UIT: NN #97 van 14 november 1991  

Bush bezoekt nederland 

Op 8 en 0 november bracht Bush een bezoek aan Nederland. Op 9 november werd er door het Anti Bush Comitee (ABC) een demonstratie georganiseerd. Er waren, ondanks de regen, zo'n 500 mensen. Hieronder volgt een -ingekort- verslag van het ABC, een verslagje van een demonstrante en een reactie van een demonstrant. 

Verslag van de demonstratie tegen Bush 

Den Haag - Op 9 november demonstreerden zo'n 500 mensen tegen Bush en zijn zogenaamde 'nieuwe wereldorde'. Ondanks het rotweer en het verbod van de smeris om via het centrum naar de VS ambassade te gaan was het een sterke demo die vol overtuiging uitgelopen werd. Er werden een hoop leuzen geschreeuwd en spandoeken waren ruim voorhanden. De kopgroep van de demo straalde erg veel kracht uit, iets wat een gevolg was van een goede voorbereiding.  

Dat deze voorbereiding ook nodig was, bleek uit het feit dat de smeris met name in het begin van de stoet het nodig vond om mensen individueel te intimideren. Aan het gedisciplineerde en vastbesloten optreden van de mensen hier omheen is het te danken dat deze incidentjes niet geëskaleerd zijn in zinloze matpartijen.De route liep voornamelijk door de Schilderswijk: een arbeidersbuurt waar ook veel migranten wonen.  

Het publiek in de Schilderswijk reageerde veel uitgesprokener op de demo dan het publiek dat we doorgaans in de winkelstraten aantreffen. De manifestatie op het Oranjeplein was ook een sukses te noemen: goede muziekgroepen staken de verkleumde mensen een hart onder de riem en ook de warme chocomel met rum liet zich goed smaken. Toen de deelnemers/sters aldus een beetje waren bijgekomen konden de sprekers/sters van start gaan. 

Organisatie 

Het initiatief tot de demo is genomen op de oprichtingsvergadering van het Anti Interventie Komitee (AIK), en om andere groepen een kans te geven om mee te helpen organiseren is het ABC opgericht. Zoals gewoonlijk is de demo uiteindelijk tot stand gekomen door het werk van te weinig mensen waarvan een aantal flink onder druk is komen te staan.  

Ondanks die omstandigheden is er prettig en duidelijk samengewerkt door mensen die deels nieuw voor elkaar waren. Met name de mobiliteit is niet echt goed uit de verf gekomen, maar de vraag is of we dat veel beter hadden kunnen doen. Posters en pamfletten laten drukken en uitdelen is één ding, maar als de kontakten met groepen die willen plakken en uitdelen er in onvoldoende mate zijn, is het nauwelijks haalbaar deze kontakten onder zware tijdsdruk nog te gaan leggen. 

Bovendien gaat het erg slecht met de links-radikale beweging, ook inhoudelijk gezien. Zo kregen enkele mensen vanuit kraakkafé's te horen dat het eigenlijk zo'n slechte zaak niet was, die wereldorde van Bush. Ook tijdens de Golfoorlog bleek dat een hele hoop mensen niet (meer) in aktie willen komen. Wij vermoeden dat het bewustzijn van grote delen van de linkse beweging de weg heeft afgelegd van machteloosheid en desinteresse naar een akseptatie van het systeem en haar verkooptruuks. 

Van machteloosheid hadden we zelf ook last toen we met de smeris onderhandelden over de route. Na een diskussie over voors en tegens bij het aanmelden van de demo gaven de tegenstanders onder protest toe. Zoals gezegd kregen we een rot route toegewezen omdat we niets hadden om mee te dreigen. Volgens een politiewoordvoerder had Bush toch recht op lege straten. Over de vraag of de keuze voor aanmelden een juiste is geweest, is waarschijnlijk nog niet het laatste woord gezegd. Wellicht zou de smeris het niet aanmelden van de demo als ekskuus hebben gebruikt om deze onmogelijk te maken. 

