UIT: NN #97 van 14 november 1991  

NIEUWS

DEMONSTRATIE TEGEN VLUCHTELINGENBAJES 

AMSTERDAM - Vrijdag 1 november protesteerden ongeveer vijftig mensen tegen de nieuwe vluchtelingen gevangenis in aanbouw in de Bijlmer. De demonstranten drongen tot ongenoegen van de aannemer door op het bouwterrein en ontrolden spandoeken tegen het Nederlandse vluchtelingenbeleid. 

Deze nieuwe gevangenis moet het detentiecentrum Schiphol-Oost vervangen. De bouw is mogelijk geworden door verruiming van art. 7a van de asielwet waardoor het mogelijk zal zijn, om als kennelijk ongegrond aangemerkte asielzoekers op meer plaatsen dan alleen het Grenshospitium op te sluiten. Vluchtelingen worden door de staat steeds meer gezien als criminele en onbetrouwbare elementen die buiten de grens moeten worden gehouden. Slachtoffers van oorlogen, welvaartsverschillen en politieke repressie worden als criminelen opgesloten. 

Vrijdag 6 december vindt er een zwaaiactie plaats bij deze bajes om dat dan het proefdraaien met asielzoekers begint. Het is om 14.00 verzamelen bij het metrostation Holendrecht.   

KRAKEN BINNEN ZES MAANDEN LEEGSTAND STRAFBAAR 

DEN HAAG - Er is een ontwerp. Voor een wet. Een wet die plaats wil bieden aan de bestaande diversiteit in regels en rechtsbescherming. Op het gebied van huisvesting. En passant wordt in het ontwerp kraken binnen een periode van zes maanden leegstand strafbaar gesteld. 

Precies stelt het voorstel, in artikel 96, dat degene strafbaar is die: wederrechtelijk in gebruik heeft of verblijft, (in) een woning of gebouw, waarvan het rechtmatig gebruik niet meer dan zes maanden voorafgaande aan die wederrechtelijke in gebruik name is beëindigd, en niet op vordering van de eigenaar aanstonds verdwijnt. 

In het Nederlands Juristen Blad, nr. 33 van 26 september wordt hierover opgemerkt dat twee zaken die al in het ontwerp voor de Leegstandwet zaten maar uiteindelijk niet werden ingevoerd. nu weer naar boven komen. Het betreft de verplichte registratie van leegstand en het strafbaar stellen van kraken. 

De gang van zaken toen dreigt zich nu deels te herhalen omdat de verplichte registratie van leegstand in de Huisvestingswet is geschrapt. De strafbaarstelling van kraken is echter gehandhaafd, zonder enige motivatie voor het loslaten van de koppeling van de twee. 

Verder valt de auteurs van het stuk in het NJB op dat de bepaling 'woning of gebouw' in de strafbaarstelling van kraken veel breder is dan de definitie van 'woonruimte' waarover de rest van de ontwerpwet handelt. Verder is er nog wel wat af te dingen op de bepaling 'rechtmatig gebruik' uit het artikel, want wat wordt hiermee bedoeld en hoe wordt dat vastgelegd? 

Het is de bedoeling de wet per 1 juli 1993 in te voeren. Deze of volgende maand zou er mogelijk in de Tweede Kamer over de wet gesproken worden. De ontwerpwet ligt nu ter advies bij de Raad van Volkshuisvesting. Een beslissing zal pas volgend jaar vallen.   

HOGER BEROEP WNC 

LEEUWARDEN - Vandaag, dinsdag 12-11, is het Hoger Beroep in de WNC zaak begonnen, het massaproces tegen de gearresteerden bij de ontruiming van het Groningse Wolters Noordhof Complex (WNC), vorig jaar mei. 

's Middags trokken zo'n tweehonderd mensen in een strijdbare demonstratie naar het Gerechtshof in Leeuwarden, leuzen als 'koffie zetten, broodjes smeren, vrij. vrij, vrij' en 'WNC te gek, justitie op z'n bek' trokken veel belangstelling. Dat deed de groep trouwens sowieso. Een kraakpand in Leeuwarden heeft de eer in permanente belangstelling te verkeren van een observatieteam van de smeris die vanuit een buurtpand de voordeur met een videocamera in de gaten houdt.  

De mensen die vandaag gedagvaard waren en inderdaad aanwezig waren (veel mensen kwamen niet op dagen) moesten zich aan fouillering onderwerpen. Anders mochten ze de twee rechtszalen niet in. Een eis tot wraking van het Hof om die reden werd door een in de haast bijeen geroepen derde Hof niet gehonoreerd. Het leverde in elk geval flink wat tijdverlies op.  

