UIT: NN #86 van 13 juni 1991   

Reakties op 'de noodzaak van een rel' 

"De installatie van de CD is kenmerkend voor de oprukkende intolerantie-tendens in de samenleving', schreef P. in NN #85 naar aanleiding van de installatie van CD-er Elshout in het provinciehuis in Haarlem. P. was teleurgesteld over de magere tegenakties hier en bij andere gelegenheden en pleitte voor een hardere aanpak. Een bijeenkomst van racistische partijen moet worden geassocieerd met onrust, waardoor mensen blijven zien dat racisme door de samenleving niet wordt geaccepteerd, schreef hij o.a. Hieronder twee reakties.  

DE NOODZAAK VAN GEEN REL 

Reaktie 1 

Het bloed werd mij onder de nagels weggetrokken door een zekere P., die in de vorige NN de grootste onzin liep te verkondigen over de strijd tegen racisme. Volgens P. wordt het tijd om met stoelen en tafels naar racisten te gaan smijten, voordat ze écht gevaarlijk worden. Daarnaast zijn de "Tegen Nazi's"-stikkers niet heftig genoeg, en zouden die, volgens P. na een interessante gedachtenkronkel, alleen maar racisme versterken! 

Anti-racistiese bijeenkomsten met rellen verstoren zou volgens drs. P. spreek- en bijeenkomstenverboden van de CD en CP opleveren. De burgemeester zou geen behoefte hebben aan ordeverstoringen. Deze redenatie kan ook andersom gaan gelden. Omdat er altijd een anti-racistiese groep rellen gaat trappen zouden ze wel eens spreek- en bijeenkomstenverboden opgelegd kunnen krijgen. Die anti-racisten trappen toch alleen maar puinhoop, en dat moet volgens diezelfde burgemeester worden voorkomen. 

Daarnaast duw je de anti-racistiese beweging in een bepaalde hoek van reltrappers die inhoudelijk niets weten te melden. We zouden dan dezelfde fout gaan maken als fascisten: we worden dom en bruut. Het lijkt mij beter om én door middel van akties én door inhoudelijke tegenargumenten te leveren racisme te vloeren. Op die manier bereik je ook veel meer mensen, dan alleen maar datzelfde kleine incrowdgroepje waar drs. P. zich blijkbaar zo thuis in voelt. 

De "Tegen Nazi's"-stikkers zijn fout, beweert P. Je kan beter met stikkers lopen in de trant van "steun je RAF". Mijn god, moet ik stikkers gaan dragen die een stel doorgedraaide, rondschietende peuters steunen? Het is wel heftig, dat geef ik toe. Ik geef ook toe dat mijn opa en oma het niet leuk zouden vinden als ik dat zou doen, en ik zo de felbegeerde generatiekloof tot stand heb gebracht. Maar dan houdt de lol ook écht op. 

Wat wil drs. P. nou eigenlijk? Wil hij/zij het persoonlijke frustraties afreageren op overtuigde racisten, of wil P. racisme bestrijden? De 'taktiek' die P. naar voren schuift brengt ons alleen verder van ons doel: onze groep wordt steeds kleiner en radikaler, de rest van de mensen gaat zich steeds meer tegen ons keren, waarop wij weer radikaler en kleiner worden, waarop de rest nog minder waardering voor ons opbrengt, waarop... Op het laatst staat alleen ? nog wat molly's te gooien. 

Met puur radikale akties bereik je geen reet, als je niet nadenkt over je gevolgen van je aktie. Je bereikt niets als je aktie 'an sich' radikaal is, maar geen of weinig gevolgen leeft. Een bom in een supermarkt is namelijk radikaal, maar we zullen er niet veel aan hebben. Een aktie is pas radikaal als de gevolgen van je aktie radikaal zijn. Daar bedoel ik mee dat je moet bereiken dat zo veel mogelijk mensen het met je eens zijn na een aktie, en ook dingen tegen racisme gaan doen. Maar als je elke racist die je tegenkomt een stoel voor zijn gezicht gooit, zullen weinig nieuwe mensen met je mee gaan doen. Je kan die stoel beter gebruiken om eens rustig te gaan zitten en na te denken. 

Ik vind ook dat er snel en stevig aktie tegen racisme moet komen, maar dan wel met het doel zo veel mogelijk mensen met ons mee te krijgen. En dat varieert van informatievoorziening tot regelrechte konfrontaties met racisten. Je moet racisten niet uit de weg gaan, en gelegenheid geven tot het spuien van hun rotzooi. Maar rotzooi moet je niet met rotzooi zoals P. voorstelt bestrijden. 

Als laatste wil ik opmerken dat P. een zeer gebrekkige visie toonde over wat racisme is. Alleen CD en CP worden genoemd als racisties, terwijl juist hét grote probleem van racisme is dat het steeds onopvallender en 'normaler' wordt. Racisme is niet alleen maar Janmaat en aanhang, het is Sinterklaas en Zwarte Piet, het is een vreemdelingenbeleid van deze regering, enzovoort.  

