Naar archief

UIT: NN #98 van 28 november 1991  

Reaktie over/op/voor RARA 

In den beginne de keuze om onderstaand verhaal louter over de methode bij de RARA-aktie te laten gaan. Niet om, zoals in de burgerlijke media, de inhoudelijke kanten naar de achtergrond te schuiven. Daar ging het immers om 'kankergezwellen die uit de samenleving gesneden moeten worden' (de Telegraaf). In de Volkskrant werd de RARA-idee 'dat alles met alles samen hangt' belachelijk gevonden en ontkracht door het als 'infantiel links' te betitelen. 

Veel groepen en individuen die zich op een positieve manier met vluchtelingenbeleid bezighouden, onderschrijven over het algemeen de inhoudelijke argumentatie van de aanslagen. Vaak distantiëren zij zich omdat er negatieve gevolgen voor asielzoekersters zelf mogelijk zouden zijn, of vanwege eventuele in de kaart spelen van rechts-extremistiese klups. Het is de vraag of deze distantiëringen oprecht, pro forma of uit angst voor de eigen positie worden gedaan. Hieronder wat gedachten over de wisselwerking tussen methode, doel en duidelijkheid. 

Ten eerste is er voor mij een duidelijk verschil tussen het Ministerie van Binnenlandse Zaken en het huis van Kosto. Ik zal proberen dit verschil onder woorden te brengen. Het Ministerie van BZ (afd. Minderheden Registratiebeleid) heeft een heel duidelijke funktie. Een funktie die je niet kan ontkennen, ook niet als je het er mee eens bent. Ook de grote groep mensen die geen direkt standpunt hebben ingenomen over die funktie, hebben dan direkt door dat het daarover gaat.  

Op zich nog geen reden voor het kraaien van 'viktorie', ware het niet dat steeds meer mensen de kwalijke en vernietigende gevolgen van het beleid ondervinden. 'Die Haagse maffia' is dan ook een veel gehoorde uitspraak. Het Ministerie van BZ is een goed en duidelijk doelwit van aktie, gericht' op materiële en administratieve schade. 

Voor het huis van Kosto ligt dat voor mij anders. Ik onderschrijf de idee van RARA om hem persoonlijk te laten voelen hoe het is om 'uitgezet' te worden. Daarvoor geeft het beleid waar hij medeverantwoordelijk voor is, genoeg aanleiding. Z'n schilderijtjes vallen in het niet bij de situatie van asielzoekende mensen (onzekerheid, intimidatie, opsluiting, willekeur, diskriminatie,... ). Kosto's huisdieren, kinderen en vrouw zijn echter iets anders dan z'n schilderijtjes en zouden geen slachtoffers van z'n beleid moeten zijn. Maar ik ben bang dat hier de duidelijkheid in het geding komt.  

Ook Kosto heeft een funktie. Natuurlijk, maar ik denk dat in november '91 in dit land de aandacht vooral gaat naar z'n persoon. De arme Kosto en z'n huis. Als de aandacht naar het Ministerie zou gaan, komt namelijk het werkelijke onderwerp in zicht: het Europese asiel- en vluchtelingenbeleid. Anno nu kan er nog heel makkelijk een scheiding aangebracht worden tussen funktie en persoon. Een scheiding met gevolgen in de hoofden van mensen over al dan niet sympathiseren, over al dan niet nadenken over eigen leven, etc. 

Ik denk dat zo'n scheiding tussen funktie en persoon voor veel mensen moeilijker of onmogelijk is als er (zoals RARA zelf ook besluit) meer gezamenlijk en op vele manieren massaler gestreden wordt voor een andere, gelijkwaardiger en vrijere toekomst. Als er, met andere woorden, een brede maatschappelijke beweging is die op alle fronten (gematigd en radikaal, legaal en illegaal,..) strijdt voor die toekomst. 

Als de diverse groepen en aktiemiddelen elkaar aksepteren en door diskussie samen verder komen. Per slot van rekening gaat het bij radikaliteit niet om aktiemethode, maar meer om politieke ideeën en idealen, ook in je eigen leven. Dit alles ontbreekt nog volkomen. Met de verbreding wil het nog maar niet lukken, om met het bereik naar 'het volk' nog maar te zwijgen. Maar zolang de overgrote meerderheid berust in stilzwijgende medeplichtigheid, kies ik liever voor aanslagen bij twee, drie,... Ministeries, dan voor een splitsing zoals nu waardoor alle aandacht (buiten de sien dan) naar iemands persoon gaat in plaats naar iemands beleid en de gevolgen daarvan. 


Wachtend op reaktie, 

Tups, Rotterdam 

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1991