UIT: NN #98 van 28 november 1991  

Help palestijnse vluchtelingen in denemarken te houden 

Sinds begin september houden 70 Palestijnen uit Libanon zich schuil in een kerk in Denemarken. We ontvingen via Infocentrum Assata een achtergrondstuk van de Deense steungroep voor de vluchtelingen met de oproep om protesten te sturen naar de Deense Minister van Justitie. De in het Engels gestelde tekst van een protestkaart is hierbij afgedrukt. Het adres waarheen je die kunt sturen vind je onderaan dit stuk. 

Brief voor de internationale pers Na een verblijf van bijna 2 jaar in een vluchtelingenkamp van het Rode Kruis, waar zij het besluit van de Deense autoriteiten met betrekking tot hun asielaanvragen afwachten, kregen 125 Palestijnen deze zomer te horen dat hun asiel wordt geweigerd. Zij moesten het land voor 1 september verlaten. 

Advocaat Gunnar Homann heeft vervolgens een collectief beroep aangetekend tegen de afwijzingen. Een aantal gevallen is sindsdien opnieuw in behandeling genomen en sommigen is inmiddels een verblijfsvergunning toegewezen, "om humanitaire redenen". De rest van de groep, 70 ongetrouwde mannen, verblijft momenteel in een Deense kerk samen met de Deense steungroep.  

Deze groep wordt gevormd door personen met een zeer uiteenlopende achtergrond: vakbondsmensen, religieuzen, humanisten, antiracisten en vele anderen. De 6000 Deense kronen'(ongeveer 1700 gulden), die het verblijf in de kerk per dag kost, zijn afkomstig van kerkelijke groepen, politieke partijen, de vakbeweging en vele, vele particulieren. 

Alle 70 Palestijnen zijn door de UNCHR (VN-vluchtelingencommissariaat, red.) erkend als vluchtelingen in Libanon, maar hebben zich genoodzaakt gezien om daar vandaan te vluchten. Velen hebben gevangen gezeten en zijn gemarteld - zij worden vervolgd door de Syrische, Libanese of Israëlische autoriteiten of door de milities die nog altijd in Libanon opereren. 

De Palestijnen zijn erg voorzichtig geweest met het informeren van de Deense politie, daar zij zich ervan bewust waren, dat deze informatie vaak wordt doorgegeven aan de geheime diensten van andere landen, bijvoorbeeld de Mossad. Dit laatste is - noodgedwongen - erkend door Minister van Justitie Hans Engell in het najaar van 1990. 

De vluchtelingenraad - dat is de rechtsinstantie die beslist of een vluchteling asiel kan krijgen – heeft haar beleid gewijzigd. Voorheen kregen Palestijnen uit Libanon een verblijfsvergunning, maar na rapportages van het Deense Ministerie van Buitenlandse Zaken, via de ambassade in Damaskus, werd Libanon beschouwd als een veilig land voor Palestijnen. Het is tot nu toe onmogelijk gebleken om de documentatie voor deze rapportages onder ogen te zien.  

Aan verscheidene andere rapportages, waarin de situatie voor de Palestijnen in Libanon uiterst riskant wordt genoemd, is door de Vluchtelingenraad geen enkele waarde gehecht. De afgelopen maanden is er sprake van een lange reeks rapportages (onder andere van Amnesty International en Middle East Watch), waarin eenstemmig wordt gewaarschuwd tegen het terugsturen van Palestijnen naar Libanon. Ook zijn er berichten over risico's bij het betreden van de luchthaven van Beirut, welke gecontroleerd wordt door zowel Syrische als Libanese troepen. 

Sinds kort is Eli Hubeika, de leider van de christelijke milities, die verantwoordelijk was voor het bloedbad van Sabra en Chatila in 1982, minister geworden in de Libanese regering, met o.a. de Palestijnse zaak in zijn portefeuille. Andere leden van de regering die in verband zijn gebracht met moorden op Palestijnen zijn Nabih Beri, de vroegere leider van de Amal-militie, en George Sardi, de vroegere leider van de Falangisten. 

Vertegenwoordigers van de Libanese regering hebben verschillende keren duidelijk gemaakt, dat zij de Palestijnen helemaal niet terug willen. Kort geleden zei Libanons president Elias Harawi in een toespraak in Parijs, dat het slechts een kwestie van tijd is, voor men de Palestijnen zal gaan uitwijzen - "Libanon voor de Libanezen".  

Desondanks heeft de Deense politie een speciale afspraak gemaakt met de Libanese autoriteiten. De Palestijnen zullen in Libanon worden ontvangen, als zij in een grote groep komen met voldoende Deense politiebegeleiding (2 agenten per Palestijn). Met wie de Deense politieambtenaren tijdens hun verblijf in Libanon deze afspraak hebben gemaakt wenst Rijkspolitiechef Dahlfeldt niet bekend te maken. 

Middle East Air - de vliegtuigmaatschappij, die normaal tussen Kopenhagen en Beirut vliegt - heeft medewerking aan een dergelijk transport geweigerd. Er wordt nu onderzocht welke andere maatschappijen bereid zouden zijn aan een gedwongen deportatie mee te werken. Er is ook weer om een nieuwe behandeling van de zaak gevraagd in verband met: 

* De vele rapportages die waarschuwen tegen het terugsturen van Palestijnen.

* De afspraak tussen Syrië en Libanon over uitwisseling van gevangenen.

* Eli Hubeika.

* Het transportprobleem. 

Deze zaak is niet alleen een Deense aangelegenheid. De wijziging in het beleid van de Vluchtelingenraad en de rapporten van het Ministerie van Buitenlandse Zaken over Libanon maken vermoedelijk deel uit van een internationale afspraak. De onbuigzame houding van de Deense regering wijst er op dat men onder aanzienlijke internationale druk staat (in 1984 zocht een groep Libanezen toevlucht in een Deense kerk - na 4 dagen werd hen een 'humanitaire verblijfsvergunning' toegezegd). 

Deze zaak kan worden opgevat als een proefballon voor het 'nieuwe asielbeleid' van de EEG. In dit beleid wordt de waardering van de veiligheidssituatie in een land gebaseerd op uiterst eenzijdige informatie, waarvan de bronnen geheim worden gehouden.Als het Denemarken lukt de Palestijnen terug te sturen, zullen andere EEG-landen volgen.Denemarken was ook het eerste land, dat vliegtuigmaatschappijen boetes begon te geven voor het transporteren van passagiers zonder visa. 

Deze actie heeft een redelijk grote belangstelling gewekt bij het publiek in Denemarken. Zij zou ook interesse kunnen hebben in het buitenland, met name omdat Denemarken door velen nog altijd als een buitengewoon tolerant, humaan en democratisch land wordt beschouwd. Wij hopen jullie hiermee te hebben ingelicht over de problemen. Als jullie aanvullende informatie wensen zijn wij bereikbaar in de: Blägärds Kirke Blägärds Plads 6 a 2200 Kobenhavn K Tel. +4535371428 Fax +4531 353677. 

Met vriendelijke groeten, De Deense steungroep