UIT: NN #81 van 4 april 1991   

KONFRONTATIE 

Twee nummers terug kondigden wij de verschijning van het nieuwe blad Konfrontatie aan. Voor velen zal hierop een teleurstelling gevolgd zijn, omdat het blad niet in de verkoop kwam. De redaktie van Konfrontatie had besloten het blad gericht aan linkse groepen toe te sturen. Het was niet de bedoeling dat het in handen zou vallen van allerlei Yupachtigen die steeds maar weer uit zijn op nieuwigheidjes. Hoe dan ook, of de yuppen waren slimmer of het aantal belangstellende linksen was onderschat, maar de eerste oplage van 1000 was zo snel op, dat besloten werd nog eens zoveel te drukken. Desondanks zullen veel mensen Konfrontatie alleen hebben kunnen lezen bij hun klup of kroeg. Het ongelukkige hierbij was dat Konfrontatie nou niet bepaald een "wachtkamerblad" (zo eentje waar je af en toe een stukje uit pikt) is. De zwaarte van de artikelen vereist toch wel enige tijd en rust om aandachtig te kunnen lezen. Zaterdag 23 maart jl. hield Konfrontatie een diskussiedag over de linkse beweging.  

De opkomst was niet overmatig groot, ook al waren 200 groepen aangeschreven. Zoals gebruikelijk begon de diskussiedag met een uurtje wandelgangen. Normaal is dat een aangename en voor linkse samenwerking nuttige aangelegenheid. Helaas werd de sfeer op het kongres ernstig geremd door de ijzige omgeving. Verscheidene mensen stonden zich tijdens de pauzes buiten in de zon op te warmen. 

ONTSTAANSGESCHIEDENIS  

Een lid van de initiatiefgroep hield een inleiding over het ontstaan van het blad en ging daarvoor terug tot de jaren '80. Toen werden een enorm aantal bladen opgericht voor verschillende bewegingen. Begin jaren '90 besloot autonomenblad "de Zwarte" tot opheffing, met daaraan gekoppeld een plan om een nieuw blad op te richten. De reden hiervoor was dat in de Zwarte "zeer trendmatig bepaalde thema's werden behandeld en het blad zich steeds meer naar binnen richtte."  

Diskussies herhaalden zich of werden juist niet gevoerd. Bluf bestreek een breder terrein en zorgde nog voor enig verband. Sindsdien zijn er pogingen gedaan tot bredere bladen zoals Shell- en Kago-kranten, maar die waren uiteraard incidenteel. (Nu ik dit schrijf vraag ik mij af wat men nu eigenlijk met 'breed' bedoelt? Uit de vergelijking met Bluf zou je kunnen konkluderen dat een veelheid van onderwerpen wordt bedoeld, maar met het voorbeeld van de aktiekranten lijkt het weer meer om de veelheid aan bereikt groepen te gaan -MI). 

Vorig jaar is door de initiatiefgroep een stuk geschreven waarmee verschillende groepen benaderd werden. De bedoeling hiervan was om tot een "bredere landelijke groep" te komen. De reakties waren teleurstellend. Men vond het een goed initiatief, maar nam een afwachtende houding aan uit tijdgebrek en scepsis. Sommigen wilden wel stukken schrijven, maar wilden geen verantwoordelijkheid nemen en veel tijd in plannen en uitvoering steken. 

Zo werd het november en de voorbereidingsgroep raakte in een kleine impasse: was het blad zelf voldoende om de diskussie binnen links te voeren, of moesten de initiatiefnemers die zelf organiseren om de basis voor het blad te leggen? Toch is besloten om het nulnummer uit te geven om zodoende een beter beeld van het blad te geven. 

BREDE BASIS NODIG 

Het was niet de bedoeling dat het nieuwe nulnummer werd besproken, omdat dat er anders toe zou kunnen leiden dat de discussie teveel op de artikelen en details daarvan in zou gaan. De initiatiefnemers van Konfrontatie wilden liever weten in hoeverre het blad door een brede beweging gedragen werd, omdat zij er bang voor waren dat het blad anders een doel op zich zou worden. Iets waar je veel tijd en energie in stopt en alleen nog daarom probeert overeind te houden.  

Daarom wil men een brede steun van de linkse beweging hebben in de vorm van deelname aan de redaktie en redaktieraad. Hiervoor zou dan wel enige samenwerking van alle losliggende linkse groepjes nodig zijn. Daartoe moeten, volgens de voorbereidingsgroep, mensen bereid zijn hun dierbare eigen winkeltjes los te laten. 

