Naar archief

UIT: NN #115 van 23 juli 1992   

NIEUWS

Uitzetting zaïrese vluchtelingen 

AMSTERDAM - In NN #114 stond een stuk over een hongerstaking van Zaïrese asielzoekers tegen het systematisch afwijzen van hun asielverzoek door het ministerie van justitie. Meer dan 100 Zaïrezen in 12 centra en bovendien zes Zaïrezen die vastzaten in het grenshospitium, deden twee weken lang hieraan mee. 

De aktie werd ondersteund en gecoördineerd door de SZV (Solidariteitsgroep Zaïrese Vluchtelingen) die al vanaf juni vorig jaar bezig is om voor Zaïrezen een gedoogstatus te verkrijgen. Volgens de SZV kan Zaïre aangemerkt worden als een land, waar vluchtelingen uit humanitaire overwegingen niet naar teruggezonden kunnen worden. 

Hoewel het regime van president Mobutu, die nu bijna 27 jaar regeert en het land naar een economische, politieke en sociale afgrond heeft geleid, zeer wankel is, is het onzeker of het op korte termijn beëindigd zal worden. De situatie in Zaïre is zeer onveilig. Sinds het leger vorig jaar september is gaan muiten waarna de 20000 blanken het land ontvlucht zijn, is de repressie door militairen en veiligheidsdiensten verscherpt en zijn willekeurige arrestaties, mishandelingen en martelingen aan de orde van de dag. 

De stappen die de SZV tot nu toe heeft ondernomen hebben helaas niet tot resultaat geleid. Wel besloot Justitie vanaf september 1991 de uitzetting van Zaïrezen stop te zetten, echter alleen om technische redenen. Naar men zei, omdat de KLM niet op Kinshasa vloog. De kort gedingen van Zaïrese vluchtelingen werden steeds uitgesteld door Justitie. In juni stak de dreiging tot uitzetting weer de kop op. Een ambtsbericht van Buitenlandse Zaken berichtte dat de politieke situatie in Zaïre weliswaar zeer ernstig was, maar dat dit geen reden was om Zaïrese vluchtelingen niet uit te zetten.  

Vanaf 11 juni hervatte de Belgische luchtvaartmaatschappij Sabena vluchten op Kinshasa, Zaïre. Hiermee ontstond de mogelijkheid om vluchtelingen via België makkelijk te kunnen uitzetten. Twee kort gedingen van Zaïrezen vonden plaats, die verloren werden. Inmiddels was de hongerstaking begonnen. De SZV voerde twee gesprekken met Justitie waarbij er onderhandeld werd over stopzetting van de hongerstaking en op zijn minst een gedoogstatus voor Zaïrese vluchtelingen.  

Het tweede gesprek vond plaats in aanwezigheid van vertegenwoordigers van Zaïrese groepen in diverse centra. Tijdens dit gesprek werd duidelijk dat het Ministerie van Justitie op geen enkele manier aan de eisen tegemoet wilde komen. Integendeel, men zei de uitzettingen zo spoedig mogelijk te willen hervatten. De Zaïrese vertegenwoordigers bij het gesprek voelden zich zeer teleurgesteld. Velen in de centra waren zeer verzwakt en niet in staat langer te hongerstaken, terwijl duidelijk was dat de onbuigzame houding van Justitie op geen enkele manier te beïnvloeden was.  

Een week later zijn de eerste twee asielzoekers vanuit het grenshospitium daadwerkelijk het land uitgezet. Een poging om hun in Brussel, waar zij over moesten stappen op het vliegtuig naar Kinshasa, asiel te laten aanvragen mislukte. Terwijl iemand van de SZV en een Belgische advokaat hierover onderhandelingen voerden, zijn de twee door de Rijkswacht heimelijk weggeloodst en op het vliegtuig naar Zaïre gezet. 

De SZV heeft in overleg met de Zairezen besloten de aktie niet te stoppen, maar op een andere wijze dan via hongerstaken voort te zetten. Een andere aktievorm zal betekenen dat de levens van Zaïrese vluchtelingen, waar toch zo lichtelijk mee omgesprongen wordt, niet nog meer op het spel komen te staan. 

Hiertoe is er contact gezocht met kerkelijke organisaties en andere groepen in de samenleving, die bereid zijn de Zaïrese vluchtelingen te steunen in hun streven niet naar Zaïre terug te keren. Hopelijk zal dit contact de aktie ook de nodige bredere draagvlak geven. Over de precieze uitwerking kan nog niets meegedeeld worden, nadere berichten zullen volgen. 

