Naar archief

UIT: NN #81 van 4 april 1991   

Militarisme de wereld uit, te beginnen uit nederland 

Halverwege 1990 schreef Theo Koster een stuk in de nieuwsbrief over de politieke inhoud van totaalweigeren en over de noodzaak daarvan. In een wereld van onder andere kolonisatie van het Oostblok, de al eeuwen geleden gestarte en nog steeds voortgaande drainage van de Derde Wereld, en de verwoesting van het miljeu, is totaalweigeren nou niet bepaald overbodig. Het stuk deed ook een aanval op de steeds verdergaande individualisering binnen de groep mensen van en rondom totaalweigeren. Het artikel hieronder roept op tot meer betrokkenheid en geeft enige tips.  

Wij, Hans Mulder en Theo Koster, zitten op dit moment beiden in de bajes. Als politieke gevangenen wel te verstaan en niet als gewetensbezwaarden! Van mensen die deze nieuwsbrief lezen mogen we verwachten dat ze de noodzaak tot politieke strijd inzien. Dat hoeven we dus niet uitgebreid te herhalen. Wij vragen ons echter af waar de betrokkenheid is. Betrokkenheid van jullie, bezoek(st)ers van het maandelijks overleg en de lezeressen en lezers van deze Nieuwsbrief. 

Hiermee bedoelen we niet de persoonlijke betrokkenheid die spreekt uit de vele kaarten en brieven die we ook van jullie ontvangen de steun die we daaruit halen is heel belangrijk. Doch die persoonlijke steun is slechts één kant van het totaalweigeren. We zijn geen gewetensbezwaarden die met veel ach en wee geroep die acht maanden doorgesleept moeten worden. Het kan best zijn dat het vastzitten zelf hét moment is om publiciteit te zoeken. Maar dat betekent toch hopelijk niet dat alleen de vastzitters met hun eventuele steungroepen moeten laten zien dat er vergaande stappen nodig zijn om mensen aan het denken te zetten? We zitten niet om schone handen te houden, noch alleen voor onszelf. 

Het gaat echt niet om een full-time baan: mensen wijzen op het feit dat er nog steeds jongens opgesloten worden voor het hebben van een andere politieke overtuiging, bij ieder gelegenheid die zich maar voordoet, kost weinig moeite. En we zeggen ook niet dat niemand van jullie dat doet, vaag weten we immers dat er onder jullie mensen zijn die op hun eigen manier met totaalweigeren en/of antimilitarisme bezig zijn. 

In tijden van nep-ontspanning is het belangrijker dan ooit om kritisch werkelijke ontwikkelingen bloot te leggen. Het vestigen van de aandacht op totaalweigeren kan hierbij een goed middel zijn, zeker als je het konkreet maakt door het noemen van de namen en adressen van de op dat moment vastzittende totaalweigeraars. Juist het feit dat er nu nog steeds totaalweigeraars 8 maanden worden opgesloten roept een morele verontwaardiging op, en daar kan op ingespeeld worden. We roepen jullie dan ook op om ons, en de vastzitters na ons, politiek te ondersteunen. 

Hiermee bedoelen we niet dat we verwachten dat jullie grote akties in elkaar draaien (hoewel dat natuurlijk een enorme politieke steun zou betekenen) of de landelijke publiciteit proberen te bereiken. Er zijn genoeg manieren denkbaar om vastzitters politiek te ondersteunen. Om enkele voorbeelden te noemen: er zullen onder jullie mensen zijn, die voorlichtingen over totaalweigeren geven <-> daarbij kun je ook wijzen op de vastzitters van dat moment door bijvoorbeeld een handtekeningenkaart mee te nemen. Een handtekeningenkaart kun je ook meenemen naar je kursus Spaans of rond laten gaan tijdens de pauze op je werk <-> je maakt er een diskussie mee los, enzovoorts. 

Diskussie kun je ook door een sandwichbord 'Politieke gevangenen op dit moment' te maken en daarmee naast een standje van een politieke partij of Amnesty International gaan staan. Je kunt ook met zo'n sandwichbord om gaan lopen tijdens een demo, waar je toch naartoe wilde zonder dat je een spandoek of iets dergelijks mee zou nemen. Je kunt een stukje schrijven in de clubkrant of een eenvoudig affiche maken en dit voor het raam hangen. Of je spreekt met een paar mensen af om eens het buro militaire zaken in je gemeente voor een kwartier of zo te bezetten. Je kunt er ook gewoon met een spandoek gaan staan. Of, nog leuker, hang zo'n spandoek eens van een hoog gebouw. Enzovoort. 

We hopen dat jullie 'het plaatje' zien. Door iets te doen, ook al lijkt het nog zo eenvoudig, doorbreek je de individualiteit rond totaalweigeren. We zijn er immers samen mee bezig! Als je iets doet is het voor de vastzitters enorm stimulerend als ze tenminste op de hoogte zijn van wat er gebeurt. Dus laat het ze/ons even weten. Zonder dit soort signalen van buiten word je eigenlijk automatisch in het individuele gedrongen. 

En het werkt niet alleen voor de vastzitters stimulerend, ook voor jezelf, voor de 'beweging', want er beweegt weer wat. Je doorbreekt er de matte houding mee, die we hier eigenlijk ook bij onze medegevangenen konstateren: 'Hou je maar gedeisd, je verandert toch niks.' Oh, nee? Wij wensen niet dat onze ketenen worden verguld; ze moeten worden verbroken! Dat vereist een aktieve houding binnen en buiten de bajes. 

Wij willen graag reakties hierop. Niet alleen van het totaalweigeroverleg, maar ook van totaalweigeraars, die jaren geleden vastzaten. 

Strijdbare groet, Theo en Hans 

Adressen:

Totaalweigernieuwsbrief p/a Stencilkommissie A'dam, Vosmaerstraat 213 1054 TA, Amsterdam. Theo Koster De Marwei, Postbus 1091 8900 CB, Leeuwarden. Hans Mulder is weer vrij. 

Dit artikel stond in Totaalweigernieuwsbrief nr.1-199l.

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1991