UIT: NN #80 van 21 maart 1991   

***KRAAKNIEUWS***

HOTEL BOSCH BEZOEKT LEUTSCHER 

ARNHEM "D'r uit!! Jullie zijn allemaal artikel 140, gelijk de Mariënburcht. Er is sprake van terreur, u bent gelijk de lieden Nijmegen en de lieden Groningen. De groep, ik merk, er is sprake van telefoneren, bedreigen, ruiten ingooien, auto's in de gracht duwen, etcetera. Men heeft 12 en een half jaar gratis gewoond, van de sociale dienst bier en andere dingen kunnen kopen. Ik heb de gemeente en Justitie meegedeeld dat ik vermoed dat u bent artikel 140. En dat bij de ontruiming sprake zal zijn van veel Geweld en Terreur rond Hotel Bus."  

Zo ongeveer sprak J.K. Leutscher (de beruchte spekulant en -sinds 15 november- volledig eigenaar van het 12 en een half jaar gekraakte Hotel Bosch in Arnhem) in een van die momenten dat hij het niet meer had tijdens het bezoek van Nonex BV afgelopen maandag in Amsterdam (Keizersgracht 209). Een Non-existent BV die tot zijn grote schrik bleek te bestaan uit de woongroep van Hotel Bosch, versterkt met mensen uit Rhenen en Am*dam (Leutscher-kraakpanden), begeleid door de pers. 

Door deze overmacht begon Leutscher maar eerst eens zijn op de grond uitgespreide administratie op te ruimen. Doel van ons bezoek was Leutscher voor het blok zetten door hem te z.eggen dat wij Hotel Bosch wel van hem willen krijgen. Een strategische zet waar we lang over gediscussieerd hebben en die we zorgvuldig planden. 

We zaten al lekker te bekvechten met Leutscher toen zes politieagenten binnenkwamen. Die konden niets anders doen dan melden dat het vol zat, maar vooralsnog gezellig was. Leutscher greep de kans aan om de delegatie te beperken tot twee mensen met aanwezigheid van de pers. Hij verzocht de politie twee potige kerels op de achtergrond te houden, wat hem een ruzie opleverde met een agente die voor zijn neus stond. 

We hebben hem een verklaring voorgelezen, waarin we hem de enige en laatste kans boden om er zonder kleerscheuren vanaf te komen. We boden hem het bedrag aan waarmee hij zelf Hotel Bosch in handen heeft kunnen krijgen: fl. 275.000,- Een bod waarover niet te onderhandelen valt. 

De vraag was een simpel ja of nee te geven. Dat bleek moeilijker dan gedacht. "Heren, ultimatums van u neem ik niet, u gaat er uit, ik heb twee politieagenten, en u gaat er nu uit!" Leutscher, die blijkbaar een bloedhekel heeft aan vrouwen, is echter een man vol tegenspraken. En zo blijf je nog een tijdje doorbabbelen, waarin de ene na de andere blunder van hem op tafel komt. 

In het bijzijn van de pers laat hij zich ontvallen dat hij 63 is, geen pensioen heeft en het dus moet hebben van de miljoenen die hij uit zijn vieze zaakjes sleept. Hij krijgt weer de zenuwen en begint een tirade te houden waarin hij ons beschuldigt van het ingooien van alle ruiten bij zijn (Arnhemse) makelaar (VAP/G&W, ook te vinden in Amsterdam, Rotterdam en Utrecht) en we horen het allemaal glimlachend aan.  

No Way, Leutscher, beschuldig ons, maar van alles zonder dat je bewijzen kan leveren (vet smaadprocesje?). En hij maakt de fout te zeggen dat zijn Arnhemse advokaat (J.E. Brands, Bakkerstraat 21, voorheen kantoor Kempenaer, Soons en Rijssenbeek -Arnhem, Nijmegen) geen opdracht heeft gegeven een ontruimingsprocedure te beginnen.  

In een brief van 1 maart '91 verwijst Leutscher in de kwestie ontruiming Bloemstraat (Am*dam) naar de wijze waarop Brands ontruimingsprocedures is gestart tegen het vrouwenkraakpand Rhenen, de Mathenesserdijk in R'dam en Hotel Bosch in Arnhem. Die middag faxen we de pers de op 15 maart gedateerde (en dus net binnengekomen) sommatie van Brands aan Hotel Bosch om per 1 juli a.s. het pand te ontruimd te hebben. 