ANTI-AUWTO AKTIVISTE VOOR GERECHT 

ARNHEM, op vrijdag 24 juli vindt er in Arnhem een kort geding plaats tegen een anti-auwto-aktievoerster. De rechtszaak is aangespannen door Publex, die de distributie van de straatreklameborden verzorgt. Publex eist een schadevergoeding van ruim f 31.000 plus een dwangsom van f 2.000 voor elke keer dat er een reklamebord wordt beklad. 

Sinds een jaar worden er in Arnhem regelmatig reklameborden met autopropaganda beschilderd met de tekst 'Ga toch fietsen'. Ondanks het feit dat de aktievoerster hiervoor nog maar twee keer is aangehouden, wil Publex alle schade van het afgelopen jaar (100 borden à f 260) op haar verhalen. Het is schandalig dat Publex een schadevergoeding eist, terwijl zij juist met haar autoreklames zoveel schade toebrengt aan mensen, dieren en het milieu. 

Gezien de zwaarte van de eis en het feit dat deze schilderakties op meerdere plaatsen in het land gebeuren, is het belangrijk dat hier flink tegengas wordt gegeven. Als Publex slaagt in haar opzet, is het te verwachten dat ook aktivisten in andere plaatsen ermee gekontroleerd zullen worden. Hierbij roepen we op om ter ondersteuning naar het kort geding te komen in de Walburgstraat, waar wij om 10u met straattheater de activiste zullen ondersteunen. (Een auw-auwto-aktivist) 

Waarom geen oproep tot een kladguerrilla tegen Publexborden, vooral die met auwto-reclame. (En helemaal tegen sigarettenreclame, want sigaretten vergen jaarlijks nog altijd tien (!) keer zoveel dodelijke slachtoffers als het verkeer). Bij deze dan maar: Als honderden mensen door het hele land voortdurend met een lekker dikke viltstift aan de slag gaan, is er voor Publex geen beginnen meer aan. De tekstverwerker. 

ARRESTANT EXTREEM-RECHTS GEWELD 

DEN HAAG - De Haagse politie heeft op 16 juli de 3S-jarige Van Brakel aangehouden, die ervan wordt verdacht in de eerste helft van dit jaar vijf aanslagen op onderkomens van migrantenorganisaties te hebben gepleegd. De man heeft inmiddels bekend. 

Het onderzoek kwam in een stroomversnelling nadat op 10 juli in het Haagse Zuiderpark in een prullenmand een bom was gevonden. In het park werd op dat moment het intercultureel festival 'Milan' gehouden. Op de verpakking kon de politie een goede vingerafdruk achterhalen, die werd vergeleken met fragmenten van vingerafdrukken op een krant waarin een eerdere, wel ontplofte bom had gezeten.  

Grafologisch onderzoek aan de hand van eerder gestuurde 'claimbrieven' bevestigde de identiteit van de verdachte. Ook de materialen die voor de bom zijn gebruikt, bleken overeen te komen met de eerder geplaatste explosieven. In zijn woning werden ook spullen aangetroffen voor het maken van bommen.  

De man heeft verklaard geen lid te zijn van een rechts-extremistische organisatie. In zijn brieven vermeldde hij als afzender 'Rechts Extremistische Commando's'. Het Fascisme Onderzoeks Kollektief liet desgevraagd weten geen informatie te hebben over de arrestant. (Bron NRC, 17-07-92) 

JONGEN MET HET GROENE HAAR VRIJ 

LEIDEN - De arrestant van de protestaktie tegen het bezoek van staatssecretaris Kosto in Leiden, is dinsdagavond 14 juli vrijgelaten. De jongen, beter bekend staand als de arrestant met het groene haar, heeft maar liefst 30 dagen in voorarrest gezeten. 

De jongen 'met het groene haar' werd tijdens de lawaai-aktie in Leiden, die op 17 juni plaats vond, gearresteerd. Een uitgebreider verslag hierover lees je in de vorige NN. Hem werd openbare geweldpleging, het gooien van een verfbom en verzet tegen arrestatie ten laste gelegd. Maar justitie heeft geen steekhoudend bewijsmateriaal, de arrestant heeft zo lang vastgezeten omdat hij weigerde z'n naam te zetten.  