De dagvaardingen draaien nu om deelname aan een kriminele organisatie (140) en openlijke geweldpleging in vereniging (141). De eisen liepen van 4 maanden voor mensen die schuldig bevonden werden aan art. 140, via 6 maanden voor wie zowel art. 140 als art. 141 gepakt wordt tot 8 maanden voor de zogenaamde leiders van de zogenaamde WNC organisatie. 

Het leiderschap is een vage constructie die door het Openbaar Ministerie (OM) met behulp van wat verklaringen en projectie van haar eigen hiërarchiese organisatiestructuur in elkaar geknutseld is. Dit om er zeker van te zijn dat er in elk geval enkele mensen zullen hangen voor de gebeurtenissen in Groningen op 26 mei verleden jaar. En, ongetwijfeld, zal het neveneffekt, dat mensen erg voorzichtig zullen worden om nog aktief deel te nemen aan vergaderingen, ook bij het OM een welkom ontvangst krijgen. 

Verleden jaar werd rond de zaak een vermakelijk drama door het OM opgevoerd. In z'n betoog zaagde de toenmalige officier van justitie door over het Nederlandse cultuurgoed wat in het WNC altijd rijkelijk vertegenwoordigd was geweest. Eerst in de vorm van de Ot en Sien boekjes die door uitgeverij Wolters voor de kindertjes gemaakt werden, en straks, na ontruiming, sloop en nieuwbouw door de in het nieuwe gebouw te vestigen bibliotheek.  

In dit licht bekeken was de periode van kraak een duister dal van onbeschaafdheid waar het kompleks doorheen getrokken was. Hij eiste forse straffen maar ging op z'n bek. De arrestanten werden enkel op grond van openlijke geweldpleging veroordeeld tot 6 en 8 weken straf. Ook in een aantal kranten sloeg de stemming al vrij snel om. De door de gemeente Groningen en het OM georganiseerde inquisitie werd door steeds meer kritiek erg ontkracht. 

De hetze van het OM hebben er toe geleid dat er door de verdediging geprobeerd wordt om het OM niet ontvankelijk te laten verklaren. Hier zal echter pas a.s. donderdag nader op ingegaan worden.De verdediging wordt door 8 advokaten gevoerd. 

Ten eerste wordt de nietig verklaring van de dagvaarding geëist. Het vreemde gegeven doet zich voor dat de arrestanten zowel op het voorbereiden van een misdrijf gedagvaard zijn (140) als op het uitvoeren daarvan (141). Zo wordt geprobeerd om via twee wegen voor dezelfde feiten tot een veroordeling te komen. De verdediging valt verder het politie optreden aan, er was bijvoorbeeld geen huiszoekingsbevel bij de inval; er was geen opsporingsambtenaar bij aanwezig. 

Over artikel 140 wordt de vaagheid rond het door het OM gelanceerde begrip WNC organisatie in de schijnwerper geplaatst; wat nou organisatie, uit hoeveel mensen bestaat die, wie zijn dat, wat is hun betrokkenheid bij het WNC of de gebeurtenissen rond de ontruiming. Verder gaat het om een eenmalige gebeurtenis, er is hier geen sprake van continuïteit. Ook over de deelname aan de organisatie geeft het OM geen duidelijkheid. 

Kortgeleden werd Mariëtte Moors door het Bossche gerechtshof vrij gesproken voor de art. 140 zaak rond het VAK mobiel. Dit juist omdat in haar geval de deelname niet bewezen werd geacht (zie elders deze NN). T.a.v. artikel 141, openlijke geweldpleging, voert de verdediging aan dat enkel je aanwezigheid in een groep die geweld heeft gepleegd niet automaties kan leiden tot veroordeling. Dan moet er eerst nog individuele bewijslast geproduceerd worden. Dit is ook de uitkomst van een arrest van de Hoge Raad van 6 oktober verleden jaar in de Okeghemstraat-zaak. 

De Provocateur Generaal (PG) werkt op sommige plaatsen in z'n betoog op de lachspieren, bijvoorbeeld als er gezegd wordt dat het gebruik van artikel 140 in deze zaak niet beoogd de kraakbeweging te criminaliseren want: een uitdrukkelijk verschil tussen de kraakbeweging en de WNC-organisatie. 

