Naar archief

UIT: NN #76 van 14 februari 1991  

***BRIEVEN***

Lekker mis 

Naar aanleiding van het stuk van M. in NN #74 over de vermeende informant R. stuurde deze laatste een verbitterde reaktie. In de inleiding van het stuk in NN #74 stond dat de redaktie niet uit kon maken wie gelijk had. De tekst moest zelf haar werk doen en we gingen er van uit dat mensen op grond van de twee stukken zelf een positie in konden nemen. We moeten gezien de nu volgende reaktie van Renéetje (R. dus) konstateren dat het plaatsen van de reaktie van M. zonder kommentaar de nodige pijn en onvrede heeft veroorzaakt. Dat betreuren we, en menen achteraf dat we de reaktie überhaupt niet hadden moeten plaatsen, of M. om bewijzen hadden moeten vragen wat lastig was omdat onder het stuk alleen M. stond en er geen telefoonnummer o.i.d. bij stond. We hopen dat de zaak met de volgende reaktie is afgedaan en sluiten ons aan bij de strekking van de tekst van Renéetje: een persoon is geen informant, tenzij dat bewezen is.

In NN nummer 73 en Lekker Fris nummer 15 stond het artikel 'De Jackpot Gemist'. In dit artikel namen enkele mensen van kollektief kafee De Overkant, infokafee WRAK en het Infocentrum Wageningen het voor me op door het door M., R en J. verspreide gerucht als zou ik een infiltrant/informant van de BVD zijn tegen te spreken (als je er nog niets vanaf weet kun je in het genoemde Lekker Fris nummer 15 het hele verhaal lezen).  

In NN #74 stond een reaktie van M. Hierin werd ik opnieuw van dingen beschuldigd (achtervolging van mensen op verschillende manieren, 'absolute politieke onbetrouwbaarheid' en infiltratie voor de BVD) waar ik niet schuldig aan ben. Hoewel ik het erg moeilijk vind om in deze situatie te reageren, probeer ik het toch. 

Het doet me erg veel pijn om in NN de zoveelste rotte vrucht van een leugenachtige lasterkampanje te moeten lezen. De NN-redaktie vindt in deze affaire wederhoor op zijn plaats. Maar toch had ik in dit geval een wat meer verantwoordelijke houding verwacht. NN had van M. toch in ieder geval kunnen eisen dat hij zijn 'overduidelijke konklusies' als zou ik een intrigant, en informant en een infiltrant zijn ook zou geven.  

NN vergeet dat ik in dit geval in een onmogelijke positie wordt geplaatst. Ik weet dat ik geen infiltrant ben, maar evenmin dan ook kan ik dat bewijzen. En volgens mij hoef ik dat ook niet, zelfs als ik dat wel zou kunnen. Ik moet niet bewijzen dat ik onschuldig ben, M., R. en J. moeten bewijzen dat ik voor de BVD werk!  

In de inleiding schrijft de NN-redaktie dat ze niet in de positie is om uit te maken wat er al dan niet klopt aan de verhalen. Wat betreft de verhalen dat ik mensen op verschillende manieren zou volgen (M.'s versie) of dat ik -toen M. toevallig met een aktie bezig was hem tegenkwam in een snackbar (mijn versie) en dergelijke heeft de NN-redaktie gelijk. Zij kan niet uitmaken wie er gelijk heeft. Maar over de hoofdvraag of ik al dan niet een infiltrant ben kan NN wel degelijk een positie innemen: iemand is alleen infiltrant als dat onomstotelijk is bewezen.  

In het in NN #74 geplaatste stuk 'BAR=BAR=BAR' vertikt M. het opnieuw om die bewijzen te leveren, dus had NN dat volgens mij van hem moeten eisen. Alleen op deze manier kan duidelijk worden wie er gelijk heeft - want zoals ik hier boven al schreef kan ik nu eenmaal niet bewijzen dat ik geen infiltrant ben.