Het Gerechtshof in Den Haag had op 24 juni verlenging van zijn voorarrest toegelaten. Het Gerechtshof in Den Haag vernietigde op 15 juli de beschikking van de rechtbank. Volgens de Haagse officier van justitie A. Welschen had het openbaar ministerie de verdachte tot zijn berechting willen opsluiten, omdat hij 'vluchtgevaarlijk' zou zijn en er vrees bestond dat hij zich aan z'n berechting zou onttrekken. 

De arrestant werd na z'n arrestatie in Leiden, voor drie dagen vastgezet in het politiebureau. Over het verhoor aldaar, vertelt hij het volgende: "Tijdens m'n verhoor probeerden ze diverse truukjes uit om me bepaalde gebeurtenissen in de schoenen te schuiven. Als ik dan zei dat ik geen verfbom had gegooid, schreef m'n verhoorder op dat ik dat wel had gedaan. Dan moest ik weer zeggen dat hetgeen hij opschreef, niet door mij gezegd was. Van die dingen. Dat gebeurde heel vaak."  

Hoewel hem het een en ander ten laste is gelegd, blijkt bewijsmateriaal te ontbreken. "Ze beweren onder meer dat ik een verfbom zou hebben gegooid, maar die werd geworpen nadat ik gearresteerd was. Op foto's die gemaakt zijn van mijn arrestatie blijkt duidelijk dat de bewuste agent die verf op z'n gezicht zou krijgen, die op dat moment nog niet had".  

Hoewel het bewijsmateriaal niet steekhoudend bleek te zijn, bleef de arrestant weigeren z'n identiteit prijs te geven. Hiermee haalde hij zich de problemen van een langdurige periode van voorarrest op de hals, maar daar zit hij achteraf niet zo mee. "Dat vroegen ze me ook konstant tijdens het verhoor. Of het wel verstandig was om m'n naam niet te zeggen voor hetgeen ze mij ten laste hebben gelegd. Ik heb daardoor wel langer in voorarrest gezeten, maar vond dat desondanks de moeite waard. Ik heb geen zin om geregistreerd te staan, daaraan mee te werken. Nu weet ik wel dat ze inmiddels zeer waarschijnlijk m'n identiteit hebben vastgesteld, maar dat maakt me niet zoveel uit. Ik heb er geen spijt van om zolang vast te hebben gezeten, een maand valt nog wel uit te houden. Het is een kwestie van principe. Ik heb ze toch bewezen hoe zielig ze bezig zijn geweest met mij."  

Na z'n verblijf op het bureau werd hij overgeplaatst naar het Huis van Bewaring in Scheveningen, waar hij tussen zwaar gestraften kwam te zitten. Hij kreeg redelijk veel post, waarvoor z'n steungroep had opgroepen. Na het hoger beroep vorige week dinsdag kwam hij vrij, ook al werd hij eerst weer naar het HvB gebracht. "Vanuit het HvB heb ik m'n advokaat gebeld, maar die wist ook niet precies waarom ik weer vastgezet werd. Later die avond werd ik toch onverwachts vrijgelaten. Ik ben daarop naar huis gereisd en ben daarbij zeer waarschijnlijk gevolgd door de politie. Dat weet ik niet zeker maar ik vermoed van wel." 

AKTIE MCDONALD'S 

ZOETERMEER - de aktiegroep 'Autonome Barbabennoos' heeft op zaterdag 4 juli de ruiten ingegooid en leuzen aangebracht bij een Zoetermeerse vestiging van de fastfoodketen McDonald's. 

De aktiegroep lichtte de aktie als volgt toe:  

"McDonald's staat, zoals (verreweg) de meeste multinationals, garant voor grove uitbuiting van mensen, andere dieren en milieu. In het arme zuiden, beter bekend als de derde wereld, worden 'kleine' boeren van hun -voor levensonderhoud gebruikte land- verdreven, daar er voer verbouwd moet worden voor de veestapels van multies als McDonald's. Als het land op is, wordt er simpelweg een stuk regenwoud verwijderd met de bekende gevolgen. 

McDonald's mag dan bij hoog en laag beweren dat 'hun' vee niet op voormalig regenwoud graast, de onderzoeken wijzen daar wel op. Het voer dat niet ter plekke door de 'produktie-elementen' wordt verorberd, komt terecht in de 'noordelijke' bio-industrie waar de McDonald's koeien daadwerkelijk al als hamburgers op elkaar gepakt zijn. De gewelddadige konsumptie van dierlijke produkten hier in het westen; door McDonald's gepropagandeerd en gevoed, is feitelijk een gigantische verspilling van voedsel. Voor 1 kilo vlees is 8 kilo hoogwaardig plantaardig voedsel nodig. Als er in het westen 10% minder vlees zou worden gegeten, hoeven er dit jaar niet 40 miljoen mensen de hongerdood te sterven. Wij hebben alleen de aarde te verliezen, onze strijd gaat eeuwig door. Wereldvernietigers, we'lI meet again!!"  