T.a.v. artikel 141 geeft de P.G. ook aan dat hier niet op veroordeeld kan gaan worden door te stellen dat "er een scheiding ligt tussen wens en mogelijkheid". Op dit gebied zou "er een taak voor de wetgever liggen". Ja, ja, de wet moet veranderd zodat aanwezigheid in een gewelddadige groep, ook zonder individuele bewijslast, tot veroordeling kan leiden. Weer wordt de omkering van bewijslast op het verlanglijstje van het Openbaar Ministerie geplaatst. Het WNC-proces loopt nu nog twee dagen, de uitspraak volgt dan op 26 november. [Yan]  

KAARTENAKTIE VOOR OOST-TIMOR 

AMSTERDAM- Het is 7 december 16 jaar geleden dat Indonesië Oost-Timor militair bezette. De gelegenheid wordt door een aantal solidariteitsorganisaties aangegrepen voor een aktieweek. 

Een jaar geleden riepen ruim 10.000 personen en organisaties de leden van de Tweede Kamer op er bij de Nederlandse regering op aan te dringen een aktief beleid inzake Oost-Timor te voeren; een beleid gericht op de eerbiediging van de fundamentele rechten van de Oost-Timorese bevolking en de uitoefening van haar zelfbeschikkingsrecht met inbegrip van het recht op onafhankelijkheid. 

De petitie droeg zeker bij aan het ingenomen, Kamerbreed gedragen, standpunt voor een aktieve politiek inzake Oost-Timor. De bezetting heeft volgens organisaties als Amnesty International meer dan 200.000 mensen het leven gekost. Sinds 1975 kwam eenderde van de Oost-Timorese bevolking om. De annexatie van Oost-Timor door Indonesië wordt niet door de Verenigde Naties (VN), talloze andere internationale organisaties en regeringen (waaronder de Nederlandse) erkend. 

Sinds 1983 vinden er tussen Portugal en Indonesië onderhandelingen plaats onder auspiciën van de VN. De Oost-Timorezen, de belangrijkste partij waar het om gaat bij onderhandelingen die hun toekomst betreffen, zijn tot op heden van de besprekingen uitgesloten. 

Van Oost-Timorese zijde wordt momenteel druk gewerkt aan konstruktieve vredesplannen ter oplossing van het konflikt. Het is daarom nu van belang ervoor te ijveren dat vertegenwoordigers van de Oost-Timorese bevolking, inklusief het verzet, zelf een plaats krijgen aan de onderhandelingstafels.  

In de week van 7 tot 14 december zullen op uitnodiging van het Komitee Indonesië, de fondsorganisatie X-Y en de Oost-Timor Groep Nederland verschillende Oost-Timorezen te gast zijn in Nederland. Zij zullen in deze week deelnemen aan diverse informatieve en diskussiebijeenkomsten. Onderdeel van de spreektour is een politiek debat over 'vredesinitiatieven en perspek1ieven voor de toekomst', dat gehouden wordt op zaterdag 14 december in het Shaffy-theater in Amsterdam. 

Onderdeel van de Oost-Timor-kampagneweek in december is het ondersteunen van de eis van de Oost-Timorese bevolking een plaats te krijgen aan de onderhandelingstafel. Dit willen wij onder andere bereiken middels een ansichtkaartenaktie. Dit initiatief sluit aan bij een zelfde aktie die in Australië en verschillende Europese landen gevoerd wordt. De aktie omvat twee oproepen: een is gericht aan de Sekretaris-Generaal van de Verenigde Naties; de tweede oproep aan Minister Van den Broek. [Komitee Indonesië]   

RARA UIT DE HOEK 

AMSTERDAM - Zo als inmiddels overal bekend zal zijn heeft de RARA weer van zich laten horen. Het huis van Aad Kosto is slooprijp. De tweede verdieping van het ministerie van Binnenlandse Zaken ligt ook in puin. 

In hun verklaring gaat de aktiegroep wederom in de aanval tegen het Nederlandse vluchtelingenbeleid. Het Nederlandse vluchtelingenbeleid 'degradeert vluchtelingen tot een niet-bestaan'. Asielzoekers worden in Nederland vernederd door 'voorgeprogrammeerde ambtenaren die een afwijzing in je gezicht uitbraken'.  

'Het is dit beleid wat mensen afschrijft, uitsluit en ontmenselijkt dat wij willen aanwijzen en brandmerken'. 'Daarom zijn wij op bezoek geweest op de werkplek waar nijvere justitie-ambtenaren dagelijks schaven en vijlen aan de bouwstenen van het beleid en bij een van de direkt verantwoordelijken'. 