Dáár wordt racisme pas gevaarlijk, omdat de gevestigde partijen en organisaties, die de naam hebben serieus te zijn, racisties worden. Mensen pikken eerder woorden van Lubbers dan Janmaat, terwijl die niet eens zo ver meer uit elkaar liggen. Als je de CD en CP verboden hebt gekregen is het racisme nog niet weg, integendeel. Dan heb je nog een hele lange weg te gaan. 

En als P. met alle qeweld toch zijn frustraties af wil reageren raad ik hem/haar/het aan om te gaan fitnessen of aerobic-dansen. Dat is voor ons ook wel zo prettig. 

Jurryt  

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX  

RADIKAAL-LINKS DE WIJKEN IN 

Reaktie 2 

Hierbij een reaktie op de brief van P. in NN #85 over de noodzaak een rel te creëren bij bijeenkomsten van CD, CP en andere extreem-rechtse organisaties. Het lijkt me duidelijk dat P. gelijk heeft wanneer hij/zij stelt dat extreem-rechts aan invloed wint. Niet alleen wat betreft de toename van het aantal zetels in gemeenteraden en Provinciale Staten, maar ook - en dat is zeker zo gevaarlijk in het steeds meer salonfähig worden van hun "gedachtengoed". 

Dat laatste uit zich in een harder wordend optreden tegen de vluchtelingen uit het Zuiden, de "gelukzoekers" en de "profiteurs" waarvan men zich afvraagt wat ze te zoeken hebben "in een land dat gemaakt is voor Elfstedentochten en niet voor het liggen onder palmbomen" (Lubbers). Het is racisme in een verhulde en beschaafde vorm, maar het is wel degelijk racisme. Het racisme is niet (of niet meer) iets wat je uitsluitend aantreft bij enge extreem-rechtse clubjes, het is diep doorgedrongen in alle lagen van de Westerse samenleving. 

Volgens mij is het dan ook de vraag of we door het schoppen van flink wat rotzooi aantonen dat de samenleving hun opvattingen niet accepteert. Wat we aantonen is dat hun opvattingen n1et accepteren. In de samenleving zijn hun opvattingen veel dieper doorgedrongen dan veel mensen denken. Het bovenstaande zou volgens mij consequenties moeten hebben voor de wijze waarop racisme en fascisme bestreden moeten worden. Rellen zijn prima, maar ze moeten onderdeel zijn van een bredere strategie. Aan een dergelijke, offensieve strategie lijkt het te ontbreken. 

Want, laten we eerlijk zijn, het initiatief ligt bij hen en niet bij ons. Zij gaan de wijken in om stemmen te werven, wij beleggen bijeenkomsten waar alleen wijzelf naar toe gaan, schrijven brochures die alleen wijzelf lezen en verstoren zo nu en dan een bijeenkomst. Wij beschikken niet eens over een goede strategie tegenover de extreem-rechtse partijtjes, laat staan tegenover het verhulde racisme van de overheid. 

Wanneer we racistiese opvattingen effektief willen bestrijden dan moeten we die opvattingen op politiek niveau bestrijden. En dan bedoel ik niet het parlement maar daar waar wij politiek kunnen maken, in de oude wijken van de steden. Daar wonen de mensen die geruisloos maar definitief zijn weggesaneerd. Daar woont de nieuwe en naar het zich laat aanzien permanente onderklasse die het slachtoffer is van de afbraak van de verzorgingsstaat gedurende de afgelopen tien jaar.  

En daar is dus ook de voedingsbodem waarop racisme en fascisme al van oudsher kunnen gedijen. Een voedingsbodem die alleen maar rijker gaat worden nu het er naar uitziet dat de afbraak ook onder een centrum-linkse(?) kabinet voortgezet gaat worden. Wanneer we het officiële en het officieuze racisme willen verslaan dan moeten we de mensen in de wijken er van overtuigen dat wij hen meer te bieden hebben dan CD, CP en weet ik veel hoe al die andere ranzige groepjes heten, en ook meer dan de nieuwflinkse sociale vernieuwers. 

Radikaal-links moet doen wat de sociaal-demokraten nalaten. Ze moet de wijken en de dorpen in, zich aansluiten bij buurt- en huurdersverenigingen en de andere lokale initiatieven. Daar waar ze niet zijn moeten wij ze helpen opzetten. Onvermijdelijk zullen we daarbij een aantal compromissen moeten sluiten. Maar het alternatief is dat radikaal-links tot in alle eeuwigheid in haar steeds kleiner wordende getto's opgesloten blijft, terwijl het racisme (óók het racisme van de gevestigde partijen!) steeds meer aan invloed wint. 

Wanneer we alleen maar ageren tegen de racisten en de (neo-)fascisten maar geen alternatief kunnen bieden, niet duidelijk kunnen maken waar we voor zijn, dan vrees ik dat we ook deze strijd zullen verliezen, net zoals we al op veel andere terreinen een nederlaag hebben geleden. Waarom zouden wij niet kunnen wat andere politieke groeperingen wel kunnen? Tenslotte hebben wij een betere verhaal te bieden, of niet soms? 

Groeten, Piet