Aldus de aktiegroep Autonome Barbabennoos.  

NAZI-ROCKFESTIJN VERLIEP ONGESTOORD 

's GRAVENZANDE - Geloof het of niet, maar op zaterdag 27 juni hebben naziskins uit diverse Europese landen ongehinderd een concert van de naziband No Remorse kunnen bijwonen in 's Gravenzande. Antiracisme/fascismegroepen waren vooraf weliswaar op de hoogte van het feit dat er iets dergelijks stond te gebeuren, maar bleken niet in staat te achterhalen waar de bijeenkomst plaats zou vinden. 

Het Nederlandse extreem-rechtse skinheadblad 'Hou Kontakt' was initiatiefnemer van het optreden van de Britse band No Remorse. Mensen die een kaartje hadden besteld, moesten zich zaterdag om 18 uur op het station van Hoek van Holland verzamelen. Van daaraf zouden er bussen rijden naar een onbekende locatie. Het bleek om een zaaltje in 's Gravenzande te gaan, een plaats centraal gelegen in het Westland.  

No Remorse (Geen Wroeging) behoort tot het scenetje van Europese skinhead bands dat zich openlijk voor het nationaal-socialisme uitspreekt. Eens in de zoveel weken vindt er ergens in West-Europa een optreden van deze bands plaats. Tot dusver lieten Nederlandse organisatoren zich afschrikken door de sterkte van antifascistische groepen en door het beleid van justitie en politie. In '86 werd een gepland optreden van de band Skrewdriver In de Rotterdamse Spunkzoo na een telefoontje met de officier van justitie verboden. Sindsdien zijn er geen pogingen meer gedaan. 

Zaterdag 27 juni kreeg 's Gravenzande bezoek van zo'n 250 naziskins, de bijeenkomst verliep ongestoord. Overal in Europa waar deze nazirock-bïeenkomsten plaats vinden leidt dit tot politiek rumoer en protest. Maar de Nederlandse première vond plaats zonder ophef. 

Een medewerkster van de antiracismegroep ARIC/RADAR uit Rotterdam zegt dat men weliswaar tijdig op de hoogte was van de aankondiging in Hou Kontakt, maar dat men niet in staat bleek te zijn tijdig uit te zoeken waar het concert plaats zou vinden. Tot voor kort konden antiracisme/fascismegroepen uitzoeken waar dergelijke extreem-rechtse bijeenkomsten plaats zouden vinden, waarna de plaatselijke autoriteiten en in sommige gevallen de zaal eigenaar onder druk kon worden gezet. Maar nu wist men alleen van de verzamelplek af en dat waarschijnlijk het concert in een randgemeente van Rotterdam plaats zou vinden. Op onze vraag of het niet zinvol was geweest om dan een tegendemonstratie te organiseren in Hoek van Holland, werd gezegd dat het ARIC daar gewoonlijk niet het initiatief toe neemt. 

De vraag rijst, waarom de radikalere antifascismegroepen hier niet in hebben gegrepen, alarm hebben geslagen. Waarom wordt zoiets niet in de openbaarheid gebracht. Indien antiracismegroepen die tijdig op de hoogte waren van het bericht in Hou Kontakt, niet het initiatief willen nemen voor een tegenaktie, breng dan in ieder geval meer mensen op de hoogte van de feiten. Maak een persbericht, een simpel artikeltje in de krant kan al de nodige onrust veroorzaken. Als mensen zich nu aangesproken voelen, dan hoop ik dat ze zullen reageren. (Arie) 

AFLUISTEREN HOORN TE VOORKOMEN 

"De afgeluisterde had toevallig de hoorn naast de telefoon liggen", zeggen ze bij de politie dan. De al decennia oude afluistertruc werd dankzij een alerte advocaat en een demonstratie door een handige technoanarchist onlangs door de pers herontdekt. Het is niet zo moeilijk er wat tegen te doen. 

