Naar archief

UIT: NN #115 van 23 juli 1992   

No more bush-shit, open all borders now 

Onder het motto 'Open alle grenzen' werd er afgelopen zondag 19 juli in Amsterdam een demonstratie georganiseerd door ACT UP! om te protesteren tegen diskriminatie en inreis- en immigratiebeperkingen voor mensen met HIV/AIDS. Ongeveer 400 mensen uit de hele wereld liepen van het Homomonument bij de Westerkerk, via verschillende verkeersburoos en konsulaten naar de RAI, alwaar de AIDS-konferentie net van start ging. Er werden 40 symboliese doodskisten meegedragen die de namen droegen van mensen die aan AIDS zijn overleden en informatie over landen met een onrechtvaardig immigratie- en inreisbeleid en wetten tegen mensen met HIV/AIDS. 

De stoet deed enkele konsulaten aan van deze landen en onder het voorlezen van een verklaring werden de doodskisten voor de deur geplaatst. De landen waar beperkingen gelden zijn o.a. Marokko, Algerije, Cyprus, Frankrijk, Skandinaviė, Zuid Korea, Oostenrijk en Finland (zie elders in deze NN een heel artikel hierover). 

Op het Weteringcircuit werd een korte 'Die in' gehouden onder het roepen van 'You talk, We die'. Op het Museumplein hield Tomas Fabregas van ACT UP! San Francisco een toespraak. Hij wil de immigratiewetten van de VS uitdagen. Oorspronkelijk komt hij uit Spanje, maar hij woont al 13 jaar in de VS. 

"Goedemiddag, mijn naan is Tomas Fabregas en ik heb AIDS. Mijn praatje gaat voornamelijk over de beperkingen op immigratie- en inreismogelijkheden in de VS, want omdat ik AIDS heb, leef ik daar onder dreiging van deportatie. Maar geloof me, het is een wereldwijd probleem. Vele landen hebben inmiddels zulke beperkingen!! Het is nu tijd om dit probleem te bevechten, voor het verder groeit." 

"Ik ben Spaans van origine maar woon sinds 13 jaar in de VS. Elke keer als ik de VS verlaat om mijn moeder in Spanje te bezoeken, of voor iets anders zoals de jaarlijkse AIDS konferenties, word ik bedreigd met deportatie. Ik heb de misdaad begaan om AIDS te krijgen terwijl ik daar woonde. Ik vertel dit persoonlijke verhaal zodat je ziet dat door de AIDS-hysterie de mensenrechten van individuen met AIDS/HIV afgenomen worden. Ik ben kwaad en walg en voel me verraden door de VS. HIV-positieve mensen zouden zich druk moeten maken om hun gezondheid en zich geen zorgen moeten maken over wetten die geļnspireerd zijn door rechts-radikalen en fascistiese republikeinen." 

"Wij, mensen met HIV/AIDS verdienen beter dan behandeld te worden als kriminelen omdat we geļnfekteerd zijn door HIV. Er zijn geen volksgezondheidsredenen om mensen met HIV/AIDS uit te sluiten. AIDS wordt niet 'toevallig' overgebracht. Het is ironies dat de VS, de grootste AIDS-exporteur van de wereld, zo hypokriet over deze zaak kan zijn. Luister naar me George fucking Bush! Er is al AIDS in Amerika, je zou medelijden met mensen met HIV/AIDS moeten tonen in plaats van ons als kriminelen te behandelen." 

"Wat is je volgende stap? De rokers uit Amerika weren omdat ze een groter risiko op hartziekten en longkanker hebben? De waarheid is dat de opportunistiese politici inspelen op de irrationele angst van het publiek voor AIDS. Vooroordelen naar groepen die vooral door deze ziekte getroffen worden, homoos en gekleurde mensen, vormen de basis voor de reis en immigratie beperkingen voor mensen met HIV/AIDS. Stop the AIDS/HIV restrictions, open all borders now!" 

Daarna vertelde een vrouw van een lesbiese groep uit Mexico-Stad over de gebeurtenissen van de afgelopen tijd in Mexico: "Op 12 juli werden 5 homoos, onze kameraden, vermoord. Een ervan was de grondlegger van de belangrijkste homo en HIV-positieven groep uit Mexico stad. Hun lichamen werden gevonden in hun eigen huizen. Deze moorden zijn weer een aanval op de rechten van homoos en lesbiennes in Mexico.  

Zulke moorden en razzia's vinden ook plaats in andere steden in Mexico. In een stad in zuid-Mexico werden meer dan 20 homoos vermoord, en het lijkt er op dat militaire groepen de daders hiervan zijn. Meestal negeert de pers zulke berichten, maar bij deze moorden spraken ze over een 'crime passionel', en negeren ze het feit dat het gaat om geweld tegen homoos. We eisen dat onze mensenrechten gerespekteerd worden, er moet een onderzoek ingesteld worden en de daders moeten achter tralies. Dit geweld tegen homoos moet gestopt worden." 

De demonstratie ging verder, op weg naar de RAI. Daar werd voor de ingang een massale 'Die in' gehouden, waar de deelnemers aan het AIDS-kongres langs moesten. Alleen mensen die een toegangsbewijs hadden gekocht mochten naar binnen. Er ontstond een kleine worsteling bij de ingang toen de rest van de demonstratie ook naar binnen wilde. De demonstratie werd afgesloten met een toespraak van een vertegenwoordiger uit Zuid-Amerika die vertelde over de situatie aldaar. De overheid doet daar nauwelijks iets aan AIDS-preventie en sero-positieven organiseren zich in kleine groepen. Het einde van een goede, strijdbare demonstratie die ook, verdiend, uitgebreid in de belangstelling van de pers stond (zeven kameraploegen geteld). 