Kosto wordt als staatssecretaris van Justitie door RARA als een van de hoofdverantwoordelijken aangewezen voor het Nederlandse vluchtelingenbeleid. Over de motivatie hem als doelwit te kiezen schrijft RARA: 'De laatste (Kosto dus- NN) hebben wij op een moment - deelgenoot willen laten zijn van de ervaring van vernedering. Daartoe hebben wij hem thuis opgezocht, zijn have en goed mishandeld en zijn privacy met voeten getreden. Hij is als het ware uitgezet, zij het maar voor een nacht'. Kosto voert 'een persoonlijke kruistocht tegen buitenlanders en voor een blank en beheersbaar Europa'. 

RARA geeft ook VVD-fraktievoorzitter Bolkestein ervan langs: 'In zijn poging de visionair uit te hangen heeft Bolk geprobeerd om het vluchtelingenbeleid en het minderhedenbeleid voor de toekomst te definiëren. Met in zijn achterhoofd de demografische werkelijkheid dat in het jaar 2010 zo'n 34% van de bevolking uit migranten zal bestaan betoogt hij dat de witte westerse waarden universeel zijn en per definitie opgelegd mogen worden aan migranten'.  

RARA gaat in op 'wat er fout is gegaan met revolutionair en radikaal-links'. 'Het geloof in de wetmatigheid van het (militante) gelijk heeft ertoe geleid dat belangrijke terreinen van de politiek zijn overgelaten aan krachten van het midden en die een tikje links ervan. Wil militant links weer een morele autoriteit zijn, zal het zich moeten richten op de zwakke plekken en daar iets tegenover stellen'. RARA vindt dat de 'krachten van het midden' moeten worden teruggedrongen. 'Voor ons is deze stap er een'.   

OVER DE RARA AKTIES 

AMSTERDAM - Iets anders dan de ANP-samenvatting van de persverklaring en persverslagen van de aktie hebben we (nog) niet ter beschikking. De paar mensen van NN die hier aanwezig zijn denken verschillend over de aanslagen. 

Van 'ach, Kosto vindt wel weer een ander huis' tot 'Het betrekken van mevrouw Kosto bij de aktiviteiten van haar man is sexisties' en 'Kosto is als individu niet/wel aansprakelijk voor 'het parlementair geaccepteerde beleid van de Nederlandse Staat' en 'Het is een beetje gevaarlijk spel spelen om een huis op te blazen'. 

Natuurlijk, het vluchtelingenbeleid in Nederland en Europa is beschamend, we publiceren er regelmatig over. Als deze aktie een positief effekt heeft op dat beleid is dat meegenomen, dat in ieder geval. Maar of dat gebeurt is nog maar de vraag. 

Het gevaarlijkste dat een staat kan doen is de indruk wekken dat haar beleid is te bepalen door gewelddadige aanslagen. Je krijgt dus voorspelbare pogingen om het beleid extra te legitimeren, vooral niet de indruk te wekken dat versoepeling afgedwongen kan zijn door bommen; een harder beleid misschien zelfs. 

En deze vorm van verzet zal ongevaarlijk worden gemaakt of is dat al bij voorbaat door criminalisering en marginalisering (makkelijk zat). Maar misschien is het alleen de bedoeling van RARA het beleid zelf onder de aandacht te brengen. Voor het lukken daarvan maken ze zich afhankelijk van de pers. Het ANP heeft niet erg meegewerkt: hun lange opsomming van overheidsmaatregelen tegen vluchtelingen is tot één regel samengevat. De alternatieve pers (zoals wij dus) heeft sowieso een klein bereik en onze eigen parochie zou toch al aardig op de hoogte moeten zijn. Blijft in de openbaarheid vooral het middel over. 

'De wetmatigheid van het (militante) linkse gelijk etc' dat het ANP uit de RARA-verklaring heeft gelicht, maakt duidelijk dat RARA in strategiediskussie wil met radikaal-links, maar dikke kans dat ook die zich zal beperken tot het middel. De diskussie kan extra gecompliceerd worden doordat een' aantal vluchtelingenorganisaties zich zal distantiëren, waar dan weer een boel gezeik over en weer uit voort dreigt te komen. (Laten we ons in ieder geval niet distantiëren van de distantiëringen.) Maar nogmaals, we hebben nog niet alle gegevens. [P]  

VROUWENDEMO TEGEN VERKRACHTING 

BERLIJN - Vrijdagavond 25 oktober 1991 was er in Berlijn een vrouwendemo tegen verkrachting van vrouwen. De concrete aanleiding was dat 15 oktober een man op het terrein van de Kerkelijke Hogeschool in Zehlendorf 's avonds twee vrouwen na elkaar heeft overvallen en geprobeerd heeft ze te verkrachten.  