Het is duidelijk: Leutscher accepteert ons aanbod niet, wil ons eruit gooien, maar beseft dat hij het nog beter nog vaag kan houden. Van de opmerking dat we geen moeite hoeven te doen om onze advokaat nog een officieel bod te laten doen maakt hij later dat hij die brief afwacht en aan zijn eigen raadsman voor zal leggen.  

"Advokaten houden zich aan de regels. Krakers kennen geen regels, die nemen een eigen vrijheid, waar ik ook wel wat in zie. Gisteren ben ik nog bij 'les Miserables' geweest… (enz. )" Zoals we in onze verklaring zeiden, mag de konklusie zijn: "Of je nu eieren voor je geld kiest en ja zegt of dat je deze laatste kans voorbij laat gaan, is jouw zaak." Dag meneer Leutscher, tot de volgende keer..  

bewonersters Hotel Bosch, Arnhem   

VERKROTTINGSPOLITIEK IN HAARLEM 

HAARLEM – De gemeente Haarlem heeft onlangs bouw- en sloopplannen gepresenteerd die betrekking hebben op een aantal kraakpanden. Zo is het de bedoeling om in december '92 een aantal panden aan het Zuiderbuitenspaarne te slopen, waaronder ook de panden 10 zw, 10 rd en 16.  

Zuiderbuitenspaarne 10 zw/rd zijn in '88 gekraakt, illegaal ontruimd en her kraakt. Sindsdien is het pand opgeknapt tot woonruimte en een alternatieve vergader- en ontmoetingsruimte. Begin 1989 werd ook Zuiderbuitenspaarne 16 gekraakt, waar woonruimte voor een aantal mensen werd gecreëerd. 

In het pand aan de Kampersingel 70 wil de gemeente vanaf mei studenten huisvesten; hiertoe heeft ze al een verkorte termijnprocedure aangespannen. Dit pand is sinds september 1990 gekraakt. Inmiddels is het opgeknapt tot woonruimte voor een woongroep en is er een eetcafé en een alternatieve ontmoetingsruimte opgezet. 

Als het aan de gemeente ligt, gaat dit alles dus verdwijnen. De gemeente voert een beleid dat gericht is op het economies aantrekkelijk maken van de stad (kantoorbouw, luxe winkels en woningen), terwijl het aantal woningzoekenden met een laag inkomen drasties toeneemt, de huren steeds hoger worden en de kloof tussen rijk en arm steeds groter wordt. 

Openbare werken is altijd zeer creatief geweest in het verzinnen van de meest desastreuze plannen, variërend van het dempen van de Kampersingel/Gasthuissingel tot het platgooien van de gehele Rozenprieel waar verkeerswegen en kantoorflats moesten verrijzen. In 1967 werd als eerste flat het gebouw van Openbare Werken zelf de grond uitgestampt. Door de strijd van de buurt daartegen werden de plannen grotendeels gewijzigd in renovatie van de buurt. 

De huidige plannen zijn echter een gevolg van de toenmalige plannen. Waarschijnlijk door de bouw van de flat van Openbare Werken zijn de huizen aan het Zuiderbuitenspaarne verzakt en de gemeente Haarlem lijkt een bewuste verkrottingspolitiek te hebben gevoerd door de huizen jarenlang niet te onderhouden.  

Nu, na jaren van achterstallig onderhoud voert de gemeente aan dat het te duur is om de huizen te renoveren. Maar gezien het beeldbepalende karakter van de hoek Zuiderbuitenspaarne/Kampersingel en het Rookmakerskomplex is dit een onzinnig argument. De leefbaarheid van de stad wordt mede bepaald door het uiterlijk van de stad. Tussen betonnen kolossen willen we niet leven. 

Wat de plannen van de gemeente uiteindelijk ook zullen zijn, vast staat dat de gemeente de plannen en ideeën van de betreffende bewoner*s niet serieus neemt en dat voor hun manier van leven geen plaats is. De gemeente Haarlem wil niet alleen hun panden ontruimen maar vooral hun alternatieve leefwijze en ontmoetingsruimtes de kop indrukken, omdat van daaruit een strijd ontwikkeld wordt die de belangen van de gemeente schaadt. 