Het principe van afluisteren met de hoorn op de haak is dat men op een niet al te grote afstand de telefoon een hoogfrequent signaal op de telefoonlijn zet. Deze hoogfrequente elektrische trilling loopt door het microfoondeel van de telefoonhoorn. Geluidstrillingen die de microfoon opvangt veranderen die hoge trillingen een beetje en het resultaat is een gewijzigd signaal waaruit de geluidstrillingen weer elektronisch zijn terug te halen. 

De simpelste remedie is natuurlijk de telefoonstekker uit de contactdoos te trekken. Maar dan kun je ook niet meer gebeld worden. Echter, hoogfrequente signalen kun je kortsluiten met een condensator, weet iedere beginneling in de electronica. In dit geval neem je er eentje van 10 nanofarad. Zal waarschijnlijk niet meer dan een paar dubbeltjes of kwartjes kosten in de electronicahobbywinkel.  

Je schroeft hem vast in de telefoonstekker volgens het hierbij afgedrukte schema. Het hoogfrequente stroompje neemt de voor dat soort stroompjes gemakkelijkste weg: niet door de microfoon maar door de condensator. Gevolg: doodse stilte in de afluistercentrale, slechts onderbroken door gevloek van Big Brother en luid geroep om meer richtmicrofoons. Let wel: helpt alleen tegen de bovengenoemde vorm van afluisteren, niet tegen het gewone afluisteren van telefoongesprekken. Met dank aan de Electronicawerkplaats. 

NIEUWS OVER DE RAF 

BONN - Zoals je vast weet, zitten er nog tientallen politieke gevangenen vast in Duitsland, waaronder mensen die al bijna 20 jaar achter de rug hebben. De staat gaf nooit een duimbreed toe, al is de tijd van de absolute isolering achter de rug. Politieke gevangenen worden vaak nog slechter behandeld dan 'gewone' en ze kunnen geen aanspraken maken op de (bijna automatische) regeling dat je na 2/3e van je straftijd vrijkomt. 

De laatste maanden verschuift er echter heel langzaam iets. Belangrijkste overwinning is dat ze Günther Sonnenberg vrijgelaten hebben op grond van "ongeschiktheid" om gevangen te zitten. Dat is als je er medisch gezien te slecht aan toe bent om te kunnen zitten. Günther was dat al sinds zijn gevangenneming in mei 1977 (hij kreeg toen een kogel in zijn hoofd) en na 15 jaar bajes hebben ze dat dus erkend. Op 15 mei werd hij vrijgelaten.  

Dit geeft goede hoop voor drie andere gevangenen die er even slecht aan toe zijn: Bernd Rössner, Ali Jansen en Isabel Jacob. Isabel heeft een verzoek ingediend om haar straf gehalveerd te krijgen, Ali Jansen wilde "2/3e-vrijlating" maar dat werd als gewoonlijk afgewezen, hoe ziek hij ook is. Ze willen hen alleen vrijlaten als ze verklaren dat ze berouw hebben en nooit meer wat zuilen doen.  

Bernd Rössner is er het slechts aan toe. Hij zit sinds 1975 in de bak en heeft de eerste tien jaar in volledige isolatie gezeten. Hij is er mede daardoor lichamelijk en geestelijk onderdoor gegaan. Gevangenisartsen zeggen zelf dat elke dag dat hij zit zijn situatie doet verslechteren. Ze willen hem niet vrijlaten, hij heeft levenslang gekregen voor zijn aandeel in de gijzeling van de Westduitse ambassade in Stockholm, om andere gevangenen vrij te krijgen. 

Het "wapenstilstandsaanbod" van de RAF met de verklaring van april lost een groot probleem voor de gevangenen op. De staat eiste altijd voordat er ook maar gepraat kon worden over strafvermindering een overgave-verklaring waarbij de gevangenen op de knieën moesten en dat verdomden de meesten en dus komen ze niet vrij. De verklaring van de RAF is een soort poging tot een kollektieve verklaring die een 'eervolle' overgave mogelijk maakt. Veel gevangenen hebben ook al openlijk ingestemd met de verklaring en een paar (die niet van de RAF maar 'uit het anti-imperialistische verzet' zijn, waaronder eerdergenoemde Ali Jansen) hebben er kritiese kanttekeningen bij geplaatst. 

Op 20 juni was er in Bonn een demonstratie om de eis dat de gevangenen vrijgelaten worden kracht bij te zetten. Er waren -volgens onbevestigde geruchten- zo'n 1500 mensen. Een van de sprekers was de net vrijgelaten Günther Sonnenberg. Hij verklaarde dat alle akties en kampagnes buiten hadden gewerkt, anders had hij daar nooit van z'n leven gestaan. Hij riep op om er mee door te gaan, voor de drie "haftunfähigen" en al de 'gezonden' die evenzeer verkommeren achter tralies en plexiegias. 