De beide vrouwen konden, ondanks hun verwondingen, toch in het gebouw van de Kerkelijke Hogeschool vluchten. De vrouwen werden naar een ziekenhuis gebracht en de politie werd op de hoogte gebracht. De laatste was zeer geïnteresseerd naar de gezondheidstoestand van de twee vrouwen maar vond het niet nodig de dader le zoeken om  hem te arresteren.  

Zo kon de dader een volgende jonge Koreaanse vrouw overvallen en verkrachten die niets wetend en onbeschermd dezelfde weg had genomen. Zij was door haar dusdanig zware verwondingen niet in staat op tijd hulp te halen en overleed later in een ziekenhuis. De demonstratieroute ging van Oost naar West-Berlijn. Er liepen 1000 vrouwen mee.   

DUIZEND HUIZEN MEER VOOR VROUWEN IN OPVANGHUIZEN 

Jaarlijks vluchten meer dan 4000 vrouwen met hun kinderen naar een van de 43 vrouwenopvanghuizen in Nederland. Zij zijn slachtoffer van mishandelingen of seksueel geweld of worden hiermee bedreigd. De helft van deze vrouwen. heeft zelfstandige huisvesting nodig. Er worden hen echter maar duizend woningen per jaar toegewezen, duizend te weinig. 

Het Landelijk Vrouwen Huisvestings Overleg (LVHO) en de Nederlandse Woonbond eisen dat er jaarlijks duizend woningen meer beschikbaar komen. "Het mag niet langer zo zijn dat vrouwen, afgeschrikt door de lange, uitzichtloze wachttijd in noodoplossingen worden gedwongen, of dat zij terug moeten naar hun mishandelende partner." 

De eisen zijn vastgelegd in het manifest 'Duizend woningen meer', dat begin november werd toegestuurd aan de verantwoordelijke ministeries, woningcorporaties en aan de gemeenten. De eisen worden onderbouwd met een door het LVHO uitgevoerd onderzoek onder vrouwenopvanghuizen. Aan dit onderzoek werd door 70% van de opvanghuizen meegewerkt. 

Een deel van de vrouwen gebruikt het opvanghuis om zelfstandig verder te gaan. Die vrouwen hebben snel een goed huis nodig. Snel omdat het verblijf in een opvanghuis tijdelijk is en niet geschikt is voor langdurig verblijf. Daartoe ontbreekt de ruimte en de privacy. Een goed huis is nodig omdat vrouwen met hun kinderen in uiterst moeilijke omstandigheden een nieuwe start moeten maken. Huisvesting moet daarbij een stimulans zijn. Een slecht onderhouden woning in een als problematisch bekend staande buurt is eerder een belemmering. 

Veel vrouwen kiezen, voor hun eigen veiligheid, voor een opvanghuis in een andere dan de stad van herkomst. In het onderzoeksverslag spreekt men daarom van een 'binnenlandse migratiestroom'. Het is nu zo dat opvanghuizen veelal afspraken voor woningtoewijzing hebben met instanties in de eigen stad. Terwijl nog geen derde van de vrouwen uit die stad afkomstig is. 'Met de keus voor een opvanghuis in een bepaalde stad, hebben mishandelde vrouwen - vaak zonder het te weten - ook al een keus voor een nieuwe woonplaats gemaakt'. 

Naast het punt van te lange wachttijden springen in het onderzoek de volgende knelpunten in het oog. De woningen die bewoonsters krijgen zijn vaak van slechte kwaliteit en/of slecht onderhouden. Er zijn in steden vaak maar een paar wijken, waar bewoonsters uit het opvanghuis een woning aangeboden krijgen. Er zijn veel problemen met het opeisen van de oorspronkelijke woning. En er is te weinig keus voor bewoonsters van opvanghuizen wat betreft de plaats waar zij zich vestigen na het verblijf in een opvanghuis. 

De eisen die geformuleerd zijn op basis van het onderzoek van het LVHO zijn als volgt:

1. Er moeten meer woningen aangeboden worden aan bewoonsters van vrouwenopvanghuizen. Door een vergroting van het aanbod moeten de wachttijden op woningtoewijzing voor deze groep vrouwen en kinderen dalen.

2. Bewoonsters van opvanghuizen dienen zich, indien ze op zoek zijn naar zelfstandige woonruimte, overal in Nederland, in een stad of dorp van eigen keuze, te kunnen vestigen.