Op dinsdag 5 maart hield de gemeente Haarlem een info-avond over haar plannen met het Zuiderbuitenspaarne en de Kampersingel. De bewoner*s van de eerder in dit artikel genoemde panden deelden op die avond een verklaring uit aan buurtbewoners om hun ongenoegen kenbaar te maken.  

ACU 15 JAAR GEKRAAKT 

UTRECHT -Op 28 maart 1976 werden de ACU-panden, ooit deel uitmakend van het bedrijf Automobiel Centrale Utrecht, aan de Voorstraat gekraakt... en dat zijn ze nu nog steeds. Minstens zo lang is de Gemeente Utrecht al bezig verschillende plannen voor het Gat Voorstraat te ontwikkelen. 

Sinds het in werking treden van de leegstandswet in 1987 zijn er in Utrecht tientallen gekraakte panden ontruimd. Maar weinig panden hebben deze ontruimingsgolf overleefd. Eigen lijk zijn de ACU-panden het enige grote kraakcomplex dat Utrecht nog telt. 

De ACU-panden bieden naast woonruimte voor negen mensen veel mogelijkheden voor activiteiten van diverse groepen die elders geen kans hiervoor hebben, zoals kroeg- en informatie-avonden, benefieten, concerten, een voedselkoop, een wekelijkse sessie-muziekavond, kraakspreekuur en werkruimtes voor kunstenaars en knutselaars. 

De balans opmakend kan gesteld worden dat honderden mensen gebruik maken van het ACU. Zoals het er nu naar uitziet, zullen de ACU-panden voorlopig nog niet ontruimd worden. Zaterdag 15 maart is er n.a.v. het 15-jarig jubileum een open dag, die duurt van 1 tot 5 uur 's middags. Iedereen is welkom. Het adres is Voorstraat 71.  

MINREBROEDERSTRAAT ONTRUIMD 

UTRECHT - Vrijdagochtend 8 maart was bepaald als ontruimingsdatum van de gekraakte panden in de Minrebroederstraat. Niet de politie had dit bepaald; zij wilden pas deze week ontruimen. Wij (de krakersters) hadden het bepaald. 

Er was besloten om van te voren geen overleg met de politie te hebben, al wilde die wel heel graag. De wouten waren er gemakshalve dan ook maar van uitgegaan dat er niet ontruimd zou worden. Dat vertelden ze tenminste aan de pers.  

Ondertussen wemelde het in de nacht van donderdag op vrijdag van de wouten in de buurt van de Minrebroederstraat en het ACU. Mensen werden gevolgd van het ACU naar de Minrebroederstraat. Twee mensen werden gepakt omdat ze verfbommen bij zich hadden. Iemand die koffie ging brengen (ook dat is verdacht) wist ternauwernood te ontsnappen aan de wouten. Duidelijk. Ze wisten dat wij vrijdags de ontruiming wilden en ze probeerden wat te intimideren. 

's Morgens om 8.00 uur waren er zo' n 50 mensen voor het pand, met veel blik om lawaai te maken. In het pand hadden negen mensen zich op de 3e etage ingesloten. De straat werd door een motoragent afgesloten. Voor de rest geen geüniformeerde politie in de omgeving te bekennen. Nou ja, in de fietsenstalling onder het stadhuis zaten er enkele. 

Na ruim een uur waren er buiten zo'n 60 mensen en was er van politiebeweging niets te merken. Net toen we besloten hadden "de speurtocht naar leegstand" te beginnen, kwamen er vier agenten aanlopen, niets vermoedend een verfbommenregen tegemoet gaand..... Iedereen een beetje aan de kant; vol spanning afwachtend. Helaas, het lange stilzitten bleek niet zo goed voor het richtingsgevoel. 

De speurtocht moest maar beginnen. Vier wouten liepen tussenin mee in de richting van het stadhuis. Daar was het sprinten geblazen voor ze, zij waren eerst. Het stadhuis was dicht. Nog nagenietend van hun triomf vergaten ze dat een aantal mensen al was doorgelopen. De rest van de groep liep daar wat achter, op weg naar de achteringang van het vroegere huisvestingsburo. 

Totaal overdonderd waren de drie mee gelopen agenten, toen er halverwege ineens weer gesprint werd: naar de toegangspoort van het binnenterrein van 't huisvestingsburo. Paniek. Eén kwam mee naar binnen en werd met vriendelijke doch doortastende hand weer buiten de poort gezet. De andere twee agenten kwamen te laat. De poort was dicht en de achterkant van het huisvestingsburo werd opengemaakt. 