De redenering die M. aanvoert (ik ben in zijn ogen een infiltrant/informant, maar hij wil het grootste gedeelte van zijn 'overduidelijke konklusies' zich houden om uitlekken van die info naar de BVD en 'WRAK terreur' tegen zijn bronnen te voorkomen) is ook een van de kromste die ik in tijden heb gelezen. Een (in zijn ogen) infiltrant kan op zo'n manier gewoon doorgaan met werken voor de BVD.  

Dave Nobel, Han Dekker en Joop de Boer waren nog steeds voor de BVD/PID aan het werk geweest als de mensen die achter hun dubbelrol waren gekomen op deze manier hadden gehandeld. Bovendien doet M. alsof er geen manier bestaat om onweerlegbare bewijzen naar buiten te brengen zonder de bronnen daarvan te onthullen. Als zo'n manier echt niet zou bestaan dan had Lex Hester ook niet ontmaskerd kunnen worden. 

De reden dat M. op deze manier met de zaak om gaat is dat ik geen infiltrant ben en dat M. dat ook wel weet. Hij heeft alleen een reden die zelfs aan mij nooit bekend gemaakt is de pest aan me, en probeert me op deze manier kapot te maken (hij heeft overigens niet alleen de pest aan mij, maar aan een groot deel van de - in zijn ogenverdorven beweging in Wageningen).  

Het enige wat ik in dit geval kan doen is wat ik tot nu toe gedaan heb: alle mensen en groepen waarmee ik op een politieke manier bezig ben op de hoogte te stellen van de lasterkampagne tegen mij. Ik ben in dit geval gebaat bij een zo groot mogelijke openheid. Zoek mijn achtergronden gerust uit bij de mensen die mij kennen (al moet ik zeggen dat ik het niet leuk vind om politiek gescreend te worden door mensen waarvan ik gehoopt had dat ze me zouden vertrouwen). Maar alles moet op tafel komen.  

Behalve een pijnlijke vind ik het namelijk ook een buitengewoon smerige methode om iemand kapot te maken door dingen te vertellen die niet waar zijn. Als mensen willen weten wie er gelijk heeft in deze kwestie, vraag dan gewoon naar de bewijzen. En neem dan geen genoegen met de opmerkingen als 'totaal politiek onbetrouwbaar', 'intrigant', 'hij leest veel', 'er zijn in een vroeg stadium al twijfels gerezen' en dergelijke. 

Deze termen hebben allemaal de eigenschap dat het persoonlijke meningen zijn en geen bewijzen, en bovendien zijn het alleen hun meningen. M., R. en J. zullen alle mogelijke rotsmoezen verzinnen om die bewijzen maar niet hoeven geven, die kunnen ze ook niet geven omdat ze die niet hebben. Die bewijzen hebben ze niet omdat ik geen infiltrant ben. 

Veel meer te zeggen heb ik niet. Te wensen wel. Ik hoop dat ik alsjeblieft de laatste ben waarbij zoiets gebeurt. Als mensen zo maar voor infiltrant uitgemaakt kunnen worden zonder dat een bewijs gevraagd wordt is het einde zoek (heb je ruzie met je buurman/vrouw, maak hem/haar voor infiltrant uit en niemand wil er meer wat mee te maken hebben!).  

En ik hoop dat deze affaire snel afgelopen is. Dit gedoe duurt nu al vier jaar, waarvan vooral het laatste jaar het ergst was. Ik kan maar op een manier mijn zelfvertrouwen en mijn vertrouwen in de beweging terugkrijgen (en mijn depressieve/kwaaie/jankbuien kwijtraken) en dat is doordat de waarheid naar boven komt. Het meest klote hieraan vind ik wel dat ik hierbij zo ontzettend afhankelijk van anderen ben omdat ik mijn onschuld niet kan bewijzen. 

DE WAARHEID MOET OP TAFEL!

EIS HET BEWIJS!   

Renéetje 

P.S. Het spreekt natuurlijk vanzelf dat ik de mensen die zich tot nu toe voor me ingezet hebben heel erg wil bedanken. Maar ook gaat mijn steun uit naar de mensen die het zelfde is overkomen als ik, zoals de twee mensen die ik niet ken maar waar wel een paar NN's terug melding van werd gemaakt.

Naar boven
Naar overzicht dit nummer
Naar Jaargang 1991