3. Er moet verbetering komen in de kwaliteit van de woningen, die aan bewoonsters van vrouwenopvanghuizen aangeboden worden. [Woonbond]  

DEEL TU BERLIJN BEZET ALS ANTIRACISTIES CENTRUM 

BERLIJN - Sinds 24 oktober zijn in Berlijn het kantoor van de ASTA (een studentenvereniging) en een deel van de techniese Universiteit bezet als protest tegen racisme en buitenlandershaat. 

Berlijnse autonome vluchtelingengroepen hebben er een antiracistisch centrum (ARZ) in gevestigd. Daar wordt nu de coördinatie tussen de verschillende antiracistiese initiatieven georganiseerd. Zo wordt geprobeerd om lopende projekten samen te brengen en verzet tegen het racistiese vluchtelingenbeleid te stimuleren. 

Anderzijds wordt in deze ruimtes plaats geboden aan vluchtelingen om zichzelf te organiseren, ervaring uit te wisselen en met hun ervaringen en eisen naar buiten te treden. Er moet een eind komen aan de situatie dat er enkel over vluchtelingen gepraat wordt. Vluchtelingen kunnen en willen voor zichzelf spreken en het is aan het publiek om hun ideeën en eisen te leren kennen en te ondersteunen. 

Het ARZ biedt woonruimte aan vluchtelingen die, doordat ze het verplichte verspreidingsbeleid van de Duitse regering negeren, of omdat ze gevlucht zijn voor racisties geweld, woningloos zijn. (Vluchtelingen die vertrekken uit de aan hen door de Duitse staat toegewezen woonplek verliezen alle ondersteuning van de overheid). Er wonen tot nog toe 30 mensen in het ARZ.  

Momenteel vinden er onderhandelingen plaats tussen de vluchtelingen en het bestuur van de TU. De Studentenraad en een aantal hoogleraren van de TU hebben zich solidair verklaard met de eisen van het ARZ en de vluchtelingen. Dit deed ook een lange reeks andere groepen. Het ARZ roept alle mensen op om op te staan tegen racisme en fascisme en dit niet over te laten aan officiële instanties. In Berlijn begint het verzet nu behoorlijk op gang te komen. 

Bijvoorbeeld:

- De gedwongen verspreiding van vluchtelingen over de voormalige DDR is deels voorkomen.

- Er zijn kontakten gelegd met de bewonersters van vluchtelingencentra in en om Berlijn.

- Anti-racisme/fascisme groepen worden overal opgericht.

- Vluchtelingen uit Hoyerswerda werden in hun eisen ondersteund, hun verblijfsrecht in Berlijn werd bij de Senaat afgedwongen. Ook ondersteunde het ARZ een demonstratie tegen de Conferentie van de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie van de EG, eind oktober, waar nieuwe maatregelen besproken werden om Fort Europa af te sluiten voor vluchtelingen. 

Het ARZ eist:

- Blijfrecht en humane omstandigheden voor alle vluchtelingen en migranten.

- Vrije keus van verblijfplaats.

- Geen deportaties.

- Geen internering van vluchtelingen.

- Garantie voor alle uit de DDR naar Berlijn gevluchte vluchtelingen dat ze daar kunnen blijven.

- Onmiddellijke verstrekking van uitkeringen aan alle vluchtelingen. 

Tijdens een perskonferentie op het centrum op 30 oktober werd verteld dat in de twee voorafgaande maanden 6 vluchtelingen waren overleden na mishandeling door fascisten. 10 verkeren nog in levensgevaar. Zo'n 40 mensen zullen blijvend letsel overhouden. De in brand gestoken woningen en opvangcentra zijn niet meer te tellen...   

VRIJSPRAAK AKTIE C&A 

GRONINGEN - De vrouwen die na afloop van een aktie tegen een C&A-filiaal in de Herestraat te Groningen van een naburig dak zijn geplukt, werden 29 oktober vrij gesproken wegens gebrek aan bewijs. Men had de vrouwen de aktie namelijk niet uit zien voeren. 

Bij de aktie werden de ramen van het filiaal dicht geverfd en op de stoep stond geschreven 'C&A Uitbuit'. Dit in het kader van de Schone Kleren Kampagne. C&A verkoopt kleding die in elkaar gezet wordt door vooral vrouwen onder slechte arbeidsomstandigheden. 