Eén minuut later waren de wouten op paarden er. Zij waren op weg naar de Minrebroederstraat, juist op 't moment dat wij bij het huisvestingsburo aankwamen. Ze werden vergezeld door busjes wouten, inklusief stillen. Inmiddels stond de eerste wout weer op het binnenterrein, via een winkel. In paniek zwaaiend met zijn pistool zei hij dat hij zou schieten. En ondertussen werd iemand buiten de poort op wel erg grove wijze gearresteerd omdat hij een agent de weg versperde. 

Met een woutenarm om zijn nek werd hij afgevoerd. Binnen was de situatie al snel duidelijk: "Hoe komen we hier uit?" De voordeur bleek niet open te willen. De poort was open, de wouten stonden binnen en iedereen werd aangehouden en geboeid afgevoerd naar 't Paardeveld ('t hoofdburo). 50 Mensen zaten vast, de politie had het over 32. (Scholing is altijd hun probleem geweest) 

Terug bij de Minrebroederstraat. Daar begonnen al snel de voorbereidingen voor de ontruiming. Opvallende stillen namen een kijkje in de tuin en even later over de muur. Overleg tussen allerlei wouten over de te volgen strategie. De Minrebroeder- en Annastraat werden afgezet. Iedereen moest verdwijnen.  

De zes doorzettende trommelaarsters werden door politie te paard van de stoep gejaagd. Stillen keken of ze via de kerk naast Minrebroederstraat 17 naar binnen konden. Niet dus. De Bratra (Brand- en traangas eenheid) stond gereed met bijlen en zagen om via de achterkant naar binnen te gaan. 

Na 10 minuten waren ze in de ruimte waar de negen mensen zich teruggetrokken hadden. Ze werden aangehouden en meegenomen naar het buro. Voor zes uur 's avonds was iedereen weer vrij. Sommigen hadden meer dan twee uur met veel te strakke boeien in de garage van 't Paardeveld gezeten, voordat ze in een cel werden gezet. 

KRAKELBONT NIET OP DE MONUMENTENLIJST 

HEEMSTEDE - Een jaar geleden hebben zo'n 70 mensen villa Eikenrode (= Krakelbont) in Heemstede gekraakt. Om het monumentale pand in de huidige staat te behouden, hebben de bewoner*s een aanvraag ingediend om het op de monumentenlijst geplaatst te krijgen~ vergeefs zoals nu blijkt. Het nu volgende artikel is door de bewoner*s geschreven naar aanleiding van de laatste ontwikkelingen. 

Op 21 februari jl. heeft de monumentenzorg besloten dat de, op 25 maart vorig jaar gekraakte villa niet geplaatst zal worden op de rijksmonumentenlijst. Tien maanden geleden hadden de bewoners*s samen met de vereniging 'oud Heemstede-Bennebroek' en 'oud Haarlem', de bond van Nederlandse architekten en omwonenden deze aanvraag ingediend. 

De gemeente Heemstede en eigenaar/projektontwikkelaar Witkamp Beheer BV (Herenstraat 2-4 tel 02159-16540) hadden reeds voor de kraak al gezamenlijk plannen ontwikkeld om de villa te slopen voor luxe appartementen-nieuwbouw, dit ondanks de vele protesten vanuit de bevolking. Na het tien maanden durende onderzoek van de rijksmonumentendienst blijkt dat deze in haar eindoordeel de argumentatie van de gemeente klakkeloos heeft overgenomen. 

Zo stelt de gemeente dat "de gemeenten meer invloed hebben bij het behoud van monumenten", dan de erkende architektuur - en historische waarde van het pand, aldus een toelichting naar de burgerlijke pers (Haarlems Dagblad 22 - 2) Daarom zijn wij razend. Blijkbaar heeft de monumentendienst nimmer een gedegen onafhankelijk onderzoek ingesteld, en zijn dergelijke onderzoeken blijkbaar toch van generlei waarde.  

Zelfs argumenten van een 'gerenommeerde' architektenvereniging leggen blijkbaar geen enkel gewicht in de schaal, tegenover het financieel en politiek belang van de gemeente Heemstede. In hun afwijzing van ons verzoek wordt simpel gesteld dat de politiek al beslist had, waar de monumentendienst zich dus bij neerlegt. 

