Ravage   ● Archief    ● Overzicht 1990    ● Overzicht #67


 

UIT: NN #67 van 4 oktober 1990


PROTESTEN TEGEN KERNENERGIE

Protest op een symposium over kernenergie in Den Haag, sabotage-akties op diverse plaatsen in Nederland, uitgevoerd door de aktiegroep 'Windsurfers tegen koelwater' en een aanslag op een hoogspanningsmast in Frankrijk. De anti-kernenergie beweging deed onlangs weer van zich spreken. Op deze paginaas een verslag van het symposium en de bij de sabotage-akties horende verklaringen.


PERSBERICHT

In de nacht van 26 op 27 september zijn door het hele land akties gevoerd tegen het symposium op 27-9-90 in Den Haag over de realisering van een eiland in de monding van de Westerschelde, waarop o.a. een kerncentrale zou moeten worden gebouwd.

Er zijn akties gevoerd in A'dam, Den Haag, Voorschoten en Driebergen tegen bekende kernlobbyisten die op het symposium aanwezig zouden zijn, en in Hilversum tegen het organiserend buro Ferrante & Bakker Beheer BV. De akties bestonden uit sabotage van de vervoermiddelen, nep-telefoongesprekken en vernielingen aan het kantoor in Hilversum.

We hebben deze mensen thuis opgezocht omdat realisering van hun plannen ervoor zou zorgen dat iedereen bedreigd wordt. De dreiging van kernenergie houdt niet op te bestaan als we onze werkplek verlaten maar is in onze vrije tijd net zo reëel.

Volgens het organisatieburo is de realisering van dit plan een 'jongensdroom'. Fraaie jeugd hebben ze gehad als hun belangrijkste droom gaat over het realiseren van een techniek die hele gebieden onbewoonbaar kan maken, duizenden mensen het leven kan kosten, onderdrukking en vernietiging van inheemse volkeren ten gevolg heeft en mensenlevens kost in uraniummijnbouwgebieden.

Wanneer de kernenergie-lobby weer plannen gaat smeden op dure symposia (deelnemen kostte f.975,- dit keer), besloten vergaderingen en zakenlunches, zullen wij als anti-kernenergie aktivisten/es plannen smeden om dat te voorkomen en waar mogelijk te saboteren. Wanneer de kernenergie-lobby valse argumenten gaat gebruiken (kernenergie als oplossing van het broeikaseffekt, afhankelijkheid van olie, etc. bewijst dat hoe diep ze in het isolement zitten en hoe desperaat ze zijn om toch nog hun 'jongensdroom' te realiseren.

Aan ons als anti-kernenergie beweging om ze in hun isolement te houden. En reken maar dat we ze kunnen vinden!

Windsurfers tegen Koelwater!


SABOTAGE-AKTIES TEGEN KERNENERGIE

Dat actievoeren tegen kernenergie of de atoomlobby ook erg leuk kan zijn bewees de nacht van 26 op 27 september wel. Een groep mensen, die had gehoord van het eiland-symposium en de namen van diegenen die daar zouden spreken, besloot te proberen zoveel mogelijk roet in het nucleaire eten te gooien.

Er was weinig tijd (informatie was pas laat beschikbaar) dus werd besloten tot een relatief kleine, makkelijk uit te voeren actie. Een aantal sprekers op het symposium werd er uit gelicht, de privé-adressen uitgezocht en men kon aan de slag.

In totaal is er op vier punten actie gevoerd:

-Bij de heer Kistemaker, erelid van de raad van aanbeveling van het energie-eiland en oude bekende van de Anti Kernenergie Beweging. Bij hem werd de garagedeur dichtgenageld- of geschroefd en werden er oude affiesjes geplakt.

-Bij de heer van Gool, lid van de Algemene Energie Raad en commissaris van Ferrante & Bakker. Bij hem werd aan zijn auto gerommeld, er werd geklad en gemold.

-Bij de heer Dessens, hoge ambtenaar op het energiegedeelte van het ministerie van Ekonomische Zaken. Zijn auto werd ongeschikt gemaakt voor gebruik; voorruit dicht geverfd, purschuim in de uitlaat en spijkerplankjes voor en achter de banden.

-Bij het kantoor van Ferrante & Bakker. Daar werden snags 7 ruiten ingekinkeld.

Maar er was nog meer aan actie. Een groep heeft 's morgens vroeg, op de dag van het congres, nog een aantal deelnemers gebeld, zich uitgevend voor de secretaris van de Ferrante & Bakker, met de boodschap dat er bij de zaal die nacht vernielingen waren aangericht door actievoerders, dat er uitgeweken werd naar een andere zaal en dat het programma, wegens "organisatoriese problemen" twee uur later begon.

Tegelijkertijd werd het kantoor van Ferrante continu in gesprek gehouden zodat de deelnemers het bericht van de verplaatsing en uitstel niet konden tjekken. Ingeschat werd dat dit behoorlijk verwarrend zou werken omdat het symposium twee dagen ervoor officieel verplaatst was naar het Museon.