In het artikel over RAF en RZ-ombuigingen (NN #112) stond een zin die de schrijver in een vlaag van overdreven woordkunstenarij wel zelf geschreven heeft, maar niet zo is bedoeld. Hij bedoelde zelfs precies het tegenovergestelde (niet dat er een klacht over kwam, heeft iemand het wel gemerkt? HALLO IS DAAR IEMAND?!). Over de politieke gevangenen in Duitsland en dat zij de reden zijn dat de RAF überhaupt niet meer serieus genomen wordt. Had moeten zijn dat zij de reden zijn dat de RAF überhaupt nog wel serieus genomen wordt. 

TELEGRAPH VERVOLGD 

Al lang voor de ineenstorting van de DDR was het maandblad TELEGRAPH een links kritiese horzel in de pels van de toenmalige SED-leiders. Na het verdwijnen van de DDR en de Duitse 'eenwording' is de Telegraph deze funktie blijven vervullen. 

Het blad volgde de eenwording (en alles wat daarbij kwam kijken; de door Treuhand georganiseerde uitverkoop van de DDR, de opkomst van extreem-rechts, de ontmanteling van de Staatssicherheit; Stasi) met argusogen. De arrogante houding van de Westduitse autonomen, die hun achtergebleven broertjes en zusjes uit het Oosten wel eventjes een stoomcursus radikaal denken en handelen aan zouden smeren werd onmiddellijk gepareerd.  

In een recente speciale uitgave van het blad over Greger Gysi (van de PDS, de hervormde SED) werden dokumenten van de Stasi gepubliceerd. De uitgever van de Telegraph, de Umwelt-Bibliothek Berlin, heeft nu een strafvervolging aan zijn of haar broek hangen. De verantwoordelijke van de Bondsregering m.b.t. het Stasi-archief stelt vervolging in tegen het blad, op grond van het overtreden van de Staatsveiligheidswetten van de voormalige DDR (publicatie van geheime dokumenten).  

De uitgever van het blad reageert op gepaste, niet humorloze wijze in het laatste nummer van de Telegraph. Hij wijst er op dat zowel hijzelf als het blad niet over het geld beschikken om de mogelijke boete (500.000 DM) te betalen. Verder stipt hij aan dat zij, de redactie van de Telegraph, nog nimmer loon voor hun betrokkenheid bij de ineenstorting van de DDR verlangt noch ontvangen heeft. En dat de verantwoordelijke voor Stasizaken van de Bondsregering aan deze omwenteling toch zijn baantje te danken heeft.  

Het blad stelt vast dat de betreffende ambtenaar niet het lef heeft gehad om eerder vervolging in te stellen toen Stasidokumenten verkocht werden aan en gepubliceerd werden door de grote Westduitse media, maar nu datzelfde wel aandurft tegen een klein, financieel zwak blaadje. Terwijl de verantwoordelijken voor de Stasiterreur de dans der vervolging ontspringen worden 'onderdanen' in naam van de rechtsgelijkheid vervolgd, konkludeert de Telegraph

PROTEST TEGEN COLUMBUS-HERDENKING 

NEW YORK - Op 26 juni jl arriveerden de replikas van de Nina, de Pinta en de Santa Maria (de schepen waarmee C.C. 500 jaar geleden de oceaan afzwalkte) in de haven van New York. In het Amerikaanse blad Workers World wordt melding gemaakt van demonstraties die hebben plaatsgevonden tegen de festiviteiten. Bij de aankomst van de schepen en andere officiële gelegenheden waren er demonstraties waarop de andere kijk op dit heugelijke feit naar voren kwam.  

In hetzelfde artikel staat te lezen dat in Amsterdam een poging van guerrillamatrozen om de replika van het VOC schip 'de Amsterdam' tot zinken te brengen, mislukte. Het is duidelijk dat het blad het een en ander ontgaan is, na het lezen van de oproep van het comité 'Oplossing VOC schip' om op 12 oktober dit jaar de replika van het VOC schip tot zinken te brengen (zie NN #95). 

Workers World staat trouwens toch al niet al te hoog aangeschreven in radikaal progressieve kringen in de VS. In een recent nummer van The Shadow, een New Yorks blad met een anarchistiese inslag, wordt WW een stalinistiese club genoemd.   

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1992