Uit de stukken blijkt voorts ook niet dat iemand van de monumentendienst zelf een onderzoek ter plaatse heeft ingesteld. Wat er aan inhoudelijke argumentatie in het minieme rapport je van de monumentendienst staat, is letterlijk geciteerd uit het provinciale rapport.  

Verder stelt de dienst het verzoek te hebben afgewezen omdat het pand niet op de provinciale monumentenlijst staat. Dit is nogal een leugenachtig argument. Destijds kreeg de provincie geen toestemming om hiervoor onderzoek te doen, het was militair terrein en dus niet toegankelijk voor derden.  

Dat het niet op de provinciale monumentenlijst staat is dus niet omdat er ooit enige afweging omtrent het monumentaal belang is geweest. Ook nu blijkt weer dat die afweging door toedoen van het gemeentelijk belang bij de projektontwikkeling niet gemaakt wordt. Keer op keer blijkt dat de politiek verantwoordelijken en het kapitaal elkaar en hun eigen belangen indekken, wat altijd ten koste gaat van de individuele burger en de leefbaarheid in het algemeen. 

Wij, als bewoner*s aksepteren een negatieve uitspraak in geen geval en zullen blijven strijden voor het behoud van onze villa. We gaan ertegen in hoger beroep, wat volgens de monumentendienst automatisch een schorsende werking heeft, er mag dus nog steeds niet gesloopt worden. Het juridies gek(r)onkel gaat door.  

Op alle mogelijke manieren zullen we trachten de puinbouwplannen van Witkamp Beheer BV en adviesburo Slikker BV (gezamenlijk postadres, toevallig hè?) -te dwarsbomen. Er staan trouwens nog 5 Witkamp BV's en 3 Slikker BV's op datzelfde adres ingeschreven, maar hoe het precies zit met de grote Witkamp en Slikkerfamilie en hun duistere praktijken, zijn we nog aan het uitzoeken. Op 15 maart j.l. hebben we de villa zelf reeds tot monument verklaard, dit heeft echter tot nu toe niet het gewenste gewicht in de schaal gelegd...  

23 maart, manifestatie villa Krakelbont 1 jaar gekraakt. Behalve dat we d.m.v. juridiese- en andere axiemiddelen de dreigende ontruiming willen keren, is het juist nu belangrijk veel mensen en nog meer steun voor de strijd om Eikenrode te winnen. Daarom nodigen we eenieder uit om te vieren dat villa Krakelbont 1 jaar is gekraakt. Op 23 maart is er een grote manifestatie. 's Middags zal er een open dag gehouden worden voor de buurt en andere belangstellenden. 

Van 11 tot 16 uur zijn er een monumentale tuinwandeling, een rommelmarkt je, ka fee met muziek, een tentoonstelling over het pand en een architektoniese pandrondwandeling. Ook is er een programma voor de kleintjes, met clown, speeltuin en andere aktiviteiten. 's Avonds zal het pand op haar grondvesten schudden, als gevolg van een daverend feest. Vanaf 21.00 uur zijn er optredens van de bands More Brains, Die Bescherung (uit zwitserland) en O Dee O Dee. De intree van dit gebeuren is 2 gulden vijftig. Als je wilt blijven slapen moet je een slaapzak en tent meenemen, dan kun je de volgende dag genieten van een ontbijt. 

De opbrengst van het feest is bestemd voor de behandeling van een jongen in Zwitserland. Toen rond de kerst vorig jaar een kraakpand in het Zwitserse Basel werd aangevallen door voetbalsupporters, werd door het raam waar hij juist langs liep een brandende jerrycan benzine binnengegooid. Het gevolg: over de hele voorkant van zijn l1chaam afschuwelijke brandwonden, waarvoor hij nog vaak geopereerd zal moeten worden. Aangezien hij niet verzekerd is, en de ziekenhuiskosten zeer hoog zijn, werd besloten de opbrengst van het feest daar aan te besteden. 

