UIT: NN #77 van 21 februari 1991  

Vredesaxiekamp brunssum 

Dinsdag 15 januari, de dag dat het VN ultimatum aan Irak afliep, werd in Brunssum een Vredes Axie Kamp opgezet. We hadden als lokatie een mooi plekje op de Brunssummerheide gekozen. Maar omdat dat nogal afgelegen van 'het publiek' lag, zijn we al snel verhuisd naar de hoofdpoort van de AFCENT. 

AFCENT betekent: Allied Forces Central Europa, en is verantwoordelijk voor de 'verdediging' van het centrale deel van Europa. Hier werken zes NATO-landen samen: Duitsland, Engeland, Amerika, Canada, Nederland en België. Ook Frank rijk, die geen deel uitmaakt van de NATO, heeft in Brunssum zijn permanente vertegenwoordiger. Daar was ons protest zichtbaar voor heel veel mensen die langsrijden én voor de mensen die bij AFCENT werken. 

Dinsdag en woensdag hadden we ons kampje pal aan de hoofdpoort. Maar nadat woensdagnacht de oorlog was begonnen, was dat snel afgelopen. Donderdagmorgen kregen we te horen dat om 13.00 uur het kamp ontruimd moest zijn. We besloten om niet vrijwillig weg te gaan en we werden dan ook door de politie, en marechaussee ontruimd. We zouden zogezegd een belemmering vormen voor de beveiliging van de AFCENT. Ondertussen werd de helft van de toegangsweg geblokkeerd met betonblokken en prikkeldraad. 

Na de ontruiming moesten we knokken voor een plaatsje bij de hoofdpoort. De politie had voor ons een camping geregeld. Wij wilden echter zichtbaar aanwezig blijven. Uiteindelijk zijn we op een parkeerplaats tegenover de hoofdpoort neergestreken. Met veel spandoeken pal tegenover de AFCENT aan een doorgaande weg, gaf veel bekijks.  

Op woensdag zijn trouwens nog leuzen op de weg naar de hoofdpoort geschilderd: 'NO MORE HIROSHIMA' en 'NO BLOOD FOR OIL'. En enkele vredestekens. Hierbij werden twee mensen opgepakt. Woensdagnacht is op verschillende plaatsen in het AFCENT hek geknipt en verschenen er her en der in Brunssum: 'GEEN OORLOG IN DE OORLOG'. 

Toen we donderdag onze spandoeken tegenover de hoofdpoort hadden opgehangen, wilden we ook wel een vuur om ons op te warmen (het vroor namelijk). Dit werd echter niet toegestaan en het vuurtje werd keer op keer uitgemaakt. Daarbij werd ook maar even onze spandoek gejat door de 'heren gezagsdragers'. Hoezo vrijheid van demonstratie? 

Uiteindelijk hebben we vrijdag een vergunning gevraagd en gekregen voor een vuur. Het was zo verschrikkelijk koud, dat het zonder vuur niet houdbaar was. Ondertussen had ons kampje al de nodige aandacht getrokken van mensen uit de omgeving. We kregen regelmatig bezoek van mensen die zo nu en dan iets lekkers meenamen. Op zaterdagavond werd er zelfs een grote pan soep gebracht waar we twee dagen van gegeten hebben. 

Ook leuk waren de dorpsjongetjes die hard meehielpen met van alles te regelen zoals een vuurton, een zak vol golfballetjes, de weg wijzen, enz. Zaterdagnacht werd het ministerie van oorlog in Kerkrade voor de tweede keer beschilderd: 'GEEN BLOED VOOR OLIE', 'OORLOG IS LEGALE MOORD' enz. en veel vredestekens. Na ruim een half uur gewerkt te hebben werden twee vrouwen opgepakt. 

Na een week hebben we het erover gehad of we het kamp op zouden doeken of doorzetten omdat er veel mensen naar huis zouden gaan. Een aantal mensen vond de aanwezigheid voor de hoofdpoort van de AFCENT met spandoeken toch belangrijk. Met een minimale bezetting zijn we de tweede week ingetrokken. Ook omdat de AFCENT een direkte betrokkenheid bij de Golfoorlog heeft, waren we gemotiveerd om te blijven. 

Toen wij in de nacht van woensdag op donderdag op de radio hoorden dat de bombardementen op Irak waren begonnen, werd het ineens heel druk met langsrijdende militairen. Wij kregen onze indruk bevestigd dat de AFCENT een schakel vormt in de commando voering tegen van de oorlog. Daarom zou het helemaal niet gek zijn om de toegangsweg van de AFCENT te blokkeren als direkt protest tegen de Golfoorlog. 

Op zondag 27 jan. hebben we ons kampje opgebroken. Mensen in de regio Brunssum/Heerlen werden gestimuleerd om ook iets te doen want de week daarop werd ik opgebeld door zuster Xaveri van Vluchtelingenwerk. Zij hadden al een aantal groepen benaderd voor een vergadering om iets te doen tegen de Golfoorlog. Ik moest daar ook zeker bijkomen omdat wij ons zo. hadden ingezet met het kampje. 

Donderdag 7 febr. was de eerste stiltekring op de promenade die nu elke week gaat plaatsvinden. En zaterdag 9 febr. was de eerste demonstratie in Heerlen waar 11 groepen onder de oproep stonden en op zaterdag uitgegroeid was tot 20 groepen onder de naam KAGO-Heerlen. Het Vredesburo Heerlen heeft ondertussen ook versterking gekregen dankzij het kampje. Al met al, zeer geslaagd dus. 

STOP DE OORLOGSMACHINE  

Vrijdag 15 feb., een maand na het verstrijken van het VN-ultimatum tegen Irak, was er een symboliese blokkade van de AFCENT Headquarters in Brunssum. Er was een groot spandoek gemaakt met de tekst: '1 MAAND OORLOG X MAAL 100.000 DODEN'. Met dit en andere spandoeken hebben we met tien mensen een half uur geblokkeerd. Na onszelf opgewarmd te hebben, zijn we naar de Awacs-basis in Geilenkirchen gegaan en hebben daar drie kwartier geblokkeerd. Door een sneeuwstorm kwamen de omgeleide militairen vast te zitten in de sneeuw.