Centraal stond daarom de vraag hoe de impasse van links moet worden doorbroken, waarna de vraag zou kunnen worden gesteld wat Konfrontatie daarin zou kunnen betekenen. Er werd opgesplitst in 2 groepen van 25. In de ene groep was men vrij enthousiast over Konfrontatie en wilden mensen wel een bijdrage leveren. Desondanks was ook hier de bereidheid om aan de redaktieraad deel te nemen klein. Er werd voorgesteld om tot lezersgroepen te komen, iets wat door de redaktie opgezet zou moeten worden. Men was van mening dat het beter was om langzaam te beginnen. Liever eerst met dunnere nummers en lagere frequentie maar dan wel van hoge kwaliteit. 

VERSPLINTERING OF DIVERSITEIT? 

In de andere groep werd meer over de verdeeldheid van links en de oorzaken daarvan gesproken. De vraag was of dat nu gezien moest worden als versplintering (wat op onenigheid zou duiden) of als diversiteit. Bij de aanwezigen leken in ieder geval geen fundamentele onenigheden te bestaan. Men vond dat het een funktie van Konfrontatie zou kunnen zijn om de gespecialiseerde groepen wederzijds te informeren. 

INFORMATIE, INFORMATIE, INFORMATIE STEEDS MAAR WEER MEER INFO  

Door veel mensen werd naar voren gebracht dat men iets anders zocht dan steeds maar meer informatie. Waar het aan ontbreekt is wat we met die informatie doen. Of zoals iemand dat treffend wist uit te drukken. "Ik kan thuis in mijn archief een plankje met 'potten en flikkers door de eeuwen heen' hebben staan, maar omdat niemand mij daarover op zal bellen heb ik daar niet veel aan. En ik ben er al evenmin op uit dat 10 km verderop ook iemand zo'n plankje heeft". Of iemand anders: "het leek de laatste tijd wel of ideeën verboden waren". Waar weer op in gehaakt werd met: "Het einde van de ideologieën is aangekondigd, maar we zouden nu juist moeten spreken over de maatschappij zoals wij die willen". 

Iemand merkte op dat we verder moeten gaan, dan ons alleen tegen de bestaande maatschappij keren, en proberen te formuleren wat wij dan zouden willen. Er werd de suggestie gedaan dat Konfrontatie het beste weinig tot geen informatie zou kunnen geven, zich helemaal zou moeten richten op berichtgeving over "veranderingsstrategie".  

De vraag is of de dag voor de initiatiefnemers van Konfrontatie het bedoelde resultaat heeft gehad. Er leken maar weinig mensen bij gekomen te zijn die veel tijd in het initiatief zouden willen steken. Mogelijk kwam dat uit sektarisme voort, maar mensen zeiden ook dat ze het zonde vonden om bestaande projekten, die met moeite zijn opgebouwd, te laten verkommeren voor een onzekere toekomst. 

REGIO  

Veel "winkeltjes" zijn ook specialisaties op thema's of zijn op de regio gericht. Wat betreft dat laatste werd gekonstateerd dat regio berichtgeving "voor misschien maar een paar honderd mensen belangrijk is, maar dus wel belangrijk." De toekomst zou daarom wel eens kunnen liggen in landelijke bladen met een ingeschoven regionaal katern. Er werd zelfs gefantaseerd over thema-katerns naar keuze. Sommigen zeiden lakoniek dat het nu misschien nog te vroeg was, maar dat over 2 jaar misschien een betere basis in links te vinden zal zijn. 

POSITIEF? 

De kip of ei kwestie, eerst een blad of eerst wat meer samenwerking van links, bleef onopgelost. Misschien dat lezersgroepen een goede tussenoplossing zijn om Konfrontatie voldoende basis te geven. Binnenkort wordt een vergadering van de redaktieraad gehouden, en daaruit zal moeten blijken wat er nog allemaal mogelijk zal zijn. 

Wat in ieder geval een zeer positief was, was dat sinds lange tijd weer betere berichten van het linkse font leken te komen. Waar we jarenlang alleen berichten hoorden van projekten die men wanhopig overeind probeerde te houden, leken er nu verschillende nieuwe ideeën op te komen. Er lijkt weer van alles mogelijk. Zou het einde van de krisis van links een begin genomen hebben?