Het hele gebeuren vindt plaats op het terrein van villa Eikenrode, aan de Herenweg 4 in Heemstede Dit is het beste te bereiken met de bus vanaf Leiden of Haarlem (lijn 50 of 51) uitstappen bij de Kadijk.  Tot ziens op 23 maart. Dit alles op het terrein van villa Eikenrode, aan de Herenweg 4 in Heemstede, het beste te bereiken met de bus vanaf station Leiden of Haarlem (bus 50 of 51, uitstappen bij de Kadijk) Tot ziens op 23 maart. 

Villa Krakelbont, Herenweg 4 Heemstede  

VOORBEREIDING HOGER BEROEP WNC 

GRONINGEN - Op 1 maart kwamen zo'n 15 mensen uit verschillende steden bij elkaar om te praten over aktiviteiten rondom het hoger beroep van de ex-WNC arrestantenes (hiervan is de precieze datum nog niet bekend).  

Het WNC was zoals bekend een kraakpand in Groningen dat in mei vorig jaar werd ontruimd. Dat ging gepaard met 140 arrestaties. Mensen zaten enige weken vast en werden grotendeels tot flinke straffen veroordeeld. De opkomst bij deze vergadering was ronduit minimaal, daarnaast begonnen we anderhalf uur te laat, was er sprake van spraakverwarringen en ontstond er bijna ruzie. Hoewel er dus 'nogal wat tegen zat' zijn de ideetjes voor het hoger beroep wat verder uitgewerkt en zijn er vervolgafspraken gemaakt. 

Allereerst was er een rondje waarin mensen wat vertelden over hoe in hun stad over het hoger beroep gepraat was. Duidelijk werd dat de inspiratie van mensen om het hoger beroep voor te bereiden er wel was bij de aanwezigen maar dat deqenen die er niet waren een op z'n minst erg afwachtende houding aannamen. 'Ten dele is het ook wel logisch dat een beperkt groepje het karretje trekt', was de konklusie, 'maar als van de 140 arrestantenes er 100 iets op zich zouden nemen, dan zou duidelijker zijn of de plannen die er nu liggen wel haalbaar zijn en makkelijker uitvoerbaar bovendien'. Er werd gesproken over de volgende 5 punten. 

De demo zou een sterk manifesterend karakter moeten krijgen. Dit kan door op verschillende plaatsen in de stad verhaaltjes te houden, stencils uit te delen of een of ander (politiek) spektakel te laten plaatsvinden. De motto's van deze demo zouden moeten zijn: Tegen artikel 140 (een wetsartikel over lidmaatschap van een kriminele organisatie. Red.), vóór de mogelijkheid tot kraken van zelf te bepalen ruimtes, tegen de stadsvernieling t.b.v. 't kapitaal. 

Deze demo zou als een soort opwarmer voor het proces moeten dienen, met name gericht op de situatie in Groningen. We willen niet dat het proces als reden voor de demo zou worden gezien en daarbij tot thema van de demo wordt. Het proces moet als aanleiding voor de demo dienen en zou met name daarom een paar dagen voor het proces, op een zaterdag, moeten plaatsvinden. 

Er is gesproken over het houden van een manifestatie in Leeuwarden. Deze manifestatie zou op de eerste dag van het proces moeten plaatsvinden en zou uit twee hoofddelen moeten bestaan.

Het tribunaal-idee bestaat hieruit dat ex-arresta's voor het gerechtsgebouw de mogelijkheid krijgen een laatste woord of aanklacht tegen de staat tot een groter publiek te richten. Hiernaast is er het idee mensen en groepen uit te nodigen om met standjes materiaal te komen en om muziek, poppenkast en wat dies meer zij te organiseren. Dit idee moet nog veel praktische invulling krijgen.  

Het tweede idee voor de manifestatiedag in Leeuwarden is om verschillende groepen (of individuen) uit te nodigen een verhaaltje te komen houden over hun keuze voor verzet tegen de staat, waaruit dan weer een confrontatie met repressie voortvloeit. Op 17 maart zal er verder over worden gesproken. 

Een globaal ideetje was nog om groepen uit te nodigen op de onderwerpen: waarom kies je voor een confrontatie met de staat (vanuit welke positie), wat voor ontwikkelingen heb je daarin meegemaakt, wat voor perspektieven zie je voor de toekomst. 