De voorgeleiding van drie van de zes gearresteerde anonieme vrouwen werd aangegrepen door opnieuw C&A op negatieve wijze in de publiciteit te brengen. Buiten de rechtbank en voor het C&A filiaal in de Herestraat werd weer gefoldert: niet de vrouwen maar C&A zou terecht moeten staan.   

BAJESBERICHT VAN ROLAND 

HEERHUGOWAARD - Roland van Hell zit vanaf juli in de gevangenis Westlinge in Heerhugowaard een straf uit van zeven maanden wegens het ontmantelen van een Hawk-luchtdoelraket en deelname aan antimilitaristiese akties van Vak-mobiel (mobiel Vredes Aktie Kamp). Hier een verslag van zijn bevindingen. 

Heerhugowaardse dagen, 14-10-91: inmiddels zit ik hier alweer drie maanden en een week. Ik ben een van de weinigen hier die zijn dagen aftelt, elke dag streep ik er weer een door. De woonvoorziening is niet echt slecht, alleen is het nu jammer dat Westlinge meer een buitengebeuren is dan een gesloten gevangenis waar alles binnen gebeurt.  

Hier is het zo dat je voor alles naar buiten moet. Wil je bijvoorbeeld een kopje thee halen, dan moet je al naar buiten naar de gezamenlijke keuken. En zo is het met bijna alles hier. Het enige wat je hier boven in het appartement kunt doen, is slapen en tv kijken in de gemeenschappelijke huiskamer. Je woont hier met vier mensen in een appartement en met veertig of meer in een paviljoen. 

Een voordeel van het min of meer open systeem van Westlinge is voor mij de vrije weekenden. Even een paar dagen uitblazen om je er weer een maand doorheen te bijten. Aan de andere kant is dat vrije weekend nou precies datgene waarmee ze je eronder houden. Als je drugs hebt gebruikt, al is het maar een joint, hup weg vrij weekend. Officieel zijn dingen als sport en andere vrije bezigheden niet verplicht, en toch, als je er niet aan meedoet ga je op rapport. Na drie rapporten ben je je vrije weekend kwijt. 

Sinds een maand heb ik mijn eigen programma. 's Morgens van acht tot twaalf onderwijs, 's middags arbeid. op donderdag de hele dag arbeid. Die arbeid is niet echt leuk, maar wel vol te houden. Meer een soort bezigheidstherapie. En natuurlijk de rangen hier onderling, walgelijk gewoon. De een is nog stoerder dan de ander.  

Er heerst hier op de meeste paviljoens een middelbare school mentaliteit. Inmiddels heb ik niet meer de behoefte om ook maar iets te proberen te veranderen hier. Hoe valt er ook iets te veranderen aan een van grootste fouten van het systeem. Mijn enige zorg is om mijn tijd zo goed en zo kwaad als het kan door te komen. Nog bedankt voor alle post die ik krijg. Met strijdbare groet, Roland.   

PROCES MARIËTTE EN KEES 

BREDA - Op donderdag 7 november moesten Kees Koning en Mariëtte Moors voorkomen wegens een aktie begin augustus dit jaar, waarbij een zendmast van vliegbasis Volkel omver werd gehaald. Tegen Kees Koning werd 18 maanden geëist. 

Omdat de dagvaarding van Mariëtte onleesbaar was (want gefaxt, leve de technologie!), werd deze nietig verklaard. Na het proces werd ze dan ook vrij gelaten. Ze zal binnenkort opnieuw gedagvaard worden. De aanklacht tegen Kees was het in gevaar brengen van de luchtvaart. Een piloot van Volkel verklaarde dat er bijna een botsing tussen een F-16 en een burgervliegtuig had plaatsgevonden. Kees werd gezien als leider van de aktie. 

Kees had geen advokaat en deed zijn eigen verdediging, die niet juridisch maar politiek was. Hij zei in zijn verklaring dat hij de verklaring dat hij de luchtvaart in gevaar zou hebben gebracht niet gelooft. Dit werd overigens door een getuige-deskundige bevestigd. Mariëtte en hij werden opgepakt bij de tweede keer dat ze een mast omverhaalden, na een lange achtervolging. Er was hondenbewaking en zes mensen van de bewaking. Ze lieten het gebeuren. Als het levensbedreigend was, waarom is het dan niet voorkomen? 

Of de publieke opinie met de axie instemde kon hem weinig meer schelen. 65 Procent van de mensen was immers voor de Golfoorlog. Omdat de Nederlandse staat kernwapens op haar grondgebied heeft erkent Kees het recht van die staat niet om hem aan te klagen.  

