Naar archief

UIT: NN #78 van 28 februari 1991††

Moral minority

Anti abortus akties

Voor de deur van een voormalige behuizing van de abortuskliniek Stimezo in Eindhoven, is in de nacht van maandag op dinsdag 19 februari een explosief voorwerp ontploft dat veel schade aanrichtte. Anderhalf jaar geleden werd bij dezelfde Eindhovense kliniek een poging tot brandstichting gedaan. Stimezo is onlangs verhuisd naar een nieuw adres, maar het naambordje was nog niet van de voordeur verwijderd. Hoewel beide aanslagen niet zijn opgeŽist, is het waarschijnlijk dat de dader(s) gezocht moet(en) worden onder abortus-tegenstanders. Feit is dat anti-abortusgroepen steeds vaker van zich doen spreken. Ze zijn klein van opzet maar worden steeds fanatieker. Het nu volgende artikel gaat onder meer uitgebreider in op de doelstelling en werkwijze van de stichting 'MichaŽl, red het leven', een op Amerikaanse leest geschoeide anti-abortusgroep, die regelmatig overgaat tot blokkades en bezettingen van abortusklinieken.

De eerste aktie van de stichting 'MichaŽl, red het leven' vond plaats op 9 september 1989 bij de Bloemenhovekliniek in Heemstede. Toen bezette een groep van 14 mensen, deels afkomstig uit de VS, Canada en AustraliŽ de kliniek en richtte daar voor vele duizenden guldens schade aan. Alle deelnemers aan deze aktie werden gearresteerd en de buitenlanders werden later het land uitgezet.†

Sinds die tijd worden abortusklinieken in Nederland elke maand lastig gevallen door een handjevol anti-abortusaktivisten, die naar Amerikaansmodel de kliniek blokkeren of bezetten, om zo te verhinderen dat vrouwen zich daar laten behandelen.†

'RESCUE'

De akties in Nederland waren opgezet naar het voorbeeld van de Amerikaanse 'Rescue' akties. Dat zijn regelmatig terugkerende blokkades van de abortusklinieken. De Amerikaanse groep is in de zomer van 1986 opgericht en kreeg binnen korte tijd bekendheid vanwege haar militante opstelling.†

Haar akties beperkten zich niet alleen tot blokkades of bezettingen, ook artsen die abortussen uitvoeren en andere personeelsleden van ziekenhuizen en klinieken werden thuis bedreigd. Daarnaast was 'Rescue' verantwoordelijk voor een reeks brandstichtingen en bomaanslagen op klinieken.†

Intussen zijn meer dan 30.000 mensen in de VS gearresteerd, van wie velen zijn veroordeeld. De sekretaris, Randall Terry, verdween voor 6 maanden de gevangenis in wegens het organiseren van dergelijke blokkades. De Amerikaanse moederorganisatie werd eind januari 1990 failliet verklaard en de overheid legde beslag op alle bezittingen van de groep.†

In 1989 is een groep van 20 mensen, voornamelijk Amerikanen en Canadezen, door Europa getrokken, waarbij ze ook Nederland hebben aangedaan. De reis vond plaats in het kader van 'Rescue Outreach', een poging om deze akties ook in Europa van de grond te krijgen.

Het hoofdkwartier van de groep is sindsdien gevestigd in Braemar, in de Schotse hooglanden. †

Het gevolg van de 'tour' was de oprichting van een Nederlandse tak van Rescue. Deze gebruikt sinds de eerste aktie tegen de Bloemenhove-kliniek de naam 'MichaŽl, red het leven'. Pas op 4 april 1990 werd de groep als stichting opgericht.†

GEBEDSKETENS

Doelstelling van de stichting is: "het behoud van het leven van kinderen in de moederschoot". De stichting tracht dit doel te verwezenlijken door o.m.: "het organiseren van geweldloze akties, ondersteund door gebed en het organiseren van gebedsketens". Het bestuur bestaat uit Yvonne Kremer-Van Schijndel, haar man Peter Kremer en de psychologe Lisette van Dordt, allen afkomstig uit Den Haag. In de statuten staat bovendien dat de stichting wordt gesteld onder de bescherming van Moeder Gods.†

Yvonne Kremer had al langer ervaring met dergelijke akties. In de VS heeft zij meegedaan aan een bezetting van een kliniek in Florida. Daarvoor heeft zij twee dagen vast gezeten en is vervolgens het land uitgewezen. In folders en in het tijdschrift dat zij uitgeven, omschrijven zij hoe je dergelijke akties moet zien: †

"Pro-life reddingsakties zijn gebaseerd op katholieke principes en worden qua taktiek en filosofie geleid door de klassieke leer van geweldloze direkte aktie die werd gepredikt en gepraktiseerd door Martin Luther King en Gandhi. Bereid als wij zijn om te lijden en het onrecht van abortus te overwinnen, wensen we niemand kwaad, zelfs niet diegenen die ons in een kwaad daglicht stellen en ons beschimpen als we vreedzaam een einde proberen te maken aan het moorden. We moeten goed begrijpen dat dit niet zo maar een abstrakt probleem is of een element in een wazig filosofisch of religieus dispuut. Echte babies, vele tientallen, miljoenen, zijn gestorven en zullen nog sterven tenzij echte mensen hen daadwerkelijk beschermen, waardoor zij de woede riskeren van pro-abortus krachten en hun bondgenoten die er wel bij varen, en de straf van de staat in de vorm van boetes en opsluiting."†

