een gezin gaan stichten.' (Stadhuis-praatjes) of 'U bent nu getrouwd, gefeliciteerd, maar nu zullen we eens kijken voor hoelang...' (vreemdelingenpolitie). Dat soort praat krijg je dus over je heen en dat is even ernstig slikken. Er tegen in gaan levert weer problemen op. Je kunt natuurlijk wel grenzen aftasten."  

"Een trouwbeslissing neem je niet zomaar. Ik zou 'm alleen maar nemen om vluchtelingen/migranten te steunen. Zij hebben ondergeschikte posities in vergelijking met witte mensen. Zij zijn onderhevig aan racisme en hebben minder kansen. Zij worden er dan ook veelvuldig uitgedonderd."  

"De vreemdelingenpolitie heeft in de computerterminal inzage in de gegevens van de belastingdienst. Als je partner werkt onder een sofinummer - zwart - dan kunnen ze daar achter komen."  

"Je moet de persoon in kwestie goed leren kennen, voor alle gemeenschappelijke handelingen, voor goed vertrouwen in elkaars theaterspel, etcetera."  

"In feite betekent trouwen dat je, als de Nederlandse partner, de buitenlandse partner van jou (Of het instituut huwelijk) afhankelijk maakt. Dat is een nare positie. Je weet, dat als het huwelijk niet goed gaat - niet persoonlijk, maar bijvoorbeeld administratief - jij er altijd mee kan stoppen. Het is alleen voor de buitenlander een enorme bedreiging. Ergens speelt die afhankelijkheid op de achtergrond. Ik vind dat je je daarvan echt bewust moet zijn. Beiden. En daar garanties voor moet scheppen dat je daar beiden nooit problemen over maakt."  

"Je moet als je trouwt, jaren vooruit denken. Bijvoorbeeld wanneer je lang op reis wilt in de tussentijd, dan de taken verdelen zodat de ander de administratieve toestand kan blijven regelen. Belangrijk, ook als de vrouw kinderen wil met een ander dan de huwelijkspartner, op wiens naam die kinderen komen. Dat zijn zaken, die je bijvoorbeeld met een advocaat er bij, goed moet regelen."  

"Tijdens de huwelijksplechtigheid bleek de ambtenaar al snel dat mijn vrouw nog nauwelijks Nederlands verstond. Nou, een kolfje naar zijn hand, Hij ging er eens lekker voor zitten. Mevrouwtje, beseft U wel dat U hier aan het trouwen bent. U bent hier niet bij de slager of de bakker om een brood te kopen."  

Samenwonenden:  

"We hebben het als volgt aangepakt. Eerst hebben we ons op hetzelfde adres ingeschreven, zes maanden voordat we naar de vreemdelingenpolitie gingen. Dit om aan te tonen dat ,het menens was. Ook hebben we een gezamenlijke bankrekening geopend, om te laten zien dat we één huishouden voeren, Omdat we gekraakt hadden, zijn we naar een advocaat gegaan die ons een 'creatieve oplossing' heeft gegeven voor het probleem passende woonruimte die normaliter door een huurcontract wordt bewezen."  

"Ik leef van een studiebeurs en dat wordt door de vreemdelingen-politie als onvoldoende gezien om de buitenlandse partner te onderhouden. Een kennis van ons, iemand met een goede vaste baan, was bereid zich garant te stellen. Een advocaat hielp ons het contract met de garant en ons af te sluiten."  

"Mijn vriendin sloot een ziektekosten en WA-verzekering af. Vooral dat eerste was ingewikkeld omdat veel maatschappijen geen poli's sluiten met niet-gelegaliseerden. Een verzekeringsagent bleek de oplossing. Ook moesten we een bewijs hebben van niet-gehuwd zijn. Verder een geldig paspoort natuurlijk. Ons dossier hebben we nog opgefleurd met foto's van ons gelukkig samenzijn en kaarten en brieven die vrienden en familie ons gestuurd hadden."

"We, troffen een chagrijnige ambtenaar aan, die beperkt ruimhartig was tegenover homo's. Maar we hadden een goed humeur en we waren overtuigd van onze zaak. Na drie maanden kregen we bericht dat onze aanvraag was aangenomen. De ambtenaar die de vergunning van mijn vriendin in haar paspoort stempelde, gaf als formule 'verblijf bij relatie'. Zo voorkom Je problemen in sommige landen."    