Een aantal mensen heeft toegezegd een perspektief-discussie over de (kraak)beweging te zullen gaan voorbereiden. Hiervoor is al een aanzet gedaan tijdens een WNC ex-arresta weekend in Wageningen. Vanwege tijdgebrek is het er toen niet van gekomen. Een ideetjes was om deze discussie tijdens de procesdagen in Leeuwarden te laten plaatsvinden, maar misschien zou na afloop van de demo in Groningen ook kunnen. Te zijner tijd zal nog een oproep worden gedaan tot voorbereiding van deze discussie. 

Losse ideetjes waren nog dat er tijdens het proces in Leeuwarden een trefruimte zou moeten komen. Eventueel zou ook in Leeuwarden een demo kunnen plaatsvinden. Leeuwarden zelf is eventueel van plan om een op de stad gericht forum over stadsvernieling te organiseren. Na afloop van de eerste procesdag zouden er bandjes (benefiet ?) in Leeuwarden kunnen optreden. 

Het moge duidelijk zijn: er zijn een aantal ideeën en plannen voor aktiviteiten/akties rond het hoger beroep. Momenteel is er ook een aantal mensen die bezig willen met de voorbereiding, maar... dit zijn er veel te weinig! Dit is dus wederom een oproep aan alle ex-arresta's: laat wat van je horen! Er zijn twee vervolg-vergaderingen gepland. Een tribunaal- en manifestatiebijeenkomst op zondag 17 maart. En er is een volgende LANDELIJKE BIJEENKOMST gepland voor zaterdag 30 maart om 1 uur in de Skwotter, Otterstraat 82 in Utrecht. [Vrij naar een bericht uit Groningen.] 

HET ZUSTERHUIS IN ROTTERDAM 

ROTTERDAM - Begin april vorig jaar werd het Zusterhuis aan de St. Agathastraat in de wijk Liskwartier door een groep mensen gekraakt. Binnenkort bestaat het Zusterhuis dus 1 jaar. Tijd voor wat achtergrond-informatie, toekomstinitiatieven én de aankondiging van een groots feest. 

Het Zusterhuis was vroeger woonruimte voor de verpleegsters van het er achter gelegen Bergweg ziekenhuis. Na 3 1/2 jaar leegstand werd het opnieuw in gebruik genomen door een groep mensen die, uit andere panden gezet, gezamenlijk een woon/werkpand wilden opzetten. Het gebouw was van binnen nogal gesloopt en geplunderd, er lag veel puin; de muren en de plafonds waren echter in redelijke staat. Het is een solide gebouw. vier verdiepingen hoog met daarop een zolder. 62 kamertjes van 12 m2. Gigantische kelders onder 't gebouw. 

Vier dagen voor de kraak bleken er echter enkele kunstenaars een kontrakt voor atelierruimte te hebben. Na de kraak bleek er een struktureel verschil te bestaan tussen de bewonersters en de kunstenaars. Eerst genoemden wilden het pand opknappen; samen wonen-leven-én-werken. In december 1990 vertrokken de kunstenaars, ook zij zagen in dat zij een goede zaak tegenhielden (zij hadden de grootste ruimtes op de begane grond in gebruik). Het hele pand was nu v/d bewonersters. 

Vanaf 't begin waren deze al begonnen met opknappen de vele kleine kamertjes werden doorgebroken. 300 zakken puin moesten worden weggewerkt. leidingen aangelegd..... Het grootste, gedeelte van het werk is achter de rug. Zeker tijdens 't opknappen waren de reakties uit de buurt positief nieuwsgierig. Dit resulteerde in de winter 1990-91 in konkrete steun toen voor 4 maanden de waterleiding werd afgesloten. Regelmatig stond er huisraad voor de deur. Na 4 maanden werd eigenhandig 't water weer aangesloten. 

Het Liskwartier (Noord) is één van de laatste wijken waar stadsvernieuwing plaatsvindt, hele straten worden platgegooid. In de wijk bestaat een zgn. 'omniet-regeling'. Woningzoekenden moeten dan alleen de administratiekosten voor een woning betalen. 'Bijkomend' gevolg is een gigantiese afhankelijkheid van de woningbouwvereniging. Naast de lange wachttijd dient de toegewezen woning direkt verlaten te worden als zij 't zeggen. 