(...) "Door ons lichaam daadwerkelijk maar vreedzaam te plaatsen tussen de aborteur en diens beoogde slachtoffer, het weerloze kind in de beschutting van de moederschoot, pogen wij het leven van de enkeling te redden en de strijd op leven en dood zodanig te dramatiseren dat een gemeenschap en een staat, die de moordpartij nooit hebben willen zien, er nu niet meer omheen kunnen."†

In het tijdschrift dat MichaŽl uitgeeft, 'Nieuwsbrief', staat een aanmeldingsformulier afgedrukt waarmee mensen zich kunnen aanmelden voor 'reddingsakties'. Kandidaten kunnen kiezen uit een aantal mogelijkheden, met of zonder arrestatie-risiko. Ook zijn er lijsten verkrijgbaar met daarop nauwkeurige adressen van de 159 lokaties waar in Nederland geaborteerd mag worden. De data voor komende akties staan vast aangekondigd. Voor 1991 waren en zijn dit 17 jan., 22 feb. en 19 maart. †

Er zijn in Nederland tot nog toe voornamelijk twee verschillende akties geweest: blokkades en bezettingen. Bij een blokkade wordt geprobeerd vrouwen die voor een abortus komen tegen te houden en op ze in te praten zodat ze afzien van een abortus. Meestal worden deze aktievoerders vrij snel door de politie aan de kant gesleept zodat de vrouwen er door kunnen. †

Bij een bezetting dringen ze de kliniek binnen en proberen ze in de behandelkamer te komen. Eenmaal daar aangekomen vernielen ze apparatuur en vallen personeel en bezoeksters lastig. Die krijgen grote kleurenfoto's van bloederige foetussen te zien en worden uitgemaakt voor 'moordenaars'. Verder worden er foto's en video-opnamen gemaakt van vrouwen die voor een behandeling komen. De meeste vrouwen die een dergelijke aktie moeten doorstaan, hebben psychische nazorg nodig.†

KONTAKTEN

Het merendeel van de anti-abortusgroepen in Nederland moet niets van deze akties hebben en distantieert zich daar ook fel van. Slechts een groep 'Schreeuw om leven', van oud EO-direkteur Dorenbos, onderhoudt goede kontakten met MichaŽl. Een tijd voor de eerste aktie bij de Bloemenhovekliniek, kondigde Dorenbos al aan dat hij plannen maakte voor hardere akties tegen abortusklinieken.†

Op 8 nov. 1989 organiseerde hij in Hilversum een diskussiebijeenkomst onder de titel 'Hoe redden we onze kinderen uit de abortusklinieken?', waaraan ook vertegenwoordigers van Operation Rescue uit de VS meededen en ook mevrouw Kremer, die uitgebreid verslag mocht doen van haar eerste aktie in Nederland. Een dag later blokkeerde zij, met een aantal andere deelnemers aan deze bijeenkomst de abortuskliniek in Leiden.†

Minister d'Ancona van WVC en mvr. Schicht, inspekteur voor de volksgezondheid in Zuid-Holland, hebben zich fel gekeerd tegen de werkwijze van de stichting 'MichaŽl, red het leven' en ook het bestuur en personeel van de WF Stormkliniek in R'dam werden deze akties zat. Na een bezetting en verschillende blokkades besloten zij naar de rechter te stappen om een straatverbod voor deze groep te vragen, hetgeen door de rechter toegewezen werd. †

Advokaat voor de stichting 'MichaŽl' in dit kort geding van 30 nov. '90 was mr. P.W. Smits, van het advokatenkantoor Bouwman en Rhodius uit Utrecht. Smits heeft een lange karriŤre achter de rug in allerlei anti-abortusgroepen. Zo was hij voorzitter van de Vereniging tot Bescherming van het Ongeboren Kind, richtte hij in 1983 de Juristenvereniging Pro Vita op, waar hij intussen ook voorzitter van is en is hij juridisch adviseur van het Nederlands Artsen Verbond. Verder was hij lid van het komitee van aanbeveling van het AppŤl Bestrijding Criminaliteit, een groep die intussen is overgenomen door een aantal fascisten. Sinds aug. 1972 is Smit trouwens lid van de pro-apartheidsgroep Nederlands Zuid-Afrikaanse Vereniging.†

In het kort geding van 30 nov. merkte Smits op dat deze akties als bij de Stormkliniek in R'dam "best heel lastig kunnen zijn, maar dat is ook de bedoeling". Net zoals de mensen van 'MichaŽl', maakt Smits zich helemaal niet druk over de gevoelens van de vrouwen die daar voor een behandeling komen. De bedoeling van de akties is volgens Smit dat de zwangere vrouwen zich van hun weg bekeren. "De gedaagden voelen zich in hun geweten, tegenover God, die de schepper is van hemel en aarde -en dus ook van alle menselijk leven-, verplicht zich met alle ten dienste staande middelen te verzetten tegen het doden van kinderen die zich nog in de moederschoot bevinden"().†

BOMAANSLAG

De bomaanslag op de voormalige behuizing van de abortuskliniek Stimezo in Eindhoven, is de gewelddadigste aktie tot nu toe. Hoewel tot op heden niet duidelijk is wie er achter de aanslag zitten, moeten de daders gezocht worden in anti-abortuskringen.

Dat denkt ook direkteur Parent van Stimezo. †

De voor de deur geplaatste bom richtte veel schade aan. Ruiten en auto's raakten beschadigd en de voordeur werd naar binnen geblazen. De aanwezige nieuwe bewoners in het pand bleven ongedeerd. Stimezo zit sinds een aantal maanden op een nieuw adres, hoewel het naambordje nog wel op de deur van hun voormalige behuizing prijkte.†

info van het FOK (Fascisme Onderzoeks Kollektief).

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1991