Over de telefoon werd dus gemeld dat het toch in de oude lokatie (A. Philipszaal) gehouden zou worden, om 11.00 in plaats van 09.00 uur. Helaas was er bijna niemand thuis van de heren van wie er nummers waren. Alleen Arnold, directeur van de Dodewaardcentrale werd bereikt.

Via de 'spion' bij het symposium is later vernomen wat de resultaten van alle inspanningen waren geweest: Kistemaker was woedend en te laat (met de trein!) aangekomen en had, met een schroef of spijker in de hand luidruchtig bij iedereen die het maar horen wilde (de pers!) zijn beklag gedaan over het minne gedrag van aktievoerend Nederland.

Van Gool was op tijd (had waarschijnlijk ergens anders dan thuis geslapen want leek ook van niets te weten) maar Dessens kwam flink te laat: hij had zijn voorruit schoongemaakt, kon nog niet wegrijden en had bemerkt dat zijn uitlaat vol zat, had dat laten verwijderen en was toen vol goede moed weer in zijn auto gestapt, had zijn motor gestart en zichzelf drie lekke banden gereden.

Tja, dan maar een taxi. Het personeel van Ferrante & Bakker deed erg zijn/ haar best opgewekt en optimisties de wereld in te blijven kijken maar was toch ook zichtbaar aangetast door de luchtige situatie waarin zich hun kantoor bevond en de onbegrijpelijke telefoonblokkade van die morgen. Overigens werd bij dat bellen snel duidelijk dat de politie er was en dat die erg zijn best deed de actievoerenden aan de lijn te houden om op die manier te achterhalen waarvandaan gebeld werd.

Arnold kwam flink te laat, volgens eigen zeggen als gevolg van "verwarrende telefoontjes vanmorgen vroeg". Alle acties waren goed gegaan, met een minimum aan voorbereiding en een maximum aan motivatie is er aardig wat duidelijk gemaakt. Op het congres werd er veel en luidruchtig over de acties gepraat, misschien werd weer een beetje duidelijk dat de heren niet per definitie onaantastbaar zijn.

Overigens dient hier ook niet onvermeld te blijven dat er een picket-line georganiseerd was voor het congresgebouw zodat alle congresgangers geconfronteerd werden met een weliswaar klein, maar vrolijk en vastberaden, groepje anti-kernenergieaktivisten.

Ondanks een kleine 50 uitnodigingen en het uitdelen van de oproep voor de picket op de demonstratie tegen het militair ingrijpen in de Golf de 22e in Am*dam waren er toch maar zo'n 15 mensen. Het was ook wel akelig vroeg (08.15 uur) en zoals gezegd was het symposium vlak ervoor nog van lokatie gewisseld.

De acties werden opgeëist door de 'windsurfers tegen koelwater'.


FRANSE HOOGSPANNING OPGEBLAZEN

In de nacht van zondag op maandag (23 op 24 sept, red.) is mast no. 27 van de Creys.Malville/Genessiat lijn verdwenen uit het technocratische Franse landschap. Waarom deze bescheiden sabotage toegevoegd aan de lange reeks ongevallen van de (snelle kweek-reaktor) Superphénix?

-De oxydatie van sodium uit het koelcircuit; het laatste 'ongeluk' bij de Superphénix, was van een dermate ernstige aard dat het zelfs de verantwoordelijken voor de veiligheid bij het ministerie van Industrie hoofdbrekens heeft bezorgd. Maar machtige belangen blijven nog altijd de kwakkelende reaktor ondersteunen. Op 6 juni verklaarde een woordvoerder van Euratome zelfs dat men van plan is een 2e te bouwen!

-Superphénix is een lachertje, maar ze ka. nog altijd doden. Haar mankementen maken de centrale alleen maar gevaarlijker en de noodzaak om haar definitief te sluiten sterker.

-Deze aktie is tevens een eerste reaktie van de regio Rhone-Alps op het Europese Nucleaire Congres '90 te Lyon.

Overal in Europa roepen stemmen om het uitbannen van de nucleaire industrie, zowel militair als civiel. Italië, Zwitserland, Oostenrijk en zelfs de Oekraïne kunnen tegenwoordig vrijelijk kiezen voor een energetisch verantwoorde, gedenucleariseerde toekomst. Dit terwijl in Frankrijk de heersende machten elk debat over de nucleaire maatschappij onmogelijk maken, en ons uitzicht op vrijheid in gevaar brengen ten bate van een achterhaalde visie op energie.

Het is een geheel andere technologie die daadwerkelijk onze warmte en onafhankelijkheid kan garanderen: een technologie zonder concentratie van macht of opoffering van de natuur. Leg niet langer onze toekomst in de handen van de dubieuze belangen va, de onverantwoordelijken die ons regeren.

De onkunde, alom gevreesd, van de technici van Creys-Melville moet definitief uit onze maatschappij gebannen worden.

La Verdure (het 'groen') II.

 

.Terug naar boven