UIT: NN #86 van 13 juni 1991   

Japanse anarchisten 

In Japan zijn er zo'n 400 anarchisten, op een bevolking van 120 miljoen mensen. Niet veel dus, maar ondanks dat zijn er twee organisaties: een afdeling van de AIT (anarcho-syndicalisten) en de Anarchistische Federatie Japan. De AIT probeert de Japanse arbeiders te organiseren maar ook de Aziatische gastarbeiders (die sociaal onder aan de ladder van de maatschappij staan). De Anarchistische Federatie heeft als belangrijkste funktie het produceren van het maandelijkse bulletin, waarmee de onderlinge kommunikatie bevorderd wordt en propaganda bedreven kan worden. 

Er zijn in Japan verschillende bewegingen tegen de monarchie -het keizerlijk ,systeem- genaamd 'Ten-no Sei'. De nieuwe keizer Akihito besteeg de troon in november vorig jaar en volgde hiermee zijn vader Hirohito op. Deze Hirohito had bevel, gegeven tot, de invasie van en de agressie tegen de Aziatische, al dan niet gekoloniseerde, landen gedurende de Tweede Wereldoorlog. 

Op 23 november 1990, de dag van de troonbestijging, waren er demonstraties van anarchisten en trotskisten, waarbij het in Kyoto tot hevige gevechten kwam met de Japanse oproerpolitie.ln Sani-Zuka, 120 km. ten zuid-oosten van Tokyo, wordt al meer dan 15 jaar gedemonstreerd en gevochten tegen de bouw van het Narita vliegveld.  

De bouw van dit vliegveld gaat gepaard met de gedwongen ontruiming van kleine' dorpen en boerderijen. Er wordt veelvuldig tegen geprotesteerd d.m.v, demo' s en gevechten tegen de oproerpolitie. Er wordt zij-aan-zij gevochten door anarchisten, trotskisten en andere links-radikale groeperingen (de laatste zijn een nieuwe gegeven in Japan). Zo'n 15 jaar geleden werd een jonge anarchist gedood door de oproerpolitie. Tot zover het enige dodelijke slachtoffer. 

Gedurende enige tijd hadden anarchisten een eigen voedse1winke1 in 'Kamaga-Saki', een distrikt in Tokyo. De meeste bewoners van Kamaga-Saki zijn ongeschoolde arbeiders die van dag tot dag betaald worden en dus elke dag weer moeten afwachten of er werk voor hun is. Er leven ongeveer 20.000 arbeiders in dit distrikt. Eik jaar sterven er meer dan 2000 daklozen in de straten. In de geest van Kropotkin konden arbeiders en hun families op een kredietbasis voedsel kopen in de anarchistische winkel. 

Helaas bleek al snel dat de meeste niet betaalden. Men was gedwongen te stoppen met de winkel, het geld was op. Ondanks veranderingen in de wereldpolitiek, vooral in Oost-Europa en door de Golfoorlog, zijn de meeste Japanners niet geïnteresseerd in politiek en erg konservatief. De meeste staan ver verwijderd van elke politieke beweging. Japan is een totaal gekontroleerde maatschappij. 

Echter, als een onvermijdelijk gevolg van de totaal gekontroleerde maatschappij, is er een groeiende groep van dropped-out jongeren ontstaan. Sommige van de jongere anarchisten zijn begonnen met het organiseren van deze afvallers in Tokyo. Zij noemen zichzelf 'Kabe-no-Ana' (opening in de muur). Sinds kort kraken zij leegstaande gebouwen van de Tokyo University, die wordt beschouwd als dé Universiteit van Japan voor een carrière in het bedrijfsleven of overheid.  

De mensen van Kabe-no-Ana houden zich in leven door winkeldiefstallen, of, zoals zij dat zelf noemen "politiek winkelen". Deze akties vormen hun eerste verzet tegen de maatschappij. En hoewel de beweging nog klein is, is zij wel belangrijk. Zij probeert de (kansloze) jongeren te organiseren en nieuwe wegen te vinden in tegenstelling tot de reeds bestaande links-radikale organisaties in Japan. 

Taniyon