KORSTJE CALVINISME 

De eerste keer dat ik in Nederland een demonstratie meemaakte, schreeuwden de mensen "Hun strijd, onze strijd, internationale solidariteit". Nu ben ik al bijna drie jaar in Nederland, gelegaliseerd door een schijnhuwelijk, en de krakers die ik ken weigeren om een buitenlander te trouwen omdat ze zeggen dat dit te moeilijk is.  

Wat voor solidariteit is dit? Wanneer mensen leuzen schreeuwen hebben ze een grote mond. Wanneer ze echt een illegaal kunnen helpen, dan schrikken ze terug. Opmerkelijk verder is dat de mensen die ik ken die wel met buitenlanders getrouwd zijn, bijna allemaal vrouw zijn. Waar zijn de mannen. Of is dat soms nog een korstje calvinisme bij die libertaire mannen. 

Wilma Flinstone     

VROEGTIJDIG EINDE VAN M'N VRIJGEZELLENBESTAAN 

"Heb je het al gehoord, hij gaat trouwen?!" Terloops had ik er het een en ander over vernomen, maar nooit echt bij stil gestaan. Het zogenaamde schijnhuwelijk: als Nederlander trouwen met een buitenlandse man of vrouw, ten einde zijn of haar verblijf te garanderen. Je weet dat het steeds vaker voor komt in steden als Rotterdam en Amsterdam, maar tegelijkertijd is het een fenomeen dat mijlenver van je af lijkt te staan. Want ja, trouwen... 

Via via werd ik gevraagd in het huwelijksbootje te stappen met een vrouw uit Turkije. Jeetje, trouwen! De eerste gedachten die bij me op kwamen: burgerlijk, krijg je geen gezeik met de sociale dienst, wat zouden m'n ouders daar wel niet van zeggen?? Maar bovenal: trouwen met een persoon die ik nu nog niet eens ken, ontmoet heb?  

Ik kreeg van m'n kontaktpersoon nuttige tips, met name op het juridische vlak. Voorts werd ik door verwezen naar personen die reeds getrouwd zijn met een buitenlands persoon. Door persoonlijke gesprekken laat ik me nu op de hoogte brengen van het hoe en wat er zoal komt kijken bij zulks een trouwpartij. Als je het goed speelt, komen je ouders het niet te weten. Je hoort over de konsekwenties voor beiden na de officiële intekening, praat met je toekomstig partner. Hoe vaak zul je elkaar gaan ontmoeten? 

Bij het eerste verzoek had ik al bijna ja gezegd, zo simpel leek het me om op een dergelijke manier een vluchteling te helpen aan een verblijfsstatus. Maar naar gelang ik meer informatie inwon, rezen de twijfels. Er wordt toch wel vrij veel van me verwacht de komende maanden en jaren. Veel papieren rompslomp, iets waar ik een bloedhekel aan heb. Wie niet. Je moet op je tellen blijven letten de komende tijd, zeker nu langzaam maar zeker de overheid paal en perk wil stellen aan het schijnhuwelijk. En de persoon, waarvoor ik gevraagd werd mee te trouwen is niet écht politiek vluchtelinge. Allemaal probleempjes waar ik momenteel mee zit. 

Maar aan de andere kant intrigeert deze wijze van aktievoeren me wel. Want hoe je het ook bekijkt: het aangaan van een huwelijk met een alhier verblijvende illegaal is een verregaande vorm van solidariteit. Dit en het vertrouwen in de buitenlandse vrouw gaven bij mij uiteindelijk de doorslag. Al te vaak heb ik mee gedaan aan demonstraties en protestakties voor vluchtelingen. Maar dat gaat me niet ver genoeg, het is te vrijblijvend uiteindelijk. Je kunt zo hard schreeuwen als je wilt. Maar zolang je de werkelijke problemen, de opvang van vluchtelingen, buiten je eigen huis houdt...  

Daar ontbreekt iets aan. Nu ga ik me persoonlijk inzetten voor een mens die hier wil wonen omdat haar positie in Turkije onmogelijk is geworden. Ik kaap haar weg voor de neus van aasgier Kosto en trawanten. Ook zal ik blijven schreeuwen, samen met zovelen. Dwarsboom het Nederlandse inhumane vluchtelingenbeleid! 

Als je naar aanleiding van dit artikel besloten hebt om werkelijk met iemand te gaan trouwen, dan is dat natuurlijk te gek. Fantastisch. Maar waar moet je zijn? Om begrijpelijke redenen kunnen we je niet een adres geven van een alternatief huwelijksburootje of zo. We kunnen je alleen aanraden om opnieuw je gezond verstand te gebruiken. Je komt dan vanzelf met de juiste mensen in aanraking. Succes!

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1992