Mede hierdoor is de houding van de buurt soms wat afwachtend-passief. De status van het Zusterhuis is in zoverre anders, omdat het bij 't ziekenhuisterrein hoort. Dit ziekenhuis gaat verdwijnen. Er komt een fusie van 3 ziekenhuizen in Capelle. Op het huidige terrein zou dan een bedrijvenkomplex komen met woningen d'r boven met daarnaast eensgezinsflats. Tegen deze plannen is wel protest vanuit de buurt. Vanuit de gemeente werd slechts eenmaal een soort informatie-bijeenkomst gehouden waar de plannen gepresenteerd werden. Deze avond was een komplete farce, tot nu toe heeft de gemeente Rotterdam nog niets met de vele klachten en vragen gedaan. 

Het Zusterhuis zou gesloopt moeten worden om plaats te maken voor een uit de grond gestampt plantsoentje. Ter kompensatie van alle andere stukken groen in de buurt die voor 't grootste gedeelte betegeld worden. Lang leve het zelfbeschikkingsrecht van de natuur!! Vorige week werd bekend dat er misschien een wijziging in de gemeenteplannen is. De hele St. Agathastraat zou nu niet voor 1996 vernield worden. Dit zou een nieuwe kans betekenen voor de bewonersters-groep om haar plannen verder te verwezenlijken. 

De gemeente blijft vaag en duister. De 9 bewonersters van het Zusterhuis gaan gewoon door met de huidige aktiviteiten, en 't ontwikkelen van nieuwe.  

Huidige aktiviteiten:

-Regelmatig bijzondere feesten.

-Ontbijtkafé op zondag (van 10 uur tot 15 uur); verantwoord en lekker eten. Per keer komen zo'n 30 à 40 mensen op bezoek;

ook uit de buurt & andere wijken.

-Info-hoek: Hier ligt aktuele informatie over ontwikkelingen van links-radikale hoekjes in binnen- & buitenland. Daarnaast vele aankondigingen van axies & feesten en de verkoop bladen (zoals de NN). platen in de verkoop. 

Toekomstige aktiviteiten:

-Een tentoonstelling over de buurt & 1 jaar kraken in het Zusterhuis.

-Een oefenruimte; in het Zusterhuis wonen veel mensen uit diverse bands (Dog Breath, Anarchrust,...).

-Een aantal werkruimtes. Er is la begonnen met motor- & fietsenwerkplaatsen.

-Een doka en een winkel (o.v.b.). Hier worden dan in de~toekomst muziekinfo, 2de hands spullen, kleding e.d. verkocht. Ook zal er wellicht en hopelijk een voedselkoöperatie opgezet gaan worden. 

Kom dus eens langs in het Zusterhuis (St. Agathastraat 36, 3037 SH in Rotterdam) zomaar in april, op 't ontbijtkafé, of op 't grootse 1 jaar gekraakt feest in 't Zusterhuis op vrijdag 12 april. Meer info hierover in de volgende NN.  

VERDWAALD TAFELTJE 

ROTTERDAM - Vandaag, maandag 1 maart, hebben wij, van het verdwaalde tafeltje het vonnis te horen gekregen van het kort geding tegen ons aangespannen door eigenaar ICN B.V. De uitspraak van rechter Boot was dat we 3 weken na betekening van het vonnis ons pand moeten verlaten. 

Hij heeft dit besloten omdat we anoniem gebleven zijn (volgens hem weigerden wij met open vizier te strijden, sic) en het pand op onrechtmatige wijze gebruiken. Door deze uitspraak wordt de kraak van ons pand gereduceerd tot een klassiek gekraakt-gedagvaard-ontruimd verhaal. Drie weken zijn te kort geweest (de kraak was eind februari) om met het pand te doen wat we van plan waren. Geen dagkafé dus, geen repetitieruimte voor de toneelvereniging uit de buurt, geen woonruimte van een groep. 

Maar we laten ons niet terugdrijven als zo vele krakers naar de renovatiewijken waar kraken gedoogd wordt. We willen doorgaan met het aktief kraken van spekulatiepanden in Rotterdam. Om verder te gaan met dit pand en andere panden hebben we geld nodig. Hiervoor is zondag 17 maart een benefiet gegeven. Daag, jullie vriendjes en vriendinnetjes van het verdwaalde tafeltje. 

Noot red.: Het Verdwaalde Tafeltje is een kantoorpand aan het Willibrordusplein in Rotterdam, dat na drie jaar leegstand even een nuttige bestemming leek te krijgen. Eenzaam zal het verder dwalen.