Dagje Den Haag 

Zaterdag vroeg opgestaan, de trein in naar Den Haag. Op het verzamelpunt, het Plein, is nog niemand. Even denk ik dat ik me vergist heb in de plek, maar dan merk ik alle politieagentjes op en weet ik zeker dat ik goed zit. Later komen er meer mensen en zo rond half één zijn er een paar honderd mensen. Er worden stencils uitgedeeld met info voor als je opgepakt wordt, het advokatennummer e.d. Ook de smeris heeft zich vermenigvuldigd en zit nu op paarden of heeft honden bij zich. 

Dan gaat de demo op pad. Na een winkelstraat zijn we opeens beland in een volkomen uitgestorven kantorenwijk met allerhande ministeries. De smeris doet vervelend, 'maskers' moeten af (dat is 'afgesproken' met de organisatie zeggen ze), ze lopen in de demo en op een rijtje ernaast. En steeds regent het. Dan komen we in 'de Schilderswijk'. Hier zijn wel mensen, die hun ogen uitkijken naar zo'n stelletje gekken in de regen. Op straat wordt gediscussieerd en later blijkt dat een aantal mensen zich bij de demo heeft aangesloten. 

Op het Oranjeplein aangekomen is het dringen voor de warme chocomelk met een drupje rum. Ook in de zogenaamde links radikale sien zijn aso's die niet een minuutje langer kunnen wachten en liever met de ellebogen werken. Ik snap nog steeds niet waarom er aan het eind van een demonstratie altijd zoveel mogelijk sprekers/sters moeten zijn. Ik weet waarvOor ik meeloop, maar in de stromende regen ben ik moeilijk te motiveren.  

De rest van de mensen dacht er blijkbaar net zo over want binnen een half uur was het aantal terug gelopen tot 50. Niets dan lof voor de sprekers/sters overigens, maar zij stonden droog! Al met al was het best een goede demonstratie, goed georganiseerd, tja en de regen laat zich niet plannen. Waar ik vooral erg om moest lachen waren de mensen die elke keer als de demo even stilstond snel hun sjaal voor de mond trokken, 'heftig' om zich heen keken om vervolgens, als de demo weer verder ging, de sjaal weer naar beneden te trekken. Over belachelijk gesproken. 

Grrrbina    

Emoties rond bezoek Bush 

Demotiverend 

Vanmiddag demonstreerden we met enkelen honderden mensen tegen Bush en zijn wereldorde. Vanaf het Plein werden we al snel via straten vol kantorén en daarna via de Schilderswijk het centrum. uitgeleid, om tenslotte op een of ander pleintje uit te komen waar een manifestatie gehouden werd. Die hebben we maar even meegemaakt. Toen we op de terugweg (naar de auto) langs het Binnenhof kwamen, stonden daar een hoop mensen achter dranghekken te wachten.  

Wat bleek??? Bush en zijn criminele vereniging zouden langskomen. Mijn vraag is nu: Waarom stonden we dáár niet? Waarom laten we ons door smeris (en de organisatie van deze demo) zo ver van de plek des onheils wegvoeren? We hadden tussen het publiek kunnen staan, verspreid nog wel en allemaal onze middelvinger aan Bush en consorten kunnen laten zien. Op z'n minst... Je kunt de mensen in de Schilderswijk wel, laten weten waarom je daar loopt, met spandoek en al, maar persoonlijk zie ik het meer zitten om tijdens zo'n bezoek de eikel zelf te laten zien hoe je over hem denkt. 

Zou het voorbereidingscomité bij een eventuele volgende keer van tevoren wat duidelijker kunnen zijn over hun afspraken met de smeris? (En eisen dat er geen stillen meer meelopen bovendien en niet zoveel geüniformeerd tuig) Dan kunnen we tenminste straks, bij het bezoek van het Schwarzkopf-varken kiezen of we naar het Evoluon of de manifestatie in Geldrop of Best gaan. Yankees out of everywhere. 

Zora    

Den Haag bruisende stad! 

Van uw korrespondent Jan Berenburg ter plaatse. 

9 november Bush in Den Haag, een demonstratie tegen zijn komst. Rond 12.00 uur had zich een groep mensen op Haags mooiste plein, 'het Plein' geïnstalleerd om zich op te maken om een demonstratie te lopen onder het motto 'Breek Bush Wereldorde'. Het Haagse strijdkoor 'Jan en alleman' zong een lekker deuntje maar de stemming kwam er niet echt in. Het was vroeg, ik kwam bijvoorbeeld ook met wallen onder de ogen van het tekort aan slaap bijna te laat, de zon wilde niet komen en de dag beloofde druilerig te worden.  

In ieder geval ging rond half een een stoet van zo'n 250 mensen (misschien een beetje zuinig cijfer, maar liever te weinig dan te veel) op pad. Doordat de Haagse overheidsdienaren al in groten getale aanwezig waren en ook de route konden bepalen, kan ik stellen dat de route wel zo ongeveer de minst enerverende in mijn demonstratie-carrière is geweest. 

Als gebruikelijk begon het allemaal met een beetje aftasten tussen de 'blauwen' en de 'zwarten'. Er werd een strijkertje hier en daar gegooid, een bivakje net iets teveel over het hoofd getrokken, waardoor de 'blauwen' in het begin een beetje konden zeuren en zelfs vervelend doen, alhoewel dat allemaal niet zo erg was omdat onze zgn. kameraden die dat deden de reaktie van de politie wel rolbevestigend vonden werken. Je moet toch immers je vijanden kennen ?! 

Goed, de demonstratie liep door de minst bevolkte gebieden van Den Haag in het begin. Het centrum is geen moment aangedaan, en zo liepen we het eerste half uur tussen de kantoren, waardoor een demonstratie als deze nog nietiger lijkt. Maar ja, we konden onze lol op, want we zouden daarna 'de wijken in trekken', en dat deden we dan ook.  

Lang leve de ontdekking van de Schilderswijk als demonstratie gebied. Ook daar liepen we wat rond en bij gebrek aan genoeg waardering van omstanders begonnen een aantal mensen maar weer de leuzen te roepen als 'Palestina, Koerdistan vrij, vrij, vrij!' en over internationale solidariteit te schreeuwen waarop onze Koerdische en Palestijnse 'kameraden' ook gelijk met hun duim omhoog gingen en ons OK vonden.  

Een andere omstander schreeuwde ons echter toe dat het toch al vrede was, en dat wij juist die vrede molesteerden. Wat mij betreft typerend voor deze dag. Het bleek wat mij betreft dat niet overgebracht kon worden wat er bedoeld werd. Jammer, maar wel iets om rekening mee te houden. Na wat hagel en regen doorstaan te hebben (en de nodige hanenkammen ingezakt waren) kwamen we op het Oranjeplein aan Waar een aantal sprekers zouden komen.  

Iemand van de organisatie opende dan ook met te zeggen dat sprekers niet zo populair zijn in de linkse beweging. Prompt zag ik ook inderdaad vele mensen vertrekken na een kopje heerlijke chocomelk met rum, (bedankt daarvoor) en konstateerde dat de spreker gelijk moest hebben.  

Ik weet niet wat ik nu moet met een demonstratie als deze. Ik erken dat ook ikzelf niet in een echt 'strijdbare' stemming was, en dat ik alleen maar meer gefrustreerd werd door de mensen om me heen waarvan velen zo nodig 'heftig' moeten zijn, tegen de politie, etc. Ik kan mezelf daar absoluut niet meer mee identificeren. Ik vind het gewoon oervervelend om gekonfronteerd te worden met een generatie in de aktiescene (hoe verdomd vaag dat ook moge klinken) die de jaren '80 schijnt terug te willen halen. 

Maar· goed, het was prima dat er ook andere mensen waren, hoewel niet in echt grote getale. Zeker was het ook goed om te zien dat de opkomst uit onze regio zelf meeviel. Wat dat betreft mag de duim daarvoor omhoog. Na een vermoeiende dag, groet uit bruisend Den Haag waarlangs de route van Bush geen afvalbak meer hangt op straat en alle straatputdeksels dichtgelast zijn. 

Jan B.