Behalve voor bovengenoemde aktie moest Kees ook voor de axies tegen NF-5's terechtstaan die aan Turkije zouden worden verkocht. Daarvoor werd 2 keer 2 maanden geëist. Deze aanklacht is extra cynisch omdat juist nu de vliegtuigen gebruikt worden in de aanvallen op Koerden in het Noorden van Irak. De uitspraak is op 21 november. 

Mariëtte kreeg ook te horen dat zij is vrijgesproken in haar zaak van het artikel 140 proces tegen VAK-mobiel. Deze was door de Hoge Raad terugverwezen naar het Hof. Het gerechtshof in Den Bosch achtte niet bewezen dat zij deelgenomen heeft aan de criminele organisatie. Opnieuw is hiermee een artikel 140 zaak op grond van deelname afgewezen. Het kan gevolgen hebben voor de nu lopende WNC-zaak.    

NETWERK UITKERINGSGERECHTIGDEN BEVRIJDT ZICH VAN VERGADERDWANG 

DEN BOSCH - Het Netwerk Uitkeringsgerechtigden (NU) bestaat inmiddels zo'n drie jaar. De laatste aktie was tijdens de opening van het nieuwe gebouw van het ministerie van asociale zaken op 8 mei j.l. Daarna werd het stil rond het NU. Dat mag vreemd lijken in een tijd waarin de diskussie over de 'sociale zekerheid', met name rond de WAO, hoog is opgelaaid. Voor ons was het echter tijd voor een inhoudelijke diskussie. 

Dit schrijft het NU in een persbericht dat we hieronder verder samenvatten. De aktie bij het ministerie was de eerste grote openlijke aktie op initiatief van het NU. Lang tevoren was begonnen met de organisatie. Aktie- en belangengroepen in het hele land waren uitgenodigd deel uit te maken van de initiatiefgroep.  

Ondanks de lange voorbereidingstijd en de hoeveelheid werk viel de opkomst tegen. Andere groepen en personen lieten het grotendeels afweten, en de verantwoordelijkheid bleef teveel bij het NU. Veel werk met matig resultaat. Andere aktiviteiten hadden daaronder te lijden. Vandaar een herbezinning op de gekozen strategie.  

Die omvatte enerzijds zgn hoogdrempelige (in het geheim voorbereide) akties, zoals de bezettingen van het beleidscentrum van asociale zaken (oktober '88) en het VNO (oktober '89). Anderzijds openlijke akties om meer mensen bij het NU te betrekken. Deze keuze berustte vooral op de behoefte om met meer mensen, ook van buiten de 'scene', aktie te voeren en de NU-ideeën in bredere kring bekendheid te geven. 

De praktijk heeft uitgewezen dat met name de pogingen meer mensen te betrekken bij de uitkeringsstrijd erg arbeidsintensief zijn. Verbreding (zonder verlies van eigen identiteit) betekent zoeken naar nieuwe mensen, zowel 'ongeorganiseerden' als mensen die aktief zijn binnen andere, officiële organisaties. Met name dat laatste kost veel energie. Bovendien is het de vraag wat deze inspanning oplevert. In de praktijk blijken veel organisaties uit niet meer dan een kleine aktieve kern te bestaan, die volledig opgaat in haar eigen taken en slechts gesteund wordt door een groep passieve sympathisanten. 

Wij konkluderen dat we het 'verbredingsspoor' voorlopig moeten loslaten. Niet omdat we niet geloven in verbreding. Integendeel, dat is uiterst noodzakelijk om ooit tot werkelijke veranderingen te komen. Voor ons betekent het echter teveel energie en te hoge werkdruk. We keren daarom terug naar de oorspronkelijke opzet van het netwerk: een aktie-overleg van mensen uit verschillende plaatsen over praktiese zaken. Wel blijven we streven naar uitbreiding. We richten ons op het aankaarten van ongelijkheid en dwang. 

Dit blijven we doen door middel van konfronterende akties. Zo zullen wij keer op keer lekker valse tonen laten horen in het koncert van staat, kapitaal en media. Wij willen blijven aangeven dat machthebbers niet onaantastbaar zijn. 

Bij deze hebben we ons bevrijd van de onszelf opgelegde vergader- en aktiedwang. We gaan alleen nog om tafel zitten om akties voor te bereiden. Akties op momenten en plaatsen die we zelf bepalen. We blijven uitgaan van de in de NU-brosjures omschreven uitgangspunten die we om de zoveel tijd binnen eigen kring te diskussie blijven stellen. [Netwerk Uitkeringsgerechtigden]