People with AIDS under attack, what are we gonna do? ACT UP!

FIGHT BACK!    

EG: KILLING TIME – KILLING PEOPLE 

Tot dusver werden er door de mensen van ACT UP! Diverse akties in en rond de konferentie gevoerd. 

Maandag werd gepoogd het Britse consulaat te bezetten. Deze poging mislukte doordat twee agressieve stillen ACT UPPERS die al in het consulaat binnengedrongen waren op gewelddadige wijze eruit werkten. Mensen werden van de trap af naar beneden gegooid, bij een tweede poging werd een gehandicapte vrouw neergeslagen.  

De ACT UPPERS wilden middels deze bezetting het falende Britse regeringsbeleid tegen de AIDS-crisis aanvallen. Er was een 10 eisen brief opgesteld die door de consul aan de minister van Volksgezondheid bezorgd moest worden. In deze brief wordt o.a. geėist dat er condooms en naalden in gevangenissen beschikbaar gesteld worden, aandacht komt voor de positie van vrouwen met AIDS of HIV-infekties, huisvesting en financiėle ondersteuning voor mensen met HIV-virus of AIDS komt een eind komt aan reis- en immigratiebeperkingen, een eind komt aan gedwongen tests, opgehouden worden met het criminaliseren van Safe Sex voorlichting (dit kan in GB vervolgd worden op grond van homofobe wetgeving). Een eis betreft de positie van prostituees, in GB kunnen vrouwen die meerdere kondooms bij zich hebben gearresteerd worden op verdenking van prostitutie. ACT UP! eist onmiddellijke stopzetting van dit beleid van het O.M. en politie. 

Uiteindelijk was er een gesprek met een staflid van het konsulaat die toezegde de eisen aan de Britse regering op te zullen sturen en er werd een afspraak gemaakt om later deze week over de eisen een gesprek te hebben. De politie schijnt trouwens achteraf excuses aan ACT UP! te hebben aangeboden voor het harde optreden. Dinsdag werden er gesprekken gehouden tussen ACT UP! en de organisatie van de konferentie.  

Dit resulteerde in een beslissing dat alle HIV-geļnfekteerden, mensen met AIDS en ook ACT UP! aktivisten toegang tot de konferentie kregen. Het besluit geldt in principe ook voor alle toekomstige konferenties. Door deze ommezwaai heeft de organisatie een dreigende bestorming van de konferentie afgewend. Dat zou natuurlijk ook niet bijgedragen hebben aan het goede imago wat Nederland zo graag in stand wil houden. 

Woensdag werd er door ACT UP! direkt aktie gevoerd bij de stand van de Terence Higgins Trust, een Londense vrijwilligersorganisatie die op zich goed werk verricht. Hoewel ook ACT UP! in GB deze groep doorgaans een warm hart toedraagt, is men boos over een poster die de T.H. Trust onlangs heeft gemaakt. Daarop wordt verteld dat lesbiese vrouwen zich geen zorgen hoeven te maken over HIV-infekties, en dus ook niet aan Safe Sex hoeven doen. ACT UP! vindt dit een misleidende boodschap.  

De stelling van de T.H. Trust dat de lesbiese gemeenschap verreweg het laagste aantal HIV-geļnfekteerden en vrouwen met AIDS kent is volgens ACT UP! op verkeerde gegevens gebaseerd. De medewerkers van de T.H. Trust reageerden furieus op de aktie; volgens hen kon ACT UP, als zij zich om veilige orale sex bekommerden op alle voorlichtingskampagnes richten, omdat b.v. ook nooit aan heterosexuele mannen verteld wordt dat zij bij orale sex zgn. Dental Dams moeten gebruiken. 

Later 's middags werd er aktie gevoerd bij de grote stand van Wellcome, de producent van AZT. Een processie van aktivisten, aangevoerd door een meer dan levensgroot Doodsfiguur toog door de hallen van de RAI naar de stand van dit farmaceutiese bedrijf. Er werden onderweg aandelen Wellcome uitgedeeld waarop een duidelijke boodschap stond: Wellcome verdient grof aan de AIDS-crisis, winst gaat voor compassie (Wellcome heeft nu 81% van de markt voor anti-virale middelen in handen en heeft daar een omzet van 2 miljard gulden in. De winst uit middelen voor HIV-geļnfekteerden en mensen met AIDS zijn het belangrijkste bestanddeel).  

ACT UP! eist dat Wellcome de prijzen van zijn medikamenten dusdanig verlaagt dat de middelen voor iedereen betaalbaar zijn. Ook moet het bedrijf zijn produkten beschikbaar stellen in landen waar het dat nu achterwege laat 'omdat er niets aan te verdienen valt'. Bijvoorbeeld in India, waar nu geen AZT verkrijgbaar is omdat er niet genoeg mensen met genoeg geld HIV-geļnfekteerd zijn of AIDS hebben om het produkt met winst te kunnen leveren. Hetzelfde cynisme speelt in Mexico een rol waar AZT twee maal zo duur is als in de VS, omdat 'de markt er kleiner is en we toch op de een of andere manier winst moeten maken'. 

Bij de stand van Wellcome aangekomen werden onmiddellijke alle brochures over de grond gegooid, tezamen met de 'bloedaandelen' van het bedrijf. Er werden leuzen geroepen, en er kwam een Die In voor de stand. De hele hal stroomde naar de stand om de aktie gade te slaan. Er werd ook vrijwel unaniem positief op gereageerd. De bewaking van de RAI stond wat hulpeloos toe te kijken. Na tien minuten vertrok men weer, de stand van Wellcome in staat van grote chaos achterlatend. Daar begonnen medewerkers onmiddellijk met opruimen en verwijderen van ACT UP! stickers.

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1992