UIT: NN #94 van 3 oktober 1991   

Dag tegen vrouwenhandel 

Op 25 november 1960 bezochten drie vrouwen in de Dominicaanse Republiek hun mannen in de gevangenis. Ze werden door militairen gegijzeld, verkracht en vermoord. Dit was de aanleiding om 25 november uit te roepen tot internationale protestdag tegen geweld tegen vrouwen.  

Sinds 1981, waarin op een feministiese bijeenkomst in Bogota hiertoe werd besloten, worden elk jaar in Latijns-Amerika protestakties en -bijeenkomsten gehouden. Tijdens de autonome vrouwenweek heeft een groep vrouwen over 25 november gesproken, en wat men hier in Nederland zou kunnen doen. Daar is gekozen voor een landelijk thema: vrouwenhandel. Over de hele wereld worden vrouwen als handelswaar gebruikt en gedwongen als prostitué, dienstmeisje of huisvrouw te werken. Hieraan wordt door handel aren grof geld verdiend. Vrouwenhandel is een gevolg van de ongelofelijke machtsverhoudingen tussen rijke en arme landen, tussen witte en zwarte mensen en tussen mannen en vrouwen. 

Vrouwenhandel is één van de moderne vormen van slavernij en is een zeer sekse-specifieke vorm van geweld. Het gaat om seksueel en ekonomies misbruik in een afhankelijke situatie. Vrouwenhandel is het onder valse voorwendselen naar Nederland halen van vrouwen uit met name Derde Wereld landen. In Nederland worden zij gedwongen om bijvoorbeeld in de prostitutie te werken. Maar vrouwenhandel is niet alleen de handel ten bate van andere arbeidssektoren, zoals handel in dienstmeisjes. 

Vrouwen worden eveneens verhandeld als huwelijkspartners. Buroos die bemiddelen tussen vrouwen uit Derde Wereld landen en Westerse mannen floreren in Duitsland, Japan, Nederland en vele andere landen. Misleiding en uitbuiting van vrouwen en ronduit racistiese praktijken vormen de kern van zulke malafide postorder-huwelijken. Ook is er sprake van vrouwenhandel wanneer een vrouw in eigen land werkzaam is geweest en onder valse voorwendselen naar het Westen verhandeld wordt. Bijvoorbeeld met de smoes 'in een Nederlands bordeel zul je veel meer geld verdienen onder betere omstandigheden', terwijl zij in werkelijkheid in miserabele omstandigheden onder dwang en uitbuiting komt te werken. Het is van belang om hierbij te benadrukken dat natuurlijk niet alle buitenlandse vrouwen die hier als prostitué of dienstmeisje werken, slachtoffers van vrouwenhandel zijn. 

Een zéér belangrijk aspekt van de handel is het financiële voordeel voor de handelaren. De vraag naar buitenlandse vrouwen wordt gekreëerd door een seksistiese en racistiese beeldvorming. bijvoorbeeld in de meeste seksadvertenties voor buitenlandse vrouwen zijn 'exoties' en 'slaafs' kernbegrippen. 'Exoties' wekt nieuwschierigheid en verwachtingen. 

'Slaafs' belooft onderdanigheid. Onder invloed van het sekstoerisme naar landen als Thailand en de Filippijnen is in West-Europa de vraag naar buitenlandse vrouwen gestimuleerd. Het ronselen van vrouwen in Derde Wereld landen is helaas niet moeilijk. In deze landen van herkomst (Colombia, Dominicaanse Republiek, Chili, Ghana, Indonesië, Thailand, Filippijnen) is de ekonomiese en politieke situatie in het algemeen genomen zeer kwetsbaar en onstabiel.  

Sinds het kolonialisme zijn deze landen afhankelijk gemaakt van Westerse landen. De slechte en snel verslechterende situaties in Derde Wereld landen zijn o.a. een gevolg van de zich opstapelende schulden. Schulden van arme aan rijke landen, omdat rijke landen hen via de Wereldbank en het IMF allerlei kostbare 'ontwikkelingsstrategieën' opdringen. Er wordt alleen geld geleend (i.p.v. teruggeven) aan arme landen wanneer betreffend land doet wat het IMF of de Wereldbank van hen eisen. Dat wil zeggen dat de bevolking hard moet werken, terwijl hetgeen zij hier mee verdienen naar het Westen stroomt. Van het geleende geld (waarover veel rente betaald wordt) worden vaak onzinnige projekten gefinancierd waar enkel de elite van profiteert.  

Het is begrijpelijk, ja zelfs vanzelfsprekend om uit een land waar de lonen zeer laag zijn, de gemaakte winsten wegvloeien naar het Westen en (vakbonds)organisaties verboden zijn, weg te trekken, om te overleven en om elders geld te verdienen voor je familie. Door deze situatie is het ronselen van vrouwen als handelswaar niet moeilijk. Migratie is een strategie van vrouwen om hun eigen situatie te verbeteren. 

Vrouwenhandel is een schending van het recht van vrouwen om te beschikken over haar eigen lichaam en leven. Vrouwenhandel is een schending van de rechten van de mens. Vrouwenhandel is geen marginaal verschijnsel. Het vindt systematies plaats, verspreid over heel Nederland, verspreid over de hele wereld. 

Jaarlijks worden er naar schatting enkele honderden vrouwen door handelaren naar Nederland gehaald. Veel vrouwen hebben geen zelfstandige verblijfsvergunning en zijn volkomen afhankelijk van hun handelaren. Wanneer zij getrouwd zijn met een Nederlander, hebben zij de eerste drie jaar van hun huwelijk geen zelfstandige verblijfsvergunning. Dus als zij binnen drie jaar hun man verlaten, moeten zij terug naar het land van herkomst of illegaal in Nederland verblijven. 

Vrouwenhandel is een vorm van geweld dat in onze eigen omgeving plaatsvindt. Het is van belang dat wij elkaar over vrouwenhandel informeren, wij solidair zijn met elkaar en slachtoffers van vrouwenhandel helpen uit de onderdrukkende situatie te komen, wij de Nederlandse overheid aanvallen op hun restriktieve vreemdelingenbeleid en slappe vervolgingsbeleid t.o.v. handelaren, wij regeringen en bedrijven schade toebrengen omdat zij mensen, met name in Derde Wereld landen, uitbuiten ten behoeve van hun eigen belangen en de Westerse ekonomie. 

Wil je meer informatie over vrouwenhandel in de vorm van brosjures e.d. dan kun je schrijven naar de Vrouwengroep 25 november, Postbus 828, 9700 AV Groningen. 

Oproep:

Vrijdag 11 oktober 1991, 20.30 uur, 25 november vergadering voor alle vrouwen uit Amsterdam die de afgelopen vergadering gemist hebben (alle vrouwen min 2 dus). In Wicca